سياسی

برای پذیرش عضویت غیر دائم شورای امنیت عربستان دلخور است یا وحشت دارد؟

20131020-130217.jpg

یونگه ولت – ترجمه رضا نافعی

منتشر شده در تارنماي آينده ما
عربستان سعودی از جهان دلخور است. آنچنان دلخور که از کرسی عضویت غیر دائم در شورای امنیت چشم پوشید. این چشم پوشی اعتراضی است به » ناتوانی» شورای امنیت» و » سیاست دوگانه » آن. عربستان گفته است تا زمانی که شورای امنیت از عهده انجام مسئولیت خود که عبارتست از حفظ صلح و امنیت در جهان برنیاید، عربستان حاضر به پذیرفتن آن کرسی نیست.

حاکمان عربستان واقعا هم حق دارند دلخور باشند. ولی دلیل واقعی این عصبانیت شدید نمی تواند فقدان صلح و امنیت در جهان باشد، علت آن این واقعیت است که کشور پادشاهی عربستان در چند هفته اخیر از لحاظ راهبردی در موقعیت بسیار نامساعدی قرار گرفته است. عربستان سعودی و دیگر کشورهای » شورای همکاری خلیج ( فارس) » در داغ کردن آتش چالش در سوریه بشدت سهیم بودند. آنها در این کار هم همدست «جامعه جهانی ارزش های غربی» بودند و هم با آن رقابت می کردند. به این صورت که کشورهای عضو ناتو در درجه اول خواستار آن بودند که در دمشق رژیمی را بر سر کار آورند که هم هوادار غرب و هم ، در صورت امکان، سکولار باشد. اما کشور های عربی خلیج (فارس) برای جنگ مذهبی به میدان آمده بودند. این ها بمراتب نیرومند تر از نیروهای شل و ول ارتش آزاد سوریه بودند، تغییر رژیمی که از این وضعیت می توانست بوجود آید با آنچه که غرب می خواست کاملا یکی نبود.

پس از آن که بوضوح روشن تر شد که توان مجموع نیروهای ضد اسد آن قدر نیست که بتواند بدون دخالت نظامی از خارج از پس ارتش دولت سوریه برآید، واشنگتن با کمک روسیه استراتژی خود را تغییر داد. درست است که واشنگتن کماکان امکان دخالت نظامی را برای خود حفظ داشته ولی در حال حاضر بیشتر بر تلاشهای دیپلماسی تکیه می کند ــ کاری که بشدت موجب عصبانیت مخالفان مسلح و حامیان آنها ، یعنی کشورهای عربی خلیج فارس شده است. استراتژی آنها این بود که با کمک غرب مراکز قدرت شیعی را در منطقه بی اثر سازند و تسلط سنی ها را بر منطقه برای همیشه تثبیت کنند ولی اینک مشاهده می کنند که هم در اثر کاهش توجه آمریکا به درگیری نظامی با سوریه و هم نشانه هائی که از احتمال همکاری آتی آمریکا – ایران بچشم می خورد، آن استراتژی با خطر مواجه شده است.

اما برغم تمام این مسائل، در آینده نیز چون گذشته، شورای خلیج در کنار اسرائیل، ، برای پیشگیری از خیزش نیروهای رهائی بخش ملی در خاورنزدیک، مطمئن ترین همپیمان امپریالیسم غرب باقی خواهند ماند. عصبانیت کنونی شیوخ نفتی که احساس می کنند به آنها خیانت شده است، تغییری در این واقعیت نخواهد داد. آنها در آینده نیز چون گذشته به یکدیگر نیاز دارند. غرب که مورد نفرت خلق های عرب است به حاکمان عقب مانده عرب نیاز دارد و حاکمان عقب مانده عرب که آنها نیز بشدت مورد نفرت خلقهای عرب هستند محتاج به حمایت غرب هستند.