سياسی

اعتراضات هنگ‌کنگ: اگر پازولینی بود چه می‌گفت؟ و هنگ‌کنگ: امپریالیسم انگلیس با نام دیگر

fdsrwrewbb


تارنگاشت عدالت

منبع: سبیل استالین
٢۹
سپتامبر ٢٠١۴

 

اعتراضات هنگ‌کنگ: اگر پازولینی بود چه می‌گفت؟

احتمالاً چیزی شبیه این، آن‌طور که به دانشجویان ثروتمند، طبقه متوسط در اعتراضات ١۹۶۸ در ایتالیا، بویژه در واله جولیا گفت:

«دیروز وقتی در هنگ‌کنگ شما و افراد پلیس به هم مُشت می‌زدید، من با افراد پلیس همدردی داشتم! زیرا آن‌ها فرزندان فقرا هستند، آن‌ها از حاشیه‌های شهری یا روستایی می‌آیند

———————–
عدالت:
پیر پائولو پازولینی (تولد ۵ مارس ١۹٢٢، مرگ ٢ نوامبر ١۹۷۵) کارگردان، فیلم‌ساز، هنرپیشه، عکاس، شاعر، نویسنده، روشنفکر و چهره سیاسی ایتالیایی. او در ٢۶ ژانویه ١۹۴۷ پیش از آن‌که به عضویت حزب کمونیست ایتالیا پذیرفته شود در صفحه نخست روزنامه لیبرتا بیانیه‌ای منتشر کرد و در آن گفت «به نظر ما، ما فکر می‌کنیم که در حال‌حاضر فقط کمونیسم می‌تواند یک فرهنگ نوین ارایه نماید

پازولینی گرچه به انگیزه‌های ایدئولوژیک دانشجویان اذعان داشت، اما معتقد بود که آن‌ها از نقطه‌‌نظر «مردم‌ شناسی طبقه متوسط‌ هستند» و بنابراین در تلاش‌هایشان برای دگرگونی‌های انقلابی محکوم به شکست‌ می‌باشند. در ارتباط با نبرد ویله جیولیا که در مارس ١۹۶۸ در رم اتفاق افتاد او گفت که با پلیس همدردی داشت، زیرا‌ آن‌ها «فرزندان فقرا» بودند، در حالی‌که پیکارجویان جوان بیانگر چیزی بودند که او «فاشیسم  چپ‌گرا» می‌نامید.

هنگ‌کنگ: امپریالیسم انگلیس با نام دیگر

منبع: سبیل استالین
٣٠
سپتامبر ٢٠١۴

 

لوسردو در «لنین و دموکراسی نژاد برتر» یک مشاهده بصیرانه از سیاست قدرت‌های استعماری سابق در رابطه با مستعمرات سابق‌شان ارایه می‌دهد. هنگ‌کنگ، البته، با زور پس از جنگ اول تریاک (۴٢-١۸٣۹) بسرقت رفت، و سپس با تردید بسیار در سال ١۹۹۹ «بازگردانده شد». لوسرود می‌نویسد:

«همه نوع گرایشات جدایی‌طلبانه مجدداً در نوبت قرار دارند، بطور منظم توسط قدرت‌های استعماری سابق تغذیه می‌شوند. بریتانیای کبیر زمانی که هنگ‌کنگ را با زور از چین گرفت، مطمئناً به [حق] تعیین سرنوشت فکر نمی‌کرد، و طی سال‌های طولانی که سلطه خود  را اعمال می‌کرد، او [یا دموکراسی بورژوایی] تعیین سرنوشت را بیاد نیاورد. اما، ناگهان، در غروب بازگشت هنگ‌کنگ ‌به چین، به مام میهن، کریس پاتن، فرمانروای فرستاده  شده توسط لندن، یک محافظه‌کار، به نوعی اشراق دست یافت و در جا تغییر آئین داد: او سکنه هنگ‌کنگ را فراخواند تا حق «تعیین سرنوشت» خودشان را علیه مام میهن بطلبند، بدین طریق در مدار امپراتوری بریتانیا باقی بمانند (شناحت دوبارۀ لنین، ص. ٢۴۹).

شما می‌توانید با درجه‌ای از اطمینان شرط ببندید که نفوذ بریتانیا و ایالات متحده در [این] لحظه در هنگ‌کنگ دست به‌کار است. با این وصف، باقی مردم چین می‌گویند که هنگ‌کنگ طی بیش از یک دهه گذشته چینی‌‌تر شده است. آن روند ادامه دارد.

 

۱ دیدگاه

  1. جواد says

    خواستهای مردم هنگ کنگ بر حق هستند. این صحیح است که امپریالیستها سعی دارند این اعتراضات را به سمت اهداف خودشان منحرف کنند و از آن بهره برداری سیاسی و تبلیغاتی نمایند اما این دلیل بر چشم بستن کمونیستها بر خواستهای مردم هنگ کنگ نمی شود. کمونیستها باید این خواستهای بر حق را به مسیر صحیح هدایت نمایند و نه اجازه دهند امپریالیستهای سایر کشورها از آن بهره برداری نمایند و نه اجازه دهند که دیکتاتوری بورژوایی چین حقوق دمکراتیک مردم را زیر پا گذارد.

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.