سياسی

ژنرال نگووين جیاپ، فاتح جنگ ویتنام و كمونيست مبارز در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت

20131004-200852.jpg

.
ژنرال نگوین جیاپ ،فرمانده كمونيست و فاتح جنگ های ویتنام، روز جمعه، در سن ۱۰۲ سالگی در بیمارستان نظامی هانوی در اثر کهولت سن درگذشت.

ژنرال جیاپ، معروف به « نابغه نظامی ویتنام» در نبرد مشهور « دین بین فو » در سال ۱۹۵۴ نیروهای فرانسوی را در هندوچین شکست داد.شکستی که به پایان استعمار فرانسه بر هندوچین منجر شد.

در زمان جنگ ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۵ ویتنام نیز وی فرماندهی نیروهای کمونیست ویتنام شمالی را برعهده داشت. این جنگ به شکست امپرياليسم آمریکا و فرارش از ویتنام جنوبی منجر شد.
در اثر اين جنگ دو كشور جدا شده ويتنام به هم پيوستند.
ژنرال جیاپ، وزیر دفاع و وزیر کشور ویتنام نیز بود.

وونگوئن جياپ از جذاب ترين چهره هاي جنگ ويتنام است . او در سال 1911 در منطقه اي نظامي به دنيا آمد.
او فرزند يك ملاك ورشكسته بود، در يك خانواده فرانسوي ثروتمند بزرگ شد. دور از تربيت و تعليمات ماركسيستي ، مثل يك بورژواي واقعي در كالج امپراتوري هوئه تحصيل كرد و بعد در دانشگاه هانوي در حقوق و فلسفه فارغ التحصيل شد و سرانجام در كالجي فرانسوي استاد ادبيات و تاريخ شد. او عاشق ناپلئون بود، روي تخته سياه ريزه كاري هاي نبردها را ترسيم مي كرد و نفس شاگردانش را مي پرسيد و هميشه خودش را اينگونه توصيف مي كرد: ژنرالي خو ساخته
در 14 سالگي انقلابي شد و به خاطر اعتصاب از مدرسه اخراج شد، در 18 سالگي طعم زندان را چشيد، او براي اولين بار فرمانده گروهي 34 نفره از پارتيزان ها شد كه براي او چندين پيروزي كوچك به ارمغان آوردند.
در سال 1935 وارد حزب كمونيست شد و با يكي از رفقاي حزبي اش به نام مين تاي ازدواج كرد. در سال 1939 كه فرانسه كمونيست ها را غيرقانوني اعلام كرد، به چين گريخت . آنجا نماينده هوشي مينه شد و فرماندهي پارتيزان هاي يوتي مينه )ويت كنگ ( به او سپرده شد.
زنش براي حمايت از فرار او خود را به بازداشت سپرد و در سال 1945 در سلولي پر از موش درگذشت . شايد از همين جا بود كه او كينه ورزيدن را آموخت . او استاد خرابكاري بود و هميشه مي گفت : جنگ پارتيزاني بر اسلحه هاي مدرن غلبه خواهد كرد.
در طول جنگ عليه فرانسه جياپ ارتش مردمي ويتنام را به شكل يك نيروي قوي نظامي سازمان داد. شهرت افسانه اي او نتيجه پيروزي در نبرد دين بين فو در مي 1954 بود.
در اين نبرد او تاكتيك محاصره را به كار گرفت ، ويت مين ها در آن زمان صد توپ را قطعه قطعه كرده و بر شانه ، با دوچرخه و با پياده روي هاي طولاني و طاقت فرسا، بدون غذا تا دين بين فو آوردند، جياپ درست چند روز پيش از مذاكرات صلح ژنو توانست فرانسه را شكست دهد، فرانسه تسليم شد و پس از اين مذاكرات صلح از ويتنام عقب نشيني كرد، اما حال ديگر ويتنام تقسيم شده بود.
در سال 1967 جياپ حمله تت را طراحي كرد و اين آخرين حمله نظامي بزرگش بود. حمله تت شكست خورد. حمله ماه مه شكست خورد. هوئه را از جياپ پس گرفتند و محاصره خه سان شكسته شد، جنگ در آن دوران بيشتر به نفع آمريكا و ويتنام جنوبي پيش مي رفت .
اما به نفع ويت كنگ ها، با اين حال نام او مثل يك سيلي تهديدآميز عامل ترس و وحشت آمريكايي ها بود. او كابوس آنها بود. كافي بود بگويي : )الان جياپ مي آيد(
اوريانا فالاچي ، خبرنگار زن ايتاليايي در مصاحبه اي كه در فوريه 1973 با او درباره جنگ ويتنام داشت ، او را چنين توصيف مي كند.
«قبل از هر چيز كوچكي جثه اش مرا متعجب كرد. مي دانستم قدش به يك متر و پنجاه و چهار نمي رسد. پاها و بازوهاي كوتاهي داشت و كوتاه تر از همه گردنش بود كه فورا در يقه كتش فرو مي رفت . بدنش پهن و چاق بود.
چهره گيرايي نداشت ، شايد به خاطر آن خطوط مبهم چهره اش بود كه نظاره در آن ولو براي كشف چيزي كم اهميت ، زحمتي طاقت فرسا بود.
دهاني بزرگ پر از دندان هاي كوچك ، دماغي پهن و كوفته با دو سوراخ بزرگ ، اما چشم هايش ، چشم هايش شايد باهوش ترين چشماني باشند كه در عمر خود ديده ا م . دقيق ، زيرك و خندان و بي رحم .
مثل دو قطره نور مي درخشيد و مثل دو تيغه تيز مي بريدند و چه امنيت و اطميناني از آن ساطع بود و چه صولت ناباورانه اي .»
جياپ بعد از اينكه در سال 1973 در نبرد استر شكست خورد، از فرماندهي كناره گيري كرد. او در سال 1980 از مقام سياسي «وزير دفاع » ويتنام و در سال 1982 از كرسي حزب كمونيست نيز كناره گيري كرد.
با اين وجود به خاطر افتخاراتش در طول جنگ در جولاي سال 1992 مدال ستاره طلايي را كسب كرد. بالاترين نشان افتخار ويتنام ، جياپ ، هنوز زنده است ، مثل خاطره حماسه ويتنام .(١)

(١) روزنامه اعتماد ملي85/2/11: ژنرال خودآموخته نويسنده: نزهت اميرآباديان

۱ دیدگاه

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.