سرتیتر

زجر بکش، بمیر قحبه

نوشته گیدون لووی
ترجمه الف. میم.

girlshot

این درسی است است که سربازان اسرائیلی از محاکمه آزاریا فرا گرفته اند، بجای آنکه به جسد نیمه جان یک «تروریست» زخمی شلیک کنند، میگذارند که آنقدر خونریزی کند تا جان بسپارد، در حالیکه سربازان به او فحش و بد بیراه میگویند.

پنج شنبه گذشته حادثه وحشتناکی در مناطق اشغالی اتفاق افتاد. این جنایت فجیع از جنایت «الور آزار» سرباز اسرائیلی که بسوی یک تروریست زخمی نیمه جان که نمی توانست خطری برای کسی داشته باشد شلیک کرد کمتر نیست. اگر به ویدیوی جنایت نگاه کنیم حال انسان بهم مبخورد. با وجود اینک این جنایت بسیار فجبع و غیرانسانی است اما رسانه های اسرائیلی به آن اعتنائی نمی کنند، که خود نمایانگر سقوط عظیم اخلاقی است که ما به آن دچاریم.

در این روز تعدادی سرباز اسرائیلی دور پیکر نبمه جان دختر نوجوان فلسطینی حلقه زده اند که روی آسفالت خیابان از درد بخود میپیچد و بشدت خونریزی میکند. سربازان مشغول شرط بندی باهمند که کدامشان میتواند بدترین فحشها را به پیکر نیمه جان دخترک نثار کند.
اسرائیل، اینها سربازان تو هستند! این زبان یومیه آنهاست! اینها ارزشها و اخلاقیاتشان است!
هیچکس لحظه ای به این فکر نیفتاد که به دخترکی که در دردو خون خود میپیچید کمک پزشکی برساند، هیچکدامشان به این فکر نیفتادند که حداقل مانع این فحاشی و ناسزاگوئی بر دخترکی شوند که در میان خون خود جان میداد.
این همان هدیه مناسبی است که چتربازان خوش تیپ ارتش اسرائیل از برج غربی تا دیوار کنترل مرزی موو دوتان در جشن های سالروز به ما تقدیم میکنند، نگاه کنید ۵۰ سال اشغالگری ما را به کجا کشانده است؟

در ویدیو مشاهده میکنیم دخترکی فلسطینی آهسته بسوی دروازه کنترل مرزی گام برمیدارد. شاید کسی هم فرمان ایست داده است، روی نوار صوتی البته هیچ نشانه ای از فرمان ایست نمی شنوی. اثری از چاقو و یا سلاح مشابه ای هم دیده در دست دخترک دیده نمی شود.

سپس میبینیم دخترک فلسطینی از صحنه با سرعت میگریزد و احتمالا دو سرباز اسرائیلی با سرعت او را تعقیب میکنند. این فقط اول ماجرا است. جوانان دختر و پسر را «خنثی» کنیم (بزبان عبری ترجمه اش میشود بکشیم به قتل برسانیم) آنها سعی میکنند سربازان اسرائیلی را به قتل برسانند و احتمالا خود را نیز به کشتن بدهند، این ادعا ها دیگر عادی شده است.
در بیشتر موارد این یعنی خیلی ساده اعدام. تقریبا همیشه امکان پذیر است که این حمله کنندگان را بدون آنکه آنها به را قتل رساند دستگیر کرد.
اما ارتش اسرائیل رفتاری «قهرمانانه» از خود نشان میدهد،بخصوص اگر طرف مقابل دخترکان نوجوان باشند!! بخصوص که سربازان ما راه و رسم آدم کشی را خوب فراگرفته اند، آنها به قتل میرسانندشان همانطور که از آنها انتظار میرود.

