سرتیتر

قربانیان غیر نظامی در بمباران های فرانسه، باید افشا شود…

syria_90
ژیل مونیه
Gilles Munier
مرکز مطالعات جهانی سازی، 3 دسامبر 2015
Mondialisation.ca, 03 décembre 2015

بمباران رقه
خون روی بال های جنگنده های غربی… این بار 12 غیر نظامی که 5 نفر از آنها کودکانی بیش نبودند در رقه کشته شدند. آیا باید سکوت کنیم ؟
گزارشی که بر اساس آن در 24 نوامبر گذشته یک رافال فرانسوی دبستان فاطمۀ زهرا در موصل بمباران کرد و موجب کشته شدن 28 بچه مدرسه ای شد –  tuant 28 écoliers  – به سختی قابل بررسی می باشد زیرا هیچ سازمان غیر دولتی مستقلی نمی تواند به محل برود، ولی باز هم به این علت که وزیر دفاع فرانسه از اعتراف به وجود قربانیان غیر نظامی در عملیات «باد شمال» (1) امتناع کرده است.
فرانسه رقه و موصل را بمباران می کند
چند روز پیش از گزارش مرتبط به بمباران دبستان عراقی، 22 نوامبر ژان ایو دریان Jean-Yves Le Drianف وزیر دفاع فرانسه، در Grand rendez-vous – Europe1-i-Télé-Le Monde  اعلان کرد که «فرانسه موصل در عراق مرکز تصمیم گیری های دولت اسلامی، و رقه در سوریه مرکز آموزش مبارزان فرامرزی را بمباران خواهد کرد».
در 25 نوامبر سایت وزارتخانه le site du ministère به شیوۀ خاص خود نوشت : « سه شنبه 24 نوامبر 2015 در ساعت 19 و 30 دقیقه (به وقت فرانسه) جنگنده های فرانسه از ناو هواپیمابر شارل دوگل بر فراز عراق به پرواز درآمدند. به همراهی هواپیماهای جنگی ایالات متحده، چهار رافال نیروی دریائی مراکز فرماندهی و آموزشی داعش را مورد اصابت قرار دادند. حملۀ مشترک اهدافی را در تل عفر مورد اصابت قرار داد و فردای آن روز در روزنامۀ پاریزین Le Parisien  زیر عنوان « عراق، هواپیماهای فرانسوی داعش را در موصل بمباران کردند» بیانیه ای منتشر سد. در بیانیه به هیچ عنوان از اهداف واقع در شهر موصل چیزی گفته نشد و باز هم خیلی کمتر از قربانیان غیر نظامی نوشتند. و در شهر ترکمن نشین تل عفر ؟

باز هم یک دروغ ساختگی دیگر ؟
گزارش بمباران دبستان عراقی ابتدا در روزنامۀ لندنی به زبان عربی «القدس العربی» Al-Quds al-Arabi منتشر شد که به نقل از گزارش آژانس Deutsche Presse-Agentur  نوشته بود. جرج گلووی George Gallloway پارلمانی بریتانیا نیز فوراً این گزارش را در حساب توئیتر خود منتشر کرد.
به گزارش Middle East Eyes ، آژانس آلمانی  Deutsche Presse-Agentur پخش این گزارش را نفی کرد. منشأ گزارش Deustche Welle  به زبان عربی بوده (نسخۀ معادل رادیو بین المللی فرانسه). Middle East Eyes اضافه کرد که یکی از اهالی موصل که به دلیل امنیتی نمی خواست هویتش فاش شود، او نیز این گزارش را انکار کرد.
26 نوامبر، این بار در رقه : 12 غیر نظامی که 5 نفر از آنها کودک بوده اند کشته شده اند…
در 26 نوامبر رقه بمباران شد و این بار کودکان کشته شدند. دست این گزارشی است که سایت فیگارو Le Figaro.fr به نقل از اطلاعات منتشر شده توسط دیدبان حقوق بشر سوریه که یک سازمان غیر دولتی سوری و لندنی و از جبهۀ مخالف بشار اسد می باشد (مترجم : این سازمان غیر دولتی یا دیدبان حقوق بشر در لندن یکی از آنتن های اخوان المسلمین است). رامی عبدالرحمان که مدیریت آن را به عهده دارد اعلان کرده است که اطراف یک مدرسه هدف گرفته شده بود، و گفته است که در وضعیتی نیست که بتواند هویت ملی بمب افکن را مشخص کند. در نتیجه، آیا باز هم باید این گزارش را دروغ پردازی بدانیم ؟
چه کسی چه کسی را به قتل می رساند ؟
با آگاهی یافتن از فعالیت های «عملیات باد شمال» در 26 نوامبر، سایت وزارت دفاع فرانسه به جزئیات بمباران رقه نپرداخته است. تمام چیزی که ما حق دانستن آن را داشته ایم این است که : «اتحادیۀ ضد داعش به تضعیف ساختارهای فرماندهی و آموزش و مالی داعش ادامه می دهد».
هواپیماهای اتحادیۀ ضد دولت اسلامی در گروه های سازمان یافته شکار می کنند و ممکن نیست بدانیم چه کسانی چه کسانی را به قتل می رسانند ؟ وقتی شهروندان غیرنظامی و به ویژه کودکان کشته می شوند، آیا باید سکوت کنیم ؟
اگر مرگ 28 بچه مدرسه ای عراق گزارشی ساختگی بوده، البته که چه بهتر ! ولی آیا مرگ شهروندان در رقه نیز دروغ بوده است ؟
از ما نخواهند باور کنیم که در بمباران تنها جها طلبان کشته می شوند. در بریتانیا، بریتانیائی ها علیه بمباران در عراق و سوریه تظاهرات به پا کرده اند و آن را بی فایده و جنایتکارانه دانسته اند (2). در فرانسه شاید وقت آن رسیده باشد که در این مورد فکر کنند.
Gilles Munier

توضیحات مترجم :
1) L’opération Chammal (اپراسیون شامال) نام کدی است که از تاریخ 20 سپتامبر 2014 به عملیات نیروهای ارتش فرانسه در بطن اتحادیۀ ضد دولت اسلامی در عراق اتلاق می گردد. این نام کد به زبان عربی به معنای باد شمال در عراق است. دولت فرانسه این عملیات را به عنوان عملیاتی به درخواست دولت عراق معرفی می کند که از تاریح 19 سپتامبر 2014 آغاز شد. باد شمال در عراق ارتش فرانسه را برای پشتیبانی از نیروهای محلی که با گروه تروریستی داعش در گیر هستند بسیج کرده است. از تاریخ 15 سپتامبر، ظاهراً عملیات برای خنثی سازی دولت اسلامی به خاک سوریه گسترش یافت. ولی بنظر می رسد که دولت فرانسه هنوز توافق دولت سوریه را برای چنین مداخله ای در اختیار ندارد، و در نتیجه ناقض حقوق بین الملل است.

http://www.mondialisation.ca/les-victimes-civiles-des-bombardements-francais-il-faut-en-parler/5493265

2) توضیح مترجم :  این نوشته کمی بنظرم مظنون می رسد، البته در مورد کشته شدن غیر نظامیان شکی نیست، در همه جا نخستین اهداف بمباران های غرب مردم غیر نظامی بوده و اساساً رسانه های آتلانتیست اصطلاح «خسارات جانبی» را دست کم از دوران جنگ علیه افغانستان و عراق … برای قانونیت بخشیدن و مقبولیت عام بخشیدن به  کشتار شهروندان اختراع کردند. و نباید فراموش کنیم که تمام این جنگی که از پنج سال پیش در سوریه به راه افتاد نیز به پشتیبانی مستقیم ایالات متحده و کشورهای اروپائی بود… ناگهان بریتانیائی ها به یادشان افتاده که باید علیه کشتار مردم بی گناه و کودکان تظاهرات به راه بیاندازند… آیا برای کودکان و مردم بی گناه لیبی هم تظاهرات کردند ؟ و چرا حالا تظاهرات به پا می کنند و نه در سال 2012 که فرانسه جنگ دوم سوریه را تحریک کرد و توافقات ژنو را زیر پا گذاشت «بشار باید برود…دیکتاتور… بشار اسد حق زندگی روی کرۀ زمین ندارد… و غیره».
البته من از این تحلیل گر امور سیاسی، ژیل مونیه مقالات خوبی ترجمه کرده ام، ولی در اینجا به نتیجۀ تازه ای رسیده ام و آن هم این است که حتی رسانه های آلترناتیو نیز همیشه قابل اطمینان نیستند، و اگر نه همکار آتلانتیست بلکه تحلیل ها می تواند سست و قابل تردید باشد. درک چنین موضوعی البته بستگی به داده ها و تجربیات ما خواهد داشت.
و نه تنها به این علت که منبع خبری یعنی دیدبان حقوق بشر برای سوریه در لندن یکی از آنتن های اخوان المسلمین (القاعده… ) است، و طبیعتاً از بمباران جبهۀ خودشان خشنود نیستند (و به همین علت نیز هویت ملی بمب افکن ها را به روشنی معرفی نمی کنند تا سایۀ تردید گسترش بیشتری پیدا کند تا بر این اساس بمباران های روسیه را نیز زیر علامت سؤال ببرند. به همین علت، همان گونه که تی یری میسان گزارش داده است، قطر اخیراً تعداد زیادی بمب ساخت روسیه از اوکراین به سه برابر قیمت بازار خریداری کرده … و مطمئناً از این کار هدفی دارد… )، و نه اینکه خبر کشته شدن شهروندان غیر نظامی و کودکان الزاماً دروغ باشد… ولی دیدبان حقوق بشر برای سوریه در لندن از کشته شدن کودکان در بمباران می خواهد برای دوستان تروریستش و نئو محافظه کاران و شاهین های لیبرال و اکسون موبیل و شرکت های چند ملیتی دیگر سپر بلا بسازد. چنین دار و دسته هائی اگر برای جان آدمیزاد ارزشی قائل بودند، اساساً چنین جنگی را به راه نمی انداختند.
بی گمان این مقاله بی آن که واقعاً به زبان آورده باشد، با زبان بی زبانی مداخلۀ روسیه را نیز زیر علامت سؤال می برد و به نوعی خواهان متوقف ساختن بمباران های روسیه و مداخلۀ روسیه در سوریه می شود تا آتلانتیست ها به راحتی طرح خودشان را به پیش ببرند. البته روس ها همیشه اعلام کرده اند که اهداف مشخصی را از بین می برند و در تمام ویدئوهای موجود در یوتوب منطقۀ شهری نمی بینیم که زیر بمباران قرار گرفته باشد و مگر شهرهای شبح آسا و خالی از سکنه و انباشته از تروریست… کامیون های نفت کش، انبارهای اسلحه…
اگر بریتانیائی ها این همه از آدم کشی بیزار بودند، پس چرا وقتی روسیه از آنها نقشه های اطلاعاتی در مورد داعش را درخواست کرد، جواب رد دادند ؟ و هیچ تظاهراتی برای این کار شکنی بر پا نشد ؟ چون که سربازان ویژۀ خودشان زیر بمباران روس ها برای مرگ و زندگی به دست و پا افتاده بودند.
علاوه بر این افشای «خسارات جانبی» که در اینجا مطرح شده، به شکلی است که گوئی برای نخستین بار شهروندان سوریه در عملیات نظامی فرانسه کشته می شوند، در حالی که از آغاز تا امروز فرانسه یکی از بانیان اصلی این جنگ بوده و هست، و اگر به تعبیر تی یری میسان بازگردیم می توانیم فرانسه را در کنار شاهین های لیبرال و نئو محافظه کاران، اسرائیل، قطر، عربستان سعودی و ترکیه ببینیم.
بی آن که فراموش کنیم که عملیات باد شمال و سر تا سر عملیات اتحادیۀ ضد داعش تا پیش از مداخلۀ روسیه و حتی پس از آن استفاده از نیروی هوائی ناتو برای پرتاب مهمات و تجهیزات نظامی برای تروریست ها در عراق و سوریه بوده است. گرچه به شکل جزئی و پراکنده شاید حملات واقعی نیز انجام داده باشند. در هر صورت به تعبیر میشل شوسودوسکی این گروه های تروریستی مسلمان جهاد طلب چه وقتی مورد پشتیبانی غرب قرار می گیرند و چه وقتی که به هدف تبدیل می شوند، در هر دو صورت جزء جعبۀ ابزار مداخلۀ امپریالیستی هستند.
این داستان باز هم پیچیده تر است زیرا بمباران های غیرقانونی فرانسه در سوریه، دست کم  از منظر حقوق بین الملل، البته هدفمند است ولی باز هم به تعبیر تی یری میسان هدفش کمتر زیر ساخت های داعش که ایجاد کردستان دروغین در شمال سوریه است.
بطور کلی بمباران های ناتو در عراق و سوریه را باید در چشم انداز تقسیم بندی های امپریالیستی با نام کد «خاورمیانۀ بزرگ» درک کنیم، یعنی ایجاد هرج و مرج و فرسایشی ساختن زد و خورد ها تا جائی که در طی زمان خطوط مرزی پرآشوب و همیشه در جنگ شکل بگیرد. بی گمان دسته ها و گروه هائی که با شرکت دادن اجباری توده های مردم در منازعه سال ها یکدیگر را کشته اند، پس از چند سال کشت و کشتار اتحادشان در چهار چوب یک کشور مستقل و یکپارچه سست تر و ناممکن تر خواهد شد. احتمالاً آمریکائی ها به این موضوع نیز فکر کرده اند و روی آن حساب باز کرده اند.