اخبار ایران و جهان

بحران مالی آینده جهان – ژاپن هشدار می دهد

bohran_sarmayeh

بحران مالی آینده جهان – ژاپن در نشست کشورهای جی ۷ ، بحرانی در مقیاس بانک لیمن را در آینده هشدار می دهد

توسط، گولد کرُ، ۳۱ می ۲۰۱۶

نخست وزیر ژاپن، شینزو آبه گروه هفت نفره از هم تایان خود را روز جمعه گذشته هشدار داد که جهان ممکن است در آستانه یک بحران مالی بزرگ جهانی در مقیاس لیمن برادرز باشد.

بدهی های جهان از سال ۲۰۰۷ تا کنون تا ۵۷ هزار میلیارد دلار افزایش یافته است.

forbesstatica

نخست وزیر ژاپن به عنوان میزبان، روز گذشته در نشست کشورهای جی ۷ نشان داد که قیمت کالاها از سال ۲۰۱۴ تا بحال ٪۵۵ کاهش یافته است، همین تفاوت را در طول بحران مالی جهانی با سقوط داشتیم، این واقعه را تحت عنوان « هشدار ظهور مجدد یک بحران عظیم در مقیاس لیمن » تفسیر می کند.

نخست وزیر ژاپن، شینزو آبه در تلاش خود برای واقف ساختن رهبران کشورهای جی ۷ در مورد خطر یک بحران اقتصادی جهانی در اطلاعیه رسمی پایانی نشست ژاپن با شکست روبرو شد.

بیانیه پایانی موفق نشد مقیاس بحران مالی را که امروز جهان با آن مواجه است خطاب کند و در عوض این ادراک را داد که کشورهای جی ۷ « جهندگی (انعطاف پذیری) اقتصاد ما را به منظور جلوگیری از سقوط دیگری در اقتصاد جهانی تقویت کرده. »

در این اطلاعیه چنین تصویری می دهد که خطر کمی به سبب تقویت و انعطاف پذیری اقتصاد وجود دارد، در صورتیکه حقیقت چیز دیگری ست، یعنی خطرات قابل توجه ای رو به سیستم مالی جهانی و اقتصاد جهانی وجود دارد. برخی از آنها عبارتند از:

اقتصاد جهانی آسیب پذیر، نسبت به رکود و بحران بدهی های جدید باقی می ماند. بهبود های ضعیف و شکننده ای در منطقه یورو، انگلستان و ایالات متحده به چشم می خورد، در حالیکه ژاپن در رکود بسر می برد:

. سیستم مالی و بانکی هم چنان آسیب پذیر باقی می مانند، هم چنانکه سقوط بسیار حاد در سهام بانکی در هفته های اخیر ملاحظه شده. فروش یک جا و ارزان سهام در بانکهای اسپانیا، ایتالیا، یونان و آلمان مشاهده شده است.

. خطر ژئوپولیتیکی در خاورمیانه (سوریه، عربستان سعودی، ایران وغیره)، افزایش تنش میان کشورهای روسیه و چین با کشورهای غربی و افزایش شبح تروریسم و جنگ.

. بحران منطقه یورو با حل و فصل بسیار فاصله دارد و خطر بحران بدهی در چین، ایالات متحده، منطقه یورو و حقیقتاً در انگلستان وجود دارد.

. خروج بریتانیا (احتمال خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) باعث خطر کوتاه مدت می شود، اما خطر واقعی فقر مالی اساسی اقتصاد انگلیس می باشد – نسبت کل بدهی به تولید ناخالص داخلی (دولتی و خصوصی) بیش از ٪۴۵۰ می باشد و کاملا غیر قابل تحمل می باشد.

ژاپن رهبران کشورهای جی ۷ را تحت فشار قرار داد که متوجه « سبقت بیشتر خطر اقتصاد جهانی نسبت به سیکل نرمال اقتصادی و سقوط به یک بحران بزرگ در حال وقوع باشند، اگر ما پاسخ های مناسب سیاسی با یک روش به موقع از خود نشان ندهیم. » با این حال، رهبران باز قادر به اتخاذ تصمیم قاطع نشدند و با ماست مالی کردن، هیئت انتخاب کنند گان خود را با یک امنیت کاذب در مورد چشم انداز مالی و اقتصادی آرام کردند.

بجای انجام کار مسئولانه در این مورد، به نظر می رسد که تلاش بر سر تمرکز بر روی جلو گیری و ترساندن رای دهندگان انگلیسی به منظور انصراف از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا باشد. انگلا مرکل، صدراعظم آلمان حتی تا این اندازه پیش رفت و گفت، خروج انگلیس حتی مورد بحث هم قرار نگرفته است، اما یک اجماع وجود دارد که خواهان باقی ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا می باشد.

در عین حال، یک بیانیه قلمداد شده ۳۲ صفحه ای از جانب کشورهای جی ۷ اعلام شد که « خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا می تواند روند معکوسی به سمت تجارت بیشتر جهانی و سرمایه گذاری و ایجاد مشاغل باشد و خطر بیشتر و جدی برای رشد خواهد بود. » خروج انگلیس در کنار در گیری های ژئوپولیتیک، تروریسم، و سیل پناهندگان به عنوان یک شوک بالقوه ای از یک « منشاء غیر اقتصادی » ذکر شده است.

ژاپن درست و بجا می گوید که خطری جدی اقتصاد جهانی را به سمت یک بحران جهانی در مقیاس شوک سال ۲۰۰۸ لیمن برادرز تهدید می کند، با توجه به اینکه مقیاس بدهی های امروز جهان به مراتب بیشتر از زمان قبل از بحران گذشته می باشد – به جدول مؤسسه جهانی مک کینزی در بالا رجوع کنید.

تنوع (یا گوناگونی)، کلید فرسایش (یا تغییر) در اثر شرایط تأثیر احتمالی بحران مالی آینده بر روی بازار مالی و دارایی از جمله سپرده های بانکی باقی می ماند. (در این جا نویسنده متوجه نیست که این بحران عمیق و پایان ناپذیر کنونی ناشی از تضادهای ذاتی درونی سرمایه داری ست که تا چندین دهه آینده نیز گریبانگیر این سیستم فرتوت و روبه اضمحلال را رها نخواهد کرد – مترجم). اوراق و دارایی های دیجیتال، از جمله طلای دیجیتال، حاوی خطرات افزوده نشده بر بها مانند قید و وثیقه (1 ) و عدم توانایی در داد و ستد، پرداخت کردن و قابلیت تبدیل به پول و غیره می باشد.

  1. Bail-ins:

بنا به تعریف، به عنوان ابزاری از سیاستهای عمومی که با قبرس شروع شد، یعنی طلب کاران و برخی کسانی که سپرده نقدی در بانک دارا می باشند، وادار می شوند تا مقداری از سپرده های شان را به عنوان جریمه برای زنده نگه داشتن بانک به بانک بپردازند.

رنجبر

2 Comments on بحران مالی آینده جهان – ژاپن هشدار می دهد

  1. کمیلی:
    جملهِ «خوراک، پوشاک، انرژی و ایاب و ذهاب، یعنی نعمات ضروری جهت بازتولید نیروی کار هرروزه گرانتر میگردند(هرچند گاهی هنگام سوختگیری چند سنت پایین تراز روز قبل باشد)»، که در زندگی روزانه خود در کشورهای پیشرفتهِ سرمایداری که ملاک عمل نظام های کنونی همه کشور ها میباشد و همیشه قابل مشاهده است، چنین تکمیل میگردد:

    اصولا قدرت اتحادیه انحصار ها هرچقدر بیشتر میگردد، دینامیک (خودپویایی) قیمتها را بصورت پله کانی و مستمر بطرف بالا سوق داده و از « غاز» به شاهی و از «شاهی» به «ریال» و در آینده نزدیک ارزش هر اسکناس «صد تک تومانی کنونی» بواحدی بنام یک «عمامه» یا یک نام مدرن دیگر مانند «دلار-اسلام» یا «یورو-فارس»،‌ تغییر بیابد؛
    تا مردم به امکان وجود و ساماندهیِ زندگیِ یکنواخت، بدون آزار، بدون هول و هراس و بدبختی های بدون انتهایِ خانوادگی و شخصی بیرون نیایند و همیشه خود را مقصر دانسته و در جستجوی علتها در زندگی خود باشند *) و گاهی هم با فریاد بر آوردن «ای خدای خوشگلها و پولداران، چه میشد که ….» درد های خود را تسکین دهند و بفکر تغییر سیستم یعنی نظام کشور خود نیفتند!

    ناگفته نماند که در حوادث اجتناب ناپذیز رقابتی انحصارها، گاهی سرمایداران مجبورند بهای کالای مونوپولی خود را مانندِ سوخت را پایین بیاورند و آنهم نه بخاطر قانون عرضه و تقاضا که قانونی جهانشمول که در تمام نظامهای اقتصادی تاریخ معتبر است، میباشد.
    بلکه بخاطر رقابت با امپریالیسم دیگری که در حال رشد بوده و طبق قوانین «امپریالیسم» لنینی با رشد ناموزون خود با اجبار به افول امپریالیسم نزول خوار و سفته باز و سهام باز(دریوات باز، دریوات مسکنِ گلدمن ساکس…که عمدا جمعه های سیاه را بوجود می آورند)، که به افول ابرقدرت سرکرده امپریالیستها که اکنون ام.آمریکا میباشد منتهی خواهد گردید، میباشد.
    من نه میتوانم عضو «سازمان کانزیستیِ فربیس» باشم و نه بضاعت مالی جستجو در دانشکده های اقتصادی برای یافتن «ارزش اضافه» تولید شده بدست کارگران صنعتی و گارگران صنعتیِ کشاورزی (ارزش کالاهایی که بهای کاررا تشکیل میدهند) در باره کشورهای امپریالیستی و کشورهای عقب نگه داشته آنان که به آنها وابسته هستند تا با مقایسه کشورهای پیشرفته صنعتی بتوان همچنان که لنین در کتاب «امپریالیسم بمثابه آخرین مرحله (گندیدگی) سرمایداری» بیان کرده است مسایل را با علم ماتریالیسم دیالکتیک و علم اقتصاد باثبات رسانید. تا در گردابهای گنده گویی های اقتصادی سیاسی نیروی آوانگارد پرولتاریا سرگردان نماند.
    این آرزو بر جوانان عیب نیست تا روزی چنین آماری بدست توانندگان و پژوهشگران اقتصادی (همچون سیف ها و صداقت ها) در رسانه های ایرانی زبان در اختیار همگان قرار گیرد.
    +++++++++++++
    *) رفیق محوی با نفرتی خاص که در اثر خسارات وارده بوی از طریق عمامه چنین معلول هایی را همیشه به «ادیان» مربوط دانسته و مردم را تحمیق شده مذهبی میداند. در صورتیکه جامعه سرمایداری هرچه پیشرفته تر میگردد این تکنیک هم پیچیده تر شده، بطوریکه در ام.آمریکا مردم دایما در انتظار تیر اندازی آموک لافرها Amokläufer و گانگسترها در زندگی روزانه حتی در چاردیواری خود میباشند و گوشی رادیو بر سر چه در خانه و چه در خیابانها که چگونه حرکت کنند تا از گزند تیراندازان امان بمانند.
    سپده
    ۱۶مرداد۹۵

    دوست داشتن

  2. روزی استاد اقتصاد آقای احمد سیف بما اتمام حجت کرد که آنچه شرط بلاغ است بما میگوید. یعنی سونامی دیگری فرا میرسد که همه چیز را در هم میشکند.
    مترجم محترم مینویسد:
    (در این جا نویسنده متوجه نیست که این بحران عمیق و پایان ناپذیر کنونی ناشی از تضادهای ذاتی درونی سرمایه داری ست که تا چندین دهه آینده نیز گریبانگیر این سیستم فرتوت و روبه اضمحلال را رها نخواهد کرد – مترجم)
    میتوان با برگرداننده هم عقیده بود ولی برگرداننده بسرمایداری خیلی خوشبین است، زیرا وی معتقد است که فقط چندین دهه بحران،- گریبان نظام سرمایداری روبه اضمحلال را رها نخواهد کرد!
    نظام سرمایداری نخواهد توانست حتی یک دهه دیگر بدون جنگی جهانی پابرجا بماند و دلیلش را آمار گرافیکی مؤسسه فربس فاش مینماید.(بخود مقاله رجوع نمایید)
    با کمی دقت دیده می‌شود که امپریالیسم آمریکا در سراسر جهان، کشورهای دیگر را با قدرت اقتصادی نظامی خود، با اهرمهای بانک بین‌المللی و صندوق بین‌المللی پول و سازمان تجارت جهانی بدهکار کرده است. و بترتیبت از سال ۲۰۰۷ تا کنون بدهی این کشورها بالاتر میرود. اگر ترکیب این بدهی ها را مرور کنیم، بخش مالی «فینانشیال» که باید مالک اتحادیه های تولیدی «کئوپراتورها» باشد درسال ۲۰۰۰، چهل و شش تریلیارد بدهی داشته وبدهی دولت و بدهی شهروندان هم چهل و یک تریلیون دلار، در مجموع ۸۷ تریلیون دلار.
    درسال ۲۰۱۴ بخش مالی و اتحادیه های تولیدی یکصدویک تریلیارد بدهی و در عوض شهروندان و دولتها نودوهشت تریلیون و مجموعا۱۴۲ تریلیون دلار، بدهی دارند و نشاندهنده آنست که بخش مالی با نودوهشت تریلیون بدهی که در دولت و شهروندان بوجود آورده است، آن‌ها را به برده های پشت بدیوار تبدیل کرده و در تمام پهنه ها خود را دیکته میکند. خودش هم که خود بخود بدهکار است(طبق دلخواه و دست نویس خود) و کسی نمیتواند از وی چیزی بستاند.
    البته اثبات آن به آمارهای دقیق‌تری در مورد تولید ارزش اضافه در کشورهای امپریالیستی از طرفی و کشورهای عقب نگه داشته آنها از طرف دیگر(منهای تولید تسلیحات) احتیاج داشته و احتیاج به آمار مقدار پرداختی بهای کار در این کشورها میباشد. که آنوقت است که بسادگی هر تازه کاری میتواند به سیاستی که پشت این بدهی ها خوابیده است پی ببرد.
    در ضمن کاهش کالاهایی را که نخست وزیر ژاپن، شینزو آبه از آن نام میبرد، فقط مربوط به اشیایی میباشد که جزو بهای کار محسوب نمیگردند و متعلق به بخش کالاهایی که بدون خرید آن‌ها نیروی کار قادر به بازتولید خود خواهد بود میباشد.
    خوراک، پوشاک، انرژی و ایاب و ذهاب، یعنی نعمات ضروری جهت بازتولید نیروی کار هرروزه گرانتر میگردند(هرچند گاهی هنگام سوختگیری چند سنت پایین تراز روز قبل باشد)

    این است که سرمایداری بدون تولید قرض قادر بادامه حیات نبوده و نمیتواند نظام بانکی عصر کنونی را سرپا نگاه دارد، که حد نصاب آن همان قابلیت بدهکار کردن دولت و شهروندان میباشد که با گذر از مرز مهینه خود، نظام سرمایداری قادر بادامه حیات نیست یا باید از طریق جنگ جهانی سوم اقتصاد را از نو تعریف کند و یا باید داوطلبانه بخش مالی خود را نابود کرده و اتحادیه های تولیدی همچون بخش دولت و شهروندان هرکدام با تعریف یک نقدینه مساوی و در آمدی برابر از ساعت صفر، مجددا شروع بکار نمایند که سرمایداران هرگز دست بچنین خودکشی نخواهند زد.
    سپیده
    ۱۵مرداد۹۵

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: