سرتیتر

با تشکیل اتحادیه حوزه کارائیب, امریکا ی لاتین امریکا و کانادا را دور می زند

نویس دویچلاند

گزینش و ترجمه رضا نافعی

کشورهای آمریکای لاتین و حوزه کارائیب اتحادیه تازه ای ایجاد می کنند، بدون آمریکا و کانادا.

وحدت بیشتر اما بدون آمریکا و کانادا. این شعار 33 کشور آمریکای لاتین و حوزه کارائیب است که در روزهای جمعه و شنبه برای اعلام رسمی اتحادیه کشورهای پیشگفته گرد هم می ایند.

دهسال پیش کسی فکرش را هم نمی توانست بکند که کشورهای آمریکای لاتین و حوزه کارائیب بتوانند خارج از کنترل آمریکا برای خود اتحادیه ای مستقل بر پا سازند. اینک این زمان فرارسیده و همین گرد همآئی نشان می دهد که که آمریکا حتی در آن بخش از جهان که آنرا ” حیاط خلوت ” خود می خواند، یعنی جائی که آمریکا اختیار دار آنست و هر کار بخواهد می تواند بکند، نیز نفوذ سنگین خود را از دست داده است، چه رسد به بقیه جهان. ایجاد اتحادیه کشورهای آمریکای لاتین، حوزه کارائیب و مکزیک، که از لحاظ جغرافیائی بخشی از آمریکای شمالی محسوب می گردد، نقطه اوج سیاست خارجی مستقل این کشورها در لحظه کنونی است.

عوامل گوناگونی به پیدایش این روند کمک کردند. دلیل اصلی آن بود که آمریکا در سالهای 1990 در دوران بیل کلینتون، روی به اروپای شرقی آورد و رئیس جمهور بعدی، جورج دابلیو بوش، در صدد گسترش نفوذ آمریکا در خاور میانه و آسیا برآمد. نو محافظه کاران تندرو در آغاز قرن حاضر زبان به انتقاد گشودند و گفتند در زمانی که نفوذ اقتصادی اروپا و چین فزونی می باید، آمریکا به ” حیاط خلوت” خود ، کم توجه است. دولت بوش در صدد برآمد یک بار دیگر بر آمریکای لاتین مسلط گردد و منطقه بازرگانی آزاد( آلکا )  را بوجود آورد که  قرار بود از آلاسکا تا مجمع الجزائر ” ارض النار ” یا  “سرزمین آتش “، در جنوبی ترین دماغه آمریکای جنوبی  را در بر بگیرد. ولی بوش (پسر) در کنفرانس سران کشورهای آمریکا، که در سال 2005 در ” مار دلپِلاتا ” واقع در آرژانتین بر پا شد، تیرش به سنگ خورد و کشتی اش به گل نشست. زیرا برزیل  که در عرصه سیاست خارجی پر نفوذ ترین کشور آستانه ای در منطقه بود، بدلائل اقتصادی و نیز قدرت سیاسی ، علاقه ای نداشت که در برابر فرمان های آمریکا سر تعظیم فرو آورد، در مقابل آمریکا ایستاد و کنفرانس ” آلکا ” شکست خورد.

عامل دیگر این بود که پرزیدنت چاوز رئیس جمهور  ونزوئلا همراه با فیدل کاسترو ، رهبر کوبا، بدیلی برای سازمان آمریکائی ” آلکا ” ایجاد کردند به نام ” آلبا” (برای خلقهای آمریکای خودمان)، که نه تنها از لحاظ زبانی، بلکه از جهت اقتصادی،صنعتی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی نیز بهم نزدیک بودند.

تلاش های متنوعی که برای نزدیک تر کردن کشورهای آمریکای جنوبی صورت گرفت سرانجام  در سال 2008 به تشکیل سازمان ” اوناسور” ( اتحادیه کشورهای آمریکای جنوبی) انجامید. این سازمان در واقع رقیبی بود برای ” اُ . آ. آس” ( سازمان کشور های آمریکای جنوبی). آمریکا روی به خصومت آورد و از جمله در هندوراس دست به کودتا زد.   گرچه ” اوناسور” یکپارچگی سیاسی نشان داد ولی نتوانست مانع تشکیل حکومت کودتا گردد.

همراه با آن آمریکا حضور نظامی خود را تقویت کرد و ناوگان چهارم خود رادر منطقه فعال ساخت. نیروی نظامی آمریکا کماکان  مجموعه منطقه کشورهای آمریکای جنوبی و حوزه کارائیب را زیر نظر دارد. تولید ناخالص ملی در این منطقه 6.3 تریلیون دلار است.( تولید ناخالص ملی آمریکای شمالی 14 تریلیون است) این منطقه  صاحب بزرگترین ذخائر نفتی جهان است و   تولید   کنونی آن به 338میلیارد بشکه بالغ می گردد.  مذاکرات نفتی آمریکا و اروپا در آینده   با اتحادیه واحد ” کلاک” خواهد بود که قطعا برای آنها مذاکراتی آسان نخواهد بود.

تفسیری بر مقاله بالا

مقاله “اینگو نیبل” کامل است و اهمیت ” کلاک” را برای 33 ملیت  در آمریکای لاتین و حوزه کارائب اما بدون آمریکا و کانادا و بدون ” شرکای ” ناتو:  انگلستان،هلند، فرانسه، روشن می سازد.    جزائر  فالکلاند و جورجیای جنوبی هنوز در اشغال انگلستان است. انگلستان در منطقه کاربیک درCayman Island     و درBritish Virgin Island        بانک هائی دارد که کارشان ” پولشوئی ” است، شست وشوی پولهائی که از تبهکاری بدست آمده است  و محلی است امن برای نهگداری پول آنها که می خواهند از پرداخت مالیات بگریزند . جزائرTurks & Caicos   و Monserrate نیز هنوز وابسته به انگستان هستند. هلند  جزائر ”  Niederland Antillen    و نیمی از جزیره  سنت مارتین را در اشغال دارد که در برابر ونزوئلا قرار دارد. نیمه دیگر سنت مارتین در اشغال فرانسه است و از مستملکات آنسوی دریاهای فرانسه بشمار می اید. مارتینیک، گوادلوپ، و چند جزیره دیگر در کاربیک  نیز از جمله بخش هائ آنسوی دریاهای فرانسه هستند، همچنین گویانه فرانسه در شمالغربی آمریکای جنوبی: که به وسعت بنلوکس است پایگاه  فضاپیمائی کورو ..فرانسه مرزی هم