سرتیتر

شین‌فین در حال صعود

shinfen

روز جمعه آینده ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ در ایرلند انتخابات مجلس انجام خواهد شد. بنابرنظرسنجی‌ها قبل از انتخابات حزب جمهوری‌خواه چپ شینفین به آرای خود خواهد افزود. در انتخابات قبلی در فوریه ۲۰۱۱ این حزب به ۹٫۹ درصد آرا دست یافت و گویا در انتخابات آینده می‌تواند تعداد آرای خود را دوبرابر کند. بنابر پیش‌بینی‌ها حزب دست راستی محافظه‌کار Fine Geal که نخست وزیر این کشور Enda Kenny  به آن تعلق دارد با وجود از دست دادن شدید آرا با این‌حال احتمالاٌ رتبه اول را در انتخابات احراز خواهد کرد.

 

تارنگاشت عدالت

دنیای جوان
۲۳ فوریه ۲۰۱۶

روز جمعه آینده ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ در ایرلند انتخابات مجلس انجام خواهد شد. بنابرنظرسنجی‌ها قبل از انتخابات حزب جمهوری‌خواه چپ شین فین به آرای خود خواهد افزود. در انتخابات قبلی در فوریه ۲۰۱۱ این حزب به ۹٫۹ درصد آرا دست یافت و گویا در انتخابات آینده می‌تواند تعداد آرای خود را دوبرابر کند. روزنامه «هندلزبلات» (آلمان)  ایرلند را با یونان مقایسه کرد و نوشت «چشم‌انداز برای سرمایه‌گذاران زیاد امیدوارکننده نیست». بنابر پیش‌بینی‌ها حزب دست راستی محافظه‌کار Fine Geal که نخست وزیر این کشور Enda Kenny  به آن تعلق دارد با وجود از دست دادن شدید آرا با این‌حال احتمالاٌ رتبه اول را در انتخابات احراز خواهد کرد.

هنوز معلوم نیست که نتیجه انتخابات چگونه خواهد بود ولی آن‌چه که محرز است بحران استبلیشمنت ایرلند ادامه خواهد داشت و احزاب سنتی و جا افتاده بعد از این هم آرای خود را از دست خواهند داد. از بدو تشکیل دولت در این کشور دولت همواره در اختیار یکی از دو حزب بورژوائی ـ محافظه‌کار قرار داشته است. این مسئولیت عمدتاً در اختیار حزب Fianna Fail بود. بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۷ نخست وزیر کشور توسط این حزب تعیین می‌شد. سهم آرای این حزب رفته رفته کاهش یافت و از ۴۴ درصد در سال ۱۹۸۷ به ۱۸ درصد در سال ۲۰۱۱ سقوط کرد. همین‌طور از آرا  حزب حاکم کنونی  Fine Geal   و حزب سوسیال دمکراسی لیبور نیز احتمالاً کاسته خواهد شد. درکنار رشد آرای شین فین ورود افراد مستقل به مجلس نیز پیش‌بینی می‌شود. در سال ۲۰۱۱ قریب ۱۲ درصد آرا در اختیار افراد مستقل از جمله چندین نیروی چپ قرارگرفت.

علت اصلی بحران سیاسی استبلیشمنت در ایرلند تقسیم و توزیع ناموزون ناشی از بحران مالی به ضرر اقشار کم درآمد و مستضعف است. خزانه دولتی بدهی‌های بانک‌ها که چندین میلیارد دلار بود را به عهده گرفت، کشور به لبه پرتگاه ورشکستگی سوق داده شد و در سال ۲۰۱۰ ایرلند مجبور شد به راه حل ارائه شده ترویکا گردن نهد. پس از تغییر دولت نیز فین گال و لیبور به سیاست کاهش مخارج و ریاضت اقتصادی خود ادامه دادند. در سال ۲۰۱۳ ایرلند توانست «چتر امدادی یورو» را ترک کند.

بسیج توده‌ای گسترده‌ای علیه سیاست ریاضتی صورت گرفت. ده‌هاهزار ایرلندی هم اکنون از پرداخت عوارض جدید آب سرباز زده‌اند. در فعالیت‌های نافرمانی مدنی کنترهای جدید آب مورد خرابکاری قرار گرفت. این اقدام توسط حرکت «نمی‌پردازیم» We won`t payسازماندهی شده است. اعتراضات معتدل‌تر زیر نام سازوکار Right2Water صورت می‌گیرد که از طرف شین فین و سندیکاهای کارگری پشتیبانی می‌شود. بازیگر مهم خیابان‌ها پیمان سوسیالیستی ضد ریاضتی AAA نام داردکه هم اکنون دارای ۴ نماینده در مجلس است و همین‌طور می‌تواند روی افزایش آرای انتخاب کنندگان به سود خود حساب کند.

رسانه‌های اروپائی شباهت‌هائی را بین شین‌فین و دیگر نیروهای چپ مثل پودموس در اسپانیا و یا بلوک چپ در پرتغال می‌بینند. در کنار بحران استبلیشمنت ایرلندی و اعتراضات موجود، دو دلیل دیگر برای صعود شین‌فین وجود دارد. اول این‌که در ایرلند نیروی بزرگ دست راستی  و یا نئونازی مثل فجر طلائی در یونان و یا حزب شهروندان در اسپانیا وجود ندارد، که انتخاب‌کنندگان ناراضی را به سوی خود جلب کند. اساساً در ایرلند در این اواخر بادی پیشرفته و مترقی وزان است. و دوم این‌که شین‌فین سال‌هاست که کوشش می‌کند خود را به عنوان حزب تمام ایرلندی چپ تعریف کند  و خود را فقط به ایفای نقش محلی در ایرلند شمالی محدود نکند. حزب همواره بازوی سیاسی ارتش جمهوری‌خواه ایرلندی IRA بود که مسلحانه علیه اشغالگران انگلیسی مبارزه می‌کرد. بسیاری از سیاستمداران و نمایندگان این حزب در شمال ایرلند که به انگلیس تعلق دارد از اعضای سابق IRA و یا زندانیان سیاسی گذشته می‌باشند.  برعکس  شین‌فین در جنوب ایرلند دارای پایه‌ای از شهروندان جوان است که بدون ارتباط با مناقشات در شمال کشور به عضویت این حزب درآمده‌اند.