گوناگون, سرتیتر

«معما»

cheshmha.jpg

اگر لهجه بودی

واژه ای ساده می شدم

که کودکان آرام در گوش بادبادک ها

پچ پچ  می کنند

آنگاه که پرواز مفهوم می یابد.

اگر خواب بودی

آن لحظه ی صبحگاهی می شدم

که باد پرده را مثل پرستویی خسته

می رباید

و روز آغاز می شود

و بیشه زار می رقصد.

اگر باد بودی

عریان می شدم تا سرزمین تنم را فتح کنی.

اگر پرستویی بودی

کشتزاری از گندم می شدم

تا لب هایت به دانه هایم عادت کنند.

اما تو

نه لهجه ای

نه خواب

نه باد و نه آن پرستوی خسته.

من هرگز تورا نشناخته ام

و دلم در معمای  پلک هایت گیر است.

«علی رسولی_اورست»