سرتیتر

ارتش روسیه برتری خود را در جنگ کلاسیک به اثبات رساند

Bild 4-8

تی یری میسان

L’armée russe affirme sa supériorité en guerre conventionnelle

par Thierry Meyssan

مداخلۀ نظامی مسکو در سوریه نه تنها صفوف جهاد طلبان را دچار هزیمت ساخت بلکه قابلیت های به روز شدۀ ارتش روسیه را در وضعیت جنگ واقعی به تمام جهان نشان داد. در شگفت زدگی عمومی، توان سامانه های جنگ الکترونیک ارتش روسیه به اندازه ای است که اتحاد آتلانتیک را نابینا و ناشنوا می سازد. ایالات متحده با وجود تمام بودجه های کلان و برتر، اکنون با از دست دادن برتری نظامی خود روبرو شده است.

شبکۀ ولتر | دمشق (سوریه) | 19 اکتبر 2015

pastedGraphic.png

مداخلۀ نظامی روسیه در سوریه که می بایستی خطر محتمل رویاروئی مسکو علیه جهاد طلبان را به حساب آورد، یعنی موضوعی که ظاهراً اطمینانی در آن مشاهده نمی شد، به چنان نمایش قدرتی انجامید که توازن استراتژیک جهانی را دچار تحول ساخت. مداخلۀ روسیه در آغاز برای منزوی ساختن گروه های مسلح و دولت هائی طراحی شده بود که با نقض قطعنامه های شورای امنیت از آنها پشتیبانی می کردند. و سپس تخریب گروه های مسلح. عملیات موجب نابینائی و سردرگمی بازیگران غربی و هم پیمانانشان شد.

بهت زده، پنتاگون بین دوگروه تقسیم شد، نخستین گروه آنهائی هستند که می خواهند واقعیات را تنزل دهند و در امکانات روسیه نقطۀ ضعف پیدا کنند و  گروه دوم آنهائی هستند که، بر عکس، بر این باورند که ایالات متحده در زمینۀ جنگ کلاسیک برتری خود را از دست داده و برای جبران فاصله ای که ایجاد شده به سال های طولانی نیازمند خواهد بود.

به یاد داریم که در جنگ اوستیای جنوبی در سال 2008، نیروهای روسی در باز پس زدن حملۀ گرجی، به ویژه وضعیت اسفناک تجهیزات آنها را به جهانیان نشان دادند. تا همین ده روز پیش، وزیر دفاع قدیمی رابرت گیتز و مشاور قدیمی امنیت ملی کندولیزا رایس ارتش روسیه را به عنوان نیروئی « دسته دوم » (1) ارزیابی می کردند.

پس چگونه فدراسیون روسیه به بازسازی صنایع دفاعی و تولید جنگ افزارهای پیشرفته نائل آمد بی آن که پنتاگون بتواند از ابعاد چنین موضوعی مطلع باشد و چنین فاصله ای را تحمل کند ؟ آیا روس ها تمام جنگ افزارهای نوین خود را در سوریه به کار برده اند و یا اینکه علاوه بر تمام آنچه که به میدان آورده اند، جنگ افزارهای پیشرفته تری را نیز در ذخیرۀ دفاعی خود نگهداشته اند ؟

سردرگمی واشنگتن به اندازه ای بود که کاخ سفید بازدید رسمی نخست وزیر روسیه دمیتری مدودف و هیئت نمایندگی فرماندهی ستاد مشترک روسیه  را از برنامه اش حذف کرد. کاخ سفید پس از بازدید هیئت نمایندگی فرماندهی ستاد مشترک روسیه در ترکیه بود که چنین تصمیمی گرفت زیرا گفتگو دربارۀ عملیات در سوریه بی هوده بنظر می رسید چرا که پنتاگون دیگر از رویدادها اطلاعی ندارد و نمی داند چه می گذرد.

شگفت آورتر از این، مفسرین آتلانتیست هستند که نظاره گر نیروئی هستند که از قدرت ایالات متحده پیشی گرفته و از این پس نوشته هایشان را به افشای خطر امپریالیسم روس اختصاص داده اند (2). با این وجود در اینجا روسیه تنها می خواهد ملت سوریه را نجات دهد و به دولت های دیگر پیشنهاد کرده است که با او همکاری کنند، در حالی که وقتی ایالات متحده برتری نظامی را در اختیار داشت با تحمیل نظام اقتصادی اش چندین دولت را تخریب کرد.

باید بپذیریم که اعلامیه های نامطمئن واشنگتن طی استقرار روسیه، پیش از آغاز حمله، نباید به عنوان انطباق کند سیاسی زبان رسمی تعبیر شود بلکه این موضوع را ما باید به شکل دیگری درک کنیم، و به این معنا که این اعلامیه ها حاکی از ناآگاهی پنتاگون از رویدادها و حاصل نابینائی و ناشنوائی شدن آمریکائی هائی بود. با عصبانیت، «شاهین های لیبرال» و نئو محافظه کاران مصرانه بودجۀ نظامی درخواست کردند و توقف خروج نیروها از افغانستان را بدست آوردند.

سامانۀ اختلال الکترونیک عمومی

 از تاریخ مشکلی که برای ناوشکن نیروی دریائی ایالات متحده دونالد کوک USS Donald Cook در دریای سیاه پیش آمد، در 12 آوریل 2014، می دانیم که ارتش نیروی هوائی روسیه سامانه هائی در اختیار دارد که می تواند تمام رادارها، مجاری کنترل، سامانه های نقل و انتقالات اطلاعاتی، و غیره را مختل سازد (3). از شروع استقرار نیروهای نظامی، روسیه در حمیمیم واقع در شمال لاذقیه سامانۀ جنگ الکترونیک خود را مستقر کرد. در نتیجه ناگهان دیدیم که ماجرای اختلال الکترونیک ناوشکن دونالد کوک تکرار شد ولی این بار در پرتو 300 کیلومتری، به انضمام پایگاه ناتو در انجیرلیک (ترکیه). و این پرتو عملیاتی همچنان پایدار است. این رویداد هم زمان با وزیدن توفان شن آغاز شد و ابتدا پنتاگون تصور می کرد که تنظیم تجهیزاتش به هم ریخته ولی سرانجام دریافت که دستگاه ها مختل شده است. و گوئی روی تمام صفحات کامپیوتر ناتو، روس ها فیلم « در سیبری برف می بارد » را به نمایش گذاشته اند.

بنابر این، جنگ متعارف مدرن و به عبارت دیگر جنگ کلاسیک  به « C4i »  بستگی دارد، یعنی علامت اختصاری که به زبان انگلیسی مرتبط است به « command » (فرمان هدایت)، « control » (کنترل)، « communications » (ارتباطات)، « computer » (رایانه) و « intelligence » (اطلاعات). ماهواره ها، هواپیماها و پهپادها، کشتی های جنگی و زیردریائی ها، خودروهای زرهی و از این پس حتی پیاده نظام و نفرات همه با یکدیگر در پیوند ارتباطاتی بوده و به ستاد فرماندهی مرکزی ا جازه می دهد تا فرماندهی نبردها را به عهده داشته باشد. در حال حاضر این مجموعه که ساختار عصبی ناتو را تشکیل می دهد در سوریه و در بخشی از ترکیه دچار اختلال شده و از کار افتاده است.

به گزارش کارشناس رومانیائی ولانتین واسیلسکو Valentin Vasilescu، روسیه احتمالاً چندین Krasukha-4 (کراسوخا-4 ) مستقر کرده است، و هواپیماهایش را نیز به سامانۀ مختل کنندۀ الکترونیک SAP-518/ SPS-171 مجهز ساخته یعنی همان سامانه ای که توسط هواپیمای روسی بر فراز یو اس اس دونالد کوک عمل کرد، و در عین حال هلیکوپترها نیز به سامانۀ Richag-AV مجهز هستند. علاوه بر این روسیه از ناو جاسوسی پریازووی Priazovye نیز در مدیترانه استفاده می کند (4).

این گونه بنظر می رسد که روسیه متعهد شده است که سامانه های ارتباطاتی اسرائیل را مختل نسازد — منطقۀ حفاظت شدۀ ایالات متحده — به همین علت سامانه های جنگ الکترونیک خود را در جنوب سوریه مستقر نکرده است.

ولی از سوی دیگر هواپیماهای روسی چندین بار وارد مرز هوائی ترکیه شدند، البته نه برای محاسبۀ زمان واکنش نیروی هوائی، بلکه به هدف بررسی کارکرد سامانه های اختلال الکترونیک خودشان در مناطق مرتبط به استقرار جهاد طلبان و شناسائی و تحت نظر گرفتن سامانه هائی که در ترکیه در اختیار جهاد طلبان گذاشته اند.

موشک های کروز با فن آوری بسیار پیشرفته

سرانجام، روسیه چندین جنگ افزار مدرن مانند 26 فروند موشک کروز رادارگریز 3M- 14T Kaliber-NK معادل RGM/UGM-109E  تاماهاک (5) به کار برده است. روسیه این موشک ها را از دریای مازندران پرتاب کرد، یعنی عملیاتی که هیچ ضرورت نظامی نداشت، و 11 هدف را در 1500 کیلومتری در منطقه ای مورد اصابت قرار داد که زیر پوشش اختلال الکترونیکی قرار نداشت، تا ناتو بتواند به شکل تحسین آمیزی در مورد این مهارت فنی داوری کند. این موشک ها بر فراز ایران و عراق در ارتفاع 50 تا 100 متری پرواز کردند و از فاصلۀ 4 کیلومتری یک پهپاد آمریکائی نیز گذشتند. هیچ یک از موشک ها راهش را گم نکرد، خلاف آمریکائی ها که اشتباهاتشان در مرز 5 تا 10 درسد بر اساس انواع موشک هائی که به کار می برند تخمین زده شده است (6).

پرتاب این موشک های روسی در عین حال بی هودگی هزینۀ بسیار سنگین ایجاد «سپر ضد موشکی» که پنتاگون پیرامون روسیه مستقر ساخته است را به روشنی نشان می دهد، حتی اگر در ابتدا رسماً به بهانۀ مقابله با سکوهای پرتاب ایرانی ساخته شده باشد.

با آگاهی به این امر که این موشک ها می تواند به وسیلۀ زیر دریائی از هر نقطه از اقیانوس ها پرتاب شود و در عین حال می تواند حامل کلاهک اتمی باشد، یعنی تمام خصوصیاتی که به روشنی نشان می دهد که روس ها تأخیر خودشان را در زمینۀ سکوی پرتاب موشک جبران کرده اند.

به طور مشخص، در جنگ اتمی فدراسیون روسیه و ایالات متحده می توانند متقابلاً یکدیگر را نابود کنند، ولی روسیه در جنگ متعارف یا کلاسیک برنده خواهد بود.

در حال حاضر، تنها روس ها و سوری ها قابلیت ارزیابی وضعیت را در مناطق جنگی در اختیار دارند. تمام مفسرین نظامی از منابع دیگر به انضمام جهاد طلبان از اعتبار برخوردار نیستند و نظریاتشان بی پایه و اساس است، زیرا تنها روسیه و سوریه می توانند بدانند که در محل چه می گذرد. بر این اساس، مسکو و دمشق بر آن هستند تا حداکثر بهره برداری از برتری خود داشته باشند در نتیجه اسرار عملیات خودشان را فاش نمی کنند.

از تعدادی گزارش رسمی و گفته های برخی افسران می توانیم نتیجه بگریم که دست کم 5000 جهاد طلب کشته شده اند از جمله شماری از رؤسای احرار الشام، القاعده و امارات اسلامی. دست کم 10000 مزدور مسلح به سوی ترکیه، عراق و اردن گریخته اند. ارتش عرب سوریه و حزب الله بی معطلی و بی آن که منتظر قوای کمکی اعلام شدۀ ایران بمانند زمین ها را به اشغال خود در می آورند.

اردوی بمباران می بایستی در نوئل اردتدکس خاتمه یابد. ولی پرسشی که بر جا می ماند این است که آیا روسیه اجازه دارد ( و یا بخودش اجازه می دهد) تا جهاد طلبانی را که به ترکیه، عراق و اردن پناهنده شده اند را مورد پی گرد قرار دهد. یعنی کاری که در فقدان آن شوریه نجات خواهد یافت ولی مسئله حل نخواهد شد. اخوان المسلمین در پی انتقام گیری خواهند بود و ایالات متحده نیز دوباره از آنها برای اهداف دیگری استفاده خواهد کرد.

به یاد داشته باشیم :

عملیات روسیه در سوریه برای محروم ساختن گروه های جهاد طلب از پشتیبانی دولتی که به بهانۀ کمک به «مخالفان دموکراتیک» از آن برخورداند راه اندازی شد.

این مداخلۀ نظامی مستلزم استفاده از سلاح های مدرن بود و به نمایش قدرت روسیه تبدیل شد.

روسیه از این پس قابلیت ایجاد اختلال در تمام نظام ارتباطاتی ناتو را بدست آورده و به نخستین قدرت نظامی در زمینۀ جنگ متعارف تبدیل شده است.

چنین تحولی در زمینۀ پیشرفت های روسیه موجب چند دستگی در واشگتن شد. هنوز زود است تا نتیجه گیری کنیم که آیا به نفع رئیس جمهور اوباما تمام خواهد شد و یا از سوی «شاهین های لیبرال» برای توجیه افزایش بودجۀ نظامی به کار خواهد رفت.

Thierry Meyssan

[1] “How AmericacancounterPutin’s moves in Syria”, by CondoleezzaRice, Robert M. Gates, Washington Post (United States), Voltaire Network, 8 October 2015.

[2] « Russisches Syrien-Abenteuer : Das Ende der altenWeltordnung », Matthias Schepp, Der Spiegel, 10. Oktober 2015.

[3] « Qu’est-ce qui a tant effrayé l’USS Donald Cook en Mer Noire ? », Réseau Voltaire, 14 septembre 2014.

[4] « Cu ce arme ultrasecrete a cîstigatPutinsuprematiaînrazboiulradioelectronicdinSiria ? », Valentin Vasilescu, Ziarul de gardã, 12 octobre 2015. Version française : « L’arme ultrasecrète qui permet à Poutine d’assoir sa suprématie dans la guerre radio électronique en Syrie ? », Traduction Avic, Réseau international.

[5] “KALIBRating the foe : strategic implications of the Russiancruise missiles’ launch”, by Vladimir Kozin, Oriental Review (Russia), Voltaire Network, 14 October 2015.

[6] Après avoir annoncé le contraire, les États-unis ont dû admettre les faits : “First on CNN : U.S. officialssayRussian missiles heading for Syrialanded in Iran”, Barbara Starr& Jeremy Diamond, CNN, October 8, 2015. “Moscow rejectsCNN’s report on Russian missile landing in Iran”, IRNA, October 8, 2015. “Daily Press Briefing”, John Kirby, US State Department, October 8, 2015. “Пентагоннекомментируетсообщения о якобыупавших в Иранеракетах РФ”, RIA-Novosti, October 8, 2015.

ترجمه توسط حمید محوی

۱ دیدگاه

  1. جواد says

    تنها چیزی که ارتش روسیه ثابت کرد این بود که نمی تواند دیکتاتورهای دست نشانده امپریالیسم روس را حفظ کند. تهاجم اخیر به شمال حما و حومه حلب با اینکه دستاوردهای ناچیزی در حد تصرف چند روستا و شهرک داشته، خسارات سنگینی به ارتش رژیم بعثی وارد کرده و 4 فرمانده فاشیست ایرانی هم در جریانش کشته شده اند. گویا حاکمان کنونی روسیه از مداخله پدران سوسیال امپریالیست شان در افغانستان درس نگرفته اند. آن زمان با اینکه مداخله شان وسیع تر بود چیزی جز شکست مفتضحانه و بی آبرویی نصیب شان نشد و رژیم دست نشانده شان نیز سقوط کرد.
    در ضمن باید توجه داشت که حتی اگر ارتش سوریه با حمایت روسیه و ایران بر اسلامگراها و دیگر مرتجعین و نیروهای سازمان یافته توسط بلوک امپریالیست رقیب پیروز شود، خود را به سرکوب و نابودی آنها محدود نخواهد ساخت بلکه انقلاب روژئاوا را هدف خواهد گرفت.

    دوست داشتن

  2. گاهنامه هنر و مبارزه says

    در این نوشته پافشاری تی یری میسان روی اعلام برتری نظامی روسیه بوده است، به همین علت موضوع مداخله را به شکل گسترده مطرح نکرده است. به عبارت دیگر مداخلۀ روسیه را صرفاً به عنوان مداخلۀ نظامی برای نجات مردم سوریه تعریف کرده در حالی که در نوشته های پیشین او می بینیم که دلایل دیگری نیز برای این مداخله وجود دارد. زیرا روسیه نه تنها در کریمه مورد تهدید جهادطلبان قرار گرفته بلکه در قفقاز و چچنی نیز همین وضعیت وجود دارد. البته تنها روسیه مورد تهدید جهاد طلبان نیست، بلکه تمام کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی احساس خطر می کنند.
    من فکر می کنم که از متن استراتژی نوین روسیه در اواخر سال گذشته بتوانیم به ابعاد و سنگینی این تهدیدات پی ببریم. در متن استراتژی نوین روسیه که به امضای ولادیمیر پوتین رسید، در صورتی که پاسخ های دفاع کلاسیک در مقابل جنگ از نوع نسل چهارم کارائی نداشته باشد، و حیات ملی روسیه به خطر بیافتد، روسیه این حق را برای خود قائل می شود تا کشورهای پشتیبان تروریسم را مستقیماً هدف بگیرد. چنین نقطه نظرهائی در متن استراتژی نوین روسیه احتمالاً نشان می دهد که تمهیدات امپریالیست ها برای به پا کردن ناامنی در منطقۀ خاورمیانه و در هر کجای دیگری ، بسیار مهم و سنگین و گسترده بوده و هست (خواهد بود ؟).
    مداخلۀ روسیه در سوریه درعین حال نشان داد که روسیه پیش از آن که از داخل مورد حمله قرار گیرد، ترجیح داد تا خطری را که در رابطه با روسیه شناسائی کرده بود در نطفه خنثی سازد.
    در مورد پرسشی که تی یری میسان در رابطه با نوع سلاح های به کار برده شده در سرکوب تروریست ها در سوریه مطرح کرده است، روشن است که روسیه ذخیره های دیگری نیز در اختیار دارد، چه در زمینۀ هوا فضا و چه سلاح های پیاده نظام و زرهی. آرشیو بخش «دفاع» در اسپوتنیک انباشته از اطلاعات نظامی است و می توانیم به سادگی از رویدادهای نظامی در سطح آماتوری کسب آگاهی کنیم. علاوه بر این می توانیم حدس بزنیم که سلاح های به کار برده شده در سوریه احتمالاً همان سلاح هائی باید باشد که در آینده در اختیار دولت سوریه قرار خواهد گرفت. آینده این پیشبینی ما را نشان خواهد داد.

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.