سپس ماجرا اینگونه به پیش میرود: دخترک دراز به دراز روی زمین پخش شده است، سربازان مسلح دور اطرافش را گرفته اند، مانند مراسم بت پرستان و فریاد میکشند تا جان در وجود دارند بدترین فحشها را نثارش میکنند. در فیلم تنها بدنش را نشان میدهند و نه چهره و صورتش را. یکی از افراد مسلح شلوار کوتاه و کفش صندل تابستانی به پا دارد احتمالا یک شهرک نشین است. در حالیکه دخترک از درد به خود میپیچد و ناله سر میدعد، سربازان فریاد میزنند « امیدوارم که بمیری، مادر جنده» « فاک یو» «بمیر قحبه» . آنها قطعا رفتارشان نوع دیگری بود اگر یک سگ در حال احتضار را دوره کرده بودند.

در این میانه صدای کسی شنیده میشود که میپرسد: «چاقو کجاست؟»، «بهش دست نزن!» «شماها فوق العاده اید» و از طریق تلفن دستی میپرسد«کجائی تو؟ خونه ای؟».

در این مورد مشخص مراسم اعدام با مراسم قربانی کردن همراه شده است، انسان باید به چشمان خودش دیده باشد تا باور کند. در آن جمع حتی یک سرباز هم وجود نداشت که ذره ای همدردی و انسانیت در وجودش باشد. انسان باید آنجا باشد تا عمق نفرت سربازان ارتش اشغالگری را مشاهده کند از ملتی که هستی و نیستی شان را نابود کرده اند.
انسان باید با چشم های خود ببیند تا چه حد انسانیت برایشان بی ارزش است وقتی در برابر چشم شان دخترکی محصل جان میدهد و آنها هلهله شادی سر میدند.
به دخترکی که با این وضعیت در حال جان دادن است، توهین و فحاشی کردن کمتر از تیر خلاص زدن نیست.

این درسی است است که سربازان اسرائیلی از محاکمه آزاریا فرا گرفته اند، بجای آنکه به جسد نیمه جان یک «تروریست» زخمی شلیک کنند، میگذارند که آنقدر خونریزی کند تا جان بسپارد، در حالیکه سربازان به او فحش و بد بیراه میگویند.آنها چنین کاری را نکردند به این خاطر که شاید او قصد داشت سربازی را با چاقو زخمی کند، یا به این خاطر که انتقام بگیرند، آنها دخترک را کشتند چون فلسطینی بود.آنها هرگز چنین رفتاری را با یک دخترک شهرک نشین بهودی نمی کردند اگر قصد داشت برای آنها چاقو بکشد.

این عمل یک نفر تک وتنها نبود، آنها تعداد زیادی بودند، این رفتار در اسرائیل غیر طبیعی نیست، اینها سربازان تو هستند اسرائیل، به فرمانده ارتش ، گادی آیزین کوت بگوئید تو که پنج کودک داری اگر کسی این رفتار را با فرزندان تو میکرد چگونه عکس العمل نشان میدادی؟ یا اصلا بک پدر یامادر اسرائیلی چه واکنشی دربرابر این جنایت از خود نشان میداد؟

آیا به این خاطر که یک دختر مدرسه ای نا امید و بی پناه با یک چاقو در برابر سربازی قرار بگیرد میتوان چنین رفتاری را تائید کرد؟ آیا ارسال کودکان به مناطق تحت اشغال به عنوان سرباز منجر به چنین برخوردهائی نمی شود؟ و از آنها چنین نا انسانهائی ساخته نمی شود؟
اکر سربازان این پست کنترل به سزای اعمالشان نرسند در یک چیز شکی نخواهد بود بربریت بالاترین معیار ارتش اسرائیل است.

gal_16145

Plakat zum Andenken an Nouf Iqab Enfeat, Yabad, Juni 2017. Foto Alex Levac

Danke Tlaxcala
Quelle: http://www.haaretz.com/opinion/.premium-1.793429
Erscheinungsdatum des Originalartikels: 04/06/2017
Artikel in Tlaxcala veröffentlicht: http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=20697

Übersetzt von  Ellen Rohlfs اِلِن رُلفس  –  Fausto Giudice Фаусто Джудиче فاوستو جيوديشي

http://www.tlaxcala-int.org/article.asp?reference=20697