اخبار ایران و جهان

مسئولیت انگلا مرکل در قبال جنگ عراق ۲۰۰۳

merkel_war

محسن مسرت

حميد بهشتي

منتشر شده  تلاکسکالا

مسئولیت انگلا مرکل در قبال جنگ عراق ۲۰۰۳
آنگلا مرکل می بایست اقرار نماید که حمایت وی از جنگ عراق
اشتباه بوده است

گزارش بررسی مجلس عوام انگلستان به ریاست سِر جون چِیلکُت در زمینه شرکت این کشور در جنگ 2003 عراق که آن را فاقد زیربنای حقوقی و اقدامی در جهت مخدوش نمودن حاکمیت شورای امنیت سازمان ملل تلقی کرده است، پتر گاوایلر و ویلی ویمر از نمایندگان آن زمان احزاب سوسیال مسیحی و دموکرات مسیحی در مجلس آلمان را به نوشتن نامه سرگشاده ای به صدر اعظم آلمان مرکل واداشت که در اشپیگل این هفته مندرج گشته است.

mohsen_masserat_profil

محسن مسرت

این سیاستمداران از آنگلا مرکل می پرسند آیا با توجه به گزارش چیلکُت که مورد توجه جهانی قرار گرفته است به جا نیست که حال سخنی حاکی از وقوف یا بهتر از آن پشیمانی خود بگوید؟

آنگلا مرکل پیش از جنگ عراق در نقش رهبر اپوزیسیون در مجلس آلمان و نیز در واشنگتن پست در مخالفت با نخست وزیر وقت آلمان گرهارد شرودر به روشنی از شرکت آلمان در جنگ عراق جانبداری کرده بود. انتقاد بخود علنی وی در قبال رفتار آن زمانش کمترین کاریست که  می بایست از جانب شخصیتی سیاسی مانند وی انجام شود در صورتی که وی اصولا برای صداقت و قابل اعتماد بودن خود درملع عام، پشیزی ارزش قائل باشد. به همین جهت نامه سرگشاده این دو تن دموکرات مسیحی سند مهمی است که جا دارد مورد توجه عموم به ویژه جنبش صلح قرار گیرد. اما من از خواسته های مطروحه در این نامه سرگشاده نیر فراتر می روم. به نظر من آنگلا مرکل با جانبداری خویش از جنگ عراق به روشنی در مقابل جنگ عراق و کلیه پیامدهای آن مسئول است از جمله در مقابل بحران اخیر پناهجویان که به نظر بسیاری از کارشناسان از عواقب جنگ عراق است.

برای دولت بوش در آن زمان بسیار حائز اهمیت بود که دول اروپا و بخصوص دولت آلمان – درست بخاطر اینکه جنگ مزبور فاقد مبنای محکم حقوقی بوددر انجامش سهیم گردند. آنگلا مرکل با جانبداری علنی خویش در آلمان و آمریکا از این جنگ نه تنها ائتلاف تمکین کنندگان اروپای شرقی در حمایتشان از آمریکا را مورد حمایت قرار داد، بلکه رئیس جمهور آمریکا جرج دبلیو بوش را نیز به انجام آن حمله و نیر به اینکه موضع دولت وقت آلمان را جدی نگیرد تشویق نمود. به نظر من، ما مخالفان جنگ نبایست در مورد مسئولیت صدر اعظم فعلی آلمان نسبت به جنگ عراق و عواقب آن، از جمله آشوب فعلی خاورمیانه و آمدن پناهجویان منطقه به اروپا ساکت بمانیم، به ویژه بخاطر اینکه همین خانم صدر اعظم و دولت وی بجای اصلاح موضع خویش و نیز بجای آموزش از اشتباه خود اکنون در صدد این است که بر حوضه فعالیت و مسئولیت ارتش آلمان در سطح جهانی بیافزاید.

آنگلا مرکل می بایست اقرار نماید که حمایت وی از جنگ عراق اشتباه بوده است

نامه سرگشاده پتر گاوایلر و ویلی ویمر در مجله اشپیگل شماره 29/2016 

خانم صدر اعظم محترم، هفته گذشته کمیسیونی به مأموریت از جانب مجلس عوام به ریاست سر جان چیلکت پس از هفت سال کار، گزارش بررسی خود را در زمینه دخالت بریتانیای کبیر در جنگ عراق در سال 2003 ارائه نمود. سر چیلکت به هنگام ارائه گزارش مزبور از «دخالتی که به شدت انحرافی بوده است و تا امروز نیز عواقب آن به چشم می خورد» سخن گفت.

شما آن زمان می خواستید آلمان از ائتلاف تمکین کنندگان حمایت نماید. شما در ماه مارس 2003 در گفتگو با گابی باوِر در شبکه اول آلمان گفتید: «ما به نقطه ای رسیده بودیم که جلوگیری از جنگ غیر ممکن بود و در صورت بی عملی، خسارت بیشتر می شد». آیا شما هنوز نیز همانگونه می اندیشید؟ آیا نتایج کمیسیون چیلکوت که درست خلاف آن را تشخیص داده است در نظر دولت آلمان اشتباه است؟

شما در باره شرودر، صدر اعظم آنزمان، در 13 فوریه 2003 در مجلس آلمان گفتید که او با رفتارخود «هفته هاست به انحراف می رود» در حالیکه اکنون رسماً تأیید گشته است: او یکی از معدود افرادی بود که به راه درست گام نهاده بود.

شما در واشنگتن پست نوشتید که آلمان هرگز اجازه ندارد «دوباره راهی را به تنهایی طی کند» و «جایز نیست که آلمان به راه ویژه ای گام گذارد». شما عبارتی را که به معنای دیگری گفته شده بود تا آلمان را از دخالت در درگیری های نظامی بر حذر دارد خودسرانه تغییر و به استدلالی تبدیل کردید که آلمان را به جنگ فاقد حقانیتی بکشانید. آن زمان شما در مجلس آلمان بدین نیز کفایت نکردید: بدین قرار که شما بیانات شرودر پس از 11 سپتامبر را علیه سیاست خودداری او به کار بردید. او گفته بود: «ما آلمان ها نیز اکنون وظیفه داریم مسئولیت اخیر خود را که شامل بر مشارکت در عملیات نظامی برای دفاع از آزادی و حقوق بشر، ایجاد ثبات و امنیت نیز می باشد، بطور کامل بپذیریم». امروز ما می دانیم که جنگ مزبور تمامی ثبات و امنیت منطقه را برای مدتها طولانی نابود ساخته است. با نگاهی به گذشته، آیا دستکم ابلهانه نبود که آلمان از بوش، ولفویتس و رامسفلد در جنگ هایی که هدف آنها بود حمایت نماید؟

گزارش بررسی رسمی انگلیس ها بدین نتیجه می رسد که عملیات نظامی مذکور فاقد مبنای حقوقی بوده است: زیرا قطعنامه 1441 شورای امنیت سازمان ملل متحد دخالت نظامی را تأیید نکرده است. لذا تونی بلیر، نخست وزیر انگلستان و وزیر امور خارجه اش حاکمیت شورای امنیت را «مخدوش» ساخته اند.

علاوه بر آن، تصمیم گیری مزبور متکی بر اطلاعات نادرست جاسوسی در زمینه وجود تسلیحات شیمیایی، بیولوژیک (بیماری آسا) و هسته ای در عراق بوده است. به قضاوت رئیس کمیسیون تحقیقات به رهبری چیلکوت «اطلاعات مزبور می بایست مورد بررسی قرار می گرفت»، «اما این کار انجام نشد».

«همچنین آمادگی های نظامی به میزان کافی نبوده است»: ورود سپاه بدانجا بیش از اندازه سریع و فاقد آمادگی های لازم بوده و به عواقب آن توجه کافی مبذول نگشته است. برنامه های لازمه برای عراقِ پسا صدام که ادعا می شد هدف آن جنگ بوده است «به شدت فاقد کفایت» بوده است.

آن زمان شما رئیس فراکسیون احزاب دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی آلمان و رهبر اپوزیسیون در مجلس بودید و ما که از نمایندگان مجلس بودیم در هفته ها و ماه ها پیش از آغاز جنگ گزینشی دموکرات مسیحی را در مقابل سیاست شما مطرح ساخته بودیم. ما از شما پرسیده بودیم: آیا بوش حق دارد یا پاپ؟ پاپ، یوهانِس پل دوم، پیش از آغاز جنگ در ماه ژانویه به سیاستمداران غرب پایبندی به مبانی قانونی را تذکر داده بود و از آنها مصرانه خواسته بود از این تصور که پیروزی نظامی راه حل باشد بر حذر باشند.

هر که با چشمان باز به جهان حاضر بنگرد می بیند چگونه چنین روندی می تواند به آشوب جهانی منجر گردد. و سرانجام نیز درهم ریختگی های حاصل از آن برای سال ها موجب بی ثباتی در منطقه گشت: به بیان چیلکوت «عواقب آن تا امروز نیز ادامه دارد». از جمله ی این عواقب موجی شامل بیش از میلیون ها پناهجوست. خانم صدر اعظم، مگر شما امروزه قصد ندارید «با علل پناهجویی مبارزه» کنید؟ ما از شما می پرسیم به صراحت بگوئید که شما چه آموزش هایی را از جنگ عراق برای دخالت های نظامی آتی می گیرید؟

خطاب ما شما هستید، زیرا شما در مورد گزارش مزبور که توجه سراسر جهان را جلب نموده است کوچکترین سخنی ابراز نکرده اید، در حالیکه آن زمان شما در نقش یکی از بازیگران صحنه در اروپا و آمریکا در مساعدت با رئیس جمهور بوش به صحنه آمدید. آیا شما تصور نمی کنید که یک کلام حاکی از وقوف، یا بهتر از آن، ندامتِ شما لازم باشد؟ آیا رهبر اتحاد دموکرات مسیحی ها نمی تواند بگوید: «آن زمان می بایست به سخن پاپ گوش می کردم»؟

در عوضِ آن، کابینه شما روز چهارشنبه هفته گذشته «کتاب سفید تازه ای در زمینه سیاست امنیتی آینده ارتش آلمان» تصویب نمود. در آنجا دخالت نظامی در سراسر جهان برای ارتش آلمان پایه ریزی شده است. گذشته از آنکه از جانب مؤلفان قانون اساسی خلاف اینکار در نظر گرفته شده است، ما این را پاسخ مناسبی در قبال عملیات نادرست وحشتناک واقع شده در عراق نمی دانیم، در حالیکه اگر شما می توانستید ما را بدانجا می کشاندید.

گاوایلر 67 ساله، نماینده حزب سوسیال مسیحی در مجلس آلمان بوده است.
ویمِر 73 ساله، نماینده حزب دموکرات مسیحی و معاون وزارت دفاع آلمان بوده است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: