پرش به محتوا

مصر: ساکت باشید، پاکسازی بزرگ مقدم است

 از تابستان 2013 صدها زن و مرد مصری سر به نیست شده اند. آنها قربانیان آدم ربایی از جانب نیروهای سرکوب می باشند. خانواده های آنان نمی دانند کجا بوده و آیا هنوز زنداه اند. به مناسبت روز زن در 8 مارس 2016 شماری از دستجات اقدام مشترکی را تحت عنوان زیر به راه انداخته اند

messer_zanan

«فرزندان ما کجا هستند» کمپاین در فیس بوک

منتشر شده در تلاکسکالا

نوباوگان از درون سلول های زندان دومیات به بی گناهی خویش شهادت می دهند. آنها در پنجم ماه مه 2015 فقط برای این دست به تظاهرات زده بودند تا پدران و برادرانشان که به خاطر داشتن عقاید سیاسی در شدیدترین شرایط زندان تحت شکنجه قرار دارند، آزاد گردند. آنان امروز پس از تحمل ضربات وحشیانه در زندانهایی پر جمعیت متهم به این هستند که نفرات پلیس را با استفاده از سلاح گرم کشته اند.

از زمان دستگیری آنها دائم تاریخ دادگاهشان به عقب می افتد. گویی مأموران زندان قصد دارند رنج آنان و مادرانشان را که انجام ملاقاتشان بدست آنهاست طولانی تر کنند.

اما در کشور سیسی کراتی پس از حمام خونی که در تابستان 2013 بدنبالش رئیس جمهور مرسی برکنار شد دیگر به حفظ ظاهر دموکراتیک نیز اهمیتی داده نمی شود. حقوق بشر را به کناری نهاده اند و هر گونه اعتراضی را حتا اگر بر روی فیس بوک هم باشد به سکوت وادار می کنند.

به خاطر بیاوریم: جمع کردن بست نشین ها از میدان های ربیعه الادویه و النهضت در قاهره در 14 ماه اوت 2013 و روزهای پس از آن که موجب کشته شدن 1500 تن از تظاهر کنندگان گشت. از آن زمان 400.000 زندانی سیاسی در زندان ها می پوسند، در حالیکه دادگاه هنوز برای اکثر آنان حکمی صادر نکرده است. دستگیری ها ادامه داشته، پزشکان، روزنامه نگاران، کنشگران، اعضای سندیکاها و حتی کودکان را نیز دستگیر کرده اند.

جوان 15 ساله ای بنام تل اسر محمد ظاهرالدینه را در 12 ژانویه از منزلشان ربوده و به یکی از زندان های مخفی بردند. سپس وی در اواسط فوریه در همان زندان دیده شده است. به هنگام اولین دیداری که اسر با خانواده اش در 23 فوریه داشت به آنها گفت که بارها شکنجه شده است.

همه کسانی که تحت اینچنین شرایطی دستگیر گشته اند می گویند که طی زمان سر به نیست بودنشان در ساختمان های پلیس شکنجه شده اند. اکثر آنها را تحت عناوین جعلی به دادگاه کیفری می کشانند.

ابوعبیده الاموری 5 فوریه 2016 در محل کنترل پلیس در جاده بسوی البهری در حال بازگشت از محل کار به خانه ربوده شد. تصویر این مهندس جوان کشاورزی در 28 فوریه گرفته شده و در روزنامه ی یوم صبا (youm7.com) انتشار یافته است. وی در میان گروهی از متهمین تروریسم دیده می شود. اسلام ابراهیم التوهانی را نیز بدین گروه نسبت می دهند. او را در محل کارش در کفر شیخ دستگیر نمودند. این صحنه سازی آشکاری است: همه اشخاصی که در یک تصویر دیده می شوند توسط پلیس ربوده شده و تحت شکنجه قرار گرفته اند.

تا امروز نیز خانواده ابوعبیده و اسلام از آنها خبری ندارند.

آنها هیچ بخشی ار اجتماع را استثنا نمی کنند. ماشین فشار بر سرعت خویش افزوده است و بدون تفاوت همه افرادی را که بر روی لیستی با معیارهای کشدار قرار دارند یا جوانانی را در خیابان ها ربوده و دستگیر می کنند. خلاصه: جامعه ی مصر ار دو سال پیش از ترور پلیسی در عذاب است و تاریک ترین ایام سرکوب از زمان عبدالناصر بدین سو را با یاد می آورد.

این کیفری است دستجمعی که پس از اصابت به اخوان المسلمین، بدون تفاوت بر تمامی اپوزیسیون واقعی یا فرضی گسترش یافته است و پایانی نیز بر آن به نظر نمی رسد. جامعه بین المل نیز با سکوتی گوش کر کن به بحران پناهجویان سوری یا گسترش خلافت اسلامی تا کشورهای مغرب سرگرم بوده، عملا حامی وضع حاضر است.

دوشیزگان دامیته

13 زن جوان در 5 ماه مه 2015 به خاطر تظاهرات آرامی که در دومیان (دامیته) می کردند دستگیر گشتند. آنان را که فقط خواهان آزاد شدن اقوامشان بودند به سختی کتک زدند و به مقابل قاضی کشانده به گونه ای جعلی به مسبب مرگ نفرات پلیس بودن متهم نمودند. 10 تن آنها هنوز بدون آنکه حکمی برایشان صادر شده باشد پشت میله های زندان بوده، دادگاهشان مجددا به تعویق افتاده است. تاریخ دادگاه مجدد آنها به 24 آوریل موکول گشته، تحت شرایطی اسف بار با زندانیان جنایتکار همبند هستند.

نام آنها:

1 – اسراء فرحات

2 – أیه عمر

3 – حبیبه شنا

4 – خلود الفلاحی

5 – روضه خاطر

6 – ساره حمدی

7 – ساره رمضان

8 – فاطمه ترک

9 – مریم ترک

10 – فاطمه عیاد

سایت آنها در فیس بوک:  https://web.facebook.com/FreedomForGirlsDomiat/?fref=ts

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: