اخبار ایران و جهان

نامه از ۴۲۰ کیلومتری غرب هاوانا

cuba_1

منبع: صدای سوسیالیستی
نویسنده: شان ژوزف کلنسی
ژوئیه ۲۰۱۶

تارنگاشت عدالت

در کوبا تعداد کشته‌شدگان با اسلحه گرم کم‌تر از کشته‌شدگان با رعد‌و‌برق است.

یکی از مهم‌ترین و فوق‌طبیعی‌ترین پیروزی‌های روند انقلابی کوبا در آمار نسبتاً کم جرائم اسلحه گرم و مواد مخدر قرار دارد.

کوبا یک ملت جزیره‌ای است که از نظر استراتژیک در مسیر بین مقدار عظیمی از مواد طبیعی لازم برای تولید مواد مخدر، خود مواد مخدر که از آمریکای جنوبی و مرکزی می‌آید و جایی که در بخش شمالی قاره مقدار عظیمی از آن‌ها مصرف می‌شود واقع شده است.

البته در خیابان‌های این‌جا مواد مخدر، و اسلحه گرم وجود دارد. معتادان و بزهکاران مسلح و همه رنج‌های تراژیکی که این دو گروه می‌آفرینند وجود دارد.

گرچه افرادی وجود دارند که از پیامدهای سخت این دوقلوهای شکل گرفته در لوله‌های آزمایشگاهی سرمایه‌داری و مصرف‌گرایی رنج می‌برند اما به هیچوجه غیرواقعی نیست اگر گفته شود که هیچ‌یک از این‌ها تأثیر چندانی بر کل جامعه ندارد که بتوان آن‌را مشکل اجتماعی تلقی کرد.

موضوعات اعتیاد در این‌جا پیچیده است و مشخص کردن و مبارزه با آن‌ها به علت میزان داروهای عادی و تجویزی- به قیمت‌هایی که فقط می‌توان نمادین دانست- و مصرف آن‌ها به دلائل مشروع پزشکی و همچنین به دلائل تفریحی یا اعتیادی و عادتی دشوار است.

این داروها در واقع رایگان می‌باشند، زیرا قیمت‌ها عموماً کم‌تر یا در حد هزینه بسته‌بندی، توزیع، و پیچیدن آن‌هاست.

از آسپرین گرفته تا پیشرفته‌ترین داروهای درمان سرطان و  اچ.آی.وی/ایدز که معمولاً بیش از ۷۰هزار پوند برای مریض تمام می‌شود، حدود ۸۰۰ داروی اصلی و صدها داروی مکمل و «سبز» از طریق شبکه داروخانه‌های دولتی در دسترس است ( استثنا براین مواردی است که محاصره اقتصادی تحمیل شده توسط ایالات متحده ورود یا تولید مشابه آن‌ها را غیرممکن می‌سازد). من هرگز قیمتی بیش‌تر از معادل ۱,۵ دلار آمریکا ندیده‌ام. در صورت وجود مشکل مالی اکثر این داروها رایگان است.

بعضی اوقات به علت فساد خُرد یا مشکلات زیرساختی چیزها کمی غیرعادی و پیچیده می‌شوند، اما عموماً خوب کار می‌کنند.

در این‌جا معتادان خواهان کمک می‌توانند در مراکز مسکونی مستقر شوند، روزانه برای درمان اعتیاد به درمانگاه رفته و سپس به مراکر درمانی گروهی یا فردی منتقل شوند، در نشست‌های ترک اعتیاد ۱۲ مرحله‌ای شرکت کنند، و از خدمات حمایتی کمکی جسمی و روانی برخوردار شوند.

برای این‌ها چیزی به نام لیست انتظار وجود ندارد.

دریافت کمک برای خود یا برای یک عضو خانواده در این‌جا آسان‌تر از ایرلند امروز است.

برگردیم سر اصل موضوع…

پورتریکو حدود ۱۱۶ سال پیش از حکومت استعماری اسپانیا آزاد شد. اما برخلاف کوبا که از رهبری خوزه مارتی و بعداً فیدل کاسترو برخورد بود نتوانست خود را از یوغ ایالات متحده آزاد کند.

نیروهای آمریکای شمالی صرفاً علیه اسپانیا وارد منازعه شدند و اگر تحت فشار و آسیب‌پذیر نبودند- زیرا یک مستعمره فرانسه یا انگلیس را برای کنترل منطقه‌ای یا منافع توسعه‌طلبانه خود مهلک می‌دانستند- می‌توانستند با اسپانیا کنار بیاند. موضوع یک حکومت مستقل هرگز به ذهن آن‌ها خطور نکرد.

از پیامدهای مستقیم این یکی این‌ است که اکنون در پورتریکو تعداد سلاح‌های گرم بیش‌تر از تعداد سکنه آن است.

عملکرد رابطه همبودی بین سلاح‌‌های گرم، مواد مخدر و امپریالیسم آمریکا گسترده، ژرف و غیرقابل انکار است. این عملکرد را از زاغه‌های سراسر قاره تا برج‌های دوقلوی پنتاگون و کاخ سفید می‌توان دید، عملکردی که در این مسیر ردپای خون‌بار خود را بر همه اقشار اجتماعی باقی می‌گذارد.

کوبا- یک ملت کوچک، توسعه نیافته، فقیر و محاصره شده جهان سومی کارائیب- باشکیبایی کنترل لازم بر سلاح‌های گرم و مواد مخدر را عمدتاً به دلیل متوقف ساختن امپریالیسم آمریکا برقرار کرده است.

مزایای اجتماعی بی‌شمار و فراتر از آن است که بتوان در این نوشتار به آن پرداخت. کافی است گفته شود که فیدلیتو، پسر شش ساله من بدون برخورد با مواد مخدر در خیابان یا دسترسی به آن (مگر آن‌که برای یافتن آن سعی  زیادی به خرج دهد)، یا برخورد با بزهکاری مسلحانه و بیماری‌های اجتماعی بسیار دیگری که در جاهای دیگر عادی‌شده آموزش ابتدایی، متوسطه و عالی خود را خواهد داشت.

یک روزنامه‌نگار واشنگتن پست که در آوریل گذشته در این‌جا بود نظرات زشت و غیرمنصفانه‌ای را درباره دیدار خود از یک مدرسه در هاوانا منتشر کرد. او ادعا کرد که کودکان «ربات‌های کوچکی» هستند که تبلیغات هوادار دولت را تکرار می‌کنند، و مدرسه آن‌ها یک جای ضدعفونی شده و غم‌انگیز است.

او در پاسخ به این پرسش که آیا دم در ورودی در عبور از دستگاه فلزیاب با مشکلی برخورد کرد یا در غذاخوری مدرسه نمایندگی پپسی و مک‌دونالد را دید سکوت اختیار کرد.

پسر من-که کم‌ترین شباهتی به یک ربات ندارد-در این‌جا در مدرسه آن‌طور که آرزوی هر پدر و مادری است رشد می‌کند.

زنده باد کوبای سوسیالیستی!

http://www.communistpartyofireland.ie/sv/08-cuba.html

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: