اخبار ایران و جهان

بعد از حلب نوبت ادلب است

 syria_67gh
 
منبع: ولتر نت
تارنگاشت عدالت
آزادی شرق حلب به معنی پایان مساعی برای سرنگونی جمهوری عربی سوریه محسوب می‌شود. این کار با عقب‌نشینی قطر و بعضاً تحول در ترکیه مقدور شد. ولی بخش دیگری از سوریه کماکان در اشغال جهادگرایانی است، که در خدمت ناتو قرار دارند. پیروزی بعدی نظامی و پایان جنگ وابسته به مذاکرات محرمانه‌ای است که هم‌اکنون در بین اعضای پیمان آتلانتیک آغاز می‌شود.

آزادی شرق حلب توسط ارتش عربی سوریه تنها ممکن شد، زیرا بازیگران خارجی اعلام داشتند برای قطع  کمک‌های خود به جهادگرایان در این شهر آماده اند. عقب‌نشینی آن‌ها نه از طریق دولت سوریه، بلکه تنها توسط فدراسیون روسیه مقدور شد.

مسکو توانست نظر قطر را تغییر داده و این کشور را به هم‌پیمان خود مبدل سازد. این چرخش اوايل دسامبر با فروش یک‌پنجم سرمایه شرکت «روس‌نفت» از طرف روسیه به دوحه عملی شد. «روس‌نفت» جواهر روسیه و بزرگ‌ترین شرکت تجارتی جهان است. با این معامله که به بهانه ترمیم بودجه کشور صورت گرفت، «ایگور سه‌چین» و ولادیمیر پوتین سیاست انرژی دو صادرکننده بزرگ گاز به جهان را به شکل جدايی‌ناپذیری متحد ساختند. و در واقع قطر با این‌که از ماه مه ۲۰۱۶ دارای دفتر دايمی در ناتو در بروکسل است، جهادگرایان خود را رها کرد.

طرف دیگر این روند ترکیه است. با این که این کشور عضو ناتو باقی می‌ماند ولی ريیس‌جمهور «رجب طیب اردوغان» شخصاً دشمن واشنگتن شده است. از انتخابات مجلس تاکنون سازمان CIA چهار بار سعی به ترور وی داشته، که آخرین آن روز ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۶ بوده است. لذا مسکو کوشش می‌کند به اردوغان تکیه کند تا ترکیه را از ایالات متحده جدا کند.

با این‌که این مانور بسیار بغرنج است و  می‌تواند زمان‌بر باشد، با این حال چنان هراسی را در تل‌آویو به وجود آورد که دستور قتل سفیر روسیه  «آندره کارلوف» را در آنکارا صادر کرد. قتلی که از طرف «نیویورک دیلی‌نیوز» چهارمین روزنامه بزرگ آمریکا و بلندگوی لابی صهیونیستی طبق روال همیشگی مورد تأيید و خشنودی این روزنامه قرار گرفت. شاید تل‌آویو به همین صورت حامی قتل ريیس دفتر آمریکای لاتین وزارت امور خارجه روسیه «پیتر پولشیکف» نيز باشد، که در همان روز در مسکو صورت گرفت.

پس از این‌که مسکو برای مدت کوتاهی قتل کارلوف را نتیجه دودوزه بازی کردن اردوغان تعبیر کرده بود، زیرا قاتل یکی از محافظين اردوغان بوده، مسکو متوجه شد که احتمالاً این‌طور نیست. سپس ولادیمیر پوتین امنیت روسیه و نمایندگی‌های خود را در خارج تشدید کرد. علاوه براین، این واقعه نشان می‌دهد که ريیس‌جمهور اردوغان با وجود ظاهر، دیگر بر دستگاه حاکمه کشور مسلط نیست.

دستگیری افسران خارجی در یک زیرزمین ناتو در شرق حلب مبین روند مناقشه است. این افراد عمدتاً افسران آمریکايی، انگلیسی، فرانسوی، سعودی و ترک بودند. با انتشار یک لیست ناکامل از ۱۴ نفر، نماینده سوریه بشار جعفری مسؤولیت را متوجه ناتو کرد. این گام نسبت به فوریه ۲۰۱۲ قدمی متفاوت بود. در آن زمان در طی محاصره امارات اسلامی باباعمرو، سوریه با فرانسه و ترکیه به طور دوجانبه تعامل کرد. در آن زمان سوریه ۴۰ افسر ترک و ۲۰ افسر فرانسوی دستگیر شده را به ارتش‌های آن‌ها بازگرداند، حال یا از طریق «میخائیل فرادکف» ريیس سازمان جاسوسی روسیه و یا به طور مستقیم به آدمیرال «گی‌یو» فرانسوی در مرز لبنان. ولی قراردادی که با ريیس‌جمهور وقت نیکولا سارکوزی به امضاء رسید از طرف جانشین وی فرانسوا اولاند رعایت نشد.

وجود یک پناهگاه حفاظتی ناتو در شرق حلب مؤید مطالبی است که ما در مورد نقش هماهنگ کننده عملیات تروریست‌ها توسط  LandCom ناتو در ازمیر منتشر کرده ایم.  ولی شورای آتلانتیک، عالی‌ترین ارگان پیمان آتلانتیک به این عملیات چراغ سبز نداده بود. درست مانند حمله به طرابلس (لیبی) در اوت ۲۰۱۱ واشنگتن از امکانات ناتو بدون اطلاع برخی از اعضای پیمان استفاده کرده و در این اقدام دکترین رامسفلد را به کار بسته بود مبنی براین که برای ایالات متحده آمریکا دیگر ائتلاف‌های همیشگی وجود ندارد، بلکه ائتلاف‌ها موسمی و موقتی و بنا بر میل ایالات متحده آمریکا ایجاد خواهند شد.

آزادی سوریه در ادلب ادامه خواهد داشت. این استان در حال حاضر در اشغال یک سلسله از گروه‌های جهادگرا بدون فرماندهی مشترک است. آن‌ها نه قادرند بین خود و نه به مردم غیر نظامی رهبری خود را تحمیل کنند و منطقه عملاً توسط ناتو به کمک شبه نهادهای غیردولتی حکومت می‌گردد. حداقل در ماه‌های اخیر یک اندیشکده‌ آمریکايی به این امر اعتراف کرد. برای غلبه بر جهادگرایان باید قبل از هر چیز خط تدارکاتی آنان یعنی در نزدیکی مرز ترکیه قطع شود. این درست همان مسأله‌ای است که دیپلماسی روسیه آن را در حال حاضر دنبال می‌کند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: