اخبار ایران و جهان

تروریسم در جایگاه استراتژی نظامی

syria34er

تروریسم در جایگاه استراتژی نظامی

ژک بو

Le terrorisme comme stratégie militaire

par Jacques Baud

 

مشاور بین المللی. سرهنگ مرکز فرماندهی در ارتش سوئیس، کارمند وزارت فدرال در امور خارجه، افسر قدیمی سرویسهای اطلاعاتی سوئیس (SRS).

سرهنگ ژک بو کارشناس سوئیسی در امور امنیتی. TV5Monde (تلویزیون فرانسوی زبانها، فرانسه، بلژیک، وسوئیس، کانادا- کبک) با او دربارۀ آخرین کتابش زیر عنوان «تروریسم، دروغهای سیاسی و استراتژی محتوم غربی»، مصاحبه ای انجام داده است.ژک بو با توجه به وضعیت بی طرفانۀ سوئیس، در این مصاحبه با وجود افکار عمومی  آتلانتیست به افشای برخی حقایق می پردازد.

شبکۀ ولتر| برن (سوئیس)|30 ژوئن 2016

 

لینک ویدئو در یوتوب : https://www.youtube.com/watch?v=7RiT7fCHXX

 

 

 

TV5 Monde  : و اگر تروریسم بین المللی به بیانی خاص، پاسخی باشد به مداخلات نظامی غرب؟ ژک بود تحلیل گر قدیمی در سرویس های اطلاعاتی سوئیس، بی هیچ پرده پوشی در کتابی که اخیراً منتشر کرده، چهرۀ ریاکار غرب را به شکل برجسته ای ترسیم کرده است.

چه کسانی در لیبی مداخله کردند؟ چه کسانی جهاد طلبان را در سوریه مسلح کردند؟ چه کسانی ثبات شکنندۀ ایران را متزلزل کردند؟ … ببخشید، ثبات شکنندۀ عراق (مترجم : اشتباه سهویِ گویندۀ تلویزیون)، 64 دقیقه پشتیبانی در جائی که جراحت وارد آمده (مترجم : احتمالاً اشاره به پشتیبانی هوائی از سوی ایالات متحده برای حفاظت از تروریست ها است).

ژک بو، با سپاس از این که دعوت ما را پذیرفتید. شما نویسندۀ « تروریسم، دروغ های سیاسی و استراتژی محتوم غربی» در انتشارات روشه Edition du Rocher هستید. از حملات تروریستی که دراین دوسال گذشته در فرانسه روی داده شروع کنیم. در پاسخ به چنین وضعیتی تصمیمات متعددی اتخاذ شده به ویژه در سطح داخلی با اعلام وضعیت اضطراری. بر عکس، هیچ تحولی در سیاست خارجیِ دولت فرانسه صورت نگرفته است. شما این وضعیت را چگونه توضیح می دهید؟

ژک بو : روشن است، موضوعی که در این کتاب نیز مطرح کرده ام. در واقع، هنوز ساخت و سازی که جوانان را به افراطگرائی تشویق می کند عمیقاً درک نکرده ایم. خیلی دربارۀ « افراط گرائی » حرف زده اند، خیلی دربارۀ چگونگی افراط گرائی در فضاهای انترنتی و شبکه های اجتماعی و امثال اینها گفته اند، ولی روی دلایل و انگیزه های این گرایش افراطی تمرکز نداشته اند. و وقتی ادبیات اسلامگرا را می خوانیم (و نه فقط داعش)، می بینیم که از پایان سالهای 90، مداخلات ما در خاورمیانه این دلایل و انگیزه ها را توضیح می دهد.

این یک پاسخ است، شیوه ای خاص… در واقع، تروریسم رویکردی است که می خواهد به دولت های غربی بگوید که از حمله، بمباران دست بردارید، و مداخلۀ نظامی را متوقف کنید.

در واقع، می توانیم بگوئیم… گرچه مقایسه نمی تواند بجای دلیل مطرح شود، ولی می توانیم حملات تروریستی را با « بمباران های استراتژیک» آمریکائی ها علیه مردم آلمان در سال های 40 مقایسه کنیم که به هدف واداشتن مردم به رویگردانی از رهبرانشان صورت می گرفت. امروز حرکات داعش را می توانیم اندکی با این رویداد تاریخی مقایسه کنیم.

و علاوه بر این، ویدئوئی که دیروز دولت اسلامی منتشر کرد، این موضوع را به روشنی توضیح می دهد، زیرا خطاب به شهروندان غربی می گوید : « به دولت هایتان بگوئید بمباران ما را متوقف کنند.» علاوه بر این به شکل ضمنی، به نمونۀ اسپانیا در سال 2004 اشاره می کند. زیرا، یادآوری می کنم که مشخصاً همین استراتژی بود که جهاد طلبان در عراق به کار بستند تا اسپانیا را به خروج از عراق وادار کنند. و به همین علت، پس از حملۀ تروریستی 11 مارس 2004، در کوران انتخابات که نتیجۀ آن قویاً متأثر از حملات تروریستی بود، دولت اسپانیا را به خروج از اتحادیۀ غربی در عراق واداشت. از این مرحله به بعد، نیروهای اسپانیائی که در عراق مستقر بودند تا روز خروجشان زیر پوشش حفاظتی شبه نظامیان در عراق قرار گرفتند، و سپس، اسپانیا از حملات تروریستی جهاد طلبان در امان ماند.

در نتیجه، امروز این الگو خوراک  تروریسم است…

TV5 Monde  : ژک بو، پاسخ شما به گفتگوهائی که دربارۀ افراط گرائی به ویژه در فرانسه و بلژیک روی تعبیر مذهبی تکیه دارد کدام است؟ از دیدگاه شما، چرا برای این تعبیر مزیت قائل شده اند؟

ژک بو : در غرب، ما برای انتقاد از سیاستهایمان دچار مشکل هستیم. ابتدا، به دلایل روشن : یعنی شما برای انتخابات مهلت دارید و اگر بخواهید انتخابات سیاسی را زیر سؤال ببرید… نتایج آن فوراً در صندوق رأی تأثیر می گذارد. ولی بطور کلی، ما در اروپا با نوعی ناسیونالیسم سر و کار داریم که در رابطه با آنچه انجام داده ایم، موضع گیری انتقادی ما را متوقف می کند…به همین علت نمی توانیم موضع گیری انتقادی داشته باشیم.

برای مثال، ببینیم درلیبی چه کرده ایم : قذافی را حذف کردیم که البته فرد خیلی مطلوبی نبود. ولی یادآوری می کنم که در سال 2010، با قطع نظر از خصوصیت  رژیم قذافی، هر چه بوده، لیبی به مثابه کشوری آفریقائی، به گفتۀ سازمان ملل متحد، دارای بالاترین سطح توسعۀ انسانی بوده است.

ولی لیبی را به عرصۀ جنگهای گروه های مختلف تبدیل کردیم، بی آن که جایگزینی برای آن داشته باشیم. لیبی را بمباران کردند، تخریب کردند و رفتند. ولی این تمایل وجود دارد که جهادگرائی…یا تروریسم را بطور مشخص به مثابه امری محتوم تلقی کنند که می خواهد شریعت اسلام و یا چیز های دیگری را به ما تحمیل کند.

بر اساس این امر، چنین گفتاری، طبیعتاً با استقبال افکار عمومی روبرو می شود و به ویژه بین آنانی که مخالف سیاست مهاجرت هستند طنین می اندازد. از سوی دیگر، حقیقت این است که نه فقط در فرانسه یا بلژیک سیاست مهاجرت خیلی ضعیف و فقیر بود، بطور مشخص مدیریت مهاجرت به شکل ناهنجاری صورت گرفت، نتیجه این است که ما امروز شاهد حضور نوعی جامعه در درون جامعه هستیم. ولی، امروز برای خیلی ها راحت تر این است که تروریسم و مهاجرت را با یکدیگر پیوند بزنند.

TV5 Monde  : … ژک بو، سعی می کنم کمی در این بحث جلو برویم، در کتاب شما پاراگرافهای سنگینی دیده می شود، شما نقل قولهائی آورده اید. برای مثال از ملا عمر، رئیس قدیمی طالبانی ها که اعلام کرده بود : « حقیقتاً، ما مورد لطف خدا بوده ایم! هرگز در جنون آمیز ترین آرزوهایمان، هدیه ای مثل بوش را انتظار نداشیم. او در رأس آفیش های جنبش بین المللی ما قرار گرفته.»

ژک بو : کاملاً! زیرا، در واقع، این پدیده ای است که من در کتاب پیشین خودم به نام  « جنگ نامتعارف» توضیح داده ام، جهاد به شکل بنیادی یک پاسخ است. و این پاسخ، با حملات تهاجمی از سوی خودِ ما تغذیه می شود. اگر اقدام اولیه ای وجود نمی داشت، پاسخی نیز در کار نبود. حرف ملا عمر به این معناست که ما دائماً جهاد را تغذیه می کنیم.

ولی می توانیم به نوشته های جهاد طلبان دیگری نیز مراجعه کنیم، از جمله نوشته های اخیر البغدادی و ابو مسعود السوری که همین موضع گیری استراتژیک را تأیید کرده اند، در واقع خواهی نخواهی ما تروریسم را تغذیه می کنیم.

TV5 Monde  : شما از ولتر نیز نقل قولی آورده اید : « آنانی که می توانند نظریات پوچ را به شما بباورانند، می توانند شما را به ارتکاب به جنایت نیز وادارند.»

در نتیجه شما در زمنیۀ سیاست بین الملل، ما را به تأمل دربارۀ تحریف و عوام فریبی احتمالی هدایت می کنید. ولی چگونه می توانیم در این دیدگاه تحول ایجاد کنیم، در حالی که آنانی که سعی می کنند برای رویدادها تحلیل دیگری عرضه کنند در خطر اتهام به توطئه باوری قرار می گیرند؟

ژک بو : با طرفداران نظریۀ توطئه نکته ای هست که باید درک کنیم. اساس نظریۀ توطئه این است که گوئی هوش برتر، پنهان، مخفیانه سر نخ نقشه های توطئه آمیزی را بدست دارد، به طوری که برتری استراتژیک را بدست آورد. من به هیچ وجه از چنین دیدگاهی مسائل را مورد بررسی قرار نمی دهم. کاملاً بر عکس، فکر می کنم که محاسبات ماکیاولی در کار نیست، بلکه زنجیره ای از کارهای احمقانه، فرصت طلبی های سیاسی کوتاه مدت به چنین نتایجی می انجامد…

TV5 Monde  : … ولی ژک بو، من را ببخشید که حرف شما را قطع می کنم. بطور دقیقتر مثال 11 سپتامبر را در نظر بگیریم. شما در کتابتان یادآوری می کنید که، بر خلاف آنچه اکثریت افکار عمومی در جهان تصور کرده اند، هیچ دلیل ثابت شده ای مبنی بر مسئولیت بن لادن وجود ندارد. و علاوه بر این از دیک چنی، معاون ریاست جمهوری آمریکا یاد کرده اید که در پخش مستقیم تلویزیون آمریکائی گفته بود : « ما هرگز اعلام نکردیم که دلیل موجهی در اختیار داریم.»

وقتی دربارۀ این گونه مسائل حرف می زنید، منطقی و قابل درک بنظر می رسد، ولی در عین حال خودتان را معرض انتقدات دیگری قرار می دهید. عملاً چه روشی را باید در پیش بگیریم تا به حقیقت وقایعی که هر روز پیرامون ما روی می دهد پی ببریم؟

ژک بو : خیلی  ساده نگاه کنید، به پروندۀ تجسسی مربوط به جستجوی بن لادن در اف بی آی. در پی گرد بن لادن هرگز 11 سپتامبر به ثبت نرسیده! و در واقع این موضوع در رسانه ها منعکس شد در حالی که هیچ مدرک و یا عنصر اطلاعاتی که اتهام شرکت بن لادن خاصه در این حملات تروریستی را ثابت کند وجود نداشت. .لی در آن دوران خیلی ساده بود که شخصیتی را پیدا می کردند… فردی که می توانست به مثابه نماد مطرح شود و به نحوی خاص به جستجوها تمرکز دهد و نشان دهند که با وجود این که تروریست ها از دام آنان گریخته بودند، با این حساب می توانستند بدانند که مسئولیت آن با چه کسی بوده و بر این اساس اعتبار خودشان را حفظ کنند.

 

TV5 Monde  : ژک بو، من نمونه ای را می توانم معرفی کنم که شاید خلاف نظر شما را ثابت می کند. کانادا، کشور غربی تصمیم گرفت که موضع گیری اش را باز بینی کند. در اینجا، یادآوری آنچه نخست وزیر جدید، جوستین ترودو Justin Trudeau در ماه فوریۀ گذشته اعلام کرد این موضوع را به روشنی نشان می دهد، او گفت : « مردمانی که زیر فشار و ترس از دولت اسلامی به سر می برند، به انتقام ما نیازی ندارند، بلکه به کمک ما نیازمندند.» و بر اساس این امر، تصمیم گرفت کشورش را از اتحادیه ای که عراق و سوریه را بمباران می کند بیرون بیاورد.

ژک بو : کاملاً. و فکر می کنم که تصمیم خیلی خردمندانه و در عین حال خیلی منطقی بوده است. فکر می کنم این تصمیم حاصل تحلیل سرویس های اطلاعاتی بوده که کانادا را به چنین سمت و سوئی هدایت کرده است. بنظر من تصمیم خردمندانه ای اتخاذ کرده است. حالا نوبت ماست که روی این موضوع بیاندیشیم. در 25 سال گذشته تروریسم رو به رشد داشته است. در سال 1999 ما شاهد 400 حملۀ تروریستی بوده ایم. امروز به 15000 رسیده ایم و هرگز نپرسیدیم این افزایش از کجا منشأ گرفته است. اگر نمی خواهیم به سوی جامعه ای حرکت کنیم که بیش از پیش امنیت سازی می شود (برای مثال، امروز کافی ست به مسابقات فوتبال اروپا نگاه کنیم و ببینیم که در چه وضعیتی برگزار می شود) باید به شکل جدی به نتایج اعمالمان بیاندیشیم، مضافاً بر این امر که هیچ یک از مداخلات غرب طی 25 سال گذشته در خاورمیانه، قانونیت نداشته است.

ما هر بار یک کمی تقلب کرده ایم. رویدادهای سال 2003، آنچه پیش از حملۀ آمریکا در سال 2003 علیه عراق روی داد، پرونده هایش به شکل گسترده آرشیو شده است. ولی، در واقع، تمام جنگ های دیگری که به وقوع پیوست انباشته از تقلب و تحریف است.

TV5 Monde  : حملۀ تروریستی در دهکده ای در درۀ بِقاع، در لبنان در خارج مداخلۀ نکرده بود. تونس که قربانی تروریسم بود، این کشور نیز در خارج مداخله نکرده بود. پس چرا این کشورها هدف تروریسم بوده اند؟

ژک بو : کاملاً به این شکل نیست، زیرا حزب الله در اتحاد با دولت سوریه است. حزب الله  یگان های مبارزی در اختیار دارد که در جنگ علیه دولت اسلامی و گروه های  اسلامگرا تلفات بسیاری داده است. حزب الله مبارزات سنگینی را علیه دولت اسلامی به پیش برده، ولی معمولاً تمایل عمومی بر این است که این موضوع را  فراموش کنند.

نتیجۀ این وضعیت همین است که دولت اسلامی لبنان و به ویژه مناطق جنوب لبنان را هدف می گیرد یعنی منطقه ای که شیعیان و مسیحیان خیلی قدرت دارند.

TV5 Monde  : چند جمله برای پایان دادن به این گفتگو. شما کارشناس هستید، اگر می خواستید به رهبران غربی به شکل فوری راه حلی پیشنهاد کنید برای این که در خاک خودشان هدف حملۀ تروریستی قرار نگیرند، این پیشنهاد کدام می تواند باشد؟

ژک بو : فکر می کنم راه حل خیلی کلی این است که از تحولات، برای مثال، از انتخابات استفاده کنند و بگویند که به نتیجۀ تازه ای از وضعیت دست یافته اند و عقلانی ترین کار بیرون کشیدن نیروها و توقف بمباران است. نباید این کار را از روی ترس انجام دهند، زیرا مسئله ترس نیست بلکه تغییر استراتژی باید مد نظر قرار بگیرد.

یادآوری می کنم که در سال 2014 آمریکائی ها دولت اسلامی را به هیچ وجه  تهدیدی برای غرب نمی دانستند، و بسیاری از سرویس های اطلاعاتی غرب در آن دوران از همین نظریه دفاع می کردند. در سال 2014، به دلایل سیاست داخلی، در فرانسه یا ایالات متحده، سرانجام دولت اسلامی را در همان دورانی که هیچ تهدیدی بحساب نمی آمد بمباران کردند.

TV5 Monde  : ژک بو برای پاسخ به پرسشهای ما از شما سپاسگذارم. نام کتاب شما را یادآوری می کنم : تروریسم، دروغ های سیاسی و استراتژی محتوم غرب، انتشارات روشه. با سپاس از شما که در پخش مستقیم از بروکسل با ما بودید.

ژک بو : خواهش می کنم، شب بخیر.

لینک متن در شبکۀ ولتر :

http://www.voltairenet.org/article192675.html

ترجمۀ حمید محوی/گاهنامۀ هنر و مبارزه/ 21 ژوئیه 2016

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: