سياسی

آیا مردم سوریه از حملات هوائی آمریکا حمایت می کنند؟

mnbhssaw334fدر حالی که کنگره آمریکا محتاطانه، با گذراندن مصوبه ای اختیارات لازم جهت مسلح کردن نیروهای شورشی سوری را در اختیار دولت باراک اوباما قرار داد، و در حالی که برنامه ریزان نظامی آمریکا طرح حمله به مواضع دولت اسلامی (داعش) را در سوریه مدّ نظر دارند، بخش نبض سوریه المانیتور در گزارش هائی واکنش های احتمالی سوری ها را که سه سال است در آتش جنگ می سوزند مورد بحث قرار داده است.

خالد عطاالله از دمشق گزارش می دهد که سوری ها بیشتر از یک راه حل دیپلماتیک حمایت می کنند تا حملات هوائی توسط آمریکا.

کمیته هماهنگی ملی برای تغییرات دموکراتیک در سوریه حمله هوائی آمریکا را، حتی در صورت تایید حکومت سوریه، رد می کند.

عطاالله می نویسد: «کاخ سفید امیدوار است که با بسیج متحدان خود و اعمال یک رشته حملات هوائی خطر دولت اسلامی از میان برود. اما مردم سوریه نه تنها خواهان نابودی این گروه بلکه خواهان خارج شدن از زندگی مشقت باری هستند که سه سال است که گریبان آنها را گرفته است.»

ادوارد دارک از منطقه الباب، در شرق حلب، که یکی از پایگاههای دولت اسلامی (داعش) است گزارش می کند که خبر حملات هوائی آمریکا بیشتر با نگرانی مردم مواجه شد تا اشتیاق و خوشحالی آنان. او می نویسد این حملات حتی می تواند به نفع دولت اسلامی تمام شود.

تحلیل دارک این است که: «احمقانه خواهد بود که ما تصور کنیم که عملیات نظامی آمریکا علیه دولت اسلامی در اینجا مورد حمایت مردم قرار خواهد گرفت به خصوص که تلفات و ضایعات مردم عادی روز به روز انبوه تر خواهد شد. بالعکس به احتمال قوی چنین عملیاتی به ضد هدف خود مبدل خواهد شد چرا که بر خشم مردم افزوده شده و کار عضوگیری دولت اسلامی را آسان تر خواهد کرد.

این گروهِ وحشت به خوبی از این حقیقت آگاه است و به همین دلیل هم، در خفا و دور از چشم ها (با رسیدن خبر حمله آمریکا) به پایکوبی پرداخت. در محاسبات آنها از دست دادن چندین نفر از ستیزه جویان ارزش سرازیر شدن حمایت نیروهای جهادی و افراطیون از داخل سوریه و از صحنه بین المللی را دارد.»

در گزارش دیگری ادوارد دارک عقلانی بودن و زمان اجرای طرح گسترش «آموزش و تجهیز» نیروهای اپوزیسیون سوری را که مورد حمایت عربستان سعودی هستند زیر سئوال می برد.

او می نویسد: «عدم موفقیت این گروه ها برای به دست آوردن موفقیت های چشمگیر چه در برابر رژیم سوریه و چه در مقابل نیروهای جهادی این سئوال را پیش می آورد که اینک چه چیزی عوض شده است. اگر (این ها) قبلا نیروهای غیرقابل اتکائی بودند چه اتفاقی افتاده که اینک به یک گزینه قابل قبول بدل شده اند؟ (واقعیت این است که) آن ها نه تنها غیرقابل اتکا بودند بلکه بطور آشکار با گروه های وابسته به القاعده مانند جبهه النصره همکاری می کردند. هم چنین، یا بر اثر بی لیاقتی و یا فساد مالی اجازه دادند که سلاح های غربی به دست نیروهای افراطی بیفتد. در واقع داغ ننگ فساد و بی لیاقتی بر همه جای اکثر نیروهائی را که به «میانه رو» معروف اند دیده می شود، ضمن اینکه، بعضی از آنان مستقیما مرتکب جنایات جنگی شده اند. این مجموعه نه تنها از آنان نیروهای غیرقابل اعتماد بلکه نیروهائی بطور بالقوه خطرناک می سازد.

مشاهدات دارک این است که اپوزیسیون میانه روی سوری، برخلاف ادعاها، حتی نزدیک به تسخیر قلب و ذهن مردم هم نیست. دولت اسلامی، هر چند که در مقوله تسخیر قلب ها و اذهان بازنده بزرگتری نسبت به گروه های میانه رو است، اما علیرغم وحشیگری، حداقل تا حدی در مناطق تحت تسلط خود در حلب قادر بوده خدماتی را به مردم ارائه دهد. دارک می نویسد: «اوج گیری و محبوبیت یافتن دولت اسلامی، این طور که به نظر می رسد، بیشتر مدیون شکست های اپوزیسیون سوری و چند دستگی میان آنهاست تا نقاط قوت خود آنان. ظرف سه سال نیروهای شورشی و اپوزیسیون قادر نشدند در بخش های وسیع تحت تسلط شان چیزی شبیه به خدمات شهری به مردم ارائه دهند.

تنها بی قانونی حاکم بود و هرج و مرج که به تیره روزی مردم افزود و وحشت از جنگ را پراکند. دست آخر هم (باعث شد) مردم به پشتیبانی نیروئی بپردازند که آنچه را که می خواستند به آن ها ارائه می کرد، و آن نیرو چیزی نبود مگر دولت اسلامی. اینک ترس جدیدی در میان مردم در حال شکل گیری است و آن شبح جنگ علیه دولت اسلامی است. جنگی که نه تنها جان آن ها، بلکه زندگیشان را که رفته رفته عادی شده و به آن عادت کرده اند مورد تهدید قرار می دهد.»

دارک نتیجه می گیرد که در میان تمام گزینه های بد و نامطلوب آنکه برای غلبه بر دولت اسلامی موثرتر است، امری که برای آمریکا هم در اولویت قرار دارد، رسیدن به یک تفاهم تاکتیکی با حکومت سوریه است.

وی می نویسد: «به این ترتیب تنها گزینه ناخوشایند، اتحاد نامقدس با حکومت سوریه است، (یعنی) تنها نیروی زمینی که قادر است بر دولت اسلامی با هر درجه ای از موفقیت غلبه کند.»

نظر جان کری در مورد نقش ایران در جنگ علیه دولت اسلامی

در حالی که دولت اوباما هر گونه اتحادی را با حکومت سوریه رد کرده است ایران قادر است پلی بین دمشق و ائتلاف بین المللی علیه دولت اسلامی، و در گام بعدی شکل دادن گذار سیاسی در سوریه را ایجاد کند.

وزیر امور خارجه آمریکا جان کری در جلسه ١٩ سپتامبر شورای امنیت سازمان ملل که ریاست آن را خود بر عهده داشت گفت: «این
یک ضرورت برای ائتلاف است که دولت اسلامی را (نه تنها) به لحاظ نظامی بلکه از همه جهات و بطور جامع از پای درآورد. از این رو همکاری نزدیک با چندین جناح در جهت این به ثمر رسیدن این تلاش ضروری است…تقریبا برای هر کشوری در جهان، از جمله ایران، نقشی (در این زمینه) وجود دارد.»

این ستون المانیتور در فوریه پیشنهاد همکاری بین ایران و عربستان و سوریه و همسایگان آن کشور را برای تشکیل یک اتحاد ضد تروریستی مطرح نمود. هم چنین در ماه مه پیشنهاد کرد که آمریکا باید آمادگی اعلام شده از سوی ایران، برای جنگ با افراط گرایان در سوریه را مورد آزمایش قرار دهد.

علی هاشم این هفته گزارش کرد که ایران دارای منافع حیاتی در خصوص غلبه بر دولت اسلامی است.

او نوشت: «مسئله ایران این نیست که کجا و چگونه با دولت اسلامی بجنگد بلکه مسئله آن تضادی است که ایران میان امنیت ملی و امنیت منطقه ای خود می بیند. دولت اسلامی پایگاهی در جلوله در ٣٨ کیلومتری مرز ایران ایجاد کرده بود و تصمیم ایران این بود که به هر نحو ممکن از شرّ آنها در جلوله خلاص شود. برای ایران مهم نبود که این امر به کمک ارتش عراق، شبه نظامیان شیعی، حزب الله لبنان، پیشمرگه های کرد و حتی ایالات متحده صورت بگیرد. ایران در پی نتیجه عینی بر روی زمین بود. نمونه دیگر شکستن محاصره شهر آمرلی بود که با همکاری غیرمستقیم آمریکا و ایران با موفقیت خاتمه یافت. (در این عملیات) شبه نظامیان شیعه طرفدار ایران و ارتش عراق از زمین و جنگنده های آمریکا از هوا مواضع دولت اسلامی را درهم کوبیدند.»

حسین امیر‌عبداللهیان، معاون وزارت امور خارجه ایران به هاشم گفت که ایران «علاقه مند به شرکت در کنفرانس های نمایشی که ادعای جنگ علیه تروریسم را دارند، نیست.»

او اضافه کرد: «آنها (مسئولین آمریکائی) در صددند که یک ارتش عراقی بسازند، جنگجویان (اپوزیسیون) در سوریه آموزش دهند و در حال تصمیم گیریند که آیا به سوریه حمله کنند یا نه. در حالی که ایران درگیر جنگی است که به متحدانش کمک کند، با یک استراتژی مشخص و روشن، و می دانیم که در پایان پیروزی از آن ما خواهد بود.»

نیروهای انقلابی سوریه هنوز علیه دولت اسلامی در حال جنگند

محمد الخطیب از منطقه ای خارج از حلب، در خط مقدم جنگ میان «نیروهای انقلابی سوریه» SRF تحت فرماندهی جمال معروف با دولت اسلامی گزارش می دهد که موضوع «قرارداد عدم تهاجم» بین این دو نیرو صحت ندارد.

خطیب به طور دست اول و از نزدیک شاهد اعزام صدها نفر از نیروهای SRF به آن منطقه بوده و با فرماندهان نظامی SRF در مورد عملیاتشان علیه دولت اسلامی مصاحبه کرده است.

نیروهای حکومت سوریه در روز ١٧ سپتامبر در تلاشی ناموفق سعی کردند که معروف را که از حمایت سعودی ها بهره‌مند است از پای درآورند. در عملیات مزبور دختر وی کشته شد.

خطیب می نویسد: «این عملیات حاوی پیامی بود برای ایالات متحده که رژیم سوریه برای هدف قرار دادن متحدین آمریکا تردید به خود راه نمی دهد. این حادثه پاسخی بود به حرکت آمریکا که همکاری با رژیم سوریه را رد کرده و تصمیم گرفته است که شورشیان سوری را تامین مالی کند.»

کردهای سوریه تحت محاصره دولت اسلامی

یکی از موثرترین گروه های مسلح سوری، «واحدهای حفاظت خلق سوریه» YPG در حال شکست خوردن از نیروهای دولت اسلامی در عین العرب (به کردی کوبانی) در سوریه هستند. گروه مزبور بازوی نظامی «حزب اتحاد دموکراتیک» PYD سوریه است، این تحول باعث فرار هزاران کرد سوری به ترکیه شده است.

آمبرین زمان گزارش می کند که حمایت های بین المللی و آمریکا به YPG و PYD که در میان کردهای سوریه که ١٠ درصد جمعیت ٢٣ میلیونی تشکیل می دهند پایگاهی دارند، به دلیل وابستگی آنها به حزب کارگران ترکیه PKK به حال تعلیق درآمده است.

آمریکا PKK را یک سازمان تروریستی می داند و ترکیه هم از دادن هر گونه امتیازی به سازمان مزبور در مذاکرات صلحش با آنان و یا در سوریه سر باز زده است.

با این همه «زمان» می نویسد: «حزب کارگران ترکیه و گروه کرد YPG/PYD برای پذیرش جهانی گروه های خود در حال مبارزه اند. در یک حرکت حساب شده، به منظور نشان دادن برگ زیتون به دولت اوباما جهت همکاری های آتی، YPG اخیرا پای یک اتحاد ضد داعش را با گروه های مختلف ارتش آزاد سوریه با عنوان «مرکز عملیات مشترک» امضاء نمود. هدف اعلام شدۀ این اتحاد آزادسازی همه سرزمین هائی است که در سوریه به اشغال دولت اسلامی درآمده است.»

طبق گزارش های رسیده به تازگی دولت اسلامی ۴٠ دهکده را از دست نیروهای کرد YPG خارج کرده است.

المانیتور