اخبار ایران و جهان

Rumbo a Gaza

هفت سال است که کلیه کشتی‌های بین‌المللی، که کوشش می‌کنند محاصره آبهای فلسطین در سواحل غزه را  بشکنند، به شیوه‌هائی که مبین کلیه قواعد راهزنی است، مورد حمله قرار گرفته‌اند. این اقدامات، اقدامات غیرنظامی و مسالمت‌آمیزی بوده که در اعتراض به بی‌عملی سیاست بین‌المللی که کوشش‌های بی‌ثمر دیپلماتیک آن از سال  ۱۹۴۸ تاکنون ادامه دارد، بود. آنها زنان و مردانی از کلیه نقاط جهانند که فریاد می‌زنند ۶۸ سال دیپلماسی بی‌ثمر بین‌المللی کافی است و از مردم فلسطین نمی‌توان توقع داشت که ۶۸ سال دیگر نیز صبر و تحمل پیشه کنند.

felestina_6775

تارنگاشت عدالت

دنیای جوان

۷ اکتبر ۲۰۱۶

سازوکار اسپانیائی  Rumbo a Gaza (به سوی غزه) طی بیانیه‌ای حمله سربازان اسرائیلی به کشتی همبستگی «زیتون» را در روز چهارشنبه ۵ اکتبر ۲۰۱۶ محکوم کرد.
نیروی دریائی اسرائیل  مجدداً بدون هیچ مانعی و مغایر با کلیه حقوق بین‌المللی به یک کشتی غیرنظامی  که در آبهای بین‌المللی در دریای مدیترانه بسوی غزه در حرکت بود حمله کرد. در این کشتی بادبانی ۱۳ زن از ۵ قاره حضور داشتند که در چارچوب یک کنش مسالمت‌آمیز بعنوان اعتراض به محاصره غیرقانونی و ضدبشری نوار غزه توسط اسرائیل که از سال ۲۰۰۷ برقرار است، متوصل به این اقدام شده بودند. خانم «مایرید ماکوایر» ایرلندی برنده جایزه صلح در بین سرنشینان زیتون بود که قرار بود پیام همبستگی با مردمان  محاصره شده غزه را به آنها تقدیم کند. این کشتی در ماه سپتامبر از بندر بارسلونا بادبان کشیده بود.

هفت سال است که کلیه کشتی‌های بین‌المللی، که کوشش می‌کنند محاصره آبهای فلسطین در سواحل غزه را  بشکنند، به شیوه‌هائی که مبین کلیه قواعد راهزنی است، مورد حمله قرار گرفته‌اند. این اقدامات، اقدامات غیرنظامی و مسالمت‌آمیزی بوده که در اعتراض به بی‌عملی سیاست بین‌المللی که کوشش‌های بی‌ثمر دیپلماتیک آن از سال  ۱۹۴۸ تاکنون ادامه دارد، بود. آنها زنان و مردانی از کلیه نقاط جهانند که فریاد می‌زنند ۶۸ سال دیپلماسی بی‌ثمر بین‌المللی کافی است و از مردم فلسطین نمی‌توان توقع داشت که ۶۸ سال دیگر نیز صبر و تحمل پیشه کنند.

امسال نوبت زنان از کلیه نقاط جهان بود که فریاد زدند، غزه در مبارزه خود علیه محاصره تنها نیست. آنها دست همبستگی خود را بسوی زنان فلسطینی که علیه سه نوع سرکوب مقاومت می‌کنند، دراز کردند: مقاومت علیه اشغالگری اسرائیل، مقاومت علیه پدرشاهی و مقاومت علیه پیش‌داوری‌های غرب. در طول سفر در دریای مدیترانه مطمئناً کشتی ما بیش از چند میل با کشتی‌های دیگر فاصله نداشت که حامل زنان، مردان، دختران و پسرانی که دور از کشورهای جنگ زده خود در جستجوی امنیت بودند، بود. در غزه، یکی از پرجمعیت‌ترین مناطق جهان که دو سال به دوسال بدون هیچ ترسی از مجازات هزاران بمب روی آن ریخته می‌شود. هیچ‌کس امکان فرار ندارد. نه از طریق دریای محاصره شده، نه از طریق زمینی که با دیواری عظیم مسدود گشته و نه از طریق هوا که مملو از پهپادها و جنگنده‌های شکاری است.

امشب (چهارشنبه شب) راهزنان اسرائیلی خشونت را حاکم بر حقوق بشر و مشروعیت بین‌المللی کردند. این کشور باز دریای مدیترانه را ملک خود پنداشت  و در آب‌های بین‌المللی به ۱۳ زن حمله برد، آنان را ربود و به اسرائیل برد، مقصدی که هرگز منظور کشتی زیتون نبود. مقصد کشتی بندر غزه در فلسطین بود.

ـ ما حمله مکرر اسرائیل به کشتی‌های غیرنظامی در آبهای بین‌المللی را محکوم می‌کنیم.

ـ ما ادامه مستعمره‌کردن فلسطین توسط یک رژیم آپارتاید و نژادپرست را محکوم می کنیم.

ـ ما دولت‌هایی چون دولت اسپانیا را  که نه از حقوق کشتی‌رانی آزاد دفاع می‌کنند و نه علیه حملات اسرائیل به کشتی‌های غیرنظامی گامی برمی‌دارند و نه در طی ۶۸ سال گذشته اقدامات موثر سیاسی برای پایان بخشیدن به اشغالگری و محاصره انجام داده‌اند، محکوم می‌کنیم.

ـ ما خواستار حفاظت از سرنشینان کشتی زیتون که به زندان‌های اسرائیل  برده شده‌اند

هستیم و آزای فوری آنان را طلب می‌کنیم.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: