سرتیتر

ویلیام انگدال : «فرانسه نقش آدم کش حرفه ای را در سوریه به حساب ایالات متحده به عهده گرفته است»


گاهنامۀ هنر و مبارزه

ترجمه حمید محوی

 

رئیس جمهور فرانسوآ هولاند (در مرکز عکس) و وزیر امورخارجۀ فرانسه لوران فبیوس(دومین نفر از سمت چپ از دید بیننده) به مناسبت سومین ملاقات «دوستان سوریه» که روز 6 ژوئیۀ  2012 در پاریس برگزار شد با اعضای اپوزیسیون سوریه عکس یادگاری گرفتند. (رویترز)

ویلیام انگدال استاد دانشگاه در ایالات متحده در شبکۀ تلویزیون «روسیا تودی»(روسیه امروز) اظهار داشت : «فرانسه به حساب ایالات متحده که نمی خواهد تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری در نوامبر دستش را آلوده سازد، عهده دار ارسال پول و توپخانه برای شورشیان شده است.»

بر اساس یک منبع دیپلماتیک که توسط آژانس بریتانیائی رویترز به نقل آمده، ارسال این کمک ها از روز جمعۀ گذشته به پنج مقام محلی، به اصطلاح در «مناطق آزاد شده»، در استان های سوریه دیر الزور، حلب و ادلب، آغاز شده است.

ویلیام انگدال نویسندۀ تحلیل ها و تحقیقات مهم دربارۀ جغرافیای سیاسی، در مصاحبه با «روسیا تو دی» تأکید کرد که این نوع حرکات تنها می تواند به وخیم تر ساختن اوضاع و خون ریزی بیشتر در سوریه بیانجامد.

روسیا تو دی : چرا فرانسه تا این اندازه در سوریه مداخله می کند؟ فرانسه با پشتیبانی از شورشیان در پی دستبابی به چه اهدافی است؟

ویلیام انگدال : من فکر می کنم که فرانسه یک «تاجر صلح» خیلی متقلب و ریاکار در تمام طول این روند بوده است. فکر می کنم که فرانسه، اگر بتوانیم بگوییم، به عنوان مأمور امور خارجۀ ایالات متحده تا پایان انتخابات، عمل خواهد کرد. اوباما مایل نیست تا پایان انتخابات در ایالات متحده، وارد منازعه ای به پیچیدگی سوریه شود. فکر می کنم که فرانسه در حال ایفای نقش آدم کش حرفه ای در سوریه است، و پیشنهاد این کشور برای ارسال توپخانۀ سنگینبه مناطق به «اصطلاح آزاد» یکی از بی شرمانه ترین اقداماتی بود که هرگز نمی توانستیم تصور کنیم. چنین موردی به جنگ داخلی و خون ریزی بیشتر خواهد انجامید، و هر نتیجه ای را می توان از چنین کاری انتظار داشت، بجز صلح. در نتیجه این موضوع را باید یکی از خطرناکترین تصمیمات ناتو در سوریه در این 18 ماه گذشته تلقی کنیم.

روسیا تو دی : کمک های مستقیم فرانسه آیا می تواند برای برهم زدن توازن نیروها  در جنگ سوریه کافی باشد؟

ویلیام انگدال : فکر می کنم که اگر تمام گزارشات را در بارۀ جنبش اخوان المسلین از وقتی که در مصر به قدرت رسیدند مورد بررسی قرار دهیم، می بینیم که اپوزیسیون سوریه تحت نظارت اخوان المسلمین قرار دارد، همان سازمان است و برنامه اش در دراز مدت، وارد کردن پیاده نظام اسلامی بر اساس الگوی القاعده یا طالبان است که می خواهد شریعت اسلامی را در سوریه بر پا کند، و به همزیستی مذاهب پایان دهد که طی ده ها سال، با مدیریت خاندان اسد وجه مشخصۀ زندگی در سوریه بوده است.

روزنامه نگارانی که در سوریه به سر می برند طی چندین ماه گذشته، دائما گزارش داده اند که گروهی را که معمولا «اپوزیسیون» می نامند، متشکل از اعضای القاعده یا مجاهدین مسلح است که از عربستان سعودی و دیگر کشورها آوره اند، و همین گروه ها هستند که شهروندان را به قتل رسانده  و سر آنها را می برند و سپس این جنایات را به دولت سوریه نسبت می دهند.

برای این که بتوانیم تصور روشنتری از باز شناسی دولت در تبعید یا دولت ساختگی داشته باشیم، کافی است که تصور کنیم که روسیه کوک کلوکس کلان را به عنوان دولت ایالات متحده در تبعید بازشناسی کند و به آنها توپخانه بدهد تا بتوانند با واشینگتن رویاروئی کنند و یا چیزی شبیه به این. خیلی پوچ به نظر می رسد.

روسیا تو دی : فرانسه با جلودار شدنش و از این که می خواهد در رأس جریانات سوریه قرار بگیرد، در پی کسب چیست؟

ویلیام انگدال : پرسش خوبی به نظر می رسد. از دیدگاه تاریخی، نخبگان فرانسوی از دوران ناپلئون، در سطح جغرافیای سیاسی، همیشه تمایل داشته اند موضعی را اتخاذ کنند که فراتر از امکاناتشان بوده است. و فکر می کنم که از دوران سرکوزی و از دوران حمایت نظامی فرانسه از سرکوزی برای وارد شدن به ناتو، [نخبگان فرانسوی] همیشه تمایل داشته اند، در مقابل هر تصمیم مهم در سطح بین المللی، بیش از اندازه در مورد امکاناتشان اغراق کنند، و البته با نتایج اسفناک برای فرانسه. ماجراجوئی در سوریه که دولت فرانسوآ هولاند- لوران فبیوس آغاز کرده اند ممکن است زیر پای خودشان منفجر شود…خطرناک برای فرانسه، و حتی برای جهان، و ممکن است با یک محاسبۀ اشتباه به جنگ جهانی سوم بیانجامد. این ماجرا خطرناکترین موردی است که من با سابقۀ 37 سال تحلیل سیاسی، تا کنون هرگز با آن سروکار نداشته ام.

 

William Engdahl : « La France joue le rôle de nervi des Etats-Unis en Syrie »

Réseau Voltaire | 11 septembre 2012

http://www.voltairenet.org/William-Engdahl-La-France-joue-le