اخبار ویژه

نوزادانی که نافشان را با اعتیاد بریده‌اند

چشمشان که به دنیا باز می شود، انگ معتاد به آنها خورده است. حتی قبل از تولد هم آنها معتاد به حساب می آیند. بسیاری از نوزادان معتاد، از مادران کارتن خواب متولد می شوند؛ مادرانی که باید برای بقا بجنگند تا سر گرسنه بر زمین سرد نگذارند. بچه داری و تربیت فرزند برای آنها معنی ندارد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم، خیلی از مادران کارتن خواب در دنیای اعتیاد غرق شده اند و تولد نوزاد برای آنها جز دردسر و بدبختی نیست. همین می شود که خیلی از آنها عطای مادر بودن را به لقایش می بخشند و کودک معتاد را در گوشه ای رها می کنند. اگر نوزاد معتاد شانس بیاورد و کسی دلش به رحم بیاید، احتمال رسیدن نوزاد به بیمارستان و زنده بودنش وجود دارد، اما خیلی از این بچه های معتاد، همان روزهای اول زندگی به دلیل سوءتغذیه، اعتیاد و بی سرپناهی از دنیا می روند. گروهی از نوزادان معتاد هم با همان اعتیاد بزرگ می شوند و پا به دوران خردسالی می گذرانند. کم نیستند باندهای تکدیگری که از همین کودکان معتاد، سوء استفاده می کنند و با جلب ترحم مردم، این کودکان را میان سرما و گرما در خیابان ها می چرخانند. هیچ آمار دقیقی از کودکان معتاد وجود ندارد. اصلا معلوم نیست هر سال چند نوزاد بی گناه در همان بدو تولد، معتاد به دنیا می آیند. چندی پیش، علیرضا نوروزی، رئیس اداره پیشگیری و درمان سوءمصرف مواد مخدر وزارت بهداشت به آمارهای تخمینی نوزادان معتاد اشاره کرد و گفت: در یک دوره چهار ساله از صد هزار مادر باردار پرسیده شد که آیا مواد مخدر مصرف می کنند یا خیر که در خوداظهاری، 5 درصد آنها به مصرف مواد مخدر اعتراف کردند. با توجه به این آمار و تولد یک میلیون و 200 هزار نوزاد در سال، می توانیم بگوییم سالانه 70 هزار کودک از مادرانی متولد می شوند که به مواد مخدر اعتیاد دارند. حتی تولد یک نوزاد معتاد هم زیاد است، چه برسد به این که سالانه 70 هزار نوزاد معتاد در کشور به دنیا بیاید. اگرچه این آمار نمی تواند دقیق باشد، اما از عمق بحران حکایت دارد؛ بحرانی که می تواند در صورت رها کردن مادران کارتن خواب به حال خود، گسترش یابد و شکل وخیم تری به خود بگیرد. اگر با آمارهای نوروزی جلو برویم، پنج درصد مجموع بارداری های کشور به تولد نوزاد معتاد منجر می شود. همین مساله می تواند زنگ هشدار دیگری باشد که به آسیب های اجتماعی پیامد مادران کارتن خواب و نوزادان معتاد به شکل جدی تری نگاه کنیم. البته همه این 70 هزار نوزاد معتادی که سالانه متولد می شوند، از مادران کارتن خواب به دنیا نمی آیند، بلکه خیلی از آنها ممکن است از مادران معتادی متولد شوند که کارتن خواب نیستند و سرپناه دارند، ولی شکی نیست که بسیاری از این نوزادان معتاد از مادران کارتن خوابی به دنیا می آیند که نه برای خودشان آینده ای متصور هستند و نه برای نوزاد ناخواسته ای که نافش را با اعتیاد بریده اند. دستورالعمل وزارت بهداشت برای درمان نوزادان معتاد بسیاری از نهادها برای درمان و حمایت از نوزادان معتاد، مسئول هستند تا این آسیب اجتماعی همه گیر نشود. چند ماه پیش هم محمدهادی ایازی، معاون امور اجتماعی و مشارکت های مردمی وزیر بهداشت از تصویب دستورالعملی جدید در ستاد آسیب های اجتماعی وزارت بهداشت خبر داد که در این دستورالعمل، به نحوه حمایت نوزادان معتاد اشاره شده است. خیلی از این مادران کارتن خواب یا زنان ویژه، علاوه بر اعتیاد به بیماری های دیگری همچون ایدز هم مبتلا هستند و در نتیجه ممکن است همین بیماری را به نوزاد خود مبتلا کنند. بنابراین درمان نوزادان معتاد، فرآیند پیچیده ای است که از سم زدایی و رفع سوءتغذیه شروع می شود و با درمان بیماری های احتمالی ادامه پیدا می کند. حتی تغذیه نوزاد با شیر مادر معتاد، می تواند دوباره نوزاد درمان شده را به دام اعتیاد گرفتار کند. به همین دلیل، در دستورالعمل جدید وزارت بهداشت، نوزاد معتاد در صورتی که پدر نداشته باشد یا هویتی از پدر نوزاد در دسترس نباشد، به مادرش هم تحویل داده نمی شود، بلکه باید بیمارستان ها با مراجع قضایی و سازمان بهزیستی در ارتباط باشند تا نوزاد پس از تولد به سازمان بهزیستی و مادر معتاد هم به به مراکز ترک اعتیاد فرستاده شود. حتی در صورت ترک اعتیاد مادر اگر صلاحیت مادر محرز شود، نوزاد به او تحویل داده می شود و در غیر این صورت، نوزاد باید در مراکز نگهداری بماند. باید امیدوار بود که با اجرایی شدن این اقدامات و کمک به ترک اعتیاد مادران کارتن خواب، نوزادان کمتری با اعتیاد به دنیا بیایند که اگر این اتفاق نیفتد، و آن نوزاد معتاد سنین بزرگسالی را ببیند، آینده ای جز اعتیاد و بزهکاری پیش رویش نخواهد بود.
سلامت نیوز