اخبار ایران و جهان

از جمهوری فرانسه تا ماکرونستان

حزب ماکرون با ۲۰ درصد آرا مردم فرانسه بر پارلمان این کشور حکومت میکند

فاوستو جيوديشی
ترجمه و تلخیص از الف. میم.

جمعیت فرانسه بالغ با ۶۷ میلیون نفر است، ۴۷ میلیون نفر واجد شرایط رای دادن هستند، ۵۷.۴ ٪ ازاین واجدین شرایط در انتخابات هجدهم ژوئن یا شرکت نکردند و یا رای سفید به صندوق انداختند. بدین ترتیب پارلمان جدید فرانسه فقط نماینده ۲۰ میلیون نفر از ساکنان این کشور است، این یعنی کمتر از یک سوم کل جمعیت فرانسه.

اما این نمایندگانی که قرار است مردم کشور را نمایندگی کنند، نمایندگی شان اساسا زیر سوال است. چرا که بر اساس قوانین خاص انتخابات فرانسه که به دستور شارل کبیر یعنی آقای شارل دوگل سر هم بندی شده است ، امانوئل صغیر توانسته به راحتی تنها با ۹ میلیون رای فرانسوی ها یعنی تنها ۲۰ درصد واجدین شرایط بر پارلمان سوار شود.

france_wahlen2

این «اکثریت» پارلمانی ابدا اکثریت قابل اعتمادی نیست چراکه حزب سرهم بندی شده ماکرون، برای تهیه و سرهم بندی یک لیست انتخاباتی با عجله به جمع آوری تعدادی از شخصیت‌های سیاسی مختلف از چپ و راست کرد. افرادی که از احزاب سابق خود جدا شده بودند یا با آن اختلاف داشتند یا به آن خیانت کرده بودند، چنین مجموعه‌ای عجوز مجوز ی چه چپش چه راستش در پارلمان فرانسه لزومن جمع قابل اتکا و اعتمادی برای امانوئل صغیر نیست. هیچ بعید نیست که تعداد زیادی از این نمایندگان تازه به مجلس فرانسه راه یافته در اولین بزنگاه سیاسی حزب من در آوردی بانکها و موسسات مالی حامی امانوئل صغیر را ترک کنند، به خصوص که فرانسه در انتظار حرکتهای اجتماعی و اعتراضی گسترده‌ای بر علیه رفورم های نئولیبرالی رئیس جمهوری جدید می‌باشد و بسیاری از این نمایندگان احتمالا ترجیح می دهند به جناحهای دیگر پناه برده و یا حتی با این جنبش اعتراضی اعلام همبستگی کنند!

Macron_2017_6h

آنچه فعلاً قطعی است:

اولا سوسیال دموکرات های فرانسه جان به جان آفرین تقدیم کرده اند و به خاک سپرده شده اند و همراه آنها دنبالچه های سبز شان نیز از صحنه سیاست محو شده اند.

ثانیاً کمونیست‌های « مدل فرانسه» همچنان مشغول مبارزه برای زنده ماندن می باشد، مبارزه ای که ۱۹۶۸ تا کنون جسته و گریخته، افتان و خیزان ادامه دارد.

ثالثاً نظر می آید حداقل در زمینه انتخابات پارلمانی جنبش «فرانسه سرکش» یا «فرانسه تسلیم ناپذیر» تنها جریان سیاسی قابل اعتماد باشد.

سوالهای که پیش می آیند:

آیا جنبش فرانسه تسلیم ناپذیر می تواند احتمالا چیزی بیشتری باشد از آنچه که سوسیالیست‌ها بودند؟ یا به جریانی تبدیل میشود مانند جنبشی با محتوای مشابه سیریزا یا پاسوک یونان و یا پودموس اسپانیا؟ آیا نمایندگان کاریزماتیک و جذاب این جنبش موفق خواهند شد در برابر فساد ذاتی سیاست فرانسه و جمهوری ظاهری فرانسه از خود مقاومت نشان دهند؟

آیا جنبش فرانسه سرکش موفق خواهد شد سیستم از بالا به پایین کشور فرانسه را تهدید کنند آیا این جنبش میتواند به جنگ سیاست کیش شخصیت صاحب منصب های فرانسه برود؟ اجازه بدهید کمی دلمان خوش باشد!

تلاکسکالا

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: