تاریخی, سرتیتر

امپراتوری قاطی کرده!

دنيای جوان

مومياابوجمال

تارنگاشت عدالت

سياست‌مداران آمريکائی خود را به لابی جنگی می‌فروشند. پس از عراق و افغانستان آيا اکنون نوبت ايران است؟

کافی نبود که در کاپيتول‌هيل يک مشت فاحشه سياسی بی حيا، عذر می‌خواهم يک مشت زنازاده سياسی بی‌حيا  ولگردی می‌کند و خود را به هر که بيشتر بپردازد، می فروشند. خيلی ساده اين طبيعت سياست آمريکائی است که خود را بی پيرايه‌ای عيان ساخت پس از آن که ديوان عالی قضائی ايالات متحده  اوائل سال 2010 در مورد «Citizen United» حکم کرد که شرکت‌ها محقند بنا به ميل خود کمک مالی   در اختيار نامزدهای انتخاباتی قرار دهند. ديوان عالی قضائی براين عقيده بود که اين عمل در خدمت «آزادی بيان» قرار دارد.
ولی مثل اين‌که اين هم کافی نباشد، اکنون همين سياست‌مداران در مورد ايران مسابقه گذاشته‌اند، که کدام‌يک هوادار جدی‌تر و سرسخت‌تر سياست مشت آهنين است. سياست‌مدارانی که در عمر خود حتا يک‌بار مجبور نبوده‌اند از يک مسابقه مشت‌بازی پيروزمند بيرون آيند، به انتخاب کنندگان خود وعده می‌دهند هرچه زودتر کشوری را که هيچ‌گاه ايالات متحده آمريکا را مورد حمله قرار نداده ، موردبمباران‌های هوائی قرار داده و آن را با خاک يکسان کنند. و آن‌هم با وجود يک جنگ ده ساله در عراق،  ارتش روحيه‌باخته آمريکا ، پيشکسوتان از نظر جسمی و روحی مجروح و تصويری از ايالات متحده در جهان که حتا  از زمان جنگ ويتنام نيز بدتر است. آن‌چه که کشتار عراق و افغانستان به ما می‌آموزد، اين واقعيت است که جنگ‌ها خيلی ساده آغاز می‌گردند ولی بسيار سخت به پايان می‌رسند. عراق که روزی سمبل دستاوردهای تمدن غرب به شمار می‌رفت، مبدل به گورستانی شد که شهروندانش آماج فاجعه، مرگ و نوميدی هستند.
اگر جمهوری اسلامی ايران کوشش می‌کند تا به توانائی اتمی نائل گردد، بد نيست اشاره کنيم،که ايالات متحده آمريکا قبل از سال 1979، يعنی وقتی که اين کشور زير حکومت ديکتاتوری محمد رضا شاه پهلوی رنج می برد،  برنامه مشابهی را در اين کشور مورد پشتيبانی قرار می‌داد. اگر ايران امروز نيز علاقمند است تا به انرژی اتمی دست يابد، تنها به اين دليل که شاهد بود، چگونه ارتش آمريکا با خشونت به همسايه اين کشور عراق حمله برده.
چرا با سکوت پذيرفته می شود که  اسرائيل صدها کلاهک هسته‌ای دراختيار داشته باشد ولی آنها حاضر نيستند که ايران دارای حتا يک نيروگاه هسته‌ای باشد؟ کدام کشور در اين منطقه بيشتر شهرت دارد که به همسايگان خود حمله می برد و جنگ‌افروزی می کند ـ ايران و يا اسرائيل؟
اما سياستمداران هردو حزب پرقدرت ايالات متحده دستان خود را دراز کرده و مانند فاحشه‌ها به دنبال فاسقين خود میدوند. «جنگ افروزی؟ چقدر می‌پردازی؟» و در شرايطی که در درون کشور مدارس دولتی در حال زوال و ويرانی هستند، پل‌ها ريزش می‌کنند و اجساد سربازان کشته شده در عراق از تل‌انبار زباله‌ها  سردر می‌آورند، سياست‌مداران آمريکائی با شمشيرهای صيقل خورده خود کشورهای خارجی را تهديد می‌کنند.
اين امپراتوری واقعاً قاطی کرده است!