سرتیتر

هنر جنگ : سلاح های نوین آپارتاید از کشتار معدنچیان ماریکانا تا کشتار چوپانان افغان برای حفظ منافع شرکت های چند ملیّتی

 

نوشتۀ مانلیو دینوچی

ترجمه توسط حمید محوی

گاهنامۀ هنر و مبارزه

«با کوهی اندوه با شما بخاطر از دست دادن همکارانتان می گریم» این بیانیه را رئیس لونمین (1) در 13 اوت به مناسبت سوگواری ملّی در آفریقای جنوبی اعلام کرد. «همکاران» یعنی 34 نفر از کارگران معدن که دست به اعتصاب زده بودند و توسط پلیس ماریکانا (شهری در شمال غربی آفریقای جنوبی) کشته شدند. شرکت لونمین که مرکز آن در لندن واقع شده، مالک معدن بزرگ پلاتین است. معدنچیان تنها برای حقوق بیشتر اعتصاب نکرده بودند، بلکه به نظام بهره کشی غیر قابل دفاع معترض بودند. لونمین که اطمینان می دهد با «حسن نیّت، شفافیت و احترام» در این مورد اقدام کند، از طریق واسطه ها از مناطق دوردست کارگر استخدام می کند و با تهدید گروه های کارگر را علیه یکدیگر تشویق می کند. و حتی اگر «کد اخلاقی» می گوید «برای افراد و محیط زیست خطر باید روی صفر باشد»، کار در شرایط نامناسب علت اصلی سانحه های دائمی و مرگبار است. علاوه بر این باید خساراتی را که زباله های معدن به محیط زیست وارد می سازند به فهرست اضافه کنیم. این موضوع حتی آب آشامیدنی مردم منطقه را نیز در بر می گیرد، که تنها در شب به آن دسترسی دارند که البته منظور آب آلوده است. وقتی سه هزار معدنچی دست به اعتصاب فی البداهه زدند، روز 16 اوت، آنها را به «اعتصاب غیر قانونی» متهم کردند، و بر اساس «تجویز قانونی» به آنها «اخطار نهائی» دادند : یا فورا سرکار بروید یا اخراج خواهید شد. این اخطار برای 34 نفر از آنها واقعا اخطار نهائی بود : پلیس آنها را به قتل رساند، و
78 نفر دیگر از آنها نیز هنگام فرار از پشت تیر خوردند و زخمی شدند.

چهار روز بعد، لونمین اعلام کرد که «در ماریکانا وضعیت آرام است» و یک سوم از 28 هزار معدنچی به معدن بازگشته اند.

رئیس جمهور آفریقای جنوبی ژاکوب زومبا (کنگرۀ ملی آفریقا) یک هیئت تجسسی را برای روشن ساختن مسئولیت واقعۀ کشتار معدنچیان تعیین کرد. روشن است که یک نفر خواهان چنین واقعه ای بوده و می خواسته آنها را بکشد : در غیر این صورت علیه تظاهر کنندگانی که تنها به چوب مسلح هستند، پلیس مسلح به تنفگ تهاجمی اتوماتیک نمی فرستند. به سادگی می توان دریافت که یک نفر جواز آن را به شکل مخفیانه صادر کرده بوده است : معدنچیان با گلوله های پلاتینی مورد اصابت قرار گرفته و کشته شده اند.

صنعت پلاتین در آفریقای جنوبی – که 80 درصد تولید جهانی این فلز استراتژیک را در بر می گیرد (در ساخت مبدل کاتالیست در صنایع اتومبیل نیز کاربرد دارد) در اختیار سه گروه چند ملیتی می باشد، لونمین، امپالا پلاتینوم و شرکت انگلیسی و آمریکائی پلاتینوم.

آپارتاید سیاسی طی مبارزات طولانی توسط کنگرۀ ملی آفریقا از بین رفت، ولی ریشه های اقتصادی ان باقی مانده است. به همین علت اتحادیۀ جوانان کنگرۀ ملّی آفریقا با قطع نظر از رهبران حزب، خواهان ملی کردن معادن شده اند.

این موضوع از آفریقای جنوبی خیلی فراتر می رود، و نماد آپارتاید وسیعی است که از طریق آن قدرت های اقتصادی و مالی برگزیده و صاحب امتیاز، کار و منابع تمام جهان را از آن خود می سازند، و بخش عظیمی از مردم جهان را از منافع آن محروم می سازند.

وقتی علیه قدرت آنها دست به اعتصاب می زنند و شورش می کنند، با سلاح هایشان زیر چتر قانون معترضان را نشانه می گیرند. در نتیجه جای تعجبی نخواهد داشت که ایالات متحد ه از سلاح هائی که از عراق و افغانستان بیرون کشیده است، برای شکار کارگران مکزیکی مورد استفاده پیدا کند، که در ماکیلاندوراس مورد بهره کشی قرار می گیرند، و برای کسب حقوق بشر سعی می کنند وارد ایالات متحده شوند. و برای حبس آنها پشت دیوار نوین آپارتاید پهپادهایی را به کار خواهند برد که اخیرا در جنگهایشان برای دفاع از منافع شرکت های چند ملیتی آزمایش کردند.

پی نوشت

1)Lonmin

http://g-honar-v-mobarze.blogfa.com/post/272

29 اوت 2012

L’art de la guerre : Les armes du nouvel apartheid

par Manlio Dinucci

Mondialisation.ca, Le 28 aout 2012
http://www.mondialisation.ca/index.php?context=va&aid=32534