سياسی

زایشی دیگر با کوبانی

vhrte5546564

علی فکری

دیری از نوشتن باز ایستاده بودم. شوق پرواز در دلم به کُنجی خزیده بود. همان گونه که روزها و شب ها تکرار می شدند، واژه ها نیز تکراری شده بودند. یاوه سرایان در هر کوی و برزن، با چَنگ و چَغانه از پایان تاریخ حکایات ها می بافتند. هنگامه ای که در برهوت خرد ستیزی، تفکر را سلاخی و آرمان خواهی را ریش̊ ریش می کردند. هر چند می دانستم درپی هر مرگی̊ می توان شاهد زایشی دیگر باره بود، با این همه، انتظار جان کاه و دردناک بود، چرا که افق زایشی دیگر هم چنان ناپیدا می نمود.

ناگاه فریاد زایشی دیگر، آوار سکوت سرد زمان را شکست و آوای امید بخش آن̊ صیاد گوش جان شد. نمی دانم بگویم، کوبانی زادگاه این زایش دیگر باره است، یا این زاده ی دیگر، خود کوبانی است، شاید هم بتوان گفت̊ زادگاه و زاده در هم تنیده اند. زایش دیگر باره ی امید رهایی، خواب شب پرستان و مرگ اندیشان را چنان آشفته کرده است که وقیحانه و بی پرده بر آن یورش برده اند. اما نباید از یاد برد که تا به حال هیچ شب یلدایی نتوانسته است مانع زایش خورشید شود، هم چنان که هیچ زمستانی هرچند سخت هرگز ابدی نخواهد بود.

کوبانی چه می گوید که این همه تاریکی بر او یورش برده است؟ همین پرسش است که مرا پس از چندی به نوشتن وا داشت. مگر می توان هنگامی که بامدادِ امید بر آوار شب یورش می برد، بی تفاوت بود و از نوشتن باز ایستاد. به راستی کوبانی چه می گوید؟ کوبانی، با بازخوانی انتقادی تجارب رهایی بخش آزادی، سوسیالیسم و دموکراسی̊ در خاورمیانه دست به خانه تکانی فرهنگی زده است تا با تکیه بر سویه های بالنده این تجاربِ رهایی بخش، راهی نو برای خود شکوفایی بگشاید. کوبانی میان بومی گرایی و جهان گرایی پل می زند و از دوگانه ی عشق و عقل عبور می کند تا در یگانه ای نوین با خط بطلان کشیدن بر همه الگو های صادراتی، باب تازه ای را در برابر چشمان ما بگشاید. تجربه ی زیسته ی کوبانی در دنیای سرد امروز نمی گنجد، از این رو با گذر از انواع دموکراسی های بورژوایی، ما را به زیستن در جهان دموکراسی مشارکتی فرا می خواند. بدیهی ست که صاحبان زر و زور و تزویر چنین الگوی زیسته ای را برنمی تابند و می کوشند تا به هر قیمتی از تولدش پیشگیری کنند. اما همان گونه که تجربه ی زیسته ی کوبانی در یک غفلت قدرت مداران در جهان ما زاده شد و به جهان ما راه یافت، سقوط نظامی آن نیز منجر به مرگش نخواهد شد.