اخبار ایران و جهان

ثروت ملی نفت و گاز و حاکمیت یک مشت دزد و وطن فروش در ایران

etessab_naft

اعتصاب کارگران شرکت نفت ایران در سالهای ۵۶ تا ۵۸ برای دفاع از حقوق مردم ایران و استقلال اقتصادی کشور و عدالت اجتماعی

نگاهی به آشی که دولت روحانی برای ثروت ملی ایران میپزد ر رسانه های رژیم اسلامی

تسلط کمپانی‌های خارجی بر اصلی‌ترین گلوگاه اقتصادی کشور با قراردادهای جدید نفتی/متن لاتین محرمانه قرارداد با متن پیش نویس فارسی تطبیق ندارد

حاجی دلیگانی در خصوص ایرادات اساسی موجود در قراردادهای جدید نفتی گفت: در حالی انتقادات به قراردادهای جدید نفتی از مدتی پیش شدت گرفته است که با بررسی متن شرایط عمومی، ساختار و الگوی قراردادهای بالادستی نفت و گاز که منتشر شده است، 21 اشکال اساسی در نوع جدید قراردادهای نفتی به چشم می خورد که با وجود این ایرادات مجلس باید از عقد این قرارداد جلوگیری کند.

حسینعلی حاجی دلیگانی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در خصوص ایرادات اساسی موجود در قراردادهای جدید نفتی گفت: در حالی انتقادات به قراردادهای جدید نفتی از مدتی پیش شدت گرفته است که با بررسی متن شرایط عمومی، ساختار و الگوی قراردادهای بالادستی نفت و گاز که منتشر شده است، 21 اشکال اساسی در نوع جدید قراردادهای نفتی به چشم می خورد که با وجود این ایرادات مجلس باید از عقد این قرارداد جلوگیری کند.

**اولین ایراد قراردادهای جدی نفتی IPC: واگذاری حق اکتشاف، توسعه و تولید به بخش خارجی در این قراردادها

وی با بیان اینکه حق اکتشاف، توسعه و تولید به بخش خارجی در این قرارداد واگذار شده است، عنوان کرد: اتصال فاز بهره‌برداری تولید به فازهای اکتشاف و توسعه میادین جهت واگذاری ذیل این قراردادها یعنی مشارکت‌دادن بخش خصوصی خارجی و داخلی در مدیریت، مالکیت و سرمایه‌گذاری انفال.  این در حالی است که مطابق اصل 45 قانون اساسی، معادن (منابع هیدروکربوری) جزء انفال و ثروت‌های عمومی است و مالکیت آن به کسی تعلق ندارد و حتی دولت نیز مالک آن نیست بلکه به تعبیر قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «در اختیار حکومت اسلامی است تا بر طبق مصالح عامه نسبت به آن‌ها عمل نماید». وزارت نفت با اجرای قراردادهای جدید نفتی و واگذاری میادین هیدروکربوری کشور به بخش خصوصی خارجی و داخلی، چگونه خواهد توانست به ماده 2 قانون نفت مصوب 1390 در خصوص اعمال حق حاکمیت و مالکیت عمومی بر منابع مذکور به نمایندگی از طرف حکومت اسلامی عمل کند؟

**دومین ایراد قراردادهای جدید نفتی : بازگشت به عقب و دوران جاهلیت/قراردادهای جدید نفتی خلاف قوانین مصوب جمهوری اسلامی ایران

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با بیان اینکه این قراردادها یک نوع بازگشت به عقب است، تصریح کرد: این قراردادها یک نوع بازگشت به عقب یعنی بازگشت به دوران جاهلیت و حتی قبل از رژیم ستم شاهی است، در دوران طاغوت مرحله اول و دوم تنها به خارجی ها واگذار شده بود ولی مرحله بهره برداری و تولید در اختیار دولت بود، اما در قراردادهای جدیدی که به تصویب هیات وزیران رسیده است این مورد هم رعایت نشده و تمام مراحل را به بخش خارجی واگذار کرده اند. قانون نفت مصوب 1353 تصریح کرده که اعمال حق مالکیت ملت ایران نسبت به منابع نفتی ایران در زمینه اکتشاف، توسعه، تولید، بهره‌برداری و پخش نفت منحصرا به عهده شرکت ملی نفت است و بدین سبب به شرکت ملی نفت اجازه داده، فقط در چارچوب پیمانکاری در اجرای عملیات اکتشاف و توسعه نفت (و نه در تولید و بهره‌برداری) با اشخاص داخلی یا خارجی وارد مذاکره و عقد قرارداد شود. بنابراین واگذاری کلیه حلقه‌های زنجیره میدان نفتی به شرکت‌های خصوصی خارجی و داخلی خلاف قانون به نظر می رسد.

** سومین ایراد قراردادهای جدید نفتی : غیر عزتمندانه و ذلیلانه است/با وجود 80 درصد سرمایه گذاری ایران تنها 50 درصد اعمال نظر و تصمیم گیری می تواند داشته باشد

حاجی دلیگانی با بیان اینکه قرارداد های جدید نفتی غیر عزتمندانه و ذلیلانه است، بیان داشت: بخاطر اینکه در این قراردادهای جدید تصویب شده است که 80 درصد ایران و 20 در صد طرف خارجی سرمایه گذاری کند، با این اوصاف ما در هنگام تصمیم گیری و مدیریت 50 درصد است، در کدام قرارداد سراغ دارید که طرفی که بیشترین سرمایه گذاری را دارد کمترین نفوذ و اعمال نظری داشته است؟ این امر با روحیه استقلال و عزت ملی مردم ایران مغایرت جدی دارد.

**چهارمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: عدم پیشبینی اجرای پایلوت (آزمایشی) قراردادها

وی با اشاره به موضوع اجرای پایلوت(آزمایشی) این قراردادها، اظهارداشت: در این قراردادها عنوان نشده است که بخش از قرارداد بصورت پایلوت صورت گیرد و بعد از ان در صورت موفق آمیز بودن قراردادی که بصورت پایلوت اجرا شد، بقیه قرارداد ها نیز به مرحله اجرا در بیاید، که متاسفانه این مورد هم در قراردادهای جدید نفتی رعایت نشده است.

** پنجمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: مشارکت شرکت خارجی طرف قرارداد بر مالکیت میادین نفتی

نماینده مردم شهرستان شاهین شهر ادامه داد: در بند پ ماده 3 مصوبه هیأت وزیران آمده است، «بازپرداخت کلیه هزینه‌های مستقیم، غیرمستقیم، هزینه‌های تأمین مالی  و پرداخت دستمزد و هزینه‌های بهره‌برداری طبق قرارداد از طریق بخشی (حداکثر پنجاه درصد) از محصولات میدان و یا عواید حاصل از اجرای قرارداد بر پایه قیمت روز فروش محصول منوط می باشد.»؛ این بند نیز حکایت از تعهد به نوعی از مشارکت شرکت خارجی طرف قرارداد بر مالکیت میادین نفتی موضوع قرارداد دارد که خلاف قانون است.

**ششمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: تصرف میادین گازی توسط شرکتهای خارجی

حاجی دلیگانی در ادامه با اشاره به تصرف میادین گازی توسط شرکتهای خارجی گفت: تبصره بند پ ماده 6 مصوبه هیأت وزیران که گفته، «شرکت ملی نفت مجاز است جهت بازپرداخت هزینه‌ها و پرداخت حق‌الزحمه، در صورتی که محصولات میدان‌های گاز طبیعی در بازار داخل مصرف شوند یا امکان صادرات آن وجود نداشته باشد از محل محصولات و یا عواید دیگر میدان‌ها نسبت به بازپرداخت هزینه‌ها و نیز پرداخت دستمزد تعهد و اقدام نماید.» سبب آثار وضعی بر مالکیت ملی دیگر میادین و در نتیجه آثار آن بر درآمدهای بودجه کشور خواهد شد.

** هفتمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: مالکیت و مدیریت بر نفت موجود در مخزن، چاه‌های حفر شده، تأسیسات سرچاهی، تأسیسات و کارخانجات فرآورش نفت، زمین‌های مربوط و یا نفت استخراج شده توسط طرف خارجی

وی افزود: سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی در قالب این قراردادها در نفت و گاز به نحوی است که سرمایه‌گذار مدعی مالکیت و مدیریت بر نفت موجود در مخزن، چاه‌های حفر شده، تأسیسات سرچاهی، تأسیسات و کارخانجات فرآورش نفت، زمین‌های مربوط و یا نفت استخراج شده خواهد بود و همچنین از آنجا که در مورد بهره‌برداری از میادین کشف‌شده و توسعه یافته اجازه ثبت ذخایر نفت و گاز را در تراز دارایی های خود داراست عملا یا مالک و یا شریک کشور در مالکیت این منابع خواهد بود و بدین جهت ماهیت این قراردادهای به ظاهر خدمتی، قرارداد مشارکت در تولید می‌باشد. بنابراین اینکه گفته شود این قراردادها سبب مالکیت بیگانگان بر مخازن نیست در ظاهر صحیح است اما در باطن و اصل ماجرا، ثبت محصول حاصل از مخزن یعنی نفت در لیست دارایی‌های شرکت‌های خارجی و اختصاص 50% نفت تولیدی از هر میدان به شرکت خارجی عملا شریک کردن وی در مالکیت است و این مشابه قرارداد کنسرسیوم 1333 است که شرکتهای خارجی طرف قرارداد مالک نفت در مخزن نبودند بلکه نفت در سر چاه به مالکیت آنها در می‌ آمده است.

نکته: زحمت اصلی در اکتشاف و توسعه است نه بهره برداری و تولید و بدین جهت، واگذاری بهره برداری و تولید یعنی تأمین منافع بخش خصوصی خارجی و داخلی روی پایه زحمات و مجاهدتهای عناصر توانمند شرکت ملی نفت در میادینی که به فاز بهره برداری رسیده و در حال حاضر به کشور نفت می دهد.

** هشتمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: عدم نظارت بر اعمال حق حاکمیت و مالکیت عمومی بر منابع نفتی

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی با اشاره به عدم نظارت بر اعمال حق حاکمیت و مالکیت عمومی بر منابع نفتی خاطرنشان کرد: با استناد به ماده 3 قانون نفت مصوب 1390، نظارت بر اعمال حق حاکمیت و مالکیت عمومی بر منابع نفتی به عهده « هیأت عالی نظارت بر منابع نفتی» است، بنابراین نظارت بر پیش نویس مصوب هیأت دولت و متن قرارداد جدید نفتی تهیه شده در وزارت نفت به جهت ارتباط و آثار مستقیم بلندمدت آن بر اقتصاد کشور و منابع نفتی کشور و تأیید آن نیز بر عهده این هیأت است که متأسفانه در قرارداد جدید به آن اشاراه ای نشده است.

**نهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: تناقض با اصل 44 قانون اساسی و سیاستهای ابلاغی اصل 44

حاجی دلیگانی ادامه داد: استناد کمیته بازنگری قراردادهای نفتی به قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت مصوب 1391 (بند 2 قسمت ب ماده 3 این قانون در خصوص صدور مجوز فعالیت و پروانه بهره برداری برای اشخاص حقوقی واجد صلاحیت برای اکتشاف، توسعه، استخراج و تولید از کلیه میادین نفت و گاز کشور) در تناقض با اصل 44 قانون اساسی و سیاستهای ابلاغی اصل 44 است که سرمایه گذاری، مالکیت و مدیریت بنگاه‌ها و نهادهای عمومی غیردولتی و بخش‌های تعاونی و خصوصی را بر معادن بزرگ نفت و گاز مجاز ندانسته اند.

** دهمین ایراد قراردادهای نفتی: قرارداد های جدی مغایر با سیاست‌های ابلاغی اقتصاد مقاومتی (مواد 14 و 15)

وی با بیان اینکه قراردادهای جدید نفتی مغایر با سیاست‌های ابلاغی اقتصاد مقاومتی است، تصریح کرد: قراردادهای مذکور در مغایرت با سیاست‌های کلی نفت و گاز، سیاست‌های ابلاغی اقتصاد مقاومتی (مواد 14 و 15)، سیاست‌های کلی اعمال حاکمیت و پرهیز از انحصار و سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه بوده و ثمره‌اش افزایش وابستگی اقتصاد کشور به بیگانگان، عدم تولید صیانتی، تداوم و افزایش بلند مدت خام فروشی و عدم توجه به صنایع پایین دستی و عدم ایجاد زنجیره ارزش افزوده، تزلزل و عدم مقاومت در برابر تکانه های اقصادی دنیا و در نهایت استحاله توانمندی داخلی در کمپانیهای خارجی است.

** یازدهمین ایراد قراردادهای نفتی: پذیرش دستمزد متناسب با شرایط و تولید اضافی

نماینده مردم شاهین شهر در ادامه افزوذ: شرکت‌های خارجی و پیمانکار داخلی تحت سیطره آنها در پی افزایش منافع خویش و پیگیری سیاست‌های خویش هستند یعنی دنبال دلارهای بشکه‌های نفتی لذا دغدغه آن بیشترین تولید است و از آنجا که مخازن کشور به‌گونه‌ای است که در سال‌های اولیه بهره‌برداری بیشترین شتاب را در دادن محصول دارد، بالطبع شرکت خارجی از این فرصت و اهداف خویش به هیچ عنوان در عمل نخواهد گذشت ولو اینکه در ظاهر و در متن قرارداد چنین تعهدی را متقبل شده باشد.
این در حالی است که بند ث ماده 3 مصوبه هیأت وزیران « پذیرش دستمزد متناسب با شرایط و تولید اضافی ناشی از هر طرح برای ایجاد انگیزه در طرف دوم قرارداد…» عملا مشوق تولید غیر صیانتی می باشد. همچنین بند ب ماده 6 مصوبه هیأت وزیران نیز در خصوص امتیاز تشویقی تحت عنوان Fee Per Barrel نیز مشوق تولید غیرصیانتی توسط شرکتهای خارجی طرف دوم قرارداد خواهد بود.

** دوازدهمین ایراد قراردادهای نفتی: تسلط کمپانی های خارجی بر اصلی‌ترین گلوگاه اقتصادی کشور

حاجی دلیگانی با بیان اینکه قراردادهای جدید نفتی تسلط کمپانی های خارجی بر اصلی‌ترین گلوگاه اقتصادی کشور را افزایش می دهد، بیان داشت: قرارداد جدید نفتی سبب مسلط کردن کمپانی‌های خارجی تجربه پس داده در تحریم‌ها بر اصلی‌ترین گلوگاه اقتصادی کشور و نقض قاعده فقهی «نفی سبیل» که در اصول 43، 81 و 153 قانون اساسی مورد تأکید قرار گرفته است خواهد شد.

در تبصره بند الف ماده 11 مصوبه هیأت وزیران به صراحت و وضوح شرکت ملی نفت و شرکتهای تابعه تحت سیطره کمپانی خارجی در آمده است: « در مورد میدان ها یا مخزن های در حال تولید و بهره برداری، در صورتیکه طرف اول برای مرحله بهره برداری، انجام عملیات بهره برداری را با مشارکت یکی از شرکتهای تابعه خود ضروری دانسته و این موضوع به تأیید وزارت نفت نیز برسد، بین طرف دوم قرارداد و شرکت تابعه شرکت ملی نفت ایران، یک موافقتنامه عملیاتی مشترک امضا می شود. این عملیات با حفظ مسئولیت پشتیبانی و نظارت کامل فنی، مالی، حقوقی و تخصصی طرف دوم قرارداد، همراه با تأمین تجهیزات، قطعات و مواد مصرفی لازم توسط وی، به صورت مشترک انجام می شود. شرکت تابعه ذیربط موظف است در بهره برداری از تأسیسات موضوع قرارداد، کلیه دستورالعمل های فنی، حرفه ای و برنامه های عملیاتی طرف دوم قرارداد را رعایت و اجرا نماید. در غیر اینصورت، عدم اجرای عمدی اقدامات یادشده، نقض تعهدات قراردادی توسط طرف اول قرارداد محسوب می شود.»

این تبصره یعنی شرکت‌های تابعه شرکت ملی نفت عملا در عملیات بهره‌برداری و تولید یا نقشی نداشته و یا در بهترین صورت کاملا تحت‌سیطره کمپانی خصوصی طرف دوم قرارداد خواهد بود و این بهترین سرنوشت پیش‌روی عناصر توانمندی خواهد بود که در شرایط تحریم بدون نیاز به بیگانگان فرایند بهره برداری و تولید میادین نفت و گاز را بدون وقفه تداوم بخشیدند.

** سیزدهمین ایراد قراردادهای نفتی:

وی با طرح این سوال که چگونه وزارت نفت 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی جهت پیشبرد و تکمیل پروژه‌های نفتی اعلام نموده است، عنوان کرد: وزارت نفت یکی از ضرورت‌های قراردادهای جدید نفتی را نیاز وزارت نفت به بیش از 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری خارجی جهت پیشبرد و تکمیل پروژه‌های نفتی اعلام نموده است. سؤال اینجاست که چگونه و به چه ترتیبی شرکت‌های خارجی نسبت به ورود این سرمایه کلان اقدام خواهند کرد؟

با توجه به تجربیات گذشته پیش بینی می شود، کمپانی‌های بین المللی هیچ‌گاه دست به چنین ریسک مالی نخواهند زد بلکه با ورود سرمایه اندکی به کشور به مانند عراق و با توجه به زودبازده بودن بازگشت کل سرمایه و سود حاصله در کوتاه مدت 3 یا 4 ساله نسبت به گردش مجدد آن اقدام خواهند نمود به گونه ای که جمع این گردشها در طول 25 تا 33 سال و تمدید این مدت رقمی کلان خواهد شد. حال آیا کشور خود توانمندی تأمین چنین ارقامی با چنین تدبیری را ندارد؟ این قراردادها به گونه ای طراحی شده که شرکتهای خارجی با سرمایه 500 میلیون دلاری نیز با تعهد سرمایه گذاری کلان به راحتی قادر به حضور در آن خواهند بود چون به محض تولید در میدان می توانند با پولهای دریافتی از وزارت نفت و بشکه های نفتی با پول اندک خود گردش کلان ایجاد کنند.

** چهاردهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: عدم ساز و کار مناسب جهت تعیین اولویت واگذاری پروژه های نفت و گاز

نماینده مردم شهرستان شاهین شهر با بیان اینکه ساز و کار مناسب جهت تعیین اولویت واگذاری پروژه های نفت و گاز پیش بینی نشده است، گفت: از آنجا که نه در پیش نویس و نه در متن لاتین محرمانه قرارداد، ساز و کاری جهت تعیین اولویت واگذاری پروژه های نفت و گاز در این قالب ذکر نگردیده است، مغایر روح حاکم بر بند 3 قسمت ت ماده 3 قانون وظایف و اختیارات وزارت نفت در خصوص امور سرمایه گذاری و تأمین منابع مالی است که تصریح نموده است: « جذب و هدایت سرمایه های داخلی و خارجی به منظور توسعه میادین هیدروکربوری با اولویت میادین مشترک از طریق طراحی الگوهای جدید قراردادی از جمله مشارکت با سرمایه گذاران و پیمانکاران داخلی و خارجی بدون انتقال مالکیت نفت و گاز موجود در مخازن و با رعایت موازین تولید صیانت شده.

** پانزدهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: عدم تطبیق متن لاتین محرمانه قرارداد با متن پیش نویس فارسی قرارداد

حاجی دلیگانی با اشاره به عدم تطبیق متن لاتین محرمانه قرارداد با متن پیش نویس فارسی قرارداد، بیان داشت: متن پیش نویس فارسی قرارداد که به تصویب هیأت وزیران رسیده و توسط معاون اول رئیس جمهور ابلاغ شده و در حال حاضر در هیات تطبیق مجلس شورای اسلامی جهت تطبیق و همخوانی با قانون اساسی مطرح است انطباقی با متن لاتین قرارداد که کماکان محرمانه است نداشته و این خود در آینده تبعات حقوقی بسیاری خواهد داشت.

** شانزدهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: طرف دوم قرارداد با شرکت ملی نفت یا شرکتهای تابعه آن، کیست؟ نقش پیمانکار داخلی که قرار است با شرکت خارجی در قالب JOC مشارکت کند چیست؟

وی افزود: شاخصه انتخاب شرکت خارجی و پیمانکار داخلی شریک به عنوان طرف دوم قرارداد که در بند ذ ماده 1 مصوبه هیأت وزیران از آن به عنوان « شرکت یا مشارکتی از شرکت‌های صاحب صلاحیت نفتی» یاد شده چیست؟ هر قرارداد از لحاظ حقوقی دو طرف دارد. طرف دوم قرارداد با شرکت ملی نفت یا شرکتهای تابعه آن، کیست؟ نقش پیمانکار داخلی که قرار است با شرکت خارجی در قالب JOC مشارکت کند چیست؟ پول، هزینه و سود پیمانکار داخلی چگونه تأمین خواهد شد؟

** هفدهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: ارائه یک فرمت قراردادی برای تمام قراردادهای وزرات نفت

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با بیان اینکه وزارت نفت یک فرمت قراردادی برای قراردادهای جدید نفتی در نظر گرفته است، خاطر نشان کرد: چگونه می توان از یک فرمت قراردادی برای پروژه های مختلف در موضوعات مختلف و میادین مختلف بهره برد؟

** هجدهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: تدبیری برای خلع ید طرف خارجی در صورت عدم عمل به تعهداتش نشده است

حاجی دلیگانی با بیان اینکه تدبیری برای خلع ید طرف خارجی در صورت عدم عمل به تعهداتش نشده است، افزود:  در قرارداد های جدید،  اگر کمپانی خارجی در راستای تعهدات عمل نکرد چگونه می‌توان نسبت به خلع ید آن اقدام نمود؟ آیا تدبیری برای چنین شرایط اندیشیده شده که اگر نیاز به خلع ید بود در دعاوی بین المللی ادعای خسارت های کلان نکند؟

** نوزدهمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: ارائه امتیازات ویژه به طرف خارجی در قراردادهای جدید نفتی

وی با بیان اینکه قراردادهای جدید نفتی امتیازات ویژه ای را به شرکت‌های خارجی طرف قرارداد می دهد که برخی از آنها به شرح زیر است:

-نبود سقف تولید:

– بازبودن سقف هزینه (Open Capex)؛ این موضوع به استناد بندهای (ل) ماده 1 و (ث) ماده 8 مصوبه هیئت وزیران علاوه بر بار مالی فراوان آن بر وزارت نفت، با واگذاری فاز بهره‌برداری و تولید به شرکت‌های خارجی سبب خواهد شد که هزینه تولید را گران محاسبه کرده و درآمد کلانی از این راه کسب کنند.

-دستمزدی تحت عنوان Fee Per Barrel که هزینه‌های گزافی را بر کشور تحمیل خواهد کرد.

– عدم در نظر گرفتن مالیات برای طرف قرارداد و به نوعی معافیت آن از پرداخت مالیات از دیگر امتیازات ویژه به طرف قرارداد است.

** بیستمین ایراد قراردادهای جدید نفتی: عدم پیش بینی نهادی برای تداوم و تمدید قراردادها

نماینده مردم شاهین شهر با بیان این نکته که ضرورت قرارداد بلندمدت 25 تا 33 ساله و پیش بینی تداوم و تمدید آن را چه مرجع و نهادی تشخیص داده است تا چنین تعهد بین المللی برای چندین دولت آینده ایجاد شود؟گفت: در قراردادهای جدید نفتی هیچ نهادی مشخص نشده است تا پیگیر تداوم و تمدید قراردادهای جدید باشند و اینکه این قراردادها تا چند دولت باید اجرا شوند مشخص نشده است.

** بیست و یکمین ایراد قراردادهای جدید نفتی:

حاجی دلیگانی در بخش پایانی اظهارات خود گفت: چند پروژه نفتی و در چه زمینه ای واگذار خواهد شد؟ پروژه های بالادستی یا پایین دستی؟ اگر پروژه های بالادستی در معرض واگذاری است با چه مجوزی؟ چند درصد از پروژه های بالادستی وزارت نفت؟ آیا این پروژه‌ها پروژه‌های جدید است یا پروژه‌های موجود مانند میادینی که توسط توانمندی داخلی در حال بهره‌برداری و در مدار تولید است؟ این ها تمام مواردی است که در قراردادهای جدید نفتی بدان توجهی نشده است.

***********************

قراردادهای جدید نفتی زایشگاه چند کرسنت خواهند بود/با این قراردادها دیگر مهم نیست چه کسی رییس جمهور است/ قدرت و حاکمیت نفت در دست عده ای قرار می گیر

قرارداد های جدید نفتی با عنوان ipc که به عنوان یک الگوی جدید دولت مصوب شده و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان ادامه قرارداد های بیع متقابل است

 دکتر اصغر ابراهیمی اصل معاون سابق وزارت نفت و دکتر جلیل جعفری نماینده کمیسیون انرژی مجلس نهم در برنامه چالش رادیو اقتصاد در مورد اشکالات موجود در قراردادهای نفتی مناظره کردند.

قرارداد های جدید نفتی با عنوان ipc که به عنوان یک الگوی جدید دولت مصوب شده و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان ادامه قرارداد های بیع متقابل است که برای توسعه میادین نفتی بویژه میدان های مشترک تنظیم و طراحی شده و قابلیت این را دارد که در مذاکرات  با طرف مقابل مورد انعطاف قرار گیرد. اما در مقابل این مباحث کارشناسانی  هم وجود دارند که به عدم حضور مجلس و فرایند تعیین تکلیف مدل های جدید نفتی معترضند و عقب نشینی از اهداف ملی شدن صنعت نفت و کاهش حاکمیت ملی بر مخازن نفتی در طولانی مدت را از اشکالاتی می دانند که توسط این گروه مطرح می شود.اما به واقع مدل جدید قرارداهای نفتی دارای چه مزیت ها یا معایبی است و آیا این اصلاحات توانسته به روند تازه ای از تعاملات اقتصادی و بین اللملی بیانجامد یا خیر.

در ابتدای این برنامه، دکتر اصغر ابراهیمی اصل معاون سابق وزارت نفت در دولت نهم و دهم و یازدهم در پاسخ به سوالی در مورد اینکه تغییرات اعمال شده در قراردادهای نفتی به رفع کامل اشکالات این قراردادها انجامیده یا خیر، گفت: اشکالات برطرف نشده، پیرو جلسه ای که رادیو اقتصاد در آذرماه سال گذشته برقرار کرد و اینجانب با اقای کاردر رییس شرکت ملی نفت و مهندس سید مهدی حسینی دبیر کمیته بازنگری قراردادهای نفتی داشتیم، اشکالات مطرح شده به طور وسیعی در رسانه ها منعکس شد و منجر به این شد که نظرات منتقدان شنیده شود و تاکنون اینجانب و سایر منتقدان پیگیر رفع نواقص هستیم اما اکنون آنچه که تغییر پیدا کرده با چالشهای زیادی روبه رو است. این مدل قراردادی در جلسه مورخه هشتم مهرماه سال گذشته، تصویب شد و تصویب نامه ای در 11 صفحه که شامل11 ماده و 5 تبصره و 61 جزء و 77 حکم بوده، خروجی آن بوده و بنا بر اعلام رسمی وزارت نفت و ریاست جمهوری  بیش از 150 مورد اصلاحات کوچک و برزگ مصوبه جدید در دو هفته گذشته به تصویب هیئت وزیران رسید اما طبق این عملکرد دولت 30% از نقطه نظرات منقدین و ایرادات اساسی برطرف شده و 70% آن باقی مانده است، اراده سیاسی بر این است که ارکان قرارداد ipc را همانطور که 20 مشاور خارجی مشورت داده بودند حفظ کنند و لذا دست شرکت ملی نفت برای اصلاحات بسته بود . برای همین هییت مدیره شرکت نفت قرارداد ipc را بعد از مصوبه هییت وزیران، رد کردند و به همین خاطر کل اعضای هییت مدیره را عزل کرد و اعضای جدیدی را گذاشتند.

در ادامه برنامه دکتر جلیل جعفری رییس پژوهش و فناوری شرکت بهینه سازی مصرف سوخت و نماینده مجلس نهم در پاسخ به این سوال که آیا دولت چاره ای برای حضور سرمایه گذاران خارجی جز این نداشت، گفت: صنعت نفت به عنوان اقتصاد پیشران کشور در اولویت قرار دارد و اجرای پروژه های نفتی نیازمند سرعت و حیاتی تلقی می شود، موضوع قراردادipc  مدت هاست در مجلس مطرح شده و در کمیسیون انرژی هم اخیرا  قرارداد های نفتی مورد بررسی قرار گرفته اند اما اینکه چرا ipc مطرح شد به این دلیل است که ما نیازمند سرعت بخشیدن به فعالیتها در صنعت نفت و میادین گازی هستیم و از طرفی در شرایط فعلی به جذب سرمایه گذار خارجی نیاز داریم.

جعفری افزود: اینکه آقای ابراهیمی اصل می گویند که وزیر نفت، هییت مدیره شرکت ملی نفت را به خاطر این موضوع عزل کرده را به هیچ عنوان قبول ندارم، چون هییت مدیره جدید بر اساس اساسنامه جدید منصوب شده اند.

جعفری با اشاره به بازنگری های انجام شده بر روی قراردادهای نفتی گفت: قرارداد ipc دو مرتبه در دولت تصویب شده و بعد دولت فرصت را در اختیار منتقدان قرارداد ها قرار داده ، اصلاحات مد نظر آنها انجام شده ولی  وزارت نفت و دولت نمی توانند مادام العمر منتظر نظر ها و نقدهای بقیه بمانندچرا که در فرمت فعلی، آیتم های اساسی اصلاح شده و اکنون باید فرصت را در اختیار شرکت ملی نفت قرار بدهیم که با انعقاد قرارداد، فرصتهای بین المللی بیش از این از دست نرود.

رییس پژوهش و فناوری شرکت بهینه سازی مصرف سوخت افزود: این قراردادها به سه دلیل نباید در مجلس مطرح شود یکی اینکه ما در حال از دست دادن زمان هستیم دوم اینکه در مجلس انقدر بحثهای زیادی میشود که محتوای اصلی از بین می رود و سوم اینکه ما باید به توان علمی و فنی وزارت نفت احترام بگذاریم. ضمن اینکه به لحاظ قانونی ipc یک قرارداد داخلی است و معاهده بین المللی نیست که مصوبه مجلس را داشته باشد و در صورت تصویب برای اصلاح یک مورد کوچک در مراحل بعدی، در قراداد مشکل قانونی ایجاد میشود.

در ادامه این مناظره، ابراهیمی اصل در پاسخ به سوال مجری در مورد نگرانی ها نسبت به درگیر شدن در قرارداده های طویل المدت و غیر قابل بازگشت گفت: وزارت نفت در دوره ای که اقای زنگنه وزیر بودند، قرارداد فروش گاز ایران به امارات را با عنوان قراداد کرسنت منعقد کرد که بعد از اینکه متوجه شدیم بر خلاف منافع ملی است لغو شد و انها به دادگاه مراجعه کردند و 44 هزار میلیارد تومان یا 14 میلیارد دلار حکم جهت برداشت از ذخایر ارزی ایران صادر شد و هم اکنون هم قسمت دوم ان دعوا در دادگاه است که 22 هزار میلیارد تومان دیگر ما را محکوم کرده اند و اگر اشکالات قراردادها برطرف نشود قرارداد آی پی سی زایشگاه چند کرسنت خواهد بود چرا که همان افرادی که کرسنت را درست کردند و با همان دید، ipc را درست کرده اند که واضح است چه اشکالاتی دارد.

معاون اسبق وزیر نفت افزود: در حال حاضر مناطق نفت خیز جنوب  25 پیشنهاد از شرکت های کانادایی و اروپایی دارند که در مقابل قرارداد بای بک پیشرفته حاضر به کار هستند؛ ما باید یک سبد قراردادی از همه انواع رایج را داشته باشیم اگر همین  قراردادipc  اصلاح شود برای دریای خزر که عمق آب 1000 متر از طرف ما را دارد و دریای عمان که بین 1000 تا 3000 متر است می تواند مورد استفاده قرار گیرد ولی این قراردادها در سرزمین اصلی و میادین اصلی قابل استفاده نیست.

ابراهیمی اصل با اشاره به اینکه میدان آزادگان جنوبی سومین میدان نفتی بزرگ جهان است، گفت: میدان آزادگان را به شرکت ایم پکس ژاپن داده بودیم، 4 سال طول کشید و امریکایی ها فشار اوردند و لذا ژاپنی ها رها کردند و رفتند، بعد کار را به شرکت مناطق نفت خیز جنوب دادیم و ظرف 15 ماه، پنجاه هزار بشکه نفت در روز تولید کردند اما بعد که طرح برای 170 هزار و 300 هزار بشکه در روز دادند با طرح انها موافقت نشد و کار به شرکت ملی نفت چین داده شد که بعد از سه سال عقب انداختن ما ، کار را رها کردند، دوباره بعد از شرکت چینی، پروژه میدان آزادگان را به شرکت مهندسی و توسعه نفت دادیم که در 16 ماه، 60 هزار بشکه در روز را تولید کردند و در آخر از اواخر سال گذشته با شرکت توتال فرانسه مذاکره شده که رسما در پنجم فروردین اعلام کردند که قرارداد محرمانگی بین وزارت نفت و توتال منعقد شده که این قرارداد بر اساس  ipc است و شرکت توتال و وزیر محترم منتظرند که هییت تطبیق مجلس مدل جدید قراردادها را تایید کنند و انها با این مدل قرارداد را امضا کنند.

وی با اشاره به شرایط توتال در این قرارداد گفت: طبق این قرارداد، توتال برای تولید  210 هزار بشکه معادل 2/4 میلیارد دلار ظرف 4 سال سرمایه گذاری می کند و نفتی که تولید می کند به مدت 25 سال، 50 درصد نفت و 75 درصد گاز تولیدی را به عنوان هزینه مدیریت و بهره پول و پاداش دریافت می نماید!

در ادامه جلیل جعفری دیگر میهمان برنامه در پاسخ به این اظهارات گفت: شما اصلا اعتقادی به حضور شرکتهای بین المللی در میدانهای اصلی ما ندارید. شرکتهای ما مگر توانایی انجام این پروژه ها را دارند ؟ ما تا کنون دانش فنی لازم را نداشته ایم، باید با تعامل با شرکتهای مهم بین المللی دانشمان را بالا ببریم . نمی توانیم خود را ایزوله کنیم و باید از امکانات و تکنولوژی روز دنیا استفاده کنیم. شما جوری صحبت می کنید که انگار تمام میدانها را با دست خود تحویل شل و توتال می دهیم و می گوییم هر انچه می خواهید ببرید . اینطور نیست. شرکت ملی نفت کارفرما است ، کارفرما هیچ وقت دست بسته نیست  و شرکتهای کوچک و متوسط ما در کنار شرکتهای بین المللی رشد می کنند. قطر هم همین کار را می کند چطور سر آنها کلاه نمی رود؟ اگر بترسیم که سرمان کلاه برود، یعنی ضعیف هستیم و اگر قوی هستیم باید در کنار انها کار کنیم چرا که در میادین مشترک زمان مهم است و لذا باید از شرکتهای بین المللی استفاده شود تا زمان از دست نرود، در حال حاضر سرمایه کشور در میادین مشترک از دست می رود .

ابراهیمی اصل در ادامه افزود: من با جلب سرمایه گذاری خارجی موافقم اما ما بیش از 45 سال است که در کشور خودمان کار بهره برداری را انجام می دهیم و این بهره برداری طبق قانون اساسی، وظیفه حاکمیتی تفویذ شده به شرکت ملی نفت است و قابل تفویذ به هیچ بخش خصوصی داخلی و خارجی نیست، ولی در فرم جدید کشور به 52بلوک تقسیم بندی شده که 16 بلوک آن در میادین مشترک قرار دارد اما همه شرکتهای بین المللی گفته اند در میادین مشترک کار نمی کنیم چون انها در قطر و عراق و عربستان سرمایه گذاری کرده اند و در حال تولید از ان طرف مخزن هستند و چون نفت و گاز مهاجرت میکند، دلیلی نمی بینند این طرف سرمایه گذاری کنند و لذا گفته اند در 32 بلوک داخل خشکی می خواهند حضور پیدا کنند.

معاون وزیر نفت در دولت نهم، دهم و یازدهم خاطر نشان کرد: انها عملا برجام را گروگان گرفته اند که برای 57 سال میادین نفت و گاز ما را از دست ما بگیرند و با این قرارداد که با محوریت مشاورین انگلیسی انجام شده قصد دارند این کار را انجام دهند لذا اگر به سمت بهره برداری ثانویه و ثالثیه و تکنولوژی تزریق آب و گاز و مواد شیمیایی بروند، خود به خود 25 سال دیگر قرارداد قابل تمدید است و این در حالی است که اگر در میدان ازادگان بیایند سرمایه گذاری کنند این امکان هست که 4 ساله با انها تسویه کنیم اما با این قراردادها واگذاری طولانی مدت داریم و انها هم 50 برابر سرمایه خودشان سود می برند.

در ادامه جعفری با رد اظهارات ابراهیمی اصل گفت: این موضوعات صحت ندارد و به این معنی است که با این قراردادها کشور را دو دستی تقدیم می کنیم که این طور نیست، شرکتهای خارجی اگر نخواهند در میادین مشترک سرمایه گذاری کنند، ما تمایل به حضورشان در ایران نداریم، چطور در قطر و امارات و عراق وارد شده اند و در کشور ما نمی آیند! در آن کشورها انها 75 درصد سود می برند ؟ اینطور نیست.

در ادامه بحث، ابراهیم اصل به نامه رییس جمهور به رهبری و پاسخ آن اشاره کرد و گفت: رئیس جمهور به مقام معظم رهبری نامه نوشتند و خواهش کردند که چون می خواهیم سرمایه گذاری جذب کنیم لذا می خواهیم زودتر این مدل قراردادی اجرایی شود و مقام معظم رهبری اینطور جواب دادند: «براساس گزارش که دریافت نمودم هنوز روند اصلاح متن مطلوب که متضمن منافع کشور باشد به پایان نرسیده و مباحث در جلسات اقتصاد مقاومتی ادامه دارد در هر صورت تصویب این پیشنهاد مانند دیگر مصوبات قانونی است و باید روند طبیعی خود را طی کند.اینجانب به خاطر مصالح و منافع کشور تاکید دارم که اولا در تصمیم گیری نهایی همه نهاد ها وظیفه خود را مجدانه پیگیری کنند و ثانیا نکات پیوست که کارشناسان امور نفتی به آن اصرار دارند به طور جدی مورد توجه قرار گیرد » که شامل 15 بند می شود که 4 بند آن انجام 11 بند باقی مانده است.

وی افزود: اشکالات اینها است: در این قراردادها هیچ محلی برای فسخ قرارداد وجود ندارد ، هییت مدیره شرکت نفت را تنزل داده اند به یک پارتنر در jmc ، می گویند سه نفر شرکت نفت و سه نفر را شرکت خارجی معرفی می کنند و همه تصمیم گیریها توسط این گروه 6 نفره است. برنامه ، بودجه ، طرح توسعه و تولید با اینها است.در ورژن قبلی اگر به توافق نمی رسیدند دو هفته وقت بود و برای داوری به آی سی سی می رفتند اما در مصوبه جدید وضعیت ایجاد اختلاف مشخص نشده و همه چیز به دست این 6 نفر سپرده شده به جای اینکه به دادگاه بین المللی سپرده شود.

معاون سابق وزیر نفت خاطر نشان کرد: اشکال بعدی این است که در صورت تحریم مجدد، آیا فورس ماژور حساب می شود و شرکتها رها می کنند و می روند ؟ و دوباره کار نیمه می ماند؟ یا نه. این موضوع معلوم نیست ؛ اشکال دیگر هم این است که اگر تولید را به هر دلیل غیر فنی بخواهیم کاهش دهیم از تولید ان حوزه نفتی ، این حق را نداریم و گرنه باید هزینه ان را به شرکت خارجی بپردازیم و اشکال دیگر این است که انها بهره برداری را انجام می دهند و اگر کاری به شرکت ایرانی واگذار شود باید تابع خارجی باشد و با این مدل برای خارجی ها حق ایجاد شده است.

جلیل جعفری در پاسخ گفت: تا کی می خواهید این مسایل را ادامه دهید؟ اینکه هر روز یک منتقد از گوشه ای از کشور بلند شود و ایرادی بگیرد که نمیشود، متن به تصویب نهایی دولت رسیده و به مجلس برای تطبیق با قوانین فرستاده شده اما نگرانی این است که در مجلس محتوای اصلی از دست برود و ما نتوانیم از فرصت جدید برای تعامل بین المللی استفاده کنیم؛ توانایی ما در کنار شرکتهای بزرگ رشد پیدا می کند، مگر قابل قبول است که در قرارداد به این بزرگی فسخ قرارداد و یا تمهیداتی برای ان گذاشته نشود.

در پایان ابراهیمی اصل خاطر نشان کرد: در قرارداد ipc مرجع حل اختلاف مشخص نیست، قانونی برای رسیدگی به اختلافات مشخص نیست، زبان قرارداد مشخص نیست، ملاحظات امنیتی و حفاظتی در همکاری با شرکتهای بین المللی و دسترسی آنها به اطلاعات محرمانه میادین مشخص نشده است و روش های تامین مالی و انتقال تعهدات قراردادی  و انتقال سهام و پروژه های شرکت  و نحوه برخورد در شرایط تحریم و فورس ماژور نامشخص است و از ایرادات اساسی این قرارداد است و به نحوی در برابر این موضوعات سکوت کامل اختیار شده است.

وی افزود: در این قراردادها، شرکت خارجی که قرارداد می بندد، یک شرکت ایرانی با تایید شرکت نفت می رود در دامن شرکت خارجی و کار می کند، نه سرمایه می اورد و نه مسولیت می پذیرد و نه ریسک می پذیرد و کار را انجام می دهد و در طول حداقل 32 سال (7 سال اکتشاف و 25 سال بهره برداری) و حداکثر 55 سال، این شرکت هر چه از حق الزحمه و دلالی از شرکت خارجی بگیرد ظاهرا مشروع است که طیفی از این شرکتهای ویژه درست می شود که قدرت و حاکمیت نفت را به مدت نیم قرن در دست می گیرد، دیگر مهم نیست چه کسی رییس جمهور شود و وزیر نفت چه کسی است و این طبقه ای که شکل می گیرد از انجمنی به اسم باشگاه نفت و نیرو تشکیل شده که اقای زنگنه و نعمت زاده و تعدادی افراد دیگر تشکیل داده اند.

گفتنی است برنامه چالش هر روز ساعت 15 به تهیه کنندگی نازنین کتابچی و اجرای ناصر خیرخواه بر روی انتن می رود.

*******************

اگر مصدق قراردادهای جدید نفتی را می‌دید خودکشی می‌کرد/برجام ۹۰درصد به نفع آمریکاو ۱۰درصدبه نفع ایران است/۲هزار نفر در پشت پرده برجام قرارداشتند/ ۳بار با روحانی ملاقات داشتم

هوشنگ امیراحمدی استاد دانشگاه نیوجرسی آمریکا و رئیس شورای ایران و آمریکا گفت: الان آمده‌اند یک نوع قرارداد نفتی نوشته‌اند که اگر مصدق ببیند خودش را می‌کشد. یعنی حتما خودکشی می‌کند.

به گزارش  از ۸دی، هوشنگ امیراحمدی استاد دانشگاه راتگرز نیوجرسی آمریکا، مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه این دانشگاه و رییس و بنیاگذار شورای ایران – آمریکاست. حالا وی که هر ساله برای گذران تعطیلات تابستانی خود به زادگاهش در دهستان شیخ نشین شاندرمن در شهرستان ماسال استان گیلان سفر می کند، امسال نیز پس از مدت کوتاهی از ورود خود به ایران، در تماسی با خبرنگار ۸ دی، گفتگویی مفصل با این پایگاه خبری انجام داد. گفتگویی که شاید شاه بیت جملاتش در خصوص قراردادهای جدید نفتی باشد که امیر احمدی درباره آن می گوید: ” قرارداد نفتی در ایران نوشته‌اند که اگر مصدق ببیند حتما خودکشی خواهد کرد”.  امیراحمدی که هم اکنون در منزل پدری خود اقامت دارد در یک گفتگوی اختصاصی اظهاراتی جالب درباره ی برجام و روابط ایران و آمریکا داشته که در ادامه بخشی از این گفتگوی چند ساعته را می خوانید:

دلال رابطه ایران و آمریکا نیستم

– از طرف پایگاه خبری تحلیلی ۸دی با شما گفتگو می کنیم.

۸دی داستانش چیه؟

– شما ۹دی شنیده اید؟

خوب بنده در ۹ دی زندگی هم کردم اما نمی دونم چی هست.

– در هفتم دی ماه سال ۸۸ در برخی از شهرهای کشور از جمله کرمانشاه بر علیه وقایع این سال و جریان فتنه در سطح کشور راهپیمایی هایی شد. این راهپیمایی ها در برخی شهرهای پیشتاز دیگر در روز هشتم دی صورت گرفت. در رشت و  گرگان و برخی شهرها حماسه ی هشتم دی رخ داد و سرانجام حماسه ی عظیم نهم دی ماه در سراسر کشور رقم خورد که بساط فتنه و آشوب در کشور با این راهپیمایی جمع شد. اسم پایگاه ۸دی هم از حماسه هشت دی مردم رشت گرفته شده است.

بله. الان متوجه شدم.

– همیشه شما مرداد ماه به ایران تشریف می‌آورید. ۲ مصاحبه قبلی ما هم در همین ماه و همین حدود ۲۰ مرداد بوده است. آیا مناسبتی دارد که شما در این ایام به ایران تشریف می آورید؟

من معمولا تابستان این موقع ها به اینجا می آیم چون دانشگاه تعطیل است. من انجیر هم خیلی دوست دارم و این فصل هم فصل انجیر است. قبل از اینکه فراموش کنم نکته ای می خواستم عرض کنم که دفعات قبل خیلی از دوستان از من گلایه می کردند که من چرا با آقای منفرد مصاحبه می کنم. برای اینکه شما شروع مصاحبه بر می گردید می گویید دلال رابطه ی ایران و آمریکا. می خواهم رک و راست به شما بگویم اگر بخواهید باز هم این را بنویسید دیگر هرگز با شما مصاحبه نمی کنم. برای اینکه الان کاملا مشخص شده است که دلال چه کسی است. بعد از این همه مدت که تکرار کردید دلال رابطه و دلال رابطه، می بینید دلال رابطه درون خودتان است. صادقانه این طور است. این را ثبت کنید و بنوسید که هوشنگ گفت به من دلال نگویید. دلال درون خودتان است.

خدا نکند شریعتمداری با کسی دشمن باشد یا دشمن او باشید

– تلاش می کنیم این عبارت را در جملات خودمان استفاده نکنیم و اعتقاد داریم نباید به مصاحبه شونده توهین شود و باعث آزردگی خاطر شویم. اما ما این سوال را از شما داریم که چه شد که رسانه ها از این لفظ و عبارت برای اسم بردن از شما استفاده کردند؟

تنها کسی که در این کشور جریان سازی می کند کیهان است. آقای شریعتمداری آدم بسیار قدرتمند و یکی از برجسته ترین روزنامه نگاران تاریخ اخیر ایران است. اما خدا نکند دشمنش باشید و یا او دشمن شما باشد چون خیلی قدرتمند است. در نوشتن بسیار قدرتمند است. خیلی با من دشمنی و بدی کرده است. به من دلال رابطه و جاسوس آمریکا گفته است اما اگر صادقانه بخواهم بگویم این است که نویسنده ی بسیار قدرتمندی است.

– چرا این لفظ را بکار برده اند؟

چون من حدود ۲۸ سال است که به دنبال حل مشکل ایران و آمریکا هستم. اما هدف من از حل مشکل آمریکا دوستی بین ایران و آمریکا نبود بلکه عادی سازی روابط دو کشور از اهداف من بود. سر ماجرای برجام هم نشان دادم که من بیش از خیلی از مسئولان در رابطه با آمریکا سفت و سخت تر هستم اما اعتقاد دارم که در چارچوب منافع ملی حل این مشکل بهتر است. من مخالف مذاکرات هسته ای بودم برای اینکه معتقد بودم اگر قرار است مذاکره ای با آمریکا انجام شود باید بر سر همه ی مسایل مذاکره کنیم چون فکر می کنم مذاکره‌ی هسته‌ای به ضرر ما است به این دلیل که با مذاکره‌ی هسته‌ای بخشی از مسائل را حل می کنیم ولی چون کل قضیه لاینحل می ماند خیلی چیزها را از دست می دهیم. من یک جمله را همیشه در مصاحبه‌ها تکرار کرده ام و آن این بوده است که اگر این مذاکرات به حل مشکل ایران و آمریکا منتهی شود به نفع ملت ایران است و مهم نیست چی از دست داده است اما اگر به حل این مشکل منتهی نشود به ضرر ملت ایران است و مهم نیست چه گرفتیم. الان اعتقاد دارم فعلا در این مقطع زمانی به ضرر ملت ایران شده است.

– شما به صراحت قبل از اجرای برجام به متن آن انتقاداتی داشتید و گفته بودید برجام برای نسل ۲ هزار سال آینده ی کشور هم تصمیم گیری کرده است. الان مدت زیادی از اجرای برجام گذشته  است. الان به هر حال اطلاعاتی درباره‌ی نحوه‌ی اجرای برجام دارید. الان به نظر شما آیا برجام آثار مثبتی در زندگی بستگان شما که در اینجا زندگی می کنند و مردم داشته است؟

اول اینکه من مخالف برجام نبوده‌ام  بلکه منتقد بوده‌ام. برخورد شریعتمداری یا آقای زاکانی و یا آقای نبویان با برخورد من با برجام متفاوت بوده است. آنها چون آدم های سیاسی و جناحی هستند برخورد سیاسی و جناحی با برجام دارند. البته معنایش این نیست که همه اظهار نظرات آنها درباره‌ی برجام غلط و جناحی است ولی در برخورد آنها با برجام یک مخالفت سیاسی نهفته است. اما نقد من یک نوع نقد آکادمیک و دانشگاهی است. من در چهارچوب منافع ملی ایران اعتقاد داشتم برجام مسائلی ایجاد می کند که در تحلیل نهایی به نفع ملت ایران نیست مگر اینکه به حل مشکل رابطه‌ی ایران و آمریکا منتهی شود.

– یعنی برجام در اینجا ابزاری برای حل رابطه‌ی ایران و آمریکا بود؟

من فکر می کردم ابزار و وسیله‌ای برای حل رابطه می‌شود اما باز اینقدر من ساده لوح نیستم که ندانم برجام آن وسیله نیست. اول اینکه من می دانستم که آقا (رهبر انقلاب) به اینها اجازه‌ای غیر از مسئله‌ی هسته ای نداده‌اند. دوم اینکه آمریکایی‌ها هم فقط درباره‌ی مسئله‌ی هسته‌ای مذاکره می کردند. بنابراین من می‌دانستم مذاکره چارچوب دیگری می خواهد نه این چارچوب مذاکرات انجام شده. بنابراین من می‌دانستم برجام به همین جا خاتمه پیدا می‌کند. من هیچ توهمی نداشتم که برجام مسئله‌ی ایران و آمریکا را حل کند.

ایران در برجام ۱۰۰ برابر طرف آمریکایی تعهد داده است

– الان شما فکر می‌کنید ایران مصداقا در چه چیزی باخته است؟

حالا یک توافقی شده است که دو طرف تعهداتی داده اند. البته به نظر من ایران ۱۰۰ برابر طرف آمریکایی تعهد داده است. توجه داشته باشید اینها تعهدات است. قول و قرار نیست بلکه تعهد است که روی ۱۶۰ صفحه‌ی انگلیسی نوشته شده است. البته این سوای قراردادهای مخفی است. من می گویم این ۱۶۰ صفحه ی آَشکار جلوی همه است و در این متن آمریکایی ها و ایرانی ها یک سری تعهدات دارند. آمریکایی‌ها به این متن ۱۶۰ صفحه ای عمل کرده‌اند. اما از قرارها و قول‌های پشت پرده اطلاعی ندارم. اما آمریکایی‌ها به این متن ۱۶۰ صفحه‌ای عمل کرده اند. من می‌شنوم که می گویند آمریکا قول‌های خودش را عمل نکرده است. قرارداد قول ندارد. قرارداد تعهدات مشخص دارد و هر کلمه‌ی آن بار حقوقی دارد.

– در سه ماهه‌ی آخر سال ۹۴ ایران بیش از ۱۶ هزار میلیارد تومان نفت فروخته است و تنها حدود ۳۰۷ میلیارد تومان از این پول را توانسته است وصول کند؟

خوب این به آمریکا چه ارتباطی دارد؟ آمریکا در برجام تعهد کرده است که تحریم‌ها را بردارد. اما کدام تحریم‌ها؟ آمریکا تعهد کرده است تحریم‌های ثانویه ی مربوط به هسته‌ای را بردارد. تحریم ثانویه تحریم‌هایی است که آمریکا روی شهروندان و شرکت‌های کشورهای دیگر گذاشته است و این ارتباطی به شهروندان خودش ندارد. مثلا برای خود من که در آمریکا زندگی می‌کنم برجام هیچ تغییری انجام نداده است. اصلا هیچ تغییری برای من ایجاد نشده است. برجام برای شهروند ایرانی ساکن آمریکا و شهروند آمریکایی و …. هیچ کاری نکرده است. بحث کمک های انساندوستانه و غذایی و دارویی هم که همیشه بوده است. یک سری بخش‌ها هم است که آمریکا در برجام قول داده است که اگر  کسی بخواهد می‌تواند از وزارت خزانه‌داری مجوز بگیرد انجام دهد. مثلا بوئینگ از اوفک گواهی فروش هواپیما به ایران را گرفت اما بویینگ نمی‌تواند به ایران هواپیما بفروشد. نه اینکه اوفک گواهی نداده باشد و یا اوباما جلوی این شرکت را گرفته باشد بلکه آمریکا تعهدی برای برداشتن تحریم‌های اولیه نداده است و تحریم دلار هم جزو تحریم‌های اولیه‌ی ایران است.

– مسئولان دیپلماسی کشور در ماجرای برجام همواره تأکید داشتند بر اساس توافق صورت گرفته همه تحریم‌ها به یکبار برداشته خواهد شد و این چیزی که شما می‌فرمایید با این ماجرا سنخیت ندارد. حتی مسئولان اسم می‌بردند که مثلا تحریم هسته‌ای، موشکی و مالی و … در روز اجرای توافق برداشته خواهد شد.

آنها اشتباه فرموده‌اند. تمام تحریم‌های ثانویه‌ی هسته‌ای برداشته می‌شود. این درست است. در آمریکا تحریم‌های اولیه و ثانویه داریم.

– عبارت صحیح لاتین این تحریم‌ها چیست؟

Secondary sanctions و یا nuclear related secondary sanctions  عباراتی هستند که در متن برجام آمده‌اند. هیچ جای برجام نمی‌توانید تحریم های اولیه (Primary sanctions) را پیدا کنید. متأسفانه دوستانی که داشتند توافق می کردند و مخصوصا بخش حقوقی این جریان، نفهمیدند دارند چکار می‌کنند. در سایت آقا (رهبر انقلاب) خود ایشان گفته‌اند که برجام پر از خلل و فرج است. راست هم می گوید.

در ژنو و وین خطوط قرمز نظام کنار گذاشته شد

– آقای دکتر! شما در قضیه‌ی برجام تلویحا می‌فرمایید ما باخته‌ایم و چیزی بدست نیاورده‌ایم. آیا آمریکایی‌ها چیزی بدست آورده‌اند؟

ما در برجام تنها به یک دلیل مذاکره کردیم و آن یک دلیل این بود که تحریم‌ها برود. آقا هم به همین شرط مذاکرات را پذیرفتند. برجام باید حماسه‌ی اقتصادی را شکل می‌داد اما این حماسه ایجاد نشد. ما در این چارچوب در برجام شکست خوردیم. البته این را بگویم که مذاکرات هسته‌ای با آمریکا در مسقط و چهار ماه قبل از دولت روحانی شروع شد. این مذاکرات را آقای ولایتی انجام می‌دادند. یک سری پاراگراف‌های قرارداد مسقط خالی بود که این جاهای خالی در دوره‌ی آقای روحانی در ژنو پر شد. امتیازاتی که در مسقط داده شده بود با امتیازاتی که بعدا در ژنو داده شد یک دنیا متفاوت بود. برای اینکه در مسقط تمام خطوط قرمزهای نظام رعایت شده بود بعدها در ژنو و وین و … جریان متفاوت شد و آهسته آهسته خطوط قرمز کنار گذاشته شد. در لوزان و ماجرای برجام هم امتیازات بیشتری داده شد. البته در جریان مذاکرات مسقط تیم آقای احمدی نژاد هم نبود بلکه آقای ولایتی و امیرعبدالهیان این مذاکرات را نجام داده‌اند. به احتمال زیاد در این زمان آقای صالحی هم بودند و مطمئن هستم آقای احمدی نژاد در این مذاکرات نبود.

برجام ۹۰ درصد به نفع آمریکا و ۱۰ درصد به نفع ایران است

– پس شما برجام را به نفع آمریکایی‌ها می‌دانید؟

برجام  ۹۰ درصد به نفع آمریکایی‌ها و ۱۰ درصد به نفع ماست. هدف مذاکرات و برجام برداشته شدن تحریم‌ها بود تا به کمک آن یک نوع حماسه‌ی اقتصادی ایجاد شود. رهبر انقلاب گفت در این چهارچوب من برای مذاکرات حرفی ندارم . اینکه آقای ظریف و روحانی می‌گویند حفظ غنی سازی دست آورد ماست اشتباه است. حفظ این غنی سازی دست آورد قبل از دولت آقای روحانی و ماجرای برجام است. در مسقط هم این مسئله حل شده بود. آمریکا با این فرض به مقسط رفته بود که ایران حق غنی‌سازی دارد. حتی قبل از مسقط و زمان آقای جلیلی هم مسئله حق غنی‌سازی ایران حل شده بود. آمریکایی‌ها هم قبول کرده بودند که نمی‌شود حق غنی‌سازی ایران را گرفت. اما آنها می‌گفتند این غنی‌سازی باید نمادین باشد. الان به این نتیجه رسیده‌اند و غنی‌سازی نمادین شده است. آمریکا از ۲ سال قبل از برجام می‌خواستند غنی‌سازی ما به همین شکل نمادین باشد اما آقای جلیلی اصرار می‌کرد ما غنی‌سازی نمادین نمی‌خواهیم بلکه غنی‌سازی ما باید در حد صنعتی باشد. بعد آرام آرام خط قرمزها توسط تیم آقای ظریف رد شد تا اینکه نمادین را هم پذیرفتند.

آمریکایی ها زیر بار رفتند چون ترسیدند

– برخی در رسانه‌ها و تبلیغات خودشان به حالت تمسخرآمیز می‌گفتند آقای جلیلی در مذاکرات فقط بیانیه می‌خواند. این را شما قبول دارید؟ همچنین بین دو تیم مذاکره‌کننده مقایسه‌هایی می شد که مثلا تیم آقای ظریف یک تیم حقوق‌دان است اما تیم آقای جلیلی تحصیلات امام صادقی و علوم سیاسی دارد و در نتیجه تیم آقای جلیلی یک تیم ضعیف است. نظرتان در این مورد چیست؟

اینکه ۲ تا تیم تخصص‌های مختلف داشتند درست است اما آن تیمی که حقوقی مذاکره می‌کرد مثلا مذاکرات بهتری داشت را من قبول ندارم. هیچ ربطی ندارد. شما می‌توانید یک آدم انقلابی باشید و براساس اصول مذاکره کنید. می‌گویید اصول من این است که زور نمی پذیرم و اینها حق من است و غنی‌سازی صنعتی را من می‌خواهم و بمب هم نمی‌خواهم بسازم. اگر می‌خواهید بیایید مذاکره کنید. آن تیم حقوقی هم ممکن است بگوید الان دنیا یک دنیای دیگری است و باید با واقعیت کنار بیاییم. چه اشکالی دارد غنی‌سازی نداشته باشیم یا مثلا توجیه می‌کنند که ۱۵ سال بعد غنی‌سازی خواهیم داشت اما تیم انقلابی به خوبی دو دو تا چهار تا می کند. اما من می‌خواهم یک چیز به شما بگویم که حتی آقای ظریف هم این را گفته اما کسی نگرفته است و آن این است که اگر آمریکا به ایران امتیازی داده است به خاطر تیم جلیلی و مخصوصا به خاطر کارهای دولت احمدی نژاد است. احمدی نژاد اینها را ترساند و  بلافاصله غنی سازی را از سه و نیم درصد به ۲۰ درصد رساند و اعلام کرد که می‌خواهم به ۶۰ درصد برسانم و کار را به جایی رساند که خود آمریکایی‌ها می‌گویند بین ۲ هفته تا ۲ ماه ایران وقت داشت تا بمب بسازد. خود آقای ظریف می‌گوید ما شما را مجبور کردیم بیایید با ما مذاکره کنید چون ما به دنبال ۲۰ هزار تا و ۶۰ هزار تا سانتریفیوژ می رویم. ولی چیزی که آقایان فراموش می‌کنند این است که چه کسی این کار را کرد. بعد هم می‌آیند بر سر جنس می‌زنند. کار را آقای احمدی نژاد کرد. ممکن است بگویید این جریان خطر جنگ داشت و تحریم‌ها را زیاد کرد. بله واقعا هزینه‌بر بود ولی این کار را انجام داد اگر این کار را انجام نمی داد آمریکایی ها زیر بار نمی‌رفتند. آمریکایی‌ها زیر بار رفتند برای اینکه واقعا ترسیدند.

در ایران فقط یک نفر آمریکا را به خوبی می شناسد آن هم آقای خامنه ای است

– فکر نمی‌کنید آقای احمدی نژاد با نامه‌ای که اخیرا به اوباما داده است دارد همان مسیر ظریف و روحانی را انتخاب می‌کند؟

من نمی خواهم وارد آن بحث بشوم. نه طرفدار احمدی نژاد هستم و نه روحانی. من طرفدار خودم هستم. نکته‌ای که من دارم این است که احمدی‌نژاد کارهای بزرگی کرد که هزینه ‌ی بزرگی برای ملت داشت اما همین کارها باعث شد آمریکایی هم امتیاز بدهند. هر کس این را انکار کند واقعا صداقت ندارد. البته آخر خط آمریکایی آمدند با ایرانی ها مذاکره کردند و امتیازاتی زیادی گرفتند. این جریان‌ها حساب سود و زیان ریالی نیست. اینکه ایران بپذیرد با دست خودش در قلب راکتور خودش بتن بریزد را چه قدر قیمت می‌گذارید. این حرف غلط است. یک اتفاق بزرگ در تاریخ ایران رقم خورده است. خانم کلینتون چهار هفته پیش گفت ما بدون اینکه یک گلوله در کنیم تأسیسات هسته‌ای ایران را با دست خودشان جمع کردیم. در تاریخ ایران ما جنگ‌های زیادی کردیم و در ۹۰ درصد این جنگ‌ها هم باختیم. به عرب ها، مغولها، ترک های سلجوقی، افغان ها و … باختیم. فقط کوروش و داریوش و نادرشاه افشار بودند که پیروز شدند. البته در تمام این جنگ ها  بدون باخت تسلیم نشده ایم و در همه ی جنگ‌های گذشته زمین داده ایم. البته در دفاع مقدس هیچ وقت نباختیم و تا آخرش هم ایستادیم و در پایان هم مثل همه‌ی جنگ‌ها آتش بس کردیم. اما این اولین بار است که بدون در کردن یک گلوله ما را جمع و جور کردند. نمی دانم چه شد. اما وقتی دولت شروع به مذاکره و امتیاز دادن کرد آقا خطوط قرمز را ترسیم کردند اما در عین حال گفتند باشه. بروید مذاکره کنید تا مردم نگویند رهبر نگذاشت اما من  هیچ اعتمادی به آمریکا ندارم و اعتقاد دارم نمی‌شود. من همیشه اعتقاد دارم در ایران فقط یک نفر آمریکا را به خوبی می شناسد و آن هم آقای خامنه‌ای است.

– شما در مصاحبه قبلی گفتید که ما به دنبال رفع سو تفاهم‌ها بین دولت و ملت ایران و دولت و ملت آمریکا هستیم. الان هم گفتید به دنبال عادی سازی روابط هستید. این روابط عادی برای ما روشن نیست که چگونه باید باشد. ما با دولتی مواجه هستیم که حدود ۵۳ سال پیش در چنین روزهایی دولت مردمی مصدق را سرنگون کرد. مستشاران آمریکایی در ایران از حق کاپیتولاسیون برخوردار بودند. بعد تلاش می‌کنند دوباره کودتا کنند. لانه‌ی جاسوسی راه می اندازد. رسانه‌هایی را با تصویب بودجه ایجاد می‌کنند که رسما در حال جنگ علیه ایران هستند. در سال ۸۸ به توئیتر دستور می‌دهند که کار تعمیرات خودشان را متوقف کنند تا از حوادث بعد از انتخابات سو استفاده کنند. اخیرا ۲ میلیارد دلار از دارایی‌های ایران را برداشتند و بلوکه کردند. ترور بیولوژیک علیه ایرانی‌ها و برخی چهره‌های ایران راه انداختند. در همین توافق برجام اتفاقی نیافتاد و ما چیزی از دوستی از آنها ندیدیم. این عادی سازی روابط بین ایران و آمریکا از چه جنسی است؟ یعنی ما باید این‌ها را فراموش کنیم. آیا ما باید رفع سو تفاهم کنیم یا آنها؟ یا اینکه می‌گویید ما اینها را نادیده بگیریم و مثل عراق و افغانستان با اینها هم ارتباط داشته باشیم؟

شما یک لیست بلند بالا از کارهای بد آمریکا علیه ایران را بیان کردید اما هیچ چیز درباره‌ی کارهای بد ما علیه آنها را نگفتید. مثلا اینکه ما آنها را گروگان گرفتیم،  این انصاف نیست و هزار گرفتاری برای آنها ایجاد کردیم.

– خوب همه‌ی اینها شروع تاریخی داشته است و برخی تدافعی بوده است.

من نمی خواهم بگویم ما به اندازه آنها بد بوده‌ایم. ما هم خیلی سر به راه نبوده‌ایم اما آنها بیش از اندازه به ما صدمه زدند. شما اگر به تاریخ نگاهی داشته باشید آمریکا و ایران تا قبل از کوتا و در قرن ۱۹ و ۲۰ تاریخ خوبی داشته‌اند و رابطه‌ی ایران و آمریکا خیلی خوب بود. حتی استالین می‌خواست آذربایجان و کردستان را بگیرد این آمریکا بود که تهدید کرد که اگر این کار را انجام بدهید با بمب شما را می زنیم. متأسفانه جریان کودتا این رابطه را بسیار خراب کرد. حزب توده در آن زمان سم پاشی می‌کرد و جوانان ما را ضد آمریکا کرده بود و بعد شاه هم به طرف آمریکا رفت و جوانان ما تا قبل از سال ۳۲ به خاطر مسائل ایدئولوژیک ضد آمریکایی شدند در حالی که قبل از ۳۲ آمریکای‌ها کاری نکرده بودند. همه‌ی این مسائل مربوط به بعد از سال ۳۲ بوده است اما کودتا بحث را بهم زد و این از کارهای بد آمریکا بود. بعد هم البته هزینه ی آن را پرداخت کرد. یکی از این هزینه‌ها انقلاب اسلامی بود چون اگر کودتا نبود انقلاب اسلامی بوجود نمی آمد. این هم یادتان نرود. انقلاب اسلامی بچه‌ی کودتای ۲۸ مرداد است. اینکه شما این همه ضد آمریکایی هستید از آنجا نشأت گرفته است. خود من هم بعد از ۲۸ مرداد ضد آمریکا شدم و بعد هم به دنبال انقلاب رفتیم.. انقلاب ۲ هدف داشت که یکی سرنگونی شاه و دیگری بیرون کردن آمریکا بود. اگر کودتا نبود انقلاب ۱۹۷۹ بوجود نمی‌آمد. اما یک نکته دیگر می‌خواهم بگویم این است که یک ایراد دیگر کار ما دارد. در این کشور یک کوچه به نام مصدق نیست. اگر  مصدق خوب و کودتا بد بود چرا یک کوچه هم در این کشور به نام مصدق نیست. عکس آقایان را می کشند که یک طرفش مصدق است و یک طرفش فلانی است و می گویند مصدق زمان شده است. شما از اسمش و حرکتش و کودتایش هم استفاده می‌کنید و حتی یک کوچه هم به اسمش نمی‌کنید. برای اینکه گاهی متوجه نیستیم چه می‌گوییم. خوبی‌ها را هم بگویید

– درباره‌ی بحث خوب بودن کودتا و آمریکا برای انقلاب، مثال شما مثل این است که مثلا بگویید یزید خوب است چون اگر نبود واقعه‌ی کربلا هم نبود. این به نظر شما درست است؟

نه. آمریکایی‌ها به این می گویند پیامدهای غیرمنظور شده. من نمی خواهم بگویم آمریکایی‌ها می خواستند به انقلاب کمک کنند بلکه پیامد کارش انقلاب اسلامی شد.

– این در فرهنگ ماست که می گوییم عدو شود سبب خیر شد. می گوییم دشمن سبب خیر شده است. این در هر صورت دشمن است.

من هم با شما موافق هستم که دشمن است. من می خواستم بگویم که برخورد ما با آمریکا واقع‌بینانه نیست. آمریکا یک کشور امپریالیستی است. نیش عقرب نه از کین است که اقتضای طبیعتش این است. تو یا با عقرب می مانی یا نمی مانی. شما نمی‌توانید با عقرب بمانید و بگویید ما را نیش نزن. نمی‌شود. شما درباره‌ی آمریکا واقع‌بین نیستید. الان این آقایان فکر می‌کنند با آمریکا حرف می‌زنند و می‌خندند و شوخی می‌کنند مسئله حل می‌شود. مثل این است که به عقرب بگویید آقای عقرب به ما نیش نزن. چنین چیزی ما نداریم. آمریکا یک کشور امپریالیستی است و منافع دارد و در چهارچوب منافع خودش پیش می‌رود. چرچیل حرف قشنگی زده است. می‌گوید «کشورها دوست ندارند. دشمن هم ندارند. منافع دارند.» این نحوه‌ی فکر آمریکا و انگلستان و چرچیلی‌هاست. اما ما فکر می‌کنیم یا دوست داریم یا دشمن یا کشورهای مشکوک. یعنی دوستان، دشمنان و مشکوکین. ما باید منافع ملت و کشور خودمان را شناسایی کنیم. شما می‌خواهید با آمریکا رابطه و نظمی ایجاد کنید باید ببینید آیا منافع شما در نزدیکی با آمریکا ایجاد می‌شود یا دوری. باید ببینیم در کجا با آمریکا منافع ایجاد می‌شود به آنها نزدیک شوید و اگر می‌بینید ضربه می‌خورید باید همانجا دیوار ایجاد کنید. کشورهایی هستند که با آمریکا رابطه بسیار عمیق و نزدیکی دارند و مثل گاو آن را می‌دوشند. مثلا کره جنوبی آمریکا را دوشید. کشورهایی هم هستند که آمریکا پدرشان را در آورد. اینکه می‌خواهیم با آمریکا چکار کنیم به مدیریت ما بر می‌گردد. دیپلماسی و داشتن سفیر از دستاوردهای تاریخ بشر است. اگر اختلافی هم است باید از طریق سفرا حل شود. بشر قرن ها جنگید تا به این نتیجه رسید که می‌شود سفیر داشت و می‌شود برخی مشکلات را از طریق سفیر حل کرد.

– بحث قطع روابط دیپلماتیک را اولین بار آمریکایی ها هم انجام دادند.

ما هم دیپلمات‌های آنها را گروگان گرفتیم. خوب آنها چکار می‌کردند می‌آمدند با ما روبوسی می‌کردند؟

– آنها شاه کشور را گرفتند و تحویل ندادند.

شاه آدم مرده‌ای بود.

– روابط دیپلماتیک ما بعد از انقلاب عملا قطع شده بود و تنها یک سفارت‌خانه در اینجا استقرار داشت.

یک چیز یادت باشد. ما با عراق هشت سال جنگ کردیم اما سفارتخانه داشتیم. کشورها جنگ می‌کنند اما  سفارت را حفظ می‌کنند. رابطه ربطی به جنگ و دشمنی ندارد.

اوباما در برجام نقش پلیس خوب را بازی کرد

– آیا قبول دارید که آمریکا طبیعت سلطه‌گری دارد؟

بله. من قبول دارم اما شما می‌توانید نیش عقرب را از او بگیرید. آیا می‌توانم به عقرب بگویم به داخل خانه‌ی ما نیاید؟ من می‌توانم درزها را بگیرم و یا تله بگذارم. من از اول گفتم ما در رابطه با آمریکا واقع‌بین نیستیم. آمریکا یک کشور امپیریالیستی است که می‌خواهد همه را بدوشد. نه ترامپ و نه اوباما هیچکدام با ما خوب نیستند. ما در آمریکا پلیس خوب و پلیس بد داریم. اوباما و ترامپ نقش همان پلیس خوب و بد را دارند. در برجام اوباما و نتانیاهو نقش پلیس خوب و بد را بازی کردند. اسراییلی‌ها هم مخالف برجام نبودند. بعد از برجام نتانیاهو رفت سر کار خودش. اوباما هم کنار رفت. چرا آقای اوباما به عنوان پلیس خوب بر سر ماجرای ویزا وتو نکرد. چرا الان برای رفع تحریم دلار کمک نمی‌کند. قدرتش را هم دارد تا این تحریم را بردارد اما این کار را نمی‌کند. اوباما هم در برجام نقش پلیس خوب را داشت و بقیه نقش پلیس بد را داشتند.

– اینکه شما می فرمایید جمهوری اسلامی در دوران دفاع مقدس در عراق سفیر داشته است نشان می دهد که این نظام دیپلماسی را به خوبی می شناسد و به آن پایبند است اما نه به آن معنای مرسوم دنیا در آکادمی ها. یعنی متوجه است که سفارتخانه‌ها چه منافع و فرصت‌هایی در اختیارش قرار می‌دهد  و یک استثنا به نام آمریکا قرار داده است و متوجه است که اگر دیپلماسی به معنای آکادمیک را برای آمریکا بکار ببرد ممکن است همین دیپلماسی تبدیل به لانه‌ی جاسوسی شود که دست به کودتا بزند همانطور که در ۶۰ کشور دیگر کودتا کرد و این نظام متوجه است که آمریکا اتفاقا عقرب نیست بلکه یک انسان جنایتکار است. عقرب هیچ وقت نمی‌تواند ۱۵۰ هزار نفر را صرفا برای آزمایش‌های علمی و یا ترساندن یک کشور یک جا بکشد. با جمهوری اسلامی با علم به این موضوعات می‌داند که آمریکا استثنای این موضوعات است. مثل عقرب نیست که قابل پیش بینی باشد و حد داشته باشد. پس حاضر است برای حفظ منافع خودش همه چیز را نابود کند. زمانی است که منافع او در کشورهایی مثل عراق است. گاهی حتی دنبال منافع دیگران است. به دنبال تجاوز و پا را از گلیم فراتر گذاشتن است. هنوز برای من خیلی قابل فهم نیست که منظور شما از عادی سازی چیست؟

خیلی ساده، عادی سازی یعنی ایجاد یک رابطه ی دیپلماتیک که در آن سفیر رد و بدل شود. برای اینکه هر کشور در کشوردیگر یک نماینده داشته باشد. ما الان یک نماینده در آمریکا داریم ولی از طریق سفارت سوییس است. چرا این کار را از طریق واسطه انجام دهیم. الان در اینجا هم آمریکا نماینده دارد.

