اخبار ایران و جهان

سرمایه داری بانی شیوه برده داری نوین

capitalism_56t

اساس سرمایه داری تغییر نکرده است، جوهر اصلی سرمایه داری برده داری است. اگر چه سطوح گوناگونی از برده داری مدرن وجود دارد، ولی امروزه  تمام کارگران به نوعی از برده داری رنج می برند، می خواهد بردگی مزدی باشد و یا بردگی برای وام مالی.  برده داری سیستمی ست که تحت آن به افراد به عنوان دارایی برخورد می شود، که مجبورند کار کنند. بردگان را علیرغم میل اشان هر زمان می توان در طول اسارت یا تولد آنها نگه داشت و از حقوق برای کار و یا درخواست شرایط بهتر و یا مزد محروم ساخت. برده داری معمولاً برای دوران گذشته بکار برده می شود، اما با تجزیه و تحلیل سیستم های اجتماعی و اقتصادی موجود، ما می توانیم تشخیص دهیم که ما به معنای واقعی امروز برده هستیمبرده داری در جامعه ای ساخته شده است که شرایط برده داری را برای کورپوراسیون هایی ایجاد می کند که از بردگی مزدی و وام مالی سود می برند. به همین دلیل ست که سازمان ملل متحد تلاش می کند تا بر شیوه های مدرن برده داری چیره شود. حل مسئله برده داری مدرن یعنی مبارزه با سرمایه داری.

سرمایه داری بانی شیوه برده داری نوین

سرمقاله گاردین – ارگان حزب کمونیست استرالیا

برگردان: آمادور نویدی

برده داری: منشاء سرمایه داری

«برده داری کسب و کاری ست پررونق و شمار بردگان روبه ازدیاد است. افراد با استفاده از برده ها ثروتمند می شوند، و زمانی که کارشان با برده ها به اتمام رسید، دیگر کاری بکارشان ندارند. چنین ست شیوه جدید برده داری، که بر سود بزرگ و زندگی های ارزان متمرکز می شود. اما این به مفهوم سنتی برده داری نیست که صاحب غلامان می شدند، بلکه منظور کنترل کامل آنها ست. انسان ها کاملاً به ابزار یکبار مصرف برای ساخت پول تبدیل می شوند.» (کیون بالز، مردم یکبار مصرف: برده داری جدید در اقتصاد جهانی، سال۱۹۹۹).

مجمع عمومی سازمان ملل متحد، از سال ۱۹۸۳،  ۲ دسامبر را به عنوان روز بین المللی لغو برده داری شناخته و به تصویب رسانده است. آنها این روز را برای آگاهی دادن به اشکال برده داری مانند تشدید استثمار نیروی کار، قاچاق انسان، استخدام اجباری خردسالان برای استفاده در نیروهای مسلح و ازدواج های اجباری اختصاص داده اند.

اگرچه سازمان ملل متحد تلاش کرده است که این مسائل را به چالش بکشد، اما ما هنوز آمار گیج کننده ای داریم که نشان می دهد میزان برده داری بسیار بالاتر از گذشته است.

معاملات تجاری مانند مشارکت ترانس پاسیفیک (ت پ پ)، که استرالیا بخشی از آن ست، شرایط مناسبی برای برده داری معاصر ایجاب می کند.

مالزی، برای مثال ( که نیز از امضاء کنندگان مشارکت ترانس پاسیفیک است)، به این علت در لایه سوم گذاشته شده بود، که در افزایش قاچاق انسان، کار اجباری، قاچاق جنسی و سوء استفاده از کار کودکان سابقه تاریخی داشت. در طول مذاکرات مشارکت ترانس پاسیفیک، تحقیقات برای برده داری معاصر عملاً به گونه ای پائین رفت که انگار اصلاً وجود خارجی نداشت.

سپس بارک اوباما، به منظور ادامه معاملات مشارکت ترانس پاسیفیک، مالزی را از کاتگوری لیست لایه سوم به لیست دوم منتقل کرد. این عمل اوباما را که «چشم خود را بر قربانیان قاچاق بست»، «بی خیالی نسبت به برده داری جهانی برای منافع معاملات  مشارکت ترانس پاسفیک خوانده اند» . برخی ها ممکن ست حیرت کنند که امروزه این اتفاق ها می افتد.

اساس سرمایه داری تغییر نکرده است، جوهر اصلی سرمایه داری برده داری است. اگر چه سطوح گوناگونی از برده داری مدرن وجود دارد، ولی امروزه  تمام کارگران به نوعی از برده داری رنج می برند، می خواهد بردگی مزدی باشد و یا بردگی برای وام مالی.

برده داری سیستمی ست که تحت آن به افراد به عنوان دارایی برخورد می شود، که مجبورند کار کنند. بردگان را علیرغم میل اشان هر زمان می توان در طول اسارت یا تولد آنها نگه داشت و از حقوق برای کار و یا درخواست شرایط بهتر و یا مزد محروم ساخت.

برده داری معمولاً برای دوران گذشته بکار برده می شود، اما با تجزیه و تحلیل سیستم های اجتماعی و اقتصادی موجود، ما می توانیم تشخیص دهیم که ما به معنای واقعی امروز برده هستیم.

کارفرماها همیشه با ترس، گردهمایی و اتحاد کارگران را یک جرم درنظر می گیرند. در قرن ۱۹، زمانی که کارگران برای تشکیل اتحادیه های کارگری خود تلاش می کردند، مبارزات تلخی وجود داشت. اما سرانجام خواست اقدام مشترک برای حمایت از منافع مشترک کارگران پیروز گشت.

شاید به نظر بسیار آشکار برسد و ارزش تکرار نداشته باشد، اما اتحادیه های کارگری برای منافع مشترک کارگران ضروری هستند، و به همین دلیل ست که تهاجم علیه نیروی کار سازمان یافته توسط کافرماها و دولت فدرال کنونی به چالش کشیده می شود.   

ظهور زندان های خصوصی یکی دیگر از جنبه های ازدیاد استفاده از بردگی نیروی کار است: زندانیانی که از حقوق خود محروم شده اند؛ و کارگرانی که دیگر اجازه ندارند اتحادیه تشکیل دهند و سازماندهی کنند و فقط یک مبلغ جزیی برای بردگی پرداخت می شوند. این شیوه بردگی اخیراً در استرالیا با تشدید استثمار کارگران خارجی که با ویزای کار و یا به عنوان دانشجو به استرالیا آمده اند، افشاء شده است. شرکت های بزرگ نیازی نمی بینند که به کارگران حق روزهای بیماری، تعطیلات و دیگر مزایا را بدهند.

اما چه کسی تا پایان برای قرن ۲۱  برنده مسابقه کار بردگی می شود؟

آمریکا بیش از ۲۵ درصد از زندانیان جهان را نگاهداری می کند؛ کورپوراسیون های آمریکایی زندانیان را به عنوان بهترین استراتژی برای سود کورپورات ها می بینند. طبق روزنامه وال استریت «بیش از یک سوم  تمام ایلات آمریکا اجازه دارند که وام گیرندگانی را که نمی توانند وام خود را پرداخت کنند – و یا نمی دهند – زندانی کنند.» بنابراین، اگر شما برای پرداخت وام خود تلاش می کنید ممکن ست که قربانی برده داری قرن ۲۱ بشوید، که این خود مثالی ست از بحران عمیق و ضعف سیستمیک سیستم سرمایه داری، به این دلیل که سرمایه داری سازنده بردگی است.

برده داری در جامعه ای ساخته شده است که شرایط برده داری را برای کورپوراسیون هایی ایجاد می کند که از بردگی مزدی و وام مالی سود می برند. به همین دلیل ست که سازمان ملل متحد تلاش می کند تا بر شیوه های مدرن برده داری چیره شود. حل مسئله برده داری مدرن یعنی مبارزه با سرمایه داری.

برگردانده شده از:

Issue #1755       November 2, 2016

Editorial

Slavery: Genesis of capitalism

http://www.cpa.org.au/guardian/2016/1755/02-editorial.html

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: