اخبار ایران و جهان

پایگاه عملیاتی ترکیه

merkel_erdogan_bw

German-Foreign-Policy.com

ترجمه توسط  حميد بهشتي

منتشر شده در تلاکسکالا

آنکارا / برلین (گزارش ویژه) کارشناسان سیاست خارجی آلمان برای همکاری این کشور با ترکیه که صدر اعظم آلمان، خانم مرکل روز گذشته کوشید آن را نجات دهد اهمیت استراتژیک ویژه ای قائل اند.

این موضوع از تحلیل های اخیر بنیادِ کنراد آدناور است که وابسته به حزب دموکرات مسیحی است. بر مبنای تحلیل مزبور این نزدیکی فقط به سود دراز مدت شرکت های آلمانی نیست. به گفته سخنگوی فراکسیون حزب دموکرات مسیحی در پارلمان آلمان ترکیه همچنین به لحاظ استراتژی جغرافیایی در نقش پلی به مناطق غنی به لحاظ ذخائر خاورمیانه و نزدیک و نیز پایگاهی برای اتحادیه اروپا در منطقه غیر قابل چشم پوشی است. در واقع نیز ارتش آلمان در حال ایجاد میدان پروازی در پادگان هوایی اینچرلیک در ترکیه می باشد، به انظمام تجهیزات پدافندی. برلین برای بستن قرارداد دراز مدتی در این زمینه می کوشد. دولت آلمان سالهاست برای همکاری استراتژیک با ترکیه فعال است. و اینکار علی رغم تحولات سیاسی اخیر ترکیه به سوی نظامی استبدادی صورت می گیرد که در سطح جهانی مورد انتقاد است. علی رغم انتقادات مزبور آنکارا با دادن ویزای مسافرتی به آوارگان مریض جنگی از سوریه موفق گشته است قصد اصلی آلمان از فرهنگ خوش آمد گوئی به پناهجویان را برملا سازد.

معاملات میلیاردی

علاقه ی آلمان به همکاری تنگاتنگ با ترکیه را که بسیار فراتر از جلوگیری از ورود پناهجویان می باشد، اخیراً بنیاد کنراد آدناور که وابسته به حزب دموکرات مسیحی است مشروحا در نشریه ای توضیح داده است. از نظر آلمان ها نقش بسزایی را علائق اقتصادی این کشور بازی می کنند. دلیل آن هم رشد سریع ترکیه است که از سال 2012 بدین سو تا حدی کند شده است و با اینحال سالانه حدود 4 درصد می باشد. اینکه ترکیه بتواند به هدف بلند پروازانه ی خویش در رسیدن به دایره 10 کشور غنی جهان دست یابد، به ویژه به خاطر اختلافات داخلی اخیر این کشور مشکوک به نظر می رسد. با اینحال به نطر سواد بَکیر، از گردانندگان دفتر تجاری صنعتی آلمان در ترکیه، کشور مزبور استعداد قابل ملاحظه ای برای سرمایه گذاری دراز مدت دارد: ترکیه دارای جمعیت جوان پرشماری بوده و نیازش به «زیرساخت ها و کالاهای مصرفی» رو به افزایش است. آلمان به عنوان طرف معامله و سرمایه گذار درجه یک دارای شانس خوبی است که از فعالیت های زیرساختی میلیاردی آنجا بهره برداری نماید. از جمله در شبکه ده هزار کیلومتری راه آهن سریع السیر و شبکه 15 هزار کیلومتری جاده های سراسری. در میدان انرژی جلب سرمایه گذاری در ترکیه به میزان 100 میلیارد یورو برآورد میشود که بخش قابل ملاحظه ی از آن به انرژی قابل تجدید که از نقاط قوت صنایع آلمان است تعلق دارد.[1]

پل زمینی به خاور میانه

علاوه بر آن چنان که یورگِن هارت، سخنگوی امور خارجه فراکسیون حزب دموکرات مسیحی در پارلمان آلمان در نشریه بنیاد وابسته به این حزب می نویسد ترکیه دارای اهمیت استراتژیک بسیار است. به گفته او با توجه به این حقیقت که کشور مزبور پل زمینی به مناطق غنی به لحاظ ذخایر در آسیای مرکزی و خاور میانه برای اتحادیه اروپاست: «اهمیت ترکیه برای تغییر و تحول نیاز نیرویی ما و نیز در نقش کشور انتقال دهنده انرژی از ایران، عراق یا منطقه دریای خزر بیشتر می شود». علاوه بر آن به ارزیابی وی آنکارا «بازیگری محوری به لحاط سیاست خارجی» در «این منطقه ی پر چالش میان دریای سیاه، خلیج فارس و دریای مدیترانه است». در واقع نیز ترکیه به نحو فزاینده ای در درگیری های منطقه دخیل است: در سوریه سالهاست نقش محوری ایفا می کند، در عراق به ویژه از طریق فراکسیون کردهایی که به رهبری قوم بارزانی در اربیل فعال می باشند مؤثر است، در قبال روسیه در این بین پس از یک مرحله همکاری با آن کشور به صورت قدرت مهاجم وارد عمل گشته و از جمله در کنار آلمان از تاتارهای کریم در مقابل روسیه حمایت می نماید.[2] هارت در رابطه با کوشش های آلمانی/ اروپایی برای بدست آوردن نفوذ در سوریه و عراق می گوید اتحادیه اروپا و ترکیه به یکدیگر نیاز دارند: و این «قبول یک واقعیت استراتژیک جغرافیایی» است. [3]

جنگی طولانی

معنای سخنان انتزاعی مزبور در زمینه استراتژی جغرافیایی، در اقدامات ساختمانی در پایگاه ناتو در اینچرلیک در نزدیکی شهر آدانا نمایان می گردد. در آنجا جت های جنگنده آلمان که در جنگ علیه حکومت اسلامی (داعش) در جمع آوری اطلاعات فعالیت می کنند مستقر می باشند. چنانکه گزارش شده است نیروی هوایی آلمان در حال فراهم کردن مقدمات حضور دراز مدت خویش در آنجاست. [4] بدین ترتیب آلمان در حال بنای ساختمان های مستحکمی در آنجا برای جایگزینی اقامت گاه های موقت سربازان خویش می باشد. علاوه بر این میدانی برای حضور و فعالیت هواپیماهای تورنادوی آلمان در آنجا در دست ساختمان است که برای عملیات های آتی آنها تجهیزات جنگی به ارزش 34 میلیون یورو در نظر گرفته شده است. بنا بر گزارش مزبور برلین برای اقدامات ساختمانی مزبور 65 میلیون یورو بودجه در نظر گرفته است که برای پشتیبانی از 400 پرسنل نظامی آلمان بوده و دو برابر مبلغی است که تا کنون در این زمینه هزینه شده است. برای تکمیل پروژه مزبور برلین می کوشد قرارداد دراز مدتی را با ترکیه ببندد. بنابراین دولت آلمان نه روی پایان یافتن درگیری های نظامی در خاورنزدیک و میانه حساب می کند و نه روی خروج قوای خود از آنجا.

هدف استراتژیک

در برلین همکاری با آنکارا سالها پیش پایه گذاری شده است. در اکتبر 2010 رئیس جمهور وقت آلمان، کریستیان وُلف در دیدار خود از ترکیه اظهار داشت این کشور در نقش «پلی میان شرق و غرب برای اروپا مفید است». به همین جهت برلین «دارای علاقه ویژه ای به اتصال ترکیه» می باشد. [5] از آنجائی که همکاری های سالهای بعد مطابق دلخواه به پیش نرفت فرستاده مسئول آلمان در اتحادیه اروپا، گونتِر اُتینگِر، در فوریه 2013 در مقابل مطبوعات به صراحت گفت «من حاضرم شرط بندی کنم روزی خواهد رسید که صدر اعظم آلمان در مقابل ترکیه زانو زده و از آنها بخواهد، دوستان نزد ما بیائید». [6] در ماه مه 2013 دولت آلمان «گفتگوی استراتژیک» خود با ترکیه را آغاز و از جمله تبادل نظر مرتب وزرای خارجه دو کشور را تصویت نمود. [7] در ژانویه 2015 صدر اعظم آلمان، آنگلا مرکل، و نخست وزیر وقت ترکیه، احمد داوداغلو، تبادل نظر مرتب میان دول خود را مقرر کردند. و این چارچوب ویژه ای است برای ارتباط میان کشورهای برگزیده. اولین ملاقات از این ردیف در 22 ژانویه 2016 در برلین صورت گرفت. ملاقات مزبور تحت تأثیر پروژه ای از همکاری بود که در مباحث اخیر، بیش از هر چیز مؤثر است: دفاع مشترک در مقابل پناهجویان.

رفتارهای دیکتاتوری

برای نجات پروژه ی دفاع در مقابل پناهجویان که به شدت چالش انگیر بوده و مورد انتقاد می باشد صدر اعظم المان، مرکل، دوشنبه گذشته در آنکارا گفتگوهایی با رئیس جمهور، رجب طائب اردوگان، داشت. برلین می کوشد به همکاری استراتژیک با ترکیه ادامه دهد، با اینکه تحولات سیاسی در آن کشور موجب نگرانی جهانی است: رئیس جمهور، اردوگان، در حال تغییر جمهوری به نظامی با اختیارات فراوان برای رئیس جمهور است: وی با تغییر قانون اساسی حذف شمار زیادی از نمایندگان مخالف خود در مجلس را ممکن ساخته است، جنگ خونینی را علیه اقلیت کرد در جنوب ترکیه به پیش می برد، رسانه های غیر وابسته را حذف می کند، با اقداماتی قاطع با مخالفان خارج پارلمان مقابله می کند، سالهاست از شبه نظامیان سلفی/جهادگرا در سوریه حمایت می کند و به جریان های اسلامی نه فقط در ترکیه که در سایر کشورها، از لیبی گرفته تا بوزنی- هرزگوینا کمک می نماید. همکاری او با برلین در حال حاضر عملا بر سر پرتگاه قرار دارد. البته نه به خاطر اقدامات مذکور وی، بلکه بخاطر اینکه او حاضر نیست مقررات سخت برای ورود شهروندان ترکیه به اتحادیه اروپا را بپذیرد.

استفاده از قربانیان جنگ همانند سرمایه ی انسانی

این در حالیست که درست در همین ایام اردوگان موفق شده است یکی از انگیزه های اصلی سیاست آلمان در قبال پناهجویان را افشا نماید. به طوری که در آخر هفته گذشته اعلام شد انکارا در چارچوب توافق دفاع در مقابل پناهجویان که با بروکسل حاصل گشت، دارد بیش از همه، موارد ضروری در میان پناهجویان جنگ زده به اتحادیه اروپا را مشمول ویزا مینماید، از جمله افراد مبتلا به بیماری های سخت را که در کشورهای غنی اروپا امید بیشتری به خدمات مناسب درمانی دارند تا  در مناطق نسبتا فقیرتر مانند جنوب شرقی ترکیه. در عوض، ترکیه تقاضای سفر فارغ التحصیلان دانشگاهی را به عقب انداخته یا رد می کند. از این رفتار از جمله معاون وزارت کشور آلمان، اوله شرودر که عضو حزب دموکرات مسیحی است شاکی است. [8] رسانه های آلمان نیز تحت عناوینی از جمله : «ترکیه مهندسان را نگاه داشته و موارد ضروری را می فرستد» اعتراض کرده اند. [9] تا کنون در آلمان همواره این را که یکی از انگیزه های اصلی گزینه «فرهنگ خوش آمد گویی» از جانب این کشور ملاحظات اقتصادی مانند احتیاج شرکت های آلمان به پرسنل آموزش دیده فنی بوده است رد کرده اند. [10] آنکارا با اتخاذ این سیاست دو پهلوی خویش که بیمی نیز از تحمل تیراندازی به سوی پناهجویان را ندارد [11] اکنون یکی از عناصر مرکزی به اصطلاح انسان دوستانه حکومت آلمان را افشا کرده است.

پاورقی ها

[1] Suad Bakır: Dynamische Entwicklung. Zu den deutsch-türkischen Wirtschaftsbeziehungen. In: Die politische Meinung Nr. 537, März/April 2016. S. 79-83.
[2] S. dazu 
Hilfstruppen gegen Moskau (III).
[3] Jürgen Hardt: Gemeinsame Verantwortung. Die wachsende Bedeutung der deutsch-türkischen Beziehungen. In: Die politische Meinung Nr. 537, März/April 2016. S. 90-95.
[4] Matthias Gebauer: Bundeswehr baut «Tornado»-Stützpunkt in der Türkei. http://www.spiegel.de 25.04.2016.
[5] S. dazu 
Die neuen Partner in Ankara (I) und Die neuen Partner in Ankara (II).
[6] Oettinger kritisiert EU-Kurs zur Türkei. http://www.bild.de 20.02.2013. S. dazu 
Freunde, kommt zu uns!.
[7] S. dazu 
Brücke in die islamische Welt.
[8] Türkei lässt hochqualifizierte Syrer nicht ausreisen. http://www.spiegel.de 21.05.2016.
[9] Türkei behält Ingenieure und schickt Härtefälle. http://www.rp-online.de 21.05.2016.
[10] S. dazu 
Kriegsopfer als Humankapital und Kriegsopfer als Humankapital (II).
[11] S. dazu Die europäische Lösung

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: