سرتیتر

محمدعلی- «قهرمان سترگ»

mumia_abu_jamal

«من آمریکا هستم، البته آن بخش از آمریکا که شما نمی‌خواهید به رسمیت بشناسید. ولی باید به من عادت کنید، همین طور که هستم ـ سیاه، با اعتماد به نفس، سرزنده و فارغ‌البال. نام من، نام شما نیست، مذهب من، مذهب شما نیست، اهدافم را من خود انتخاب کرده‌املذا بهتر است که به من عادت کنیدبعد از آن چه شد؟ جهان واقعاً به او عادت کرد. او تا ۳ ژوئن سال جاری ۷۴ بهار پشت سر نهاد و به یک اسطوره زنده و محبوب همگان مبدل گردید.

 
منبع: دنیای جوان

نويسنده: مومیا ابوجمال

۱۳ ژوئن ۲۰۱۶

تارنگاشت عدالت 

«کاسیوس مارسلوس کلی جونیور» کوچک روز ۱۷ ژانویه ۱۹۴۲ در «لوئی‌ویل» در یک خانواده کارگری سیاه پوست بدنیا آمد. در آن روزها ایالت کنتاکی به خاطر چمن‌های مرتعی خاص خود، اسب‌هایش که در بسیاری از مسابقات اسب دوانی پیروزمند بودند و هم‌چنین بخاطر ویسکی که آنجا تولید می‌شد شهرت داشت. هیچ‌کس حدس نمی‌زد که «کلی» جوان سیاه‌پوست روزی فردی سرشناس و مورد احترام همه مردم جهان خواهد بود.

در مسابقات تابستانی المپیک ۱۹۶۰ کلی با ۸۰ کیلو به عنوان بوکسور آماتور نیمه‌سنگین‌وزن مدال طلا را از آن خود کرد. برای بسیاری از ورزشکاران تنها همین کافی بود تا در تاریخ ورزش جایی برای خود کسب کنند. ولی کاسیوس کلی تنها بعد از ۴ سال با پیروزی بر «سونی لیستون» مخوف، جهان را در بهت و تعجب فرو برد. کسی فکر نمی‌کرد که کلی بتواند این بوکسور معروف را بزانو درآورد و قهرمان سنگین وزن جهان گردد.

چندی نگذشت که کلی اعلام کرد که به اسلام گرویده و به عضویت ملت اسلامی درآمده و نام دوران بردگی را بدور انداخته و نام جدیدی برای خود انتخاب کرده است: محمد علی. رفته رفته تمام جهان آگاه شد و امروز همه او را به همین نام می‌شناسند. محمد علی، به یکی از بی‌پرواترین و سترگترین شخصیت‌های ورزشی جهان مبدل شد.

امروز تقریباً فراموش شده که او در دهه ۱۹۶۰ بخاطر نام عربی‌اش، مذهبش و (بعنوان سرباز وظیفه) امتناع مستحکمش از شرکت در جنگ برای امپراتوری آمریکا علیه ویتنام به منفورترین فرد در ایالات متحده آمریکا تبدیل شده بود. رفتار شجاعانه قهرمان جهان در مقابل تهدیدهای مرگ بسیاری که علیه او اعلام می‌شد هم دیگر اکنون فراموش شده است.

وقتی که انجمن بوکس جهان WBA در سال ۱۹۶۷ تصمیم گرفت لقب قهرمانی او را مردود اعلام کند بسیاری از مردم فکر می‌کردند که راه ترقی بعدی محمد علی مسدود شده و بپایان رسیده است. بخاطر خودداری از انجام خدمت سربازی خطر یک زندان ۵ ساله او را تهدید می‌کرد ولی محمد علی علیه این تصمیم شکایت کرد و تا دیوان عالی ایالات متحده رفت

و سرانجام پیروز شد!

در این میان ۴ سال گذشته بود و او بهترین سال‌های حیات یک بکسور را از دست داده بود ولی در سال ۱۹۷۴ لقب قهرمانی خود را بازپس گرفت و در سال ۱۹۷۸ بار دیگر با موفقیت از آن دفاع کرد تا در سال ۱۹۷۹ برای همیشه از صحنه ورزش بوکس کناره‌گیری کند.

علی یک مبارز بسیار اعجاب‌انگیز بود نه فقط به این خاطر که یک مرد نیک‌صورت بود، بلکه به عنوان ورزشکار با قدی بلند با چابکی در رینگ حرکت می کرد و شیوه مبارزه بسیار خاص خویش را پیداکرده بود که کریر چشم‌گیر او را بعنوان بوکسور ممکن ساخت. او می‌گفت: «مثل یک پروانه پرواز کن و مثل یک زنبور بگز

او در سال ۱۹۷۵ بسیار دوراندیشانه و حکیمانه گفت:

«من آمریکا هستم، البته آن بخش از آمریکا که شما نمی‌خواهید به رسمیت بشناسید. ولی باید به من عادت کنید، همین طور که هستم ـ سیاه، با اعتماد به نفس، سرزنده و فارغ‌البال. نام من، نام شما نیست، مذهب من، مذهب شما نیست، اهدافم را من خود انتخاب کرده‌ام لذا بهتر است که به من عادت کنید

بعد از آن چه شد؟

جهان واقعاً به او عادت کرد. او تا ۳ ژوئن سال جاری ۷۴ بهار پشت سر نهاد و به یک اسطوره زنده و محبوب همگان مبدل گردید.

 

۱ دیدگاه

  1. سپیده says

    درود بر ابوجمال رزمنده زندانی که هرگز پایانی بر رزمش متصور نمیتوان شد!
    آری ابوجمال(ببر سیاهBlack Panter) حق با تواست که گفته محمد علی که درحقیعت همان برده جوان سیاه پوستِ برای آمریکا «بی ارزش» را دوباره زنده کرده ای:
    «من آمریکا هستم، البته آن بخش از آمریکا که شما نمی‌خواهید به رسمیت بشناسید. ولی باید به من عادت کنید، همین طور که هستم ـ سیاه، با اعتماد به نفس، سرزنده و فارغ‌البال. نام من، نام شما نیست، مذهب من، مذهب شما نیست، اهدافم را من خود انتخاب کرده‌ام – لذا بهتر است که به من عادت کنید!»

    آری اکنون زمان آن رسیده است که همه ما بردگان با بانکی صولتمند به برده داران خود که مارا از طریق رسانه ها و شستشوی مغزی با زنجیرهای نامریی «الویس پریسلی» ها و «جیمی هندریکس» ها و جمیزدین ها … در تاریکی نگاه میدارند اعلام داریم:
    آری ما افتخار بر مسلمان نامیده شدن خود داریم؛
    آری شما نباید بما عادت کنید چون ما شمارا در پیکار های بی امان، بخود یعنی کسانیکه مسلمان هستند و چون من مسلمان نامیده میشوند، عادت خواهیم داد همانطور که ویت کنگی که محمد علی «کاسیوس» کلی- بدانان پیوسته بود بشما عادت داد.
    سپیده

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.