نظری, سرتیتر

کادتها و دمکراتها

lenin_2017_nf

کادتها و دمکراتها

در سرمقالۀ رچ نوشته شده «ما عادت کرده­ایم اینطور بیاندیشیم که مارکسیستها معترفند کادتها حزبی دمکرات هستند، اگر چه برچسب توهین آمیز «بورژوا» را به آن اضافه می کنند» (یعنی، بورژوا – دمکرات).

به زحمت می توان نادانی سیاسی ناشیانه تری از جانب «مردم تحصیل کرده» که نوشتجات مارکسیستی را مطالعه می کنند، تصور نمود. این مسئله بطور ناگزیر مطرح می شود: آیا محاسبات گاهی اوقات مردم را به تظاهر کردن به نادانی وادار نمی کنند؟

از سال 1906 ما صدها و هزاران بار توضیح داده­ایم که کادتها دمکرات نیستند بلکه بورژوازی لیبرال – سلطنت طلب هستند. در بهار 1907 تصمیمات رسمی گرفته شده از جانب مارکسیستهای سراسر روسیه که هر شخص دارای دانش سیاسی از آنها با خبر است، این امر را تأیید کرد و خطاب به همگان اظهار داشت که کادتها یک حزب بورژوازی لیبرال – سلطنت طلب بودند، که دمکراسی شان «ریاکاری» بود، و اینکه بخشی از خرده بورژوازی «فقط با نیروی سنت [عادت کورکورانۀ چنگ انداختن به آنچه که متعارف و قدیمی است] و بدین خاطر که به سادگی توسط لیبرالها فریب داده شده بود»[1] به دنبال کادتها می رفت.

این عقاید از آن زمان تاکنون صدها و هزاران بار مجدداً مورد تأیید قرار گرفته و بسط و توسعه داده شده­اند.

ولی کادتها، طوری که گویا چیزی اتفاق نیافتاده است، ادعا می کنند «عادت دارند اینطور بیاندیشند» که مارکسیستها آنها را دمکرات به حساب می آورند! هیچ کس به اندازۀ کسی که نمی خواهد بشنود کر نیست.

لیبرالها از این حیث با محافظه کاران (صدها سیاه) متفاوتند که منافع بورژوازی که به پیشرفت و سیستم قانونی نسبتاً خوب سازمان یافته، رعایت قانون، مشروطیت و تضمین درجه­ای از آزادی سیاسی نیاز دارد را نمایندگی می کنند.

ولی این بورژوازی پیشرو از دمکراسی و جنبش توده­ها حتی بیش از ارتجاع می ترسد. گرایش همیشگی لیبرالها به اینکه امتیازاتی به آنچه که قدیمی است بدهند، با آن سازش کنند و از بسیاری تکیه گاههای بنیادین نظم قدیمی دفاع کنند، از اینجا ناشی می شود. و تمام اینها منجر به ناتوانی کامل لیبرالیسم، بزدلی، عدم خلوص و نوسانات دائمی آن می شود.

دمکراتها نمایندۀ تودۀ وسیع مردم هستند. یک دمکرات از جنبش توده­ها نمی ترسد بلکه به آن ایمان دارد. در روسیه دمکراتها عموماً توسط ترودویکها و «نارودنیکها»ی چپ نمایندگی می شوند. مارکسیستها آنها را دمکراتهای بورژوا می خوانند، ابداً نه به این دلیل که می خواهند به آنها «توهین» کنند، بلکه به این دلیل که هیچ تجدید تقسیم زمین و تغییر دمکراتیکی در دولت برای از میان برداشتن حکومت سرمایه و سیستم بورژوایی کافی نیست.

سیاست دمکراتهای کارگری روشن است. ما توافقاتی با لیبرالها علیه راستها را تنها در مرحلۀ دوم انتخابات، و تنها جایی که شکست دادن لیبرالها با کمک دمکراتها ممکن نیست، می پذیریم. ما تا جایی که بورژوا دمکراتها به اصول دمکراتیک شان وفادار باشند، دوش به دوش آنها خواهیم جنگید.

پراودا شمارۀ 75، 26 ژوئیۀ 1912

مجموعه آثار لنین، جلد 18

توضیحات

1- لنین از قطعنامۀ کنگرۀ پنجم (لندن) ح.س.د.ک.ر. با عنوان «دربارۀ طرز برخورد با احزاب غیرپرولتاری» نقل قول می آورد.(مراجعه نمایید به قطعنامه­ها و تصمیمات کنگره­ها، کنفرانسها و جلسات عمومی کمیتۀ مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی، قسمت اول، 1954، ص 164، ویرایش روسی)