سياسی

همه چیز سیاه

همه چیز سیاه

معرفی کتاب: زندگی زنان تحت سلطه یِ سازمان تروریستی دولت اسلامی و شریعت.

کارین لویکه فلد: یونگه ولت

27.03.2015

برگردان: ظفردخت خواجه پور

دولت اسلامی عراق و شام ریشه در سازمان تروریستی القاعده دارد. در دهه یِ هشتاد قرن بیستم آشکار شد که سازمان القاعده از طرف سازمان هایِ اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا و عربستان سعودی ایجاد شده است که برعلیه ارتش سرخ در افغانستان بجنگد. برای این کار ابتدا جوانان مسلمان از آفریقای شمالی و از اردوگاه های پناهندگان فلسطینی در قبال پرداخت پول به خدمت گرفته شدند تا در ازائ دریافت پول بجنگند. بیشتر به خدمت درآمدگان جوانان بیکار وفاقد هرگونه چشم اندازی برای آینده بودند که امیدی به دستیابی به کار و تشکیل خانواده نداشتند. نقش استخدام کننده را سازمان های خیریه و آژانس های مسافرتی داشتند که به صورت رسمی با کمک مالی مسلمانان ثروتمند دولت های خلیج فارس عمل می کردند. در همین حال شبکه های حمل ونقل از اروپا از طریق آفریقای شمالی ومرکزی، شبه جزیره عربستان، افغانستان وآسیای مرکزی ایجاد شد. از القاعده پیوسته سازمان های جدیدی به وجود آمده که از همان موقع کم وبیش در آسیای مرکزی، عراق، سوریه، لیبی وآفریقای مرکزی و یمن فعالند.

گروه دولت اسلامی در عراق برای اولین بار در سال 2004 از سازمان القاعده بنام «القاعده عراق» جدا شد که دست به حمله های تروریستی شدیدی زد. مثلا در سال 2007 بیش از 700 نفر که بخش عمده آنها » یزیدی «بودند در شهر سنگال در اثر انفجار چهار وسیله نقلیه بمبگذاری شده، کشته شدند.

احتمالا مردی با نام جنگی «ابوبکر بغدادی«بایستی رهبری گروه دولت اسلامی در عراق را در سال 2010 را بعهده گرفته باشد. ظاهرا این جریان بعد از سال 2009 اتفاق می افتد که وی از زندان نظامی اردوگاه زندانیان بریتانیا «کمپ بو کا» درمنطقه فائو در استان بصره، آزاد و به مامورین عراقی تحویل داده شده است. منابع خبری دیگر گفته اند که اواز قرار معلوم فقط در سال 2004 در کمپ بوکا زندانی بوده است. البغدادی باید اهل سمارا ی عراق باشد. براساس زندگینامه آنلاینی او نام اصلی او به این صورت است: ابراهیم بن اواد بن ابراهیم بن علی بن محمد البدری سمارا. او با جنگجویانش بعد از سال 2011 به سوریه رفت تا با رهبری دمشق بجنگد. با ازدیاد پول، اسلحه و کمک های جنسی اختلافات در درون گروه و نیز با گروه های دیگر عمیق تر شده وحتی به جنگ با یکدیگر کشیده شده اند.

در اوائل سال 2013 البغدادی دولت اسلامی را در عراق و شام بوجود آورد و گروه خود را از جبهه نصرت که تا آن موقع به عنوان گروهی از القاعده در سوریه شکلی از رهبری عملیات را داشت، جدا کرد. بعد از تهاجم به موصل در ژوئن 2014 یک دولت خلافت اسلامی را بنیاد نهاد و خود را خلیفه نامید.

تعظیم کردن یا مردن

راکا در دویست کیلومتری شرقی آلِپودر کنار ساحل فرات قرار دارد. از موقعی که تاجران ثروتمند آلِپو در دهه پنجاه قرن بیستم میلادی سیستم های آبیاری را نوسازی کردند، شهر به یک مرکز صنعتی پنبه تبدیل شد. رودخانه فرات که از ترکیه به داخل سوریه وعراق جریان می یابد به یک آبراه دیگر بنام دجله می پیوندد و یکی می شود وبه نام شط العرب به دهانه خلیج (فارسم) وصل می شود. این آبراه صدها سال است که مهمترین راه حمل ونقل است. برای جنگجویان متحد با پرچم سیاه، فرات مهمترین راه اتصالی است که در طول آنها دولت خلیفه اسلامیشان را می خواهند برقرارسازند. ازسال 2014 این گروه تروریستی که قبلا دولت اسلامی عراق نامیده می شد، با بی رحمی و خشونت و جنایت باعث وحشت مردم شهرهای عراق، آنی، هیت، و فلوچه که درکناررود فرات قرار دارند، بوده است.

براساس کتاب جامع واگاهی دهنده یِ» مدیریت وحشیگری» که درسال 2004 تدوین شده، این دولت اسلامی عراق وشام مردمی که صدها سال با صلح وآرامش زندگی کرده اند را وادار به انتخاب می کنند که یا در مقابل پرچم سیاه خم شوند وتعظیم کنند یا این که بمیرند. حاکمان جدید به بعضی از این خانواده ها مثل خانواده ابراهیم ال آنی از شهر آنی را چند ساعتی برای تصمیمگیری وقت می دهند تا یکی از این دو امکان بسیار متفاوت را انتخاب کنند.

یکی از کنسرسیوم های تحقیق و تجزیه وتحلیل تروریسم ایالات متحده آمریکا «تی آر آی کی» (تراک) نموداری منتشر کرد که باید خلیفه ِیِ بی رقیب و فرمانده عالی در عراق، البغدادی باشد که در کنار او یک هیئت مشاوره است و علاوه بر آن او دو نماینده دارد که یکی از آنها مسئول عراق ودیگری مسول سوریه است. 12 فرماندار تحت فرماندهی هریک ازاین دواند. شوراهای مالی، مدیریت، نظامی، حقوقی، جنگی و امنیتی ونیز شوراهائی برای ارتباطات ومطبوعات تابع فرماندارانند.در کنار این ساختار یک شورای مشاوران است که تصمیم گیری های نظامی ومذهبی را به عهده دارد. همچنین یک سازمان اجرائی (العماره) زیر دست البغدادی ونمایندگان او کار می کند.

«یاسمین اُپرمن» یکی از کارکنان «تراک» به فرستنده آمریکائی «س اِن اِن» توضیح داده است که: البغدادی مدت طولانی در خدمت ارتش آمریکا بوده وقبلا بنا به ماموریتی که از طرف سازمان «سیا» و نیز سازمان امنیت عربستان سعودی به او داده شده بود در افغانستان در صفوف القاعده می جنگیده است و از قرار معلوم استراتژی ایالات متحده آمریکا برای ضد شورش را به عهده گرفته است که بنا به گقته این خانم محقق تروریسم، تحت شعار «پاک وامن» به مناطقی از افغانستان دست یافته و آنها را بزیر سلطه درآورده است. بعد از آن سعی شده است که از مقامات محلی برای امور دولتی و اداری استفاده شود. این توضیحات بر اساس اطلاعات منابع امنیتی است و در اصل، سندی به دست می دهد که از «باند جنگجویان» دولت اسلامی در عراق وشرق مدیترانه یک ساختار دولتی رشد میکند وبوجود میآید که در واقع روی آن حساب خواهد شد.

مردی جوان به روز نامه لبنانی «الاکبر» از سفرش به «راکا» گزارش می دهد که: در ایستگاه کنترل «راکا» اتوبوس آنها تفتیش شده است؛ و از زنان خواسته شده که خود را کاملا بپوشانند؛ براساس گفته یِ مرد جوان، جنگجویان لهجه سعودی داشته اند. بنا براین دولت اسلامی عراق وشام مقرراتی وضع کرده است و ماموران پلیس او همه جا هستند. این مسافر می گوید که » الان لااقل یک حاکم در «راکا» است فرق نمی کند که کی حکومت می کند –مردم فقط می خواهند که زندگی آرامی داشته باشند«.

زنان در عراق

مدتهاست که «بهار عربی » برای زنان در عراق و سوریه به صورت کابوس در آمده است. جنگ و آوارگی برای آنها روزمره شده است. خیلی از زنان و دختران با خشونتی روبرویند که پیش از این آن را تجربه نکرده بودند. زنان فعال در زمینه سیاسی وشغلی با خطر بزرگی مواجه اند. در سال 2014 دو زن سیاستمدار در استان نینوا از طرف جنگجویان دولت اسلامی به قتل رسیدند. زن دیگری ربوده شده و از او خبری در دست نیست. هر سه زن برای نمایندگی در مجلس عراق نامزد شده بودند. در سپتامبر همان سال یک زن وکیل دادگستری » سمیرا علی النعیمی» ربوده وشکنجه و5 روز بعد در ملا عام اعدام شده است. او حملات جنگجویان به مساجد ومکان های مقدس سایر ادیان در موصل را بربریت توصیف کرده بود. اواسط اکتبر 2014 برطبق گزارش رسانه های خبری در دیاله باید سر یک زن سی ساله را بریده باشند. برای این که او جنگجوی دولت اسلامی را که قصد تجاوز به او در خانه اش در بعقوبه داشته، کشته است. دراین میان مواردی از سنگسار زنان بخاطر خیانت به شوهرانشان منتشر شده است. برطبق گزارش ماموریت پشتیبانی سازمان ملل در عراق، جنگجویان در شمال عراق زنان و دختران را ربوده واز آنها «برده جنسی» ساخته اند. این گروه به عمد تمدن و زیر ساختهای مدنی را هدف حملات خود قرار داده است. زنان وکودکان قربانیان اعدام وجنایت هستند. با زنان مخصوصا با خشونت برخورد شده است. زنان پزشک،وکیل وزنان کار از طرف دولت اسلامی عراق وشام مورد حمله قرار گرفته و کشته می شوند.

برطبق گزارش ماموریت پشتیبانی سازمان ملل و گزارش های مشابه از طرف عفو بین الملل در آگوست 2014 دولت اسلامی باید 500 نفر از زنان و ودختران را به «ارگ تلعفر» در شمال عراق در نینوا برده باشد و از آنجا 150 دختر ازدواج نکرده و نیز زنان را به سوریه برده یا آنها را به عنوان پیش کش و هدیه بین جنگجویان دولت اسلامی عراق وشام تقسیم کرده و یا به عنوان «برده جنسی فروخته باشد.

«سعاد اللامی» خانم عراقی طرفدار حقوق زنان در شورای امنیت سازمان ملل به توصیف وضعیت زنان تحت سلطه «دولت اسلامی» می پردازد. این خانم وکیل که در سال 2007 سازمان «زنان برای پیشرفت» را بنیاد نهاده است اهل شهر صدر است. در بخشی از شهر بغداد که فقیر ترین نیازمندان عراق زندگی می کنند، بیشترین بمب ها منفجر می شود. «اللامی» از زنانی می گوید که در اثر جنگ آواره و دراثر تجاوز جنسی به آنها دچار اسیب های روانی زیادی شده اند. او به تشریح وضعیت زنانی می پردازد که از دست جنگجویان دولت اسلامی ساعت ها در زیر آفتاب سوزان با کودکان خود در حال فرارند تا خود را به مکانی امن برسانند. اغلب وضعیتی اضطراری پیش می آید که مقررات، پول ومدارک خود را فراموش کرده وتنها با لباسی که برتن دارند، فرار را بر قرار ترجیح می دهند. در چنین حالتی خانواده ها از هم گسیخته می شوند. وضعیت در اردوگاه های پناهندگی که ظرفیت این همه آدم را ندارد، خشونت و تجاوز جنسی را شدت می بخشد.

«اللامی» اضافه می کند که خانواده ها چیزی بیشتر از یک تشک و چند پتو ندارند. در تمام اردوگاه فقط یک منبع آب و یک آبریزگاه وجود دارد. بیشتر مردمی که از دهات وشهرهای کوچک فرار کرده اند ، محافظه کارانه زندگی می کنند و زنان ودختران آنها با مردان و جوانان خانواده های دیگر تماس ندارند. تنگی جا فرصتی برای توجه و احترام به خواست زنان نمی گذارد. زنانی که محصولات کشاورزی تولید و یا خانه داری وخیاطی می کرده اند تا کمک خرجی برای خانواده به دست آورند، کار و درآمد خود را از دست داده اند. مردان از خانواده جدا می شوند تا با جنگجویان دولت اسلامی بجنگند وزنان تمام مسئولیت خانواده را به دوش می کشند.

«اللامی» می گوید که «اگر زنی قربانی تجاوز جنسی می شود واگر مادری دخترش را زود به ازدواج وامی دارد، ناشی از وضعیت اقتصادی است که دارد. زنان اقلیت های مذهبی مثل «یزیدی» مستاصل و بدون پشتیبان هستند. جنگجویان دولت اسلامی عراق وشام آنها را گروگان می گیرند تا با مردهایشان که با دولت اسلامی می جنگند، معاوضه کنند. جنگجویان دولت اسلامی آنها را از گروهی به گروه دیگر می فروشند وهمین طور دست به دست فروخته شده و به آنها تجاوز می شود. بچه ها از نبودن مدرسه رنج می برند. بیشتر مدارس به اردوگاه هائی برای پناهنده ها بدل شده است.

دفتر هماهنگی امور انساندوستانه سازمان ملل تعداد آواره های فراری از دولت اسلامی را تنها در عراق یک میلیون و هشتصدهزار نفر ذکر می کند.

…..و در سوریه

مانند همه گروه های جنگجوئی که در سوریه وعراق با پرچم سیاه تظاهر به این می کنند که می خواهند مردم را از دست «اسد دیکتاتور» نجات دهند، دولت اسلامی عراق وشام نیز یک سیستم نو با قانون شریعت را به تصویب رساند. حالا دیگر یک یا دو دست دزد را می برند. زنان را مجبور میکنند که خود را از سر تا پا بپوشانند و در خانه بمانند و مردمی را که از آنها اطاعت نکنند یا سر می بَرند یا به صلیب می کشند. موسیقی، تفریح، تاتر و سینما ممنوع است. هر کس که در ساعت های مقرر شده به نماز نایستد ، تنبیه می شود.

در یک هتل کوچک در مرکز دمشق چهار خانواده زندگی می کنند که از «راکا» واز دیار «اِزور» از دست جنگجویان دولت اسلامی فرار کرده اند. مرد سالخورده ای در گفتگو با نویسنده تعریف می کند که دخترش دیگر اجازه ندارد که به دانشگاه برود: «من با او به دمشق آمده ام تا اینجا تحصیلاتش را تمام و شاید کاری پیدا کندبرخی از رشته های درسی مانند علوم اجتماعی وتاریخ از برنامه آموزشی حذف شده اند. «دولت اسلامی» جایگزین کلمه ِ «سوریه » شده است. یک زوج در راهرو هتل منتظر افراد فامیل است تا آنها را به خانه خود ببرد. مردی که خود را «ابوخلید» می نامد می گوید که: » سوار اتوبوس که شده اند، مردان باید جلو و زنان در عقب اتوبوس می نشستند. من به عقب برگشتم تا ببینم که زنم جای مناسبی پیدا کرده است یا نه ولی نتوانستم او را پیدا کنم. همه زنان سیاه پوشیده بودندپس او زنش را به نام صدا می کند وزنش به اودست تکان می دهد. او با عصبانیت می گوید: » من هرگزچنین چیزی در تمام زندگیم ندیده بودم که اجازه نداشته باشم در کنار زنم بنشینم

فرستنده تلویزیونی آمریکائی«سی اِن اِن» ویدیوئی را که با دوربین مخفی گرفته شده است، نشان داد. آنچه دیده می شد جسدهای پوست کنده شده سربازان ارتش سوریه بود که در یک پیاده رو کنار هم قرار گرفته بودند. سرهای این مردان را به میله های نرده ها کشیده بودند. ویدئوی دیگری که از طرف «وال استریت ژورنال» ایالات متحده آمریکا پخش شده است نشان می دهد که جنگجوی سیاه پوشیده با آتش زدن پاکت های سیگار، صاحب یک مغازه لباس زنانه را وادار می کند که لباس ها را از معرض دید پنهان کند و می گوید که: » زنها آنها را باید فقط برای شوهرانشان بپوشنددر این ویدئو نیز مراسم اعدام کسی بود که او را به چهار میخ می کشیدند. مردان جوانی که هنوز بچه بنظر می رسیدند از این صحنه با تلفن همراهشان فیلم می گرفتند. دولت اسلامی پول زیادی را خرج تبلیغات برای محکوم کردن مخالفان خلیفه می کند.

همین طور در تلویزیون فرانسه فیلمی که به صورت مخفی گرفته شده بود، نشان داده شد. زنی حاضر شده بود که دوربین را در زیر برقه اش پنهان کند. او به خیابانها و فروشگاه ها می رفت تا زندگی روزمره را فیلمبرداری کند. مدت زیادی در حالی که اسلحه ای در زیر چادر و دست بچه ای در دست داشت، راه می رفت. قبل از وقت مقرر نماز مردان مسلح مراقب بودند که مغازه ها و دستفرشی ها بسته شوند تا اینکه مردم به مساجد بروند. همین که زن با دوربین مخفی از یک خیابان عبور کرد مردان به احتمال زیاد مسلحی جلو او را گرفته و به او اخطار دادند تا چادرش را بروی صورتش بکشد . گفتند که: » ما می توانیم صورتت را ببینیمبعدا این زن به کافی نت رفت. در آنجا از قرار معلوم دو زن که یکی از آنها بچه ای بر روی زانویش داشت، تلفنی صحبت می کردند. آنها به زبان فرانسه روان صحبت می کردند. یکی از زنان جوان به مادرش می گفت که: «مامان باید قبول کنی که من دیگر برنمی گردم. آنچه که در تلویزیون دیده ای دروغ است. حال وروز من خوبست

زنان مسلمان اروپائی

جنگ در سوریه و عراق زنان را فقط قربانی نمی کند بلکه از آنها فعالانی توانا ونیز بازیگرانی هم می سازد. نیروهای مدافع ملی، کردهای پیشمرگه از شمال عراق و گروه های خود جوش دفاع از کردهای سوریه به زنان این فرصت را می دهند تا در کنار مدافعان مرد اسلحه داشته باشند و بجنگند. «دولت اسلامی» از زنان در زمینه تبلیغات استفاده می کند. مخصوصا زنان جوانی را از اروپا که سن آنها بین 14 و 16 سال است، به این عنوان که» به مردم تحت ستم وفشار در سوریه» کمک کنند به خدمت می گیرد. اغلب این زنان از طبقه متوسط جامعه می آیند.

بنا به گزارش سازمان امنیت فرانسه باید تنها از فرانسه 150 زن جوان در سوریه وعراق باشند. بخشی از این زنان از طریق شبکه اینترنتی و فیس بوک با جنگجویان ازدواج کرده اند. «هانس جورج ماسن» رئیس سازمان حفاظت از قانون اساسی در

روزنامه «فرانکفورتر روندشو» مورخ سوم فوریه 2014 اطلاع داده است که در حدود دوجین زن جوان آلمانی به سوریه رفته اند. همین طور افرادی از اطریش، سویس، هلند و بریتانیای کبیر به این به اصطلاح– «جنگ مقدس» کشیده شده اند.

این زنان که اغلب به عنوان زنان مسلمان در کشورهای اروپائی آن طور که باید خود را پذیرفته شده احساس نمی کرده اند، به قصد کمک به مردم به آنجا رفته اند.

….»سرزمین های گَر گرفته» سوریه، عراق، دنیای عرب در حکومت اسلامی» نوشته کارین لویکه فِلد، نشر پاپی روسا، 2015 کَلن، 230 صفحه، چهارده یورو ونود سنتهمچنین در فروشگاه دنیای جوان برای خرید در دسترس است.

Karin Leukefeld »Flächenbrand. Syrien, Irak, die arabische Welt und der Islamische Staat«, PapyRossa Verlag, Köln 2015, 230 Seiten, 14,90 Euro – auch im jW-Shop erhältlich.