سرتیتر

عمل ترکیه توجیه‌ناپذیر است

erdogan_daesh

سرنگونی یک هواپیمای جنگنده سوخوی اس. يو-۲۴ روسیه به وسيلۀ ترکیه تشدید دراماتیک تنش را نشان داده، احتمال اشاعه آن‌را تقویت می‌کند. محل دقیق هواپیمای روسی هر کجا بوده باشد، چهار کیلومتر در درون سوریه سقوط کرده و خلبان آن به روشنی در درون مرز سوریه فرود آمده است-این نشان می‌دهد که هواپیما در هیچ لحظه‌ای برای ترکیه یا برای جمعیت ترکیه تهدید نبود. علی‌رغم این‌که ایالات متحده به آن‌ها و «ارتش آزاد سوریه» لقب «معتدل» داده است، آن‌ها به طور منظم با «جبهه النصره» وابسته به القاعده و با «احرار شام» همکاری دارند.رژیم اردوغان با توجه به حمایت نیروی هوایی ایالات متحده از «واحدهای دفاع مردمی کرد» در کوبانی و در جاهای دیگر در مرز با ترکیه، از این می‌ترسد که نفوذ خود را در واشنگتن و، بالطبع، در ناتو از دست بدهد. پرسش کلیدی، بیش از هر زمان دیگر، این است که آیا قدرت‌های جهانی به «داعش» به مثابه یک دشمن نگاه می‌کنند یا نه.

 

منبع: مورنینگ استار (سرمقاله)

تارنگاشت عدالت
۲۵ نوامبر ۲۰۱۵

سرنگونی یک هواپیمای جنگنده سوخوی اس. يو-۲۴ روسیه به وسيلۀ ترکیه تشدید دراماتیک تنش را نشان داد احتمال اشاعه آن‌را تقویت می‌کند.

آنکارا اصرار دارد که هواپیما وارد فضای هوایی ترکیه شد، اما نقض قلمرو در سراسر دنیا اتفاق می‌افتد و معمولاً به جای موشک‌های هوا به هوا، اعتراضات دیپلماتیک را جلب می‌کند.

با وجود دهه‌ها خصومت در اروپا بین کشورهای ناتو و اتحاد شوروی، یا از سال ۱۹۹۱، روسیه از سال‌های ۱۹۵۰ سرنگون کردن هواپیمای طرف دیگر را به خود ندیده است.

این غیرقابل تصور است که خلبانان ترکیه بدون فرمان از قبل در باره پذیرش یا حتا الزام به شلیک، به سوی هواپیماهای روسی شلیک کنند.

درخواست سریع شب گذشته ريیس‌جمهور رجب طیب اردوغان برای تشکیل نشست فوق‌العاده ناتو در بروکسل به روشنی برای کسب حمایت برای عمل تحریک‌آمیز خود بود.

آنکارا ادعا می‌کند فیلم رادار نشان می‌دهد اس. یو-۲۴ از مرز ترکیه عبور کرد، در حالی‌که ولادیمیر پوتین ريیس‌جمهور روسیه می‌گوید هواپیما یک کیلومتر در درون قلمرو سوریه بوده است.

محل دقیق هواپیمای روسی هر کجا بوده باشد، چهار کیلومتر در درون سوریه سقوط کرده و خلبان آن به روشنی در درون مرز سوریه فرود آمده است-این نشان می‌دهد که هواپیما در هیچ لحظه‌ای برای ترکیه یا برای جمعیت ترکیه تهدید نبود.

مسکو گفته است که هواپیما پس از حمله به هدف‌های مرتبط با گروه اپوزیسیون «ارتش ترکمن سوریه» در لاذقیه، که بسیاری از اعضای آن از منطقه قفقاز روسیه می‌آیند، با پایگاه هوایی خمیمیم بازمی‌گشت.

گروه ترکمن توسط آنکارا آموزش می‌بیند و مسلح می‌شود، آنکارا در نشست گروه ۲۰ در آناتولی پیشنهاد کرده بود که ایالات متحده و ترکیه برای حمایت از فعالیت‌های آن علیه ارتش سوریه، عملیات هوایی مشترک داشته باشند.

علی‌رغم این‌که ایالات متحده به آن‌ها و «ارتش آزاد سوریه» لقب «معتدل» داده است، آن‌ها به طور منظم با «جبهه النصره» وابسته به القاعده و با «احرار شام» همکاری دارند.

رژیم اردوغان با توجه به حمایت نیروی هوایی ایالات متحده از «واحدهای دفاع مردمی کرد» در کوبانی و در جاهای دیگر در مرز با ترکیه، از این می‌ترسد که نفوذ خود را در واشنگتن و، بالطبع، در ناتو از دست بدهد.

این احساس با نابودی ۲۸۳ نفت‌کش توسط هواپیماهای آمریکایی، که در ادامه نابودی ۱۱۶ نفت‌کش در هفته گذشته بود-نفت‌کش‌هایی که نفت غارت شده ازمیدان‌هاای نفتی سوریه را به دولت‌های همسایه از جمله ترکیه منتقل می‌کنند و حدود نیمی از درآمد «داعش» را تأمین می‌کند- شدت یافته است.

مقامات روسیه اعلام کردند که هواپیماهای آن طی پنج روز در هفته گذشته، ۱۰۰۰ نفت‌کش را نابود کردند، که این پرسش را پیش می‌آورد که چرا ائتلاف به سرکردگی ایالات متحده که بمباران سوریه را- ظاهراً علیه «داعش»- بیش از یک‌سال پیش آغاز کرد تازه به این هدف‌ها پرداخته است.

مشاهده تلخ پوتین مبنی بر این‌که عملیات قاچاق نفت توسط «داعش» با حمایت ارتش ترکیه صورت می‌گیرد، اظهار‌نظر بی‌اساسی نبوده است‌.

همین‌طور است شکایت او از این‌که اردوغان به جای رعایت آداب دپیلماتیک و تماس با مسکو و اظهار تأسف، ترجیح داد متحدین ناتو را در پشت این عمل غیرقابل توجیه بسیج کند.

لغو سفر امروز سرگئی لاورف به آنکارا، و تعلیق احتمالی و بالقوه گران سفر گردشگران روسی به ترکیه، ماهیت سرد روابط دوجانبه را نشان می‌دهد.

این‌که آیا این کل پاسخ مسکو به زیان‌های وارده خواهد بود يا نه تا حد زیادی به رفتار ترکیه و متحدین آن در ناتو بستگی دارد.

اکثر آن‌ها خودداری محتاطانه نشان داده اند، گرچه پاسخ عجولانه فیلیپ هاموند به دنیس اسکینر و متهم کردن او به «مدافع» مسکو بودن، به این دلیل که اسکینر حمایت ترکیه از «داعش» را خاطرنشان کرد، نمی‌تواند باعث دلگرمی شود.

بالعکس، فرانسوا اولاند ريیس‌جمهور فرانسه از واشنگتن و مسکو خواسته است علیه «داعش» متحد شده و «با این ارتش تروریستی در یک ائتلاف گسترده و واحد نبرد کنند.»

پرسش کلیدی، بیش از هر زمان دیگر، این است که آیا قدرت‌های جهانی به «داعش» به مثابه یک دشمن نگاه می‌کنند یا نه.

۱ دیدگاه

  1. shahram 15 says

    این کامنت از دو بخش تشکیل شده:

    ۱- چند ماه پیش یکی از سیاستمداران بازنشسته روسیه (اسمش را فراموش کرده‌ام ) گفت : پرزیدنت پوتین مثل یک رقصنده با له‌ نیست که پس از اجرای نمایش‌اش صحنه را ترک کند، او افسر سابق ک. گ. ب. است و در صحنه باقی‌ میماند، او (گروه پرزیدنت پوتین – من) بر اساس برنامه‌های کوتاه مدت و دراز مدت روسیه در صحنه سیاست منطقهٔ‌ای و بین المللی ایفای نقش می‌کند.

    ۲ – «اسماعیل حقی‌ پکین» رئیس سابق اداره اطلاعات ارتش ترکیه گفت: با توجه به اینکه جنگنده روسی ساقط شده توسط نظامیان ترکیه‌ای نیت خصمانه نداشته است، اکنون این خطر وجود دارد که رئیس جمهور روسیه برای پاسخ به این اقدام و مستند به اطلاعات تجارت نفتی‌ داعش، آنکارا را به دادگاه بین المللی بکشاند. او گفت که، روسیه در واکنش به این موضوع، میتواند برای مراجعه به دادگاه بین المللی لاهه از اطلاعات فروش نفت داعش از طریق خاک ترکیه استفاده کند و آمریکا هم از فعالیت‌های آنکارا در منطقهٔ اطلاعات دارد. او افزود، روسیه از خریداران نفت داعش و اینکه نفت کجا ارسال میشود و چگونگی تحویل پولها و بسیاری مسائل دیگر آگاه است و در همین حال، شاید آمریکا هم به تاکتیک شانتاژ متوسل شود.

    وی گفت: پوتین در برابر اقدامات آنکارا و واکنش واشنگتن میتواند این پرسش را مطرح کند که «نفت استخراجی داعشی‌ها به چه ترتیبی از خاک شما (ترکیه) منتقل و پول‌ها به چه کسانی‌ تحویل می‌‌شود؟ که ممکن است آنکارا به دادگاه بین المللی لاهه کشانده شود و در این صورت وضعیت واقعا دشوار خواهد شد.»

    وی ادامه داد: در ترکیه سازمان «ماساک» یا شورای رسیدگی به جنایات مالی‌ وجود دارد که درباره‌ چگونگی تحویل نفت و پول‌های حاصله از فروش، گیرندگان و چگونگی‌ پولشویی داده‌های زیادی دارد، ولی‌ با چشمان بسته می‌‌گویند «ما پول لازم داریم».

    لایک

  2. shahram 15 says

    سعید سامان در قسمتی‌ از مقاله «اردک و اردوغان» می‌گوید: خبر «سقوط یک جنگنده روسیه در خاک سوریه، در پی‌ تهاجم نیروی هوایی ترکیه» میباید با احتیاط مورد تحلیل قرار بگیرد. پر واضع است، شرکت واقعی‌ و یا رسانه‌‌ای ترکیه در این عملیات نظامی، موضع اسلام گرایان ترکیه را، هم در چار چوب ارتباط با همسایه قدرتمند شمالی‌ شان، و هم در صحنه منطقه‌ای و حتا بین المللی متزلزل کرده. بر چسب «حامی‌ داعش» بر پیشانی اردوغان الصاق شده، ترکیه که به دلیل عضویت در سازمان ناتو، از آغاز معرکه «بهار عرب» پرچمدار مبارزه اتلانتیست‌ها شده، و در برابر نظم استراتژیک مسکو در خاور میانه ایستاده، با سقوط جنگنده روسی در شرایط بسیار نا مساعدی قرار گرفته. ترکیه در سوریه گام‌های بلندی به عقب بر خواهد داشت، اتلانتیست‌ها سنگر‌های بیشتری را در خاور میانه به نفع مسکو ازدست میدهند، دیگر پادوهای اتلانتیست‌ها و در راس‌شان حکومت ملایان شیعی با معضلات پیچیده تاری روبرو میشوند، و…

    همانطور که بار‌ها گفته ایم آتلانتیسم از اینکه موفق شده بود در ایران با عربده آیت الله‌ها و کودتای ۲۲ بهمن ۵۷ (انقلاب اسلامی به رهبری ژنرال هایزر آمریکایی‌ – من)، حکومت خیابانی تعیین کند و در پی‌ آن ارتش سرخ را نیز به ضرب اسلام سیاسی (تروریست‌های دست ساز ناتو – من) در افغانستان از سر راه خود بر دارد، بی‌ اندازه شاد و خندان بود. و پس از فروپاشی اتحاد شوروی، اسلام در مقام دین اکثریت ساکنان خاور میانه و آفریقای شمالی‌ چشم اندازی باز هم فریبنده تر در طرح‌های آتلانتیسم ارائه میداد. اسلام منبعی بود لایتناهی از نیروی انسانی‌، نظامی و حتا تروریستی که می‌‌توانست تماماً در خدمت اهداف غرب در تقابل با مسکو به کار گرفته شود. و در همین راستا، بر قراری امارات اسلامی قفقاز توسط اوباشی که یک شبه در چچن، داغستان و تمامی‌ مناطق قفقاز مسلح شده بودند، فقط یک طرح از میان هزاران طرحی بود که آتلانتیسم برای فردای سقوط اتحاد شوروی روی میز گذارده بود. امروز داعشی‌های سوریه دنباله «منطقی‌» همین نحله هستند.

    در عمل، مخالفت شدید مسکو با استقرار حکومت اسلامی در سوریه که بر خلافِ ادعای آتلانتیست‌ها به سرکوب داعش محدود نمی‌‌شود، به این دلیل است که نظریه حکومت اسلامی در کشور‌های منطقهٔ تهدیدی است برای آینده روسیه. و ترکیه، به عنوان چوبدار ارشد آتلانتیک شمالی‌، و همی‌ اصلی‌ اسلام گرایی در عراق و سوریه در عمل آتش بیار اسلام گرایی در مناطق ترک زبان سابقاً شورایی نیز هست.

    بسیاری از «تحلیل گران» مغرب زمین شکم‌شان را برای حملات سهمگین ارتش روسیه به آنکارا صابون زده بودند، ولی‌ می‌‌بینیم که به هیچ عنوان چنین حملاتی صورت نگرفته، کاملا بر عکس! ولادیمیر پوتین چنین وانمود می‌‌کند، که اردوغان، علیرغم این حادثه نا گوار همچنان می‌‌تواند «طرف مذاکره کرملین» باقی‌ بماند! البته منطق «دو دو تا چهار تا» چنین ایجاب می‌‌کرد که پوتین نیز با غرب در مورد بی‌ لیاقتی‌های اردوغان هم صدا شود، ولی‌ روسیه بار‌ها نشان داده که در مواجهه با شرایط سخت بر خوردی به مراتب پیچیده تر از منطق بدوی و یک بعدی خواهد داشت. اردوغان در ساختار سیاسی منطقه‌ای به تدریج به اردک زشت و سیاه کارتون‌های والت دیسنی تبدیل میشود. بچه اردکی که در دستهای کرملین مثل موم نرم و شکل پذیر است.

    لایک

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.