کارگری, سرتیتر

سوسیالیست ها پیشگام پیروزی درمبارزه برای ۱۵ دلار حداقل دستمزد در مینی پولیس

مقدمه : برگرداننده این مقاله تجربه مبارزه مستقل مردم و سازمان ها برای تحقق مطالبه ای عمومی را در این نوشتار برجسته می سازد . در همین انتخابات گذشته شاهد بودیم که بسیاری از مدعیان «چپ» ذوب شده در اعتدال روحانی، وقتی صحبتی از صف مستقل مردمی می شنیدند کهیر می زدند و دست آخر هم بی هیچ استدلال منطقی چاره را در بایکوت و توهین وفحاشی به مطرح کنندگان صف مستقل مردمی می دیدند . این ها اگر چه از مردم سخن می گفتند و می گویند اما باور ندارند که مردم بی سازمان و بی شکل به چیزی جز دنباله رو از ما بهتران قدرتمند در پول و زور و تزویر تبدیل نخواهند شد .

 

سوسیالیست ها پیشگام پیروزی در 15 دلار در مینی پولیس

گینگر جنتزن –برگردان : هاتف رحمانی

 

زحمتکشان نمی توانند خودشان را به آن چه  از سوی نهاد سیاسی مستقر و وابسته های آن به شرکت های بزرگ قابل قبول فرض می شود محدود کنند. ما به سازماندهی مستقلانه در اطراف نیازهای جمعی خود برای انجام کارها نیاز داریم .

 

مینی پولیس در حال قیام است ، و به اولین شهر ایالت های میانه غربی برای تصویب 15 دلار حداقل مزد ساعت کار تبدیل می شود . طرح به 71.000 کارگر ، که بخش اعظم آن زنان و کارگران رنگین پوست هستند سودخواهد رساند. پیروزی 15 دلار در مینی پولیس راه دیگری را که شهر ها می توانند برنامه مورد حمایت شرکتی ترامپ را عقب برانند نشان می دهد .

در سه سال کوتاه ، پیکار برای 15 دلار در مینی پولیس از یک فراخوان منزوی از سوی چپ تا تبدیل شدن به شعار مرکزی جنبش کارگری و ترقی خواه مینی پولیس پیش رفت . الترناتیو سوسیالیستی[1] اولین سازمانی بود که 15 دلار را درمینی پولیس بعد از 2013 ، زمانی که تای مور با 229 رای به عضویت شورای شهر انتخاب شد همگانی کرد.  

حتی بعد از پیشگامی کشاما ساوانت[2] در پیروزی 15 دلار در سیاتل در سال 2014، بسیاری از نهادهای سیاسی مینی پولیس آن را نادیده گرفتند. اتحادیه ها و گروه های اجتماعی درخواست را مطرح کردند، اما برای بار اول راهبرد لابی کردن در شهرداری ، که تحت سلطه سیاست مدارهای حزب دموکرات است آزمایش شد. هیچ جمهوری خواهی انتخاب نشد، از این رو صریحا به نظر می رسید که شورای شهر وقتی که حزب دموکرات رسما آن را بعنوان کارپایه پذیرفت می تواند 15 دلار را تصویب نماید . با این حال ، اکثر سیاست مدارهای شهر از برداشتن هر گام واقعی به پیش خود داری کردند.

الترناتیو سوسیالیستی و مینه سوتا اکنون 15[3] اصرار داشتند که اگر خودمان را به راهکارهایی که از برخورد عمومی با نهاد محلی حزب دموکرات خود داری می کند محدود کنیم جنبش برای 15 دلار موفق نخواهد شد. این بحث بر سر راهبرد جنبش ما به راس بحث تبدیل شد ، در نتیجه یک بخش از ائتلاف با قرار دادن مسئله 15 دلار بعنوان یک ابتکار رای گیری به رای مستقیم رای دهنده ها ، بن بست در شهرداری را به چالش کشید .  

دریک تلاش هماهنگ شده ریشه ای تحت رهبری الترناتیو سوسیالیستی ، مینه سوتا اکنون 15، سازماندهی محله ها برای تغییر (NOC)، مرکز اتحادیه های تراباجادورس لوچا (CTUL)، و با حمایت انجمن پرستاران مینه سوتا و کارگران ارتباطات امریکا، ما در طی فقط 9 هفته 20.000 امضا جمع آوری کردیم.

