اخبار ایران و جهان

در فقدان فیدل کاسترو – شباهنگ راد

در فقدان فیدل کاسترو

شباهنگ راد

در تاریخ 25 نوامبر 2016، فیدل کاسترو یکی از رهبران جنبش کمونیستی قرن بیستم – و در سن 90 سالگی -، در گذشت. وی در سال 1959، انقلابی را علیۀ امپریالیسم امریکا سازمان داد و صفحه‏ای رنگین، از تاریخ جنبش کمونیستی جهان را از آن خود ساخت؛ انقلابی که تأثیرات و دست‏آوردهای آنرا می‏توان در گوشه‏هایی دیگر از جهان، و بویژه بر جنبش کمونیستی منطقۀ خاورمیانه، به‏عینه دید. در حقیقت آن دهه و آن روزگار دهه و روزگار انتخاب مبارزۀ مسلحانه، علیۀ قدرقدرتی، زور و سرکوب سرمایه‏داران علیۀ توده‏های ستم‏دیده بود. در بستر چنین فضای سرکوبگرانه و تعرضی‏ای بود که فیدل، عالی‏ترین شکل از مبارزه را به‏عنوان راهِ رهائی از زیر سلطۀ امپریالیست‏ها و رژیم هار و خشن باتیستا انتخابُ، به‏همراه دیگر رفقای‏اش، در سال 1956عازم کوه‏های «سیرا ماسترا» گردید، تا جنگِ انقلابی را سازمان دهد؛ جنگی که در مدت زمانی کوتاه – و آن‏هم بمدت 3 سال – به ثمر نشستُ، باعث گردید تا زنده‏گی کارگران و زحمت‏کشان، و هم‏چنین فضای سراسر سرکوب جامعۀ کوبا را متغییر سازد.

گفتنی‏ست که انقلاب و آرمانِ ارزش‏مند، فیدل کاسترو، سنگ بنای جامعۀ انسانیِ بعد از رژیم وابسته به امپریالیزم باتیستا بودُ، بدون شک، سرمایه‏داران جهانی از وقوع چنین زمین لرزۀ سیاسی و زیر و رو کننده، خرسند نبودند و بهمین ‏دلیل، با تمام قواء در صدد به عقب‏راندن جنبش تکان‏دهنده و دگرگونه‏ساز بر آمدند. چرا که سیاست سرمایه در گوشه‏ای از جهان عقیم ماندُ، به تبع آن و عملاً، جایگاه خود را در سرتاسر جامعۀ کوبا از دست داد. در این‏میانُ فیدل کاسترو، به سهم خود و علی‏رغم تحریم‏ها و محاصرۀ سیاسی – اقتصادی، تلاش بسیار فراوانی نمود، تا، مردمِ کوبا و جهان، با تصویر و چهره‏ای به‏غیر از تصویر و چهرۀ سرمایه آشنا گردند. توضیح ماهیت و تشریحِ عملیِ دو جامعه و جهان متضاد از هم، فیدل را با دیگر رهبران مجزا ساخت. در راستای چنین اوضاعی امپریالیست‏ها به یاری و با هم‏کاری دشمنان خلق کوبا، بیش از 600 بار در صدد ترور کاسترو بر آمدند تا از آرمان‏های انسانی و برابری طلب وی جلوگیری بعمل آورند. چرا که فیدل، عمیقاً بر این باور بود، پیشرفت انقلاب، منوط به رشد و نمو دیگر انقلابات علیۀ سرمایه‏داران جهانی‏ست. آموزش رایگان، بهداشت و درمان و مسکن برای میلیون‏ها انسان دردمند، ملی‏سازی صنایع و تجارت و غیره، را می‏توان از زمره دست‏آوردهای ارزش‏مند انقلاب کوبا برهبری فیدل کاسترو در دُروان زمام‏داری‏اش بر شمرد.

به طور قطع و فارغ از دست‏آوردهای گرانبها، انقلاب کوبا، بنابه دلائلی چند، ناتوان از رفع و رجوع تمامی مشکلات عدیدۀ بعد از سرنگونی رژیم وابستۀ باتیستا بود؛ محدودیت‏های اقتصادی و قطع ارتباط انسان‏دوستانه و کمک‏های گوناگون از جانب کشورهای به اصطلاح مردمی و سوسیالیستی را می‏توان، از جمله موانع و دیگر دست‏اندازهای رو به جلو آرمانِ کمونیستی فیدل کاسترو در کوبا نام بُرد. مضافاً این‏که گفنتی‏ست انقلاب کوبا و افکار فیدل در عرصۀ سیاست‏های خارجی، به دُور از ایرادات نسبت به رژیم‏های جنایت پیشه‏ای هم‏چون رژیم جمهوری اسلامی نبوده است. در هر صورتُ جدا از کاستی‏ها و موضع‏گیری‏های انحرافی چند، پیرامون سیاست‏های خارجی، نام و انقلابِ فیدل کاسترو، فراموش ناشدنی و قابل ستودنی‏ست. به عبارتی واضح‏تر فیدل از آن مردم، و بر خلاف دیگر رهبران به اصطلاح کمونیست، افکارش در خدمت به ارزش‏های انسانی و مبارزه با سرمایه‏داری، و هم‏چنین نابودی فقر و ستم کشی بود. مبارزات ضد سلطۀ امپریالیستی، چهرۀ وی را به‏عنوان یکی از شاخص‏ترین عنصر کمونیست جهان تبدیل ساخته استُ، بناصحیح‏ست، تا ارزش‏ها و ثمره‏های کمونیستی فیدل کاسترو و انقلاب کوبا را به ساده‏گی، به کنار گذاشتُ، نام وی را از تاریخ جنبش کمونیستی جهان، از قلم انداخت. بر این اساس جای دارد تا بر خلاف تبلیغات دروغین و کرکنندۀ بنگاه‏های امپریالیستی، دنیای انسانی و نسل‏های آنی و آتی، یاد و اهداف گرانقدر فیدل کاسترو و آرمانِ مبارزاتی و پرچم انقلاب کوبا علیۀ سلطۀ امپریالیسم امریکا را پاس دارند؛ یاد و آرمانِ مبارزاتی که در برابر جانیان بشریت و سرمایه‏داران جهانخوار، فرا منطقه‏ای و جهانی شده است.

در حقیقت دنیای کمونیستی و آن‏هم در دُوران یورش افسار گسیختۀ سرمایه‏داران جهانی، نیاز به عروج کمونیست‏های دهۀ 60 و 70 قرن بیستم دارد؛ دُورانی که در اثر مبارزات بی‏امان کمونیست‏ها و انقلابیون، ناقوس مرگ سرمایه‏داران به صدر آمد و سر آخر، منجر به رهائی میلیون‏ها کارگر و زحمت‏کش، از زیر سلطۀ رژیم‏های وابسته به امپریالیست‏ها گردیده است. به جرأت می‏توان گفت که آن دُوران و آن کمونیست‏ها، علی‏رغم تنگناها و نارسائی‏های مبارزاتی، در مقابل ارگان‏های سرکوب‏گر حاکمان زورگو، ایستادند و پس نکشیدند، تا خلق‏شانرا آزاد سازند. فیدل کاسترو برخاسته از آن آرمانُ، نسل و انقلاب بودُ، طبعاً مردمِ نسلِ فیدل، فراموش نکرده‏اند که عظمت کاسترو، در هدایتِ انقلاب کوبا علیۀ باتیستا بوده است؛ فراموش نکرده‏اند که چگونه انقلاب، سد کننده‏گان رشد بشریت را، از سرزمین کوبا جاروب نمود و نوید آزادی و محترم شمردن به حقوق انسانی را سر داد؛ فراموش نکرده‏اند که چگونه آن انقلابِ پیروزمند، فضایی سرشار از، سر زنده‏گی، خوشبختی و سعادت را برای میلیون‏ها کارگر و زحمت‏کش و فرزندان‏شان به ارمغان آورده است.

28 نوامبر 2016

8 آذر 1395

 

نظرتان را درباره این مطلب بنویسید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: