اخبار ایران و جهان

قهرمانان واقعی غزّه، زنان

amuzesh_felestin

گرد فون در لیبه

حمید بهشتی

 تلاکسکالا

زنان و کودکان در دوران جنگ و محاصره بسیار آسیب پذیرند.

از سال 2007 اسرائیل و مصر نوار غزّه را از هوا و دریا محصور ساخته اند.

آنها همه ی راهها و تردد انسانی و باری را که به نوار غزّه می انجامند و از آنجا می آیند کنترل می کنند. اما زنان چگونه موفق می شوند در این قطعه زمین کوچک و زیر شرایطی چنین سهمناک زندگی کنند؟

در سال 2015 بیش از 8% سرپرست خانواده های غزّه زن بوده است. بر طبق اطلاعات دفتر هماهنگی امور انسانی (OCHA) فقط بدنبال ترور اسرائیل در 2014 هشتصد زن شوهرانشان را از دست دادند. قریب به 24 هزار نوباوه و 23 هزار زن به خاطر از بین رفتن یا تخریب منازلشان طی حملات نظامی هنوز نیز در بیرون مستقر بوده، مجبور گشته اند بطور موقت در منازل دیگران بمانند یا اجاره نشینی کرده و یا در کمپ ها یا مکان های ضروری اقامت گزینند. برخی نیز در مخروبه های خانه های قدیمی خود لانه کرده اند. این منازل موقتی موجب یک رشته مسائل امنیتی است.

مطابق آخرین آمار، بیش از 70% خانوارها 6-8 ساعت آب لوله کشی دارند و همه ی مردم بین 12 تا 14 ساعت از قطع برق روزانه رنج می برند. زیرا کارخانجات برق توسط بمب های اسرائیل منفجر گشته اند. این اُفتِ خدماتی، اکثر زنان و نوباوگان را این را که در خارج از منزل کار کنند و در ضمن برای نیازهای شخصی خویش نیز زمان داشته باشد، سخت نموده است. این مشکل مربوط به تقسیم کار سنتی در خانواده های جامعه فلسطین است که زنان مجبورند به تقبل بار اصلی، در حالیکه اکنون آنها زمان بیشتری را باید برای این کار صرف نمایند.

آشپزی در غزّه مانند سایر کشورهای خاورمیانه بوده و بسیار به دریای مدیترانه وابسته است. صنعت ماهیگیری در غزّه مهم است. برای بخش مهمی از مردم ماهی نقش یکی از مواد اصلی غذایی را دارد. زنان و نوباوگان در آماده ساختن ماهی بسیار ماهراند. یکی از عادی ترین غذاهای آنها کباب ماهی با گشنیز، سیر، فلفل سرخ، زیره و پره لیموست. اما این دیگر برای اکثر انها به گذشته تعلق دارد. زیرا نیروی دریایی اسرائیل از 2014 به ماهیگیران بیش از 300 بار حمله کرده است. در سال های گذشته نیروی دریایی اسرائیل 9 تن از ماهیگیران را کشته و 422 تن را اسیر کرده است. بر طبق قرارداد اسلو قرار بود مرز دریایی برای صید ماهی 20 کیلومتر تا ساحل باشد. اما به ماهیگیرن فلسطینی فقط تا فاصله 3 کیلومتری اجازه ی صید ماهی داده می شود و در آنجا ماهی ها کوچک و نا کافی برای ارتزاق خانوارها هستند.

گفته می شود آموزش شانس شاغل شدن را بالا می برد. اما این در مورد غزّه که در محاصره و تحت بمباران است صدق نمی کند. در حالیکه هر دو جنسیت به مدرسه و دانشگاه می روند، بر اثر سال ها کمبود بودجه، نظام آموزشی غزّه تضعیف گشته است. قریب به 95% مدارس دوشیفته کار می کنند که صبح ها یک گروه و بعد از ظهرها گروه دیگر به مدارس می روند. تشکیلات مددکار سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی در خاورمیانه (UNRWA) یک فعالیت تبلیغاتی را در غزّه ایجاد نموده است. هدف اقدام مزبور جلب توجه پرسنل آموزشی، دانشجویان، مجامع پناهندگی و سایر مجامع به تقویت محیط سالم آموزشی است.

اکثر زنان شاغل در دو بخش کار می کنند. بنا بر اطلاعات دفتر زنان فلسطینی مربوط به سازمان ملل 76% زنان فلسطینی در غزّه در بخش خدمات کار می کنند و فقط 17,5% در مزارع مشغول اند. درصد بیکاری زنان بالاست. 82,6% زنان میان 15-29 ساله بیکاراند، 74% زنان مجرد و 63,6% زنان مزدوج در مقابل 37,4% مردان.

بسیاری از مادران آموزش دیده کم و بیش تنها بوده، در سیاست محلی یا در ادارات کاریابی شاغل اند و باید از فرزندان خویش نیز مواظبت بعمل آورند، در حالیکه شوهرانشان را دائم اسرائیل دستگیر می کند.

برخی از زنان می کوشند متکی بر خویش ممرّ معاشی ایجاد نمایند. یکی از این اقدامات بنام «6 گل» است که در 2014 بوجود آمد. گروهی از زنان بجای اینکه به قیمت ارزان برای دیگران کار کنند به قلابدوزی سنتی آغاز نموده، محصول کارشان را از غزّه به خارج می فرستند. بخشی از آن را به قطر فرستاده و بهایش را نیز دریافت نمودند. اما هنگامیکه خواستند به کشورهای دیگر ارسال نمایند اسرائیل از آن جلوگیری نمود. این هم روش دیگریست که اسرائیل برای فزونی فقر در میان فلسطینیان به کار می برد.

زنان، قهرمانان حقیقی و نامرئی غزّه هستند.

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: