اخبار ایران و جهان

کودکی

carlos-drummond-de-andrade

کودکی

محمد امین محمدپور

زمانی که شعر » در میان جاده » کارلوس دروموند د آندراده در بیست و شش سالگی به چاپ رسید، به عنوان یکی از بهترین نمونه های شعر مدرن برزیل شناخته شد، هم از نظر ملّی گرایی و هم با در نظر گرفتن معیارهای زیبایی و هنری. وی هرگز از مخالفت با فاشسیم وطنی و جهانی باز نایستاد و هر یک از دفاتر شعرش نشان دهنده اعتقادات راسخ او در این مورد است. در برزیل، شهرت او بیشتر به خاطر جنبه های سیاسی شعر اوست، شاید به خاطر اشعار ضد امپریالیستی سالهای آخر عمرش و نیز اشعاری که در مخالفت با زندگی ماشینی و مادی گرایی زندگی روزمره برزیلی می سرود.

کودکی

پدر سوار بر اسب شد و رفت

مادر نشست و به دوخت و دوز مشغول شد.

برادر کوچکم خفت.

من پسرکی تنها زیر درختان انبه

غرق خواندن رابینسون کروزوئه

داستان بلندی که هرگز به پایان نمی رسید.

ظهر، روشن از نور، صدایی که از زمان های دور

از دوران برده داری، لالایی گفتن آموخته بود

و هرگز از یاد نبرد

ما را به قهوه فرا خواند.

قهوه، سیاه تر از پیرزن سیاه

قهوه ی لذیذ

قهوه ی مطبوع.

مادر، مشغول دوخت و دوز

خیره به من گفت:

هیش! صدا نکن بچّه بیدار می شود.

و با شنیدن وزوز موذی پشه

گهواره را از جنبیدن باز داشت

و سپس آه کشید . . . چه آهی!

دورها، پدر همچنان در برهوت می تاخت

و من بی خبر بودم که داستانم

بس جذاب تر از داستان رابینسون کروزوئه است.

منبع: شعر آمریکای لاتین در قرن بیستم، فریده حسن زاده مصطفوی، تهران، ثالث.

telegram_majaleh
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: