بولتن, سرتیتر

۷۰ سال تنهایی فیلیسطینی ها

 تلاكسكالا

felestin-checkpoint-

بیائید از سرزمینی سخن گوئیم پر از تاریخ و بگذارید آن را ایکس X بنامیم. در عرض 30 هزار سال این سرزمین هرگونه حمله، اشغال و آزادیخواهان را به خود دیده است. همه ی آنها یا نزدیک به تمامی آنان به موجودی ابهام آمیز اشاره می نمودند که نام های متفاوتی داشت و معمولا به او خدا گفته می شود. یک امپراطوری که آن را ما ایگرگ Y می نامیم و از همه بیش تر این سرزمین بدان تعلق داشت، بر آن چهارصد و یک سال حکومت کرد. جای آن را امپراطوری دیگری گرفت، امپراطوریِ زِد Z ، به مدت سی سال. از هیچ کس نظر خواهی نکرد، بر ایکس مسلط شد. مهمتر از همه این که کسی از مردم آنجا نپرسید که آیا با این کار موافق است. زِد نیز از آنها نظرشان را نپرسید. اما به پشتیبانی همسان های خویش مطمئن بود. آنگاه اتفاق بسیار ویژه ای رخ داد. یک گردهم آئی نمایندگان 53 کشور که با ایکس هیچ ارتباطی نداشنتند و دارای هیچگونه حقانیت قانونی نبودند تا در باره سرنوشت آن تصمیم گیری کنند، تصمیم گرفتند که ایکس را به سه بخش تقسیم نمایند: به بخشی برای ملتِ ایکس، به بخشی برای گروهی از ساکن شوندگان از مکان های دور که خود را ملت میدانستند، که نبودند و ما می توانیم آن را «ی» J بنامیم و به بخش سومی که تحت عنوان «شهرِ مقدس» تحت قیمومیت بین الملی قرار گرفت.

پس ازگذشت 70 سال این سرزمین، شگفت انگیزترین سرزمین جهان است، به سه بخش تقسیم شده است، یک بخش بزرگ، یک بخش متوسط و یک بخش کوچک. قسمت اول کاملا، قسمت دوم تقریبا بطور کامل و قسمت سوم غیر مستقیم توسط حکومت کنترل می گردد. قسمت سوم بزرگ ترین محل تمرکزِ بازداشت شوندگان بر کرده زمین است که توسط ساختِ کشور مانندی، بومی، اداره می گردد.

شاید شما تا اینجا فهمیده باشید که این کشورِ ایکس فیلیسطین است؛ این کشورِ فیلیسطینی ها، با گذشتِ زمان در زبان ایتالیاییِ اشغال کنندگان رومی به فلسطین تبدیل شد. ایگرگ همان امپراطوری عثمانی است که سقوط کرده است و زِد امپراطوری استعماری انگلستان است؛ همان هیولایی که در آن هرگز خورشید افول نمی کرد. «ی» اسرائیل است که خود را کشور یهودی نام نهاده. در 29 نوامبر 1947  33 کشور از 53 کشوری که در سازمان ملل متحد نمایندگی داشتند به قطعنامه شماره 181 رأی مثبت دادند که به سادگی تصمیم گرفت فلسطین را به یک کشورِ یهودی، یک کشور عربی و یک تقریبا پایتختِ بیت المقدس که تحت کنترل بین المللی بود، تقسیم کند. پس ار 70 سال و بیش ار ده جنگ فقط یکی از مواد این قطعنامه عملی شده که همان تأسیس کشور یهودی است.

در این 70 سال و در 30 سال پیش از آن به فلسطینیان همه گونه اجباری که یک اقلیت بر گروه اکثریتی از انسانها می تواند اعمال نماید تحمیل گشت. آنها هر گونه مقاومت و مبارزه ای را که انسانها می توانند بوجود آورده و بکار بندند آزمایش نمودند. از مقاومت مسالمت آمیز عادی گرفته تا خشونت ناشی از استیصال. از مبارزه مسلحانه ی زیرزمینی گرفته تا قیام توده ای نیمه مسلحانه، از راه نوشتجات، هنر، مقاومت دیپلماتیک، مقاومت توسط اعتصاب و بایکوت. همه ی این کوشش ها نیز تا حال بی سرانجام مانده اند.

با اینحال ملت ایکس هنوز زنده است. زندگی می کند، می اندیشد، عشق می ورزد، می میرد و همچنان زندگی می کند.

فیلیسطین ! ای بازتابِ گیتی، ای میراِثِ انسانی، ما را همچنان به شگفتی آور، به ما بیآموز و این فرق نمی کند که ما کی و کجا هستیم، علی رغم همه ی آنها و هر چه شود، تا در این جهانِ دائما در حال انقباض به زندگی ادامه دهیم