۲ هزار نفر در پشت پرده برجام قرار داشتند

– از ماجرای برجام فاصله گرفتیم.

به نظر من در جریان برجام سهل انگاری و شتابزدگی شد. شتابزدگی در واقع دشمن اصلی ما در این ماجرا بود. آقای روحانی وعده هایی به مردم داده بود و عمل به قول‌ها داشت دیر می‌شد و وقتی برای استفاده از دستآوردهای برجام نداشت. من همیشه فکر می‌کردم که چرا اینها اینقدر شتابزده هستند. خیلی عجله‌ی بی اندازه داشتند و حتی آقای ظریف بارها گفت هر قراردادی بهتر از نبودن یک قرارداد است. من با نفس حرکت دیپلماتیک موافق بودم و مخالفتی با مذاکره نداشتم اما همیشه اعتقاد داشتم باید برای ورود به صحنه‌ی مذاکره آمادگی داشته باشیم. فقط طرف آمریکایی در برجام ۲ هزار نفر در پشت صحنه‌، مذاکره می‌کردند و به مذاکره‌کنندگان مشورت می‌دادند. حالا طرف روسی، چینی و فرانسوی و انگلیسی چقدر تیم داشتند. یعنی اینها یک لشگر بودند. این طرف خود حکومتی‌ها می‌گفتند ۴۰ نفر بودند. اگر همه‌ی ۴۰ نفر اینشتین باشند باز هم می‌باختند. من همیشه می‌گفتم این مذاکره نیست اتاق جنگ است. با کارشناسان هم مشورت نکردند. ۴۰ نفر برای مذاکره آمده بودند. اکثرشان و از جمله آقای ظریف و آقای عراقچی هم از دوستان من هستند.

– با شما هم مشورتی داشتند؟

اصلا با من مشورتی نکردند. حتی یک بار هم از من درباره‌ی آمریکا  سوال نکردند.

دولت روحانی یکی از جناحی ترین و حزبی ترین دولت هاست

– شما در این دوره‌ی سه ساله خیلی کم کار شده‌اید. از طرف مسئولان هم ظاهرا مراجعات کمتری به شما می‌شود.

دولت آقای روحانی دولت عقل کل است. اصلا اینها آدم نمی‌خواهند. اینها چند نفر هستند که همه‌شان تجربه دارند و مثل من پیر و پاتال هستند و تجربه شان هم مال ۴۰ سال قبل است و همان را تکرار می‌کنند. تجربه البته در اینجا به معنی تکرار اشتباهات است. یعنی اشتباهات را تکرار می‌کنند. همان کاری که وزیر A سی سال پیش انجام داده بود را دوباره می‌خواهد انجام دهد. آقای روحانی به عنوان دولت اعتدال آمد اما یکی از جناحی‌ترین حزبی ترین دولتی را تشکیل داده که تا بحال تشکیل شده است. نه اصلاح طلب و نه اقلیت و نه تندرو و کندرو و هیچ کس دیگری را هم قبول ندارد. اینها خودشان یک گروهی کوچکی هستند که بخشی از آنها هم اهل سرخه هستند. این شده دولتشان. آقای روحانی را در همان اولین بار که دیدم یک نامه ای به ایشان دادم (و مواردی را تذکر دادم).

۳ بار با روحانی ملاقات داشتم

– پس ایشان را ملاقات کردید؟

بله. من الان سه بار ایشان را در آمریکا ملاقات کرده ام. با اینها رفت و آمد می‌کنم. اینطوری هم که فکر می‌کنید نیست ولی خوب من به اینها محبت دارم اما اینها به من محبت ندارند. یعنی جاده یک طرفه است ولی من این جاده را حفظ می کنم.

– نظر شما درباره‌ی برجام و موضوع استقلال کشور چیست؟

ذهنیت من این است که اگر آمریکا به من بگوید که با دست خودت در داخل راکتور اراک بتن بریز و من این کار را انجام بدهم یعنی استقلال کشورم را از دست داده ام. اگر به من بگویند مثلا پنج هزار تا سانتیرفیوژ داشته باشید استقلال خود را از دست می دهم برای اینکه آمریکا به من گفته است و من انجام داده ام. ممکن است بگویید من مجبور بودم و اگر انجام نمی‌دادم جنگ می‌شد. خوب این که در حرف من درباره‌ی استقلال کشور خدشه ای وارد نمی‌کند. شما به فرمان بتمک و بشین آمریکا گوش داده‌اید و عمل کرده‌اید و گفته‌اید چشم. حالا شما هر تفسیری می‌خواهید ارایه کنید درباره‌ی این مورد فرقی نمی‌کند. برخی توجیه می کنند که شما می خواهید ما بجنگیم و اگر توافق نمی‌کردیم جنگ درست می‌شد. من حرفم این است که خوب اگر انقلاب نمی کردیم اصلا جنگ نمی‌شد. ارتباط ما با آمریکا قطع نمی‌شد و برجام اتفاق نمی‌‎افتاد. اصلا ما تحریم نمی‌شدیم. اینجا اصل انقلاب مسئله است. پس برای چه انقلاب کردیم. باید یکی را بپذیریم. ما برای اینکه به ما نگویند بتمک انقلاب کردیم. خوب فردا ممکن است بگوید جزایر را بدهید به اعراب. اگر ندهید جنگ می‌کنیم. خوب بر اساس این منطق باید جلوی جنگ را بگیریم و جزایر را بدهیم. کشورها اصول دارند و این اصول را زیر پا نمی گذارند. کشورها بخاطر عزت واصول خودشان می‌جنگند. بنابراین اگر لازم است جنگی ایجاد شود باید وارد جنگ شویم. البته تا جایی که می‌شود صلح می‌کنیم ولی اگر آمریکا به ما بگوید بتمک نمی‌پذیرم.

با توافق برجام از معدن تا کارخانه را دوربین گذاشتند

– وضعیت ایران هراسی در دنیا در قبل از برجام و در دوران پسابرجام چه تغییری کرده است؟

در دوران پسابرجام ایران هراسی بیشتر شده است. در منطقه هم ۲ برابر شده است. ما الان با دنیای عرب عملا رابطه ای نداریم.

– چرا این طور شد؟

چون برجام در هر ۲ کشور جناحی شد. یعنی مخالفان برجام در آمریکا ۱۰ برابر قبل از برجام درباره‌ی ایران هراسی کار می‌کنند.  از طرفی ما باید تکلیف خودمان را مشخص کنیم. از یک طرف آمریکایی ها می‌گویند در قلب راکتور خودتان بتن بریزید. ما می‌گوییم «چشم حاج آقا». از طرف دیگر می‌گوییم مرگ بر آمریکا. پس بگویید مرگ بر خودمان. استدلال آمریکایی‌ها این است که تو فقط بتن را بریز ولی صد بار بگو مرگ بر آمریکا. می‌گویند شما کاسه و کوزه‌ها را جمع کن ولی تا ابد بگو مرگ بر آمریکا. این سیستم امپریالیستی است که این طور عمل می‌کند. ما یک مقدار باید بهتر فکر کنیم. ما درباره‌ی رابطه با آمریکا دچار تضاد و تناقض شده‌ایم. الان برخی می‌گویند ما (با رسیدن به برجام) می خواهیم سرمایه گذار خارجی بیاوریم. مرد حسابی! ما ۳۷ سال پیش همه‌ی اینها را داشتیم و اینها را بیرون کردیم. برای چه اینها را بیرون کردیم. بعد از ۳۷ سال می‌گوییم ما اشتباه کردیم الان هر چه می‌خواهید بیایید ببرید. الان آمده‌اند یک نوع قرارداد نفتی نوشته‌اند که اگر مصدق ببیند خودش را می‌کشد. یعنی حتما خودکشی می‌کند. الان با توافق برجام از معدن تا کارخانه را دوربین گذاشتند. یک میلیمتر این طرف و آن طرف برود شما را می‌گیرند. برای اولین بار مانتیور الکترونیک از طرف آژانس انجام می‌شود و بصورت زنده عملکرد ما را دارند تماشا  می‌کنند.

*****************

قرارداد آی پی سی بازگشت به قبل از مصدق است/ کارهاي جاري را به اسم اقتصاد مقاومتي جا مي‍‌‌زنند! / بيشترين نرخ پيشرفت پارس جنوبي اتفاقا در همان دو سال اوج تحريمها رقم خورد!

برنامه اقتصاد مقاومتی دولت که 96 پروژه ای که برا سال 95 گفته شده مطالعه کردم یکی از این بند ها قراردادهای IPC همان قراردادهایی که خیلی هم در جامعه مورد بحث است. یکی از بندهای اقتصاد مقاومتی از 96 پروژه همین قراردادهای IPCاست به عنوان اقتصاد مقاومتی نامگذاری شده! من قرارداد IPCرا مطالعه کردم و در یک مصاحبه هم گفتم که از زمان مصدق به بعد ما همچین قراداد نفتی در کشورنداشتیم!

مهندس رستم قاسمی، وزیر سابق نفت که در سال های اوج تحریم، سکاندار این وزارتخانه مهم را بر عهده داشت، در نشستی که دانشگاه جامع امام حسین میزبان آن بود، نکات قابل توجهی از شرایط اداره کشور و اداره صنعت نفت توسط تیم زنگنه را بازگو کرد.

به گزارش رجانیوز، آنچه در ادامه می خوانید بخش هایی از این سخنرانی است:

اتفاقا در دوران دو سال تحریم بیشترین پیشرفت ها را در صنعت نفت داشتیم

تحقیقا براي تهیه سند مهمی مثل اقتصاد مقاومتی، اقتصاد دانان مجرب و زبده مورد مشورت مقام معظم رهبری قرار گرفتند تا این سياستهاي شفا بخش اقتصاد کشورتهیه شد. نگرانی وجود دارد که این سند مثل بسیاری از سیاست های ابلاغی دیگری مدتی در اذهان مردم و در همایش ها بچرخد و در قفسه ها و فایل ها بایگانی شود. این یک خطر جدی است. اقتصاد ایران که وابسته به نفت بود را، تحریم کردند. من در همان روزهای (اولی) که وارد وزارت نفت شدم و بعد مدت کوتاهی تحریم های فلج کننده شروع شد. در صنعت نفت کشور، خارجی ها همه رها کردند رفتند یعنی همه  نفت رو رها کردند اونایی که مشغول حفاری بودند، اونایی که مشغول راه اندازی بودند، اونایی که به ما کالا می دادند. ما از بسیاری از این شرایط سختی که برامون بوجود اومده بود عبور کردیم، پیمانکارا پیمانکارای ایرانی شدند. البته هزینه داشت هزینه اش رو هم پرداخت کردیم، پیمانکارای بزرگ خارجی که در ایران بودند رفتند جایگزینشون شرکت های ایرانی شدند این را تحقیقا عرض میکنم. پارس جنوبی تمام ابر پروژه های نفته، همه بخش های نفت از اکتشاف و استخراج و انتقال و پلایشگاه و تبدیل مواد اولیه به فراورده، همه فرایند در پارس جنوبی دیگه خارجی نداشتیم. قبلا یکی دوبار مصاحبه کردم حاضرم در صداوسیما و هرجایی مناظره کنم این ادعا را میتونم بکنم با عدد و رقم که اتفاقا در دوران دو سال تحریم بیشترین پیشرفت ها را در صنعت نفت داشتیم، این ادعای کمی نیست ولی به عنوان وزیر نفت میتونم این را ادعا کنم. خود دوستان وزارت نفت (در این دولت) پیشرفت پارس جنوبی را به چهار دوره تقسیم کردند: (1) دوره حضور شرکت‌هاي خارجي (توتال، شل و….) قبل از دولت نهم، (2) دوران دولت نهم که کمتر تحریم بود یا تحریم جدی نبود، (3) دولت دهم که تحریم بود و (4) دولتی که الان بر سرکار آمده تا تقریبا تا پایان سال 94. آمار در سایت نفت هم هست الان متوسط پیشرفت پارس جنوبی 5/0% است اما در دوسال تحریم ها بطور متوسط حدود 5/1%بوده در اوج تحریم ها، قبل از این هم ما پیشرفت کمتر از این داشتیم!

ما شوک های تحریمی را پشت سر گذاشتیم داشتیم در مقابله با تحریم به یه تعادل میرسیدیم.

قرارداد آی پی سی بازگشت به قبل از مصدق

برنامه اقتصاد مقاومتی دولت که  96 پروژه ای که  برا سال 95 گفته شده مطالعه کردم یکی از این بند ها قراردادهای IPC  همان قراردادهایی که خیلی هم در جامعه مورد بحث است. یکی از بندهای اقتصاد مقاومتی از 96 پروژه همین قراردادهای IPCاست به عنوان اقتصاد مقاومتی نامگذاری شده! من قرارداد IPCرا مطالعه کردم و در یک مصاحبه هم گفتم که از زمان مصدق به بعد ما همچین قراداد نفتی در کشورنداشتیم!

کارهای جاری به اسم اقتصاد مقاومتی انجام میشود!

در دوسال پایان دولت قبل یک  طرحی را داشتیم بنام طرح مهر ماندگار. پیشنهاد دادیم به دولت که پروژه های پنجاه، شصت درصدبه بالا را در دو سال پایانی دولت تمام کنیم، اولا برای دولت خوبه که پروژهایش را بنام خودش تمام کند ثانیا اگه دولت بعدی بیاید دیگه پروژه های جدید شروع می کند و پروژه های نیمه تمام بخش عمده اش تمام شده است. بیش از هفتصد پروژه کشور را به عنوان پروژه مهرماندگار تعریف کردیم و یه مدیر هم آقای محرابیان را مسئول این کار گذاشتیم که روزانه این پروژه ها را رصد کند. حالا بخشی از این پروژه ها به عنوان اقتصاد مقاومتی در دولت قلمداد شده! (اینها) کارهای جاری دولت بود! آزاد راه شروع شده بیست درصدش مونده باید تموم بشه، راه آهن فلان منطقه 70%انجام شده در این سه سال باید تموم میشد!

به دلیل گران کردن دلار در بودجه، وضع مالی این دولت از دولت قبل بهتر است!

بگونه ای تبیین شده که کشور مشکل منابع مالی دارد. اصلا اینطور نیست! من چهار عدد را در  بودجه کشور خدمت شما عرض می کنم ، ما سال 91 صدوچهار هزار میلیارد تومن بودجه کشور بود، سال 92 صدوچهل و هشت هزار میلیارد بود اینایی که میگم عملکردی است نه بودجه مصوب، سال 93حدود صدوهفتادوسه هزار میلیارد و سال 94 حدود دویست هزار میلیارد تومن،یعنی هر سال رشد داشتیم در بودجه، درسته نفت شده چهل دلار ولی در بودجه هم نفت بجای هزارودویست تومن شده سه هزار تومن، بودجه سال نودویک هرد دلاری که ما نفت میفروختیم به خزانه هزارودیست و بیست و شش تومن داده می شد قانون بودجه هم هست میتونید مراجعه کنید اما الان سه هزار تومن است، بودجه هدفمندی یارانه ها در دولت قبل  42هزار میلیارد تومن بوده من کاری به اینکه کدوم درست بوده یا غلط ندارم ، چهل و دو هزار میلیارد تومن بوده 12هزارمیلیارد شیر و نان بوده و 30هزارمیلیارد حاملان وانرژی بوده، الان دولت بیش از 80 هزار میلیارد تومن درآمد هدفمندی داره نمونه اش را عرض کنم خدمت شما بنزین در سال 91متوسطش 460 تومن فروخته شده الان هزار تومن به فروش میرسه یعنی بیش از دوبرابر بقیه چیزا هم همینطوریه.

اقتصاد مقاومتی نیازمند مدیریت انقلابی است!

کشور نیازمند یک مدیریتی داره که با گفتمان انقلاب اسلامی با تفکر جهادی در اقتصاد کشور جهشی را بوجود بیاره. به هر حال در شرایط بحران در صد تصمیمی که بگیری ممکن است چند تاشم مشکل داشته باشه ولی باید تصمیم را گرفت. من به یکی از دوستانی که در مجموعه اقتصاد کشور هستن، عرض کردم اینکه مقام معظم رهبری فرمودند ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی اصلا فرماندهی اقتصاد مقاومتی معنیش معلوم دیگه چون اگر قرار بود به روال جاری تصمیم گرفته بشه که همه اینا بود

ابر پروژه های نفتی را بدون خارجیها ساختیم! در فاز اول حتی دستکش کارگرها از خارج وارد میشد!

فازهای پارس جنوبی، فاز 15 و 16، حتی مهندسی پایه پروژه که اونا تصور نمیکردند ایرانی ها حضور پیدا کنند در این بخش، ما اومدیم مهندسین کشور را سازماندهی کردیم یک ساختار مهندسی درست کردیم و مهندسی پایه هم توسط ایرانی ها انجام شد. قبلا تماما توسط خارجی ها انجام می شد. توتال، شل، هیوندایی، شرکت های کره ای شرکت های دست دوم شل بودند و ایرانی ها دست چندم بودند. ولی اتفاقی در صنعت نفت افتاد که ما ثمره آن را در تحریم بردیم. عرض کردم مهندسی پروژه و پایه تماما توسط ایرانی ها انجام شد. بیش از دویست پیمانکار ایرانی در این پروژه مشغول کار شدند. خارجی وجود نداشت. مدیریت کلان ابرپروژه دانشی است که ما بدست آوردیم. بسیاری از کالاها، تقریبا اکثر کالاها را خارجی ها وارد می کردند. در فاز اول دستکش کارگرها هم از خارج می آمد. درفازهای 15 و 16 اکثر کالاها و تجهیزات ایرانی ها ساختند و جالب این که بدونید این فازهای 15 و 16 برای فازهای بعدی پارس جنوبی به عنوان مرجع قرار گرفت. یعنی برای فازهای بعدی پارس جنوبی رفتند نقشه های 15 و 16 را گرفتند و اجرا کردند. چون همه عیب هایی که در فازهای قبل بود در فاز 15 و 16 مرتفع شد. پس ما میتوانیم و ایرانی ها با منابعی که در اختیار دارند حتما میتوانند.

قرارگاه خاتم جلوی گوش بری خارجیها را گرفت!

ما پل قشم-بندر عباس را در قرارگاه طراحی می کردیم برا اینکه بتونیم بستر دریا را بشناسیم یک شرکت اروپایی وجود داشت که می آمد بستر دریا را روژئوتکنیک میکرد. چون انحصاری بود و با هم ساخت و پاخت میکردند 800 هزار دلار برا یک گمانه از ما پول درخواست می کرد. من اون موقع به دوستان گفتم ما باید این طلسم را بشکنیم رفتیم از امکانات نیروی دریایی سپاه استفاده کردیم، ابزاری هم آوردیم و این تشکیلات و ساختار ژئوتکنیک را در قرارگاه راه اندازی کردیم، رفتیم یه پروژه رو هم گرفتیم و بخوبی انجام دادیم به قول نفتی ها سرتیفیکیت آن را هم گرفتیم. در منطقه عسلویه وقتی که شرکت نفت یه مناقصه را برگزار کرده بود دیگه ما چون سرتیفیکیت داشتیم مجبور شدند ما رو راه بدهند. ما رفتیم در این مناقصه شرکت کردیم برا هر گمانه که طرف خارجی 800 هزار دلار میگرفت، ما چهارصد هزار دلار پیشنهاد دادیم. ولی همان شرکت خارجی آمد 200هزار دلار داد. ما میخواستیم این انحصار شکسته بشه و الا امروز قیمتش یک میلیون دلار بود.

قرارگاه موجب ورود بخش خصوصی به پروژه های نفتی و صنعت تونل سازی شد

نمونه های زیادی وجود دارد. در کشور این تونل های طویل دانشش را نداشتیم نیاز هم داشتیم مثلا آب سرشاخه های دز را میخواستیم بیاوریم به قم. ما دانش فنی این را نداشتیم دست خارجی ها بود. یک بار این تونلی هست در پونک در پشت خونه های نیرو انتظامی تا کرج. تونل طویلی است، 42کیلومتر است آب سد کرج را به تهران منتقل میکند دوستان ما در قرارگاه خاتم گفتند اگر بخواهیم در مناقصه برنده شویم باید ضرر بدهیم. چون طرف خارجی بالاخره تکنولوژی و دانش فنی داشت و ما نداشتیم. من به دوستان اجازه دادم این پروژه را با ضرر انجام دهند ولی دانش آن را به ایران منتقل کنند، ما بیش از 8 میلیارد تومن ضرر پیش بینی کرده بودیم.  با توجه به دانش فنیمان پیش بینی کرده بودیم ماهی سیصد متر از این تونل را حفاری کنیم ولی به رکورد هزار متر رسیدیم. این پروژه در دانشگاه تهران به عنوان پروژه خاص در کشور پرزنت شده است. وقتی دانش را بدست آوردیم. قیمت تونل که تا آن موقع هر کیلومترش ده میلیارد تومان بود، همه متوجه شدند باید با 5 میلیارد تومن تمام شود. این بزرگترین خدمت به کشور بود، قیمت را واقعی کردیم.  دیگه بخش خصوصی کشور اومد وارد این کار شد کارفرما ها، وزارت خانه ها متوجه شدند ساخت تونل کیلومتری ده میلیارد تومن نیست بلکه با 5 میلیارد تومن باید انجام شود. اینها مصداق های اقتصاد مقاومتی است. آن وقت بخش خصوصی هم آمد خودش را با همین روند ساخت. خودش تجهیز کرد دیگه آنها این کار را می کنند توانمندی در کشور ایجاد شد. شاید 4 فاز از فازهای جدید در اختیار قرارگاه خاتم بود نزدیک 10 فاز در اختیار پیمانکارای کشور بود. اینها مصداق هایی برای ایجاد اقتصاد مقاومتی است. کشور نیاز به یک تحول و مدیریت جهادی دارد.

1 Comment on ثروت ملی نفت و گاز و حاکمیت یک مشت دزد و وطن فروش در ایران

  1. هان ای دل عبرت بین از دیده نظر کن هان/
    ایوان مدائن را آیینه عبرت دان
    قابل توجه همه ایرانیان چه وطن دوست و چه وطن فروش
    انتقادات بخش اول مقاله مربوط به حسینعلی حاجی دلیگانی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی را هر فرد وطن دوست و عدالت خواه باید آنرا بدقت مطالعه کند تا ریزه کاری های این گروه وطن فروش و خاینت کار به ایران و ایرانی، به پارس و عرب، ُکرد و لر و مردم منطقه و تمام زحمتکشان جهان، رفسنجانی- روحانی- ظریف- زنگنه را دریابد.
    بیخود نیست که این قرار داد را مخفی از گروه کنترل نگه داشته بودند و بیخود نبود که قرارداد «برجام» چای را ابتدا مخفی از مردم نگه داشتند و رهبر گریان هم اشکی در باره این خیانت ریخت و سپس با کلیه اقشار دست‌اندرکار جامعه پس از افطار سخنان تحدید آمیزی هم ردوبدل شد، که همگی در خدمت اجرای «برجام چای» بکار گرفته شد، توگویی تیکه استخوانی، چون بالای منبر نشینی و ««رهبری کردن»» و گاهی اشک ریختن بوی واگذار گردیده است زیرا مردم از دندان‌های گرازی «ساراللهی و ماراللهی» اش بستوه آمده بودند و چنین آرایی از صندوق های رأی بیرون آمد.
    روحانی نماینده بانکهای خصوصی ایران و نماینده مخصوص سه ابراهرم بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول وسازمان تجارت جهانی، بخوبی میداند که چگونه جلوی دوربین با رییس سپاه و نیروهای مولده صنعتی متمرکزه در آن با لبخندی ژکندی عکس بیاندازد. چیزی نمانده است که بانکها این بخش صنعتی ایران راهم غورت بدهند آنوقت استکه عربستان سعودی یک به یک با پایه گذاری بدست زنگنه خائن در جلوی ما تمام قد خواهد ایستاد. «ایرانِ ٬صعودی٬ اسلامی محمدی ناب»، با رهبری محمدی ناب.
    مردم ایران در یک بدبختی ولی شانس آوردند. آنهم که بدست قاتلان خود سپاه پاسداران، صنایع تولیدی بلعیده شد. و سپاه توانست صنایع را پاسدارخور کرده و از شر بانکها و الیگارشهای مالی در امان بدارد، ولی ماهی که میمیرد گندیدگی ابتدا از سرشروع میشود. فیلم رئیس سپاه با روحانی و رونمایی مشترک آنان از موتور جت فشرده (کمپاکت) و کوچکِ جنگنده های تیزرو، آغازی از پایانی بر آن را هنوز هشدار میدهد.
    بخوانید و جلوی این وطن فروشان را تا دیر نشده است بگیرید. این باند سبز رفسنجانی روحانی و زنگنه خردرجال را به آنجا بفرستید که شاهنشاه ایران سایه خدا جلوس فرمودند، یعنی به دَرَک.
    تا دیر نشده است صنایع داخلی ایران را با اعتراض بهر نحوی شده چه قهری و چه غیر قهری ممکنه از چنگال عمو سام بدر آورید.
    به متن قرار داد دارسی و سپس به متن قرارداد شرکت نفت در زمان مصدق و حتی زمان شاه نگاهی بیاندازید تا ببینید که چقدر خیانت آنان محدود تر و کم تر بوده است(بجز زمان مصدق که نفت ملی شده بود)!
    هان ای دل عبرت بین از دیده نظر کن هان
    ایوان مدائن را آیینه عبرت دان
    سپیده

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: