سرتیتر

لیبی : شورشیان بودند که بمباران می کردند، نه قذافی

Photo Ivan Sekretarev / AP

گاهنامۀ هنر و مبارزه

انوسیتگ آکسیون

سیمون دو بیر

Simon de Beer

(سایت میشل کولن)

http://www.michelcollon.info/Libye-ce-sont-les-rebelles-qui.html

ترجمه توسط حمید محوی

20 مارس 2013

بالگرد تهاجمی می-35 با مسلسل و سبد راکت، هواپیمای شکاری میگ 23، از جمله سلاح هائی است که شورشیان لیبی برای متحقق ساختن «انقلاب دموکراتیک» خود به کار برده اند. با آگاهی به این امر که قذافی مردم خودش را بمباران نکرده، از این پس آشکار شده است که شورشیان قطعنامۀ مرتبط به منطقۀ ممنوعۀ پروا ز را به پشتیبانی ناتو زیر پا می گذاشته اندچنین موردی ماهیت اصلی «جنگ بشر دوستانه» را به روشنی برای ما بازگو می کند.

شش هزار کشته. این رقم در تمام رسانه های منعکس شده بود. در آن دوران تمام رسانه ها اطمینان می دادند که سرهنگ معمر قذافی مردم لیبی را بمباران کرده است، که به شکل صلح آمیز برای اعتراض به قدرت حاکم و دیکتاتور وقت طی 40 سال گذشته، به خیابان ها آمده بودند. ولی این گزارشات معتبر نبود، زیرا تنها از سوی یک فرد، فردی به نام علی زیدان تهیه شده بود که خودش را به شکل اختیاری سخنگوی اتحادیۀ لیبی برای دفاع از حقوق بشر و عضو عالی رتبۀ اپوزیسیون معرفی می کرد. امروز، علی زیدان پست نخست وزیری را در لیبی اشغال کرده است، و در بطن دولت جدید، هیچکس بخاطر دروغ پردازیهایش که موجب بمباران لیبی توسط ناتو و سپس سرنگونی قذافی شد، به او اعتراض نمی کند.

با این وجود، علی زیدان از دقت کافی برخوردار نیست. خیلی دور از 6000 کشته، از این پس شمار قربانیان پیش از بمباران ناتو 300 نفر تخمین زده شده است. این رقم از گزارشات سازمان های معتبر مانند عفو بین الملل، دیدبان حقوق بشر و فدراسیون بین المللی اتحادیۀ حقوق بشر استخراج شده است. این مدارک تنها مدارکی هستند که با گزارشات دولت لیبی در آن دوران بلوا تطبیق می کند.

شمار قربانیان به ویژه از این جهت حائز اهمیت و توجه است که ریاکاری کشورهای غربی را بر ملا می سازد، زیرا در همان دوران سه برابر کمتر از قربانیان مبارک در مصر است. اختناقی که رسانه های غربی از افشای وسعت آن امتناع کردند، و به این دلیل که در زمان مبارک، مصر یکی از بهترین متحدان غرب در خاورمیانه بود. بر عکس لیبی قذافی به دلیل استقلال بیش از حد مجاز عامل مزاحمی به شمار می آمد. در نتیجه، هر بهانه ای برای تغییر رژیم مناسب بنظر می رسید.

در مورد «بمباران» مردم لیبی توسط قذافی، از این پس می دانیم که دروغی بیش نبوده. دیدبان حقوق بشر اطمینان می دهد که «با وجود گزارشات برخی رسانه ها، هرگز ثابت نشد که هواپیماها یا هلیکوپترها روی تظاهرات مردم در طرابلس آتش گشوده اند».

بر عکس، شورشیان هواپیمای شکاری و هلیکوپتر تهاجمی به کار برده اند. در واقع، اگر به مقالۀ فیگارو ماه سپتامبر 2011 باور داشته باشیم، شورشیان از تاریخ 14 مارس _ یعنی پیش از مداخلۀ نظامی ناتو _ هواپیماهای شکاری میگ 23 و دست کم دو هلیکوپتر تهاجمی می-35 در اختیار داشته اند. این نوع هلیکوپتر ها به نام «تانک پرنده» یا «ترمیناتور» شهرت دارند، به چهار مسلسل در جلو و دو سبد راکت زیر بالهایش مجهز می باشد(1).

به گفتۀ «لو فیگارو» این هلیکوپترها هیبت «ویرانگر و مرگ آوری» دارند. در نتیجه بر خلاف آنچه رسانه های حاکم در غرب غالبا منعکس ساختند(2) شورشیان به سلاح های سنگین مجهز بودند. علاوه بر این شورشیان با خیال راحت قطعنامۀ 1973 سازمان ملل متحد را نقض می کرده اند. مضافا بر این که شورشیان با رضایت و تبانی ناتو دست به چنین اعمالی می زدند.

بر این اساس جای شگفتی نیست که امروز روسیه و چین با هر گونه قطعنامه علیه سوریه مخالفت می کنند. این دو کشو ربه خوبی می دانند که غربی ها یک ثانیه تردید نخواهند کرد و به محض این که قطعنامۀ مشابهی را تصویب شود، فورا آن را برای منافع خودشان به کار خواهند برد و مداخلۀ نظامی به راه خواهند انداخت. یعنی بر پا کردن جنگ جدیدی که به هرج و مرج بیشتر در کشور دامن زده و به تمام منطقه گسترش خواهد یافت.

اخیرا روزنامۀ «آفریقای جوان» نوشت : «دو سال پس از انقلاب، لیبی هیچگاه تا این اندازه موجب وحشت همسایگانش نشده بود». با چنین وضعیتی کاملا موجه است که بخواهیم از تکرار آن در خاورمیانه اجتناب کنیم

Source : michelcollon.info

LibyeMouammar KadhafiOTAN

منبع : میشل کولن

http://www.michelcollon.info/Libye-ce-sont-les-rebelles-qui.html

پی نوشت مترجم :

1)می– 35 البته مدل تجارتی می-24 است که هنوز هم خرید و فروش می شود و اخیرا برزیل 10 فروند از آنها را به بهای 300 میلیون دلار از روسیه خریداری کرد. ولی این نوع هلیکوپترها در حال حاضر با وجود می 28 و کا50 و کا 52 در وضعیت نازلتری قرار گرفته است. شوروی از این نوع هلیوکوپتر ها برای مقابله با پارتیزانهای افغان استفاده می کرد و دارای شکنندگی هائی در جنگ چریکی بود که سعی کردند با کارگزاری مسلسل در پشت هلیکوپتر جبران کنند. عراق نیز از این نوع هلیکوپتر در جنگ نیابتی علیه ایران به کار برده است.

2)و به همین گونه رسانه های اپوزیسیون های انیرانی تا خود جمهوری اسلامی در فارس نیوز که فرصت را غنیمت شمرده و از حملۀ قذافی به مساجد یاد کرده بود. در زمان خاتمی نیز، امروز کاشف به عمل آمده که این آقا به انضمام رهبر جنبش سبز موسوی برای امپریالیسم جهانی در تهاجم به عراق و افغانستان پادوئی کرده است، یعنی موضوعی که آنها را نیز به همکاری در جنایت علیه بشریت متهم می سازد.

Investig’Action