سرتیتر

«هنر جنگ» هیلاری کلینتون برای مأموریت خیر خواهانه به آفریقا رفت

 

نوشتۀ مانلیو دینوچی

شبکۀ ولتر

رم(ایتالیا)

19 اوت 2012

گاهنامۀ هنر و مبارزه/ترجمه توسط حمید محوی/پاریس/24 اکتبر 2012

وزیر امور خارجۀ هیلاری کلینتون و تعدادی از کارفرمایان شرکت های چند ملیتی سفر دور آفریقا را از 31 ژوئیه تا 10 اوت 2012 آغاز کردند که طی آن از انسان دوستی ایالات متحده داد سخن همی راندندی. در واقع کاروان مسخره ای بود که مانلیو دینوچی حاصل سیاست استعماری واشینگتن و شرکت های تجاری در قارۀ سیاه را توضیح می دهد.

هیلاری کلینتون از 9 کشور آفریقائی بازدید به عمل آورد، سنگال، اوگاندا، سودان جنوبی، کنیا، مالاوی، آفریقای جنوبی، نیجریه، غنا، جمهوری بنین، و دعا کرد که رحمت الهی از آن این مرز و بوم باشد و قسم خورد که واشینگتن هیچ هدفی بجز «تقویت نهادهای دموکراتیک، گسترش رشد اقتصادی، پیش برد اهداف صلح آمیز و امنیت» در آفریقا ندارد.

وزیر امورخارجۀ هیلاری کلینتون در ماه اوت به آفریقا رفته است تا به کارهای نیک بپردازد. او در این مأموریت نیکخواهانه توسط هیئتی از اعضای مدیریت شرکت های بزرگ چند ملیتی ایالات متحده همراهی می شد. امور تجاری، بله البته، ولی با استناد به اصول اخلاقی که کلینتون در داکار از آن سخن یاد کرد : « در بیست و یکمین قرن باید دوران خارجیانی که برای چپاول ثروت آفریقا می آمدند و بردند و تنها خورده ای ناچیز از آن را پشت سرشان باقی می گذاشتند به پایان رسد».

برای همگان شناخته شده است که هیلاری کلینتون طرفدار پایدار تجارت پایاپای و مشترک است. به همان شکلی که در نیجریه انجام می گیرد که صنعت نفت زیرتسلط شرکت های آمریکائی نیمی از نفت خام استخراج شده را به بهای سالانه بیش از 30 میلیارد دلار می برند. برای شرکت های چند ملیتی و برگزیدگان و صاحبان امتیاز نیجریائی منبع ثروت سرشاری به حساب می آید که تقریبا چیزی از آن برای مردم باقی نمی ماند.

بر اساس گزارشات بانک جهانی، بیش ازنیمی ازمردم نیجریه زیر خط فقر به سر می برند و میزان امید طول عمر کمتر از 51 سال است. آلودگی نفتی که شرکت شل به آن دامن زده، دلتای رود نیجر را قویا نابود کرده است : برای پاکسازی این منطقه، بر اساس گزارشات سازمان ملل متحد، به میلیاردها دلار بودجه و زمانی معادل 25 سال نیاز دارد.

همین برنامه را برای سودان جنوبی تدارک دیده اند، پس از تجزیۀ کشور که به پشتیبانی ایالات متحده صورت گرفت، 75 درصد نفت سودان در معرض استخراج قرار گرفته، و مواد اولیه گرانبها و زمین های قابل کشاورزی وسیع را نیز باید به آن اضافه کنیم. شرکت تگزاسی «نیل ترادینگ اند دولوپمنت» به مدیریت سفیر اسبق آمریکا دوگلا سبا اهداء 25000 دلار، 400000 هکتار زمین را در اختیار گرفته است و حق بهره برداری از آن را تا 49 سال به انضمان منطقۀ جنگلی را بخود اختصاص داده است.

تصرف زمین های بارور در آفریقا، پس از بیرون کشیدن آن از دست مردم به معاملت مالی پر درآمدی تبدیل شده که توسط گلدمن ساچز و جی پی مورگان اداره می شود، حتی هاروارد و دانشگاه های پر اهمیت ایالات متحده وارد این کارزار شده اند.

با این وجود استراتژی اقتصادی ایالات متحده در آفریقا با مشکل عظیمی روبرو شده است : چین. چین با شرایط بسیار مناسبتر برای کشورهای آفریقائی، بندر و فرودگاه و جاده و راه آهن می سازد. برای عبور از چنین مانعی، واشینگتن ژوکرش را به کار می برد : مرکز فرماندهی آفریقا ( آفریکوم) که « از منافع و امنیت ملّی ایالات متحده دفاع می کند، توان دفاعی کشورهای آفریقائی را تقویت می کند». به عبارت دیگر با تکیه به برگزیدگان نظامی (که واشینگتن آنها را به خدمت می گیرد و به آنها آموزش و دلار می دهد) تعداد زیادی از کشورهای آفریقائی را در مدار واشینگتن قرار می دهد. و وقتی موفقیتی بدست نمی آورد، آفریکوم «عملیات نظامی را برای ایجاد امنیت مناسب برای دولت های خوب هدایت می کند». به همان شکلی که در عملیات « اودیسه دان» توسط آفریکوم در مارس 2011 انجام گرفت : آغاز جنگ برای سرنگونی لیبی (کشور آفریقائی با ذخائر نفتی سرشار) و خفه کردن سازمان های مالی اتحادیل آفریقا، که به پشتیبانی مالی لیبی ایجاد شده بود.

در نتیجه در حال حاضر ایا در لیبی دولت خوبی سر کار آمده است که به فرمان واشینگتن عمل می کند؟

« L’art de la guerre »

Hillary missionnaire en Afrique

par Manlio Dinucci

Réseau Voltaire | Rome (Italie) | 19 août 2012