اخبار ایران و جهان

من، مثل همه

bernie_sanders

الی

من یک انسانم، انسانی که همانند همنوعانم در گوشه ای از این کرۀ خاکی چشم به جهان گشودم. انسانی دارای ذهن و ذهنی در تقابل فرسایشی با عین. عینیتی دهشناک

سالهاست که تنها با مجهز کردن ذهن خویش مقابل عینیتِ مطلق ایستادگی کردم و سعی در صیقل خوردن ذهن و صیقل دادن عین داشتم. صیقلی از جنس دیالکتیک در برابر عینیتِ مطلقِ تحمیلیِ بازاریِ افسارگسیختۀ عصر ما !

خردسال بودم که بزرگترین معضل جهانیِ تاریخِ کوچکِ زندگیِ من، دیوار برلین فرو ریخت. پردۀ فولادی جنگ سرد دریده شد

همه خیال کردیم بین شرق و غرب دیگر فاصله ای نیست ….

خیال کردیم که هرکس می تواند با تصور خودش از مفهوم آزادی، این ریشه ای ترین مفهوم تاریخ بشر را با تمام وجود لمس کند

خیال کردیم لیبرالیسم حلقۀ گم گشتۀ زنجیرۀ پیوند انسانی است

اما تنها و تنها خیال کردیم، چرا که زنجیرهای نوین، زرین و درخشانی به پایمان بسته شد.

گویا زمان لازم بود. زمانی نه چندان طولانی تا نیاز به بازگشت و نگاهی ریشه ای تر به تاریخ معاصر، به تمام مقلوبینِ مغلوب را حس کنیم.

نگاهی رادیکال به تاریخ ایده ها، به تاریخ کنش ها

ایده ها و کنش های برخواسته از جوهرِ آزادی خواهِ انسان. آزادی، که هر دوران به گونه ای به انسانِ آزاد سرشت تعریف و تحمیل شد.

اندیشه ها، ایدئولوژی ها، مکاتب، ایسم ها همگی برای ارائه تعریفی از نحوۀ زندگیِ گذرایِ انسان در جهان هستی با مفاهیمش ابداع شدند. هرکدام از چشم اندازی به آزادی نظر افکندن و حقیقت این مفهوم را از منظر خویش شرح دادند.

اعتصاب ها، قیام ها، جنبش ها، اصلاحات، شورش ها، انقلاب ها، جنگ ها و دیگر کنش ها همگی و همگی سعی در برقراری این ایده، این مفهوم، آزادی داشتند. هرکدام به گونه ای

اما امروز تجربۀ تاریخی و اجتماعی ما، مطالعات متون و نظریات ما، خواست اساسی و انسانی ما نکته ای ارزشمند را به ما یادآوری میکند. نکته ای اساسی در مورد تعریف آزادی، این مفهوم مناقشه برانگیز؛

روزگاری آزادیِ عمل و بیانِ انسان را گرفتند و به او عدالت دادند که تزارِ سرخ را آفرید

و روزگاری عدالت را از روابط انسانی زدودند و آزادیِ عمل و بیان را به او اعطا کردند که به آزادیِ مجسمه منجر شد

اما آیا ارمغان دموکراسی، تنها آزادی عمل و بیان است؟! آیا این آرمان بشری بدون عدالت شیوه ای پرطمطراق تری از سلطه گری نیست؟!

آن عدالتی که امروز شما با هر گرایشی (نیو دیل، سوسیالیست، آنارشیست، کمونیست) جزو نمایندگان آن در قدرتمند ترین کشور جهان هستید. آن عدالتی که در جهت داشتن حداقل مایحتاج زندگی برای همه است؛

مسکن، شغل، حق درمان، حق تحصیل.

«آلترناتیوی موجود است» اما امروز راه رسیدن به آن، در کنار شما آگاهانه ایستادن و گام نهادن است.

آقای سندرز محترم ما در ایران آرزوی موفقیت برای شما داریم، چرا که موفقیت شما، جانی تازه درکالبدِ بشرِ از خود بیگانه و خمیده شده می باشد.

شما در گوشه ای از آرمان بشری گام نهادید. حتی اگر بازندۀ این کارزار نابرابر باشید.

Eli

18/2/1394

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: