بولتن, بابک پاکزاد, سرتیتر

کتاب راهنمای فعالان اجتماعی

moghawemat21

کیم سایپس

برگردان: بابک پاکزاد

کتاب راهنمای فعالان اجتماعی: دستیابی به تحول اجتماعی در قرن بیست و یکم، ویرایش دوم، اثر رندی شاو

(برکلی و لس آنجلس: انتشارات دانشگاه کالیفرنیا، 2013 )

فعالیت  و سازماندهی ظهوریافته در راستای عدالت اجتماعی   از سال 2011 در ایالات متحده در حال تکوین بوده و در مکان های دیگر الهام بخش بوده است. بسیج مردمی در راستای امور زیست محیطی، انفجار مسایل مرتبط با زندگی سیاه پوستان ، مبارزات برای حداقل دستمزد 15 دلار، و جلب توجه هر چه بیشتر به این موضوعات و دیگر موضوعات در حوزه عدالت اجتماعی، تقاضا برای منابع جهت کمک به این فعالیت ها جهت گسترش و توسعه این پروژه ها را ایجاب می کند.

ویرایش دوم کتاب راهنمای فعالان اجتماعی اثر رندی شاو کاملا به موقع است. این شامل به روز شدن کتاب از اوایل دهه 90 و ناظر بر وضعیتی اجتماعی است که به شکل قابل توجهی تحول یافته است. » ویرایش دوم، استراتژی های جدید، تاکتیک ها، موضوعات و کمپین های مردمی که به مسایل اساسی می پردازد را مورد ارزیابی قرار می دهد و این که آیا فعالان  از اشتباهات گذشته آموخته اند را مورد بررسی قرار می دهد.»

رویکرد شاو با اصولی ابتدایی آغاز می شود: ما در این کشور نیاز به تغییر اجتماعی داریم. تغییرات اجتماعی همیشه با فعالان اجتماعی  ( و نه با سیاستمداران) آغاز می شوند، و آن فعالان باید از گذشته بیاموزند و باید چنان فعالیت هایشان را توسعه دهند که دست به ابداع زده و راه و رسم تازه ای را در آینده نشان دهند. و اما رویکرد عملی آن به موضوع: » آن چه برای تمام فعالیت ها در راستای تحول اجتماعی اهمیت دارد نیاز به  جلب و درگیرشدن با استراتژی های مولد کنش و عمل و برنامه ریزی تاکتیکی است. فعالان باید دستور کاری را توسعه دهند و بر منابع اشان جهت تحقق آن متمرکز شوند.» وی همچنین به این نکته اشاره می کند که «فعالان متمرکز بر تحول اجتماعی می توانند از طریق ایجاد یک برنامه فراگیر و قابل تحقق برای دستیابی به اهدافشان ازجنگ در صحنه نبردی که دشمن تدارک دیده احتراز کنند.»

برای ملموس شدن بیشتر، شاو برخی روایت های مفید را بازگو می کند: برخی از آن ها برخاسته از مبارزات در سطح ملی نظیر جنبش » وال استریت را اشغال کنید» و برخی دیگر برخاسته از تجربیات محلی با ( تندرلوین هاوسینگ کلینیک) است. رویکرد وی به جای پاسخ و واکنش تدافعی به پروژه های مخالفان، نوعی سازماندهی مولد کنش و عمل است.

در یکی از مهمترین فصول تحت عنوان » مقامات رسمی منتخب: برانگیختن ترس و انزجار»، وی درباره سازمانی که به ابتکار عمل جین فوندا و تام هایدن در کالیفرنیا به نام کمپین برای دمکراسی اقتصادی برپا شد و در ائتلاف با فرماندار وقت جری براون در دهه هفتاد قرار داشت اشاره می کند. ( براون امروز دوباره فرماندار کالیفرنیاست). شاو روایت می کند که رویکرد کمپین برای دمکراسی اقتصادی » حمایت از فرماندار به هنگام حمایت او از مواضع گروه پیرامون موضوعات مورد نظر و مخالفت با او هنگامی که به مخالفت با گروه برمی خواست بود». شاو می گوید» این ایده بهترین مدل برای فعالان تاکتیکی در ارتباط با مقامات رسمی است». وی همچنین اشاره دارد که اجرای آن مشکل است بویژه برای گروه هایی که کمک کردند سیاستمداری در اداره ویژه ای منصوب شود. اما در عین حال امری است ضروری.» پتانسیل برای درگیری همیشه وجود دارد. با وجود این، برای فعالان تاکتیکی که درصدد تحقق تحول اجتماعی هستند، اتخاذ موضع مستقل همواره حاوی قدرت و احترام بوده است. جهت موفقیت در این امر، آنها باید در ارتباط با مقامات رسمی این مرام را قبول کنند که بهتر است مقامات از آنها بترسند و هراس داشته باشند به جای آن که به آنها عشق بورزند. «

جالب است – طی نوشته ای چند روز بعد از این که پرزیدنت اوباما پروژه خط لوله ایکس ال کی استون را ملغی ساخت- از شاو اظهاراتی خواندم درباره این که چطور جنبش زیست محیطی بعد از سال 2011،  با بازگشت پرزیدنت به وضعیت بد گذشته  برخورد   کرد. پس از چند صفحه بحث، شاو می گوید» که گروه های زیست محیطی آموخته اند که اگر برای سیاستمداران مفری برای شکستن تعهدات زیست محیطی به موکلان و رای دهندگان فراهم شود به خیانت های بیشتر منتهی می شود».

پس از بحث پیرامون چند کمپین دیگر، شاو به مبحث «سیاست های ائتلافی» بازمی گردد . او درباره نیاز به رفتن به فراسوی  آن چه » به طور معمول و سنتا مظنون و غیر قابل اعتماد» تلقی می شود و هجوم به سدها و موانع تثبیت شده در هر زمان ممکن سخن می گوید. او درباره یک مورد بسیار عالی در ناحیه ویلیامز بورگ در بروکلین توضیح می دهد. جایی که بخشی از یهودیان هاسیدیک و لاتین تباران کاتولیک جهت ناکام گذاشتن پروژه قرار دادن کوره زباله سوز زباله های سمی در محوطه مربوط به نیروی دریایی بروکلین به هم پیوستند.

شاو همچنین بخشی را به ابتکار عمل در رای گیری ها و انتخابات اختصاص داده است. پیرامو کار با رسانه ها، استفاده از رسانه و شبکه های اجتماعی، اقدام مستقیم، اینکه چگونه باید با وکلا کار کرد ( و به آنها اجازه نداد که بر شما سلطه یابند)، و تجدید حیات جنبش دانشجویی.

مضمونی که شاو بر آن متمرکز شده ایجاد قدرت سیاسی برای سازمان های مردمی و توده ای است: این تمام حرف و عصاره کلام است. اما این مهم باید درون فرهنگ و ارزش های جنبشی مشخص محقق شود.

من فکر می کنم صراحت شاو پیرامون نیاز به ایجاد قدرت سیاسی برای سازمان های مردمی و توده ای، نکته ای است که این کتاب را خاص و ویژه کرده است. این کتابی درباره «چگونه سازماندهی کنید » نیست. بلکه درباره این است که وقتی سازمان یافتید چگونه می توانید جهت دستیابی به موضوع و خواسته ای مشخص دست به ایجاد و خلق قدرت سیاسی بزنید.

شاو تجربیات پرشماری را در کتاب اش مطرح کرده به ویژه فعالیت هایش در ارتباط با مساله مسکن و بی خانمان ها در سانفرانسیسکو. او به گونه ای تجربیات اش را بازگو می کند که هرگز چنین در موضوع غور نکرده و عمیق نشده بودم چرا که دانش لازم برای ارزیابی کار تندرلوین هاوسینگ کلینیک را نداشته ام. روشن است که او به هرحال 30 سال تجربه کار در منطقه، و کار با سیاستمداران محلی را داشته و کتاب اش برای کسی که خود را به آن معطوف کند بسیار جدی و عمیق است.

کتاب را چگونه ارزیابی می کنم؟ فصول مربوط به کار با سیاستمداران، سیاست های ائتلافی، اقدام مستقیم و کار با وکلا، قوی ترین بخش ها هستند، و موارد و توضیحات خوبی را از مواضع موافق و مخالف مطرح می کند. با این حال تصور می کنم فصل مربوط به رسانه آن چنان که قوی باید باشد نیست: او به این نکته نپرداخته است که یک کمپین رسانه ای باید مکمل یک کمپین سیاسی باشد و نه به عنوان یک محرک خودبسنده. وی همچنین هیچ اشاره ای به این موضوع نکرده که روزنامه های صبحی که یک منطقه را پوشش داده و تحت سیطره خود دارند محرک بخش عمده ای از دستور و برنامه خبری روزانه از جمله رادیو و تلویزیون هستند.

این کتابی مهم برای فعالان اجتماعی است. چه توصیه هایش را قبول و چه آنها را رد کنید، آن، فعالان اجتماعی را تحریک خواهد کرد به امر سازمانیابی و این که چطور باید آن را محقق کرد و چگونه پیروزی را در آغوش کشید فکر کنند.

منبع: زدنت

۱ دیدگاه

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.