سياسی

اتحادیۀ اروپایی: گورستان و اردوگاه مهاجر دریایی

mnbtzu7
 
منبع: ریفونداسیون کمونیستی
نویسنده: توماسو دی فرانچسکو
تارنگاشت عدالت
کسی از دژ اروپا عبور نخواهد کرد
‌شما نمی‌توانید وارد دژ اروپا شوید. کم‌تر از ٢۴ ساعت پس از غرق شدن یک قایق از مهاجرین مستأصل در دریای اژه، که موجب مرگ حداقل ۶۰ نفر از جمله ۳۰ کودک شد، دیروز در آب‌های ساحلی جزیره ایتالیایی لمپدوسا، تراژدی دیگری رخ داد و تعداد بسیاری «ناپدید» شدند. در این دو فاجعه و در رخدادها در آب‌های یونان-ترکیه، عراقی‌ها، افغان‌ها، سوری‌ها، فلسطینی‌ها و تونسی‌های مستأصلی درگیرند که از فقر و جنگ، از جمله جنگ‌های خود ما، از درگیری‌های جاری و قیام‌های نافرجام فرار می‌کنند.این برای ایتالیا یک تراژدی «سنتی»، برای ترکیه یک چیز تازه است. بحران‌های حاد داخلی، دیکتات‌های ظالمانه تروئیکا و استراتژی با دقت طراحی شده خشونت توسط جنبش‌های خارجی‌ستيز و نئونازی، سیاست‌های ضدمهاجرین را با اخراج گسترده و عمل متداول اردوگاهای حبس بی‌رحمانه‌تر کرده است. ترکیه مجدّانه در تلاش برای جلب دوستی اتحادیۀ اروپایی مرز زمینی با یونان و اتحادیۀ اروپایی را در رودخانه افروس نظامی کرده است.

این تنها راه فرار از استیصال است: به دریا زدن، با ابزار مخاطره‌آمیز سفر، تحت فرمان کامل قاچاقچیان.

همه این‌ها با هم‌سویی عجیب و غریب با سرخوشی دولت‌ها، مراکز مبادله سهام و بازارها  از تصمیم بانک مرکزی اروپایی برای خرید نامحدود اوراق قرضه در جهت حراست از سوداگری مالی در کشورهای اتحادیۀ اروپایی رخ می‌دهد. مطمئناً این حرکت برای نجات یک نظام مبتنی بر اقتصاد کاغذی (یورو، و مبادلات بازار بورس) طراحی شده است.

و، برای حفظ قدرت بانک‌ها، که اکنون فراتر از هر هنجار دمکراتیک قرار دارد، الزامات سختی برای محرومیت اجتماعی که شهروندان ما را رنج می‌دهد، وجود دارد. فرای آتش‌بازی که در دقایق آخر توسط آنگلا مرکل هدایت شد، این شکست حقوق اتحاديه [اروپایی] و یک پیروزی برای بازار است تا تعداد اندکی ثروتمند شوند و اکثریت گرسنه بمانند (به گفته کمیسیون اروپایی، ١١۶ میلیون اروپایی در خطر فقر قرار دارند).

اما اکنون فقط طبقه کارگر، بیکاران، جوانان، بی‌قدرت‌ها در قاره کهن، و نظام ضریه خورده رفاه اجتماعی نیست که هزینه را می‌پردازد. از این محرومیت از ثروت اقليت و لغو حقوق همه، اين مهاجرین هستند که به معنای واقعی کلمه می‌میرند. مطرودین جدید، دوزخیان زمین که از هر فرصتی محرومند. تنها گزینه معلق بودن بین مرگ و زندگی است.

یک گورستان دریایی عظیم از هزاران هزار مهاجر غرق شده در مدیترانه و اژه گسترده است. میوه تلخ قاره‌ای با سیم‌های خاردار و زنجیری از اردوگاه‌هایی که با حمایت دمکراتیک در اروپا ساخته شده، و از اسپانیا از طریق جبل‌الطارق تا مراکش، تونس، لیبی، مصر، و ترکیه، یونان و اسلوانی گسترش دارد. دیوار برلین را فراموش کنید. به اتحادیۀ اروپایی خوش آمدید: به گورستان‌ها و اردوگاه‌های مهاجرین دریایی. این جنایت غربی، این جنایت که برای همه قابل رؤیت است، یک شیوع غیرقابل درمان است.

برگرفته از «ایل مانیفستو»، ۸ سپتامبر ٢۰١٢