مراسم و یادبودها

حزب، مجهز به سلاح مارکسیسم لنینیسم

منبع: عصرما

تارنگاشت عدالت

گزیده‌ای از سخنان «جرونیمو دِ سوسا»، دبیرکل حزب کمونیست پرتغال در تظاهرات ۱۰۰مین سالگرد انقلاب اکتبر

روز ۷ نوامبر ۲۰۱۷ در لیسبون

با اعتقادی راسخ به این‌که سوسیالیسم و کمونیسم آینده بشریت است، به مبارزه خود ادامه خواهیم داد.

امروز انقلاب اکتبر را بدون حضور اتحاد شوروی و بدون سیستم جهانی سوسیالیسم جشن می‌گیریم. تکامل جهان نشان می‌دهد که این عدم حضور چقدر در زندگی کارگران و خلق‌های جهان منفی عمل کرده است.

اکنون سرمایه‌داری، فارغ از محدودیت‌هايی که وجود سوسیالیسم با قواعد و سیستم فعال جهانی خود به آن تحمیل کرده بود، نه تنها حقوق سیاسی و آزادی‌ها را زیر سؤال قرار داده، بلکه کلیه معضلات ذاتی یک سیستم ستمگر، متجاوز و درنده خو را تشدید نموده است. این سیستم جهان را به بربریت سوق می‌دهد و آن را به سوی تقابل گسترده و جنگ هدایت می‌کند و تقویت مبارزه برای صلح و خلع سلاح را لازم می‌سازد.

تقریباً ۲۵ سال بعد از اعلام فاتحانه شکست‌ناپذیری سرمایه‌داری، ما شاهد تعمیق بحران ساختاری آن و پیامدهایش که زندگی خلق‌ها را در این روزها بشدت متاثر می‌سازد، هستیم.

تناسب قوا در این دوران بسیار خشن و هولناک است. میلیون‌ها نفر از مردم، یعنی یک پنجم جمعیت جهان با جنگ روبرو است. میلیون‌ها نفر از مردم رانده و آواره اند. مرگ، فقر، گرسنگی و بی‌نوايی‌ نتیجه فاجعه اجتماعی جنگ است که به طور فزاینده‌ای به عنوان راه حل و پاسخی به بحران سیستم استثماری به کار گرفته می‌شود.

نتایج این روند در بحران‌های گسترده و روز به روز عمیق‌تر شوندهِ روندِ ادغامِ اروپايی و سرمایه‌داری و هم‌چنین کوشش برای فعال‌کردن محور آلمان/فرانسه و تعمیق و تقویت سه ستون اتحادیه اروپايی (فدرالیسم، میلیتاریسم و نئولیبرالیسم) زیر شعار به اصطلاح «آینده اروپا» تجلی می‌یابد.

این نتایج را نیز می‌توان در عقب‌گرد عظیم و تهاجم سرمایه‌های بزرگ علیه حقوق اجتماعی و کارگری، خدمات اجتماعی و حاکمیت خلق‌ها که از مدت ها در جریان است، شاهد بود. (…)

آری، ما انقلاب اکتبر را جشن می‌گیریم با این که بخش اعظم آن چه که با خود به ارمغان آورد دیگر وجود ندارد.

ولی این واقعیت اهمیت انقلاب اکتبر را برای مبارزه‌ای که کارگران و خلق‌های جهان اکنون برای دفاع از حقوق و حاکمیت خود در مقابل حمله تهاجمی امپریالیسم و برای تغییرات مترقی و انقلابی در جهت رسیدن به سوسیالیسم انجام می‌دهند، از بین نمی‌برد. (…)

آن ها کمون پاریس را نابود کردند ولی نتوانستند بذری را که کمون پدید آورد و در اکتبر جوانه زد از بین ببرند. یک مدل تاریخی از بنای سوسیالیسم با شکست روبرو شد ولی نه ایده‌آل کمونیستی و پروژه‌ای که هنوز معتبر و زنده است و در آینده نیز معتبر خواهد ماند. این ایده‌آل دانه‌ای را حمل می‌کند که مبارزه کارگران را مجدداً احیأ خواهد کرد.

«آلوارو کونیال» می‌گفت: «ایده‌آل ما آن چنان با عمیق‌ترین نیازها و تلاش‌های مردم ما (و همه خلق‌های دیگر) تطابق دارد که روزی آینده بشریت خواهد بود.»

بلی انقلاب اکتبر یک تجربه مشخص بود، سرچشمه الهام، با ارزش‌های و ایده‌آل‌های خود که مبین این بود که دنیای دیگری نیز ممکن است و برای همین ما سالگرد آن را جشن می‌گیریم.

ما انقلاب اکتبر را جشن می‌گیریم چون مبارزه ادامه دارد. مبارزه‌ای که نیازمند یک حزب کمونیست پرقدرت است که نقش پیشقراولی خود را در رابطه‌ای تنگاتنگ با طبقه کارگر، با کارگران و مردم عهده‌دار ‌شود. حزبی که مجهز به سلاح تئوریک مارکسیسم لنینیسم باشد. حزبی که مدام و همه روزه برای دفاع از منافع طبقه کارگر، مردم و کشور عمل کرده و برزمد. یک حزب میهن‌پرست و انترناسیونالیست.

حزبی که در نقش خود کمونیستی، مصمم، مبارزه‌جو و با اطمینان عمل کند. مصمم در ایده‌آل‌ها و در تقویت پروژه انقلابی و متحول‌کننده خود و حزبی که همواره در افق فعالیت‌های خود کوشش و ساختمان جامعه نوین عاری از استثمار انسان از انسان را مد نظر داشته باشد.

با اعتقاد عمیق که سوسیالیسم و کمونیسم آینده بشری خواهد بود به مبارزه خود ادامه می‌دهیم و تأکید می‌کنیم که ما کمونیست بودیم، هستیم و خواهیم بود!