اکثریتی از اعضا شورای شهر و شهردار به شدت مخالف ابتکار رای گیری بودند ، چون هم آن ها را از اتخاذ سیاست از جانب پشتیبان های بانک دارشان باز می داشت و هم می توانست سابقه خطرناکی ایجاد کند، وهم به جنبش های اجتماعی اطمینان می داد که برای پیروزی در تغییر های ترقی خواهانه می توانند به قدرت خود تکیه کنند . سرانجام دادگاه عالی مینه سوتا ، تحت سلطه گماشته های جمهوری خواه ، به کمک دموکرات های شهرداری آمد تا مانع رای گیری برای 15 دلار شود .

در حالی که ما مبارزه را در دادگاه باختیم، اما جنبش 15 دلار به صورت قطعی جنگ گسترده تر برای جلب افکار عمومی را برد . در نتیجه کارزار ریشه ای قدرتمند ما ، یک نظر سنجی نشان داد که 68 درصد از مردم مینی پولیس از 15 دلار حمایت می کنند. با تایید فشار افکار عمومی ،شورای شهر روندی رسمی را برای بالا بردن حداقل دستمزد به راه انداخت ، اما نتوانست صریحا هدف 15 دلار را هدف قرار دهد . با وجود عدم توافق قبلی ، ائتلاف کارگری- جامعه ای عمومی برای 15 دلار به طور گسترده ای پشت فشار برای 15 دلار تا پیروزی امسال و بستن راه تلاش ها برای تحمیل یک » شکاف دستمزدی » یا دیگر امتیازها برای شرکت ها متحد شدند .  

پس از تجربه مبارزه با وابستگان شرکت های بزرگ در شهرداری برای 15 دلار ، من تصمیم گرفتم در انتخابات شورای شهر نیز شرکت کنم، اگر چه شرکت مستقل از حزب دموکرات را انتخاب کردم . همان طور که سازمان من ، الترناتیو سوسیالیستی ، به تکرار خاطر نشان کرده است ، میزان حمایت از کارزار ما ، ونیز دموکرات های چپ ، دیگر هواداران 15 دلار، نشان می دهد که حال و هوای برنی برای «انقلاب سیاسی» به هیچ وجه فروکش نکرده ، و مردم عادی برای تغییر دولت در هر سطحی مشتاقند .

مهم ترین درس ازکارزار حداقل دستمزد  15 دلار در مینی پولیس این است : زحمتکشان نمی توانند خودشان را به آن چه  از سوی نهاد سیاسی مستقر و وابسته های آن به شرکت های بزرگ قابل قبول فرض می شود محدود کنند. ما به سازماندهی مستقلانه در اطراف نیازهای جمعی خود برای انجام کارها نیاز داریم . این روشی است که سوسیالیست ها برای اصلاح های فوری تحت حاکمیت سرمایه داری در راستای بالا بردن اعتماد به نفس زحمتکشان در مبارزه  برای  تغییر قطعی تر و در نهایت تغییر بنیادی جامعه پیکارمی کنند.

سرچشمه : کانترپانچ


[1] – الترناتیو سوسیالیستی سازمان سیاسی تروتسکیست فعال در امریکا است .این سازمان که در سال 2010 تاسیس شد ، خود را «سازمان ملی مبارزه در محل های کار ، جامعه ها و فضا های بازعلیه بهره کشی و بی عدالتی که فرد روزانه با آن مواجه است و جامعه ای از فعال های مبارز علیه کاهش بودجه خدمات اجتماعی ، مبارزه برای شغل های دارای مزد کافی ، اتحادیه های رزمنده و دموکراتیک ، و مبارزه افراد همه رنگ ها در برابر نژاد پرستی ، حمله علیه مهاجر ها ، سازماندهی دانشجوها علیه بالا بردن شهریه ها و جنگ ، زنان و مردان مبارز علیه سکسیسم و  خون هراسی » توصیف می کند. تارنگاشت این سازمان :
https://www.socialistalternative.org (مترجم)

   

[2] – کشاما سوانت زاده 17 اکتبر 1973 در پونه هند است. او سیاست مدار سوسیالیست امریکایی و عضو الترناتیو سوسیالیستی و عضو شورای شهر سیاتل است . او مهندس نرم افزار بود و پس از مهاجرت به امریکا اموزگار پاره وقت اقتصاد در سیاتل شد . سوانت در انتخابات نمایندگی مجلس واشنگتن شرکت اما موفقیتی کسب نکرد سپس در 2013 در انتخابات شورای شهر سیاتل شرکت کرد و اولین سوسیالیستی بود که در انتخابات شهری به عضویت شورا انتخاب شد . قبل از او انا لوئیس  سوسیالیست در سال 1916 به عضویت هیئت مدیره مدرسه انتخاب شده بود. – مترجم

[3] – کارزار برای 15 دلار برای حداقل دستمزد ساعت کار در مینی پولیس  . تارنگاشت آن ها :
http://15nowmn.nationbuilder.com/