اخبار ایران و جهان

محکوم به اعدام

​               «  محکوم به اعدام  »*                         از محمود درویش 

      

                                                                    

محکوم به اعدامم .

چیزی ندارم که به تو رسد ..

وصیت ام را با خونم نوشته ام :

  ٌ به آب اطمینان کنید ، 

    ای ساکنان ترانه ی من ! ٌ

آن گاه به امید فردایی سربلند ،

در خون خود خفتم …

خواب دیدم ، که قلب زمین

بس بزرگتر از نقشه ی آن است ،

و روشن تراز آینه اش وچوبه ی دارم .

خود را به پاره ابر سپیدی سپردم ،

تا به آسمان بَرَدم ..

  – گویی شانه بسری هستم .. 

وباد ، با ل های من است .

سپیده دم ،

صدای نگهبان شب ،

خواب از من ربود ،

ازرؤیا و کلامم نیز:

  ٌ تا مرگ فرصت تازه ای داری ..

پس ، دستی در وصیت نامه ات ببر ..

باردگر، اجرای حکم  به تعویق افتاده ! ٌ

پرسیدم : تا کی ؟

گفت : ٌ منتظر باش ، تا بیشتر بمیری ! ٌ

گفتم : چیزی ندارم که به تو رسد ..

وصیت ام را با خونم نوشته ام :

  ٌ به آب اطمینان کنید ،

     ای ساکنان ترانه ی من ! ٌ


—————————————————————

 * – از مجموعه ی ٌ لا تعتذر عما فعلت – از آن چه کردی پشیمان مباش ٌ

 * – ترجمه ی آزاد از حسن عزیزی .

telegram_majaleh
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: