اخبار ایران و جهان

نیما یوشیج و تو را من چشم در راهم

nima_youshij

محمد امین محمدپور

علی اسفندیاری ( نیما یوشیج ) در سال 1274 در روستای یوش از توابع نور مازندران به دنیا آمد. کودکی را در زادگاه خود گذراند و سپس به تهران آمد. پس از پایان دوره دبستان برای فراگرفتن زبان فرانسه به مدرسه سن لویی رفت. پس از پایان تحصیلات در وزارت دارایی مشغول به کار شد اما پس از مدتی این کار را مطابق میل خود نیافت و آن را رها کرد. شعر » قصه رنگ پریده » نخستین اثر اوست و پس از آن منظومه افسانه را در سال 1301 می سراید که بخش هایی از این شعر در مجله قرن بیستم انتشار یافت. در سال 1317 به عضویت در هیات تحریریه مجله موسیقی درآمد. نیما پس از مدتی به تدریس در مدرسه های مختلف و همکاری با روزنامه هایی چون مجله موسیقی و مجله کویر پرداخت. آثار او شامل شعر، داستان، مقاله و نامه هایی می شود که از او مانده است. وی بنیانگذار شعر نو فارسی است. مجموعه های » حکایات و خانواده سرباز، ای شب، مانلی، افسانه و رباعیات، ماخ اولا، شعر من، شهر شب و شهر صبح، ناقوس قلم انداز، فریادهای دیگر و عنکبوت رنگ، آب در خوابگه مورچگان، مانلی و خانه سریویلی، تعریف و تبصره و یادداشت های دیگر، حرف های همسایه، کندوهای شکسته ( شامل پنج قصه کوتاه ) و نامه های عاشقانه » از دیگر مجموعه های اوست. وی در سیزدهم دی 1338 به علت ذات الریه درگذشت و در تهران به خاک سپرده شد، در سال 1372 بنا به وصیت وی پیکر او را به خانه اش در یوش برده و در حیاط خانه محل تولدش به خاک سپردند.

تو را من چشم در راهم

تو را من چشم در راهم شباهنگام / که می گیرند در شاخ تلاجن  سایه ها رنگ سیاهی / وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛ / تو را من چشم در راهم. / شباهنگام، در آن دم، که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگان اند؛ / در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام، / گرم یادآوری یا نه، من از یادت نمی کاهم؛ / تو را من چشم در راهم

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: