سرتیتر

انجام کودتا از هتل درجه یک

libya

کنوت ملنتین

 منتشر شده تلاسکالا

یک سال است که اتحادیه اروپا و ایالات متحده آمریکا بر ایجاد حکومت واحدی در لیبی تحت عنوان «دولت اتحاد ملی» اصرار می ورزند. اولین تکلیف دولت مزبور مشروعیت بخشیدن به دخالت نظامی در این کشور از طریق تقاضای ارسال نیرو بدانجاست.

اما جستجو برای یافتن سیاستمداران بی اراده لیبیایی که حاضر به اجرای این نقش باشند به درازا کشیده است. با افزایش بی صبری اتحاد غربیان روش هایی که آنها بدین منظور اتخاذ می نمایند خشن تر گشته است. آنان به شکرانه تداوم سکوت روس ها قادر گشتند شورای امنیت سازمان ملل را همراه خود سازند. در ماه دسامبر اشخاصی که نماینده هیچیک از سازمان های لیبیایی نبودند «قرارداد تفاهمی» را امضاء کردند که یک دیپلمات اسپانیایی در شورای ملل بنام برناردینو لئون به دستشان داده بود.

تا امروز نیز دو دولت رقیب در تریپولیس و توبروک به اتفاق نمایندگان پارلمان هایشان حاضر به امضای طرح مزبور نگشته اند. اما هر چه باشد نتیجه کار تشکیل شورای ریاست جمهوری شده است که اعضاء آن فاقد مشروعیت دموکراتیک هستند. این شورا به مجلس نمایندگان توبروک برای اولین بار لیستی را برای تعیین اعضاء کابینه تقدیم نمود، بدون اینکه از مجلس شورای ملی در تریپولیس که در دست احزاب اسلامگرا می باشد، سئوالی در این زمینه شده باشد. نمایندگان مجلس توبروک لیست مزبور را رد کرده و لیست تغییر یافته ای نیز تا کنون تصویب نگشته است زیرا به کرّات شمار نمایندگان حاضر در جلسه شورا برای این کار به حد نصاب نرسیده است.

وضعیت حاضر بازنمودن گره کور موجود را ضروری ساخته است. به تشویق یک دیپلمات آلمانی به نام مارتین کُلبِر که از 17 نوامبر به جای لئون منصوبت گشته است در نیمه شب شنبه شورای ریاست جمهوری سپردن قدرت را به دولت واحدی سپرد که برای این کار تعیین نمود. تمامی بنیادهای لیبیایی به تمکین از رهبری تازه دعوت گشتند و تغییر مکان دولت واحد به تریپولیس اعلام گشت. مدت هاست که دولت موجود در پایتخت مخالفت با اینکار را اعلام نموده است. چنانکه از قرائن بر می آید استقرار بنیادهای نصب شده از جانب اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمریکا و شورای امنیت سازمان ملل در تریپولیس بدون اعمال خشونت نظامی عملی نیست. اما اینکه این کار را چگونه می خواهند پیاده کنند معلوم نیست: شورای ریاست جمهوری و دولت واحد در هتل های درجه یک در کشور همسایه، تونس، مستقر گشته اند و از خود هیچگونه قوای نظامی یا میلیشیا در اختیار ندارند.

خطر بروز جنگ داخلی تازه ای در راه است که طی آن توسط ارتش های خصوصی به رهبری جنگ سالاران و به حمایت مصر و امارات متحده، خلیقه هفتر با همکاری شبه نظامیان محلی ریاست حکومت واحد را بدست خواهد گرفت. رهبری نیروهای ناتو امیدوار است که با استفاده از حملات هوایی، نیروهای ویژه زمینی و حمایت گسترده توسط ارسال جنگ افزار متحدین خود را به پیروزی خواهد رساند