سياسی

میکروفون باز

این اولین بار نیست که در دیدار سران دولتها میکروفونی باز میماند و جهانی از نجوای این حضرات مطلع می شود. محاورهء جورج بوش که می انگاشت دست اسرائیل در حمله به جنوب لبنان را باید باز گذاشت و تلاش سازمان ملل برای آتش بس را باید چند صباحی معطل کرد٬ هنوز در گوشمان طنین دارد. یا دروغگو خوانده نیتان یاهو از سوی سارکوزی رئیس جمهور فرانسه و جواب اوباما به او که پس من چه کنم که هر روز باید با او سر و کله بزنم! 

اما این بار مکالمه بین دو یار غار نبود بلکه پیشنهاد معامله مبهمی بود بین رئیس جمهور آمریکا و روسیه در نشست کنفرانس دو روزه امنیت هسته ای در پایتخت کره جنوبی. بی بی سی در خبر٧ فروردین ماه ١٣٩١می نویسد:

«آ قای اوباما در این گفتگو به همتای روس خود گفته که حاضر است بعد از انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده، در زمینه موضوعات مورد اختلاف طرفین همچون سپر دفاع موشکی انعطاف بیشتری به خرج دهد. «

پیش از همه این سئوال در ذهن می آید که چگونه علیرغم دستورالعملهای سفت وسخت امنیتی امکان باز ماندن یک میکروفون درچنین نشستی هست؟ شبکه خبری  ای بی سی  که متاثر از محافل سرمایداران یهود است این مکالمه را با علم  به پی آمد آن بر انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در پائیز آینده منتشر میکند.

دولت آمریکا که نشر نظرات (حتی افراد غیر آمریکائی) را از طریق ویکی لیکس تهدیدی برای امنیت و منافع آمریکا تلقی میکند اینبار از زبان کاخ سفید عنوان کرده که » این مکالمه کم اهمیت است».  برای آنکه دریابیم این عکس العملی است از موضع ضعف٬ کافی است به همان خبر بی بی سی مراجعه کنیم تا بخوانیم:

«… روسیه این طرح را تهدیدی علیه امنیت خود دانسته است. رئیس جمهور روسیه پیشتر هشدار داده بود که در صورت پافشاری ایالات متحده بر اجرای طرح دفاع موشکی، ممکن است کشورش از پیمان خلع سلاح هسته ای (استارت) خارج شود و جنگ سرد جدیدی بین دو قدرت در‌گیرد.»

بنابراین باید اصل را بر آن گذاشت که اظهارات رئیس جمهور آمریکا در باب مسئله ای که میتواند دنیا را دوباره با جنگ سرد مواجهه کند اصلا کم اهمیت نیست!

نکته مهمی که در این درز خبری است را میتوان در این سئوال گنجاند که: اگر بپذیریم که در سیاست جهانی قانون بازی دادن و گرفتن است آنوقت این پرسش می ماند که  آمریکا چه انعطافی از روسها انتظار دارد که متقابلا قصد نشان دادن انعطاف در این موضوع با اهمیت را دارد (مشروط بر آنکه اوباما در انتخابات آتی پیروز شود)؟

برای درک موضوع استعانت میجویم از کتاب » گلخانه ای در کویر»٬ صفحه ٨ که به تحولات بهار عربی پرداخته و تحلیل پاره ای از مفسران را نقد میکند در باب علایق روسها در سوریه:

«… بدون شک روسها مثل هر مملکت دیگر دنبال منافع خویشند اما این منافع در بندرطرطوس و نفت اندک سوریه نیست (روسها بزرگترین منابع نفت و گاز دنیا را دارند). انگیزه روسها در این باب فشار بر آمریکاست.

بعد از روی کار آمدن اوباما٬ آمریکا طرح دولت بوش بمنظور استقرار شبکه موشکی در طول مرز روسیه را متوقف کرد. در این دوران شاهد بودیم که روسها از بسیاری از سیاستهای آمریکا حمایت کردند من جمله تصویب قطعنامه ای که فروش موشک اس اس-٣٠٠ را به ایران ممنوع کرد (روسها پول این موشکهای ضد هوائی را هم از جمهوری اسلامی گرفته بودند). اما در ٢٠١١ آمریکائیها دوباره طرح موشکیشان را علم کردند فرا تر از آن در اعتراضات بر علیه پوتین بعد از انتخابات مجلس روسیه موضع گیری خانم کلینگتون شکی بجای نگذاشت که دولت آمریکا بی علاقه نیست که تئاتر فعلی دمشق را در مسکو باز اجرا کند.»

دولت اوباما نه تنها در سوریه بلکه در ایران٬ هم به انعطاف روسها نیاز دارد و از این روست که به مدودف القا میکند که اگر از سیاست او حمایت کند و بر این دو دولت فشار آورد٬ نتیجه احتمالا پیروز وی در انتخابت آتی خواهد بود که در ازای آن٬ اوباما حاضر به دادن امتیازی در طرح پایگاههای موشکی در اطراف مرزهای روسیه است.

برای فهم سیاست اوباما باید به خبر دیگری در٧ فروردین ماه ١٣٩١از بی بی سی از همان کنفرانس رجوع کرد:

«باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا از کره شمالی و ایران خواسته است تا برنامه‌های هسته‌ای خود را کنار بگذارند

  و از مواجهه خودداری کنند. او گفت که زیر پاگذاشتن معاهدات بین‌المللی، عواقب و پیامدهایی را به دنبال دارد …

 هنوز برای راه‌حلی دیپلماتیک فرصت هست…اما این فرصت کوتاه است …رهبران ایران باید بدانند که از راهی که

 پیش رو دارند، گریزی نیست.»

رئیس‌جمهور آمریکا گفت:این امکان وجود دارد که ایران با راه‌حلی دیپلماتیک، همزمان با رفع نگرانی‌های جامعه بین‌الملل، به انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای دست یابد.

او از دیدار خود با رهبران روسیه و چین در حاشیه کنفرانس خبر داد و گفت که هدف از این دیدارها یافتن راه‌حلی است که ایران در چارچوب آن به تعهدات خود عمل کند. «

اگر دو خبر بی بی سی را کنار هم بگذاریم و از عقل سلیم و زبان ساده استفاده کنیم باید گفت:

در مذاکرات هسته ای آتی بین جمهوری اسلامی ایران ودول (٤+٢)٬ غرب با پیشنهاد مشابه محمد البرادعی خواهد آمد که در آن ایران حق غنی سازی محدود ( احتمالا چند در صد و به هیچ وجه نه بیشتر از ٢٠% ) را زیر نظر آژانس بین المللی انرژی بدست خواهد آورد مشروط بر آنکه صنایع هسته ای وموشکی ایران کنترل شود.

ظاهرا تفکر دولت اوباما این گونه شکل گرفته که اگر روسها و چینی ها با او همکاری کرده و دولت جمهوری اسلامی ایران هم این طرح را قبول کند٬ وی میشود کندی در بحران موشکی کوبا و برنده انتخابات بعدی آمریکا.

چنانچه روسها و چینی ها راه نیایند یا دولت جمهوری اسلامی حاضر به کوتاه آمدن نشود آنوقت درها برای حمله به ایران باز است و او از این فرصت استفاده خواهد کرد تا به یاری تشکیلاتی چون آیپک رقبای انتخاباتی خود را از میدان بدرکند. کیفیتی از احتمال جنگ در کتاب «جنگی که در خواهد گرفت » بحث شده است که خواننده را به آن رجوع میدهم. اما در همان ماخذ میآید:

» با در نظر گرفتن آب و هوای منطقه جنوب ایران اگر غرب واقعا بخواهد تعرضی را انجام دهد یا باید بعد از سه ماه دیگر (اواخر اسفند ماه٬ مارچ ٢٠١٢) دست بکار شود یا ده ماه دیگر (اواسط مهر٬ سپتامبر٢٠١٢).

برای تاریخ اول٬ مشکل زمان کوتاه برای آماده سازی حمله میتواند مطرح باشد. با توجه به اینکه غرب در ١٩٩١ در عرض فقط ٤ ماه مهیای حمله به عراق شد و اینکه اکنون بیش از چهل هزار نظامی آمریکائی در عربستان٬ کویت٬ امارات و بحرین حضور دارند اینکار غیر ممکن نیست (آمریکا با خروج از عراق بخشی از تجهیزات و نفرات خود را به عربستان و کویت منتقل کرده).

برای تاریخ دوم شاید کارشناسانی  باشند که نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را عاملی بازدارنده بدانند. اما اوباما میتواند روی حمایت جمهوریخواهان هم درکنگره و هم در سنا حساب کند. جمهوریخواهان برای حمایت از جنگ همیشه رای مثبت داشته اند ودعوای دو حزب بر سر قدرت در پاره ای مقاطع کنار گذاشته میشود. یکی از آن مقاطع جنگ ویتنام بود چرا که یک رئیس جمهور دمکرات یعنی کندی جنگ را شروع کرد و جمهوریخواهان هم از آن حمایت کردند. «

ادامه وضع حاضر عملا ممکن نیست. تحریمهای غرب شمشیر دو لبه ایست که هم حکومت جمهوری اسلامی و هم خود غرب را میبرد. این را نه تنها در افزایش بهای نفت می بینیم بلکه فشار بیشتر غرب به معنی راندن ایران به سمت حکومتهای چین و روسیه می باشد. رژیم آخوندها بوضوح نشان داده که زیر فشار تحریم عقب نشینی نمیکند.  به همین دلیل غرب نمی تواند مدت زیادی بر شمشیر تحریم تکیه کند و نیاز به شمشیر دیگری دارد. از این روست که اوباما میگوید:» فرصت کوتاه است» .

اخیرا بی بی سی دربخش «ناظران میگویند» مطلبی از آقای منصور فرهنگ تحت عنوان » ایران بر سر دوراهی جنگ و مصالحه» منتشر کرد که در آن ایشان عنوان میکند: سیاست آمریکا جائی برای انعطاف ندارد و این حکومت جمهوری اسلامی است که باید کوتاه بی آید و الا جنگ اجتناب ناپذیر است.

در سیاست همه چیز زیر فشار منعطف میشود! با بالا گرفتن فشار انتخابات٬ میبینیم که اوباما ناگزیر به  اعلام انعطافی مبهم در برابرروسها شده است. اما این انعطاف برای رژیم آخوندها ( همانگونه که در مورد قذافی و صدام دیدیم) شمارش معکوسی خواهد بود. از این رو این سئوال در ذهن معلق می ماند که چرا حکومت آخوندها باید تن به این سازش بدهد اگر تضمینی از سوی آمریکا برای بقای خود کسب نکند؟

حاکمیت جمهوری اسلامی به ایده آلیسم مذهبی توسل میجوید تا دنیای سفید و سیاهی را بر اساس خوب وبد ترسیم کند لذا به آمریکا برای ایفای نقش آن عامل بد یا سیاه نیاز دارد. جمهوری اسلامی سی و سه سال صدها هزار ممد بسیجی را اینگونه دائما سرپا نگاه داشته. در کتاب «تحلیلی کوتاه بر انقلاب ۱۳۵۷ ایران و روند سی ساله آن» آمده:

» این تداوم از یک طرف ، حضور بخشهای سنتی جامعه را لازم دارد که باید به طرق مختلف سازمان داده شوند (ازنماز جمعه تا بنیاد مستضعفین، از حزب جمهوری اسلامی تا تشکیل بسیج و سپاه پاسداران) و از  طرف دیگر این گروه متعبد سازمان یافته باید همواره در رویارویی با یک دشمن باشد وگرنه بدلیل ضعف تفکری امکان رشد نداشته وخطر انفعال یا تجزیه از درون هست. این دشمن: چپ کافر، مجاهد منافق، لیبرال خائن …  اصلا همه دنیاست! «

فرض گیریم که  رژیم آخوندی و آن سرداران سپاهش قبول کرنش کنند٬ باید دید خامنه ای شاخ چنین انعطافی را چگونه در جیب آن صدها هزار ممد بسیحی خواهد گذاشت!


۱ دیدگاه

  1. mamnoon az matalebe roshangari ke entekhab mikonid. siyasat chiziye ke bayad az janbehaye mokhtalef behesh negah kard. in tor ke maloome parandeye shoome jang bar faraze iran parvaz mikone va har lahze nazdiktar mishe. va kari ham az daste ma sakhte nist.!! che bayad kard??

    دوست داشتن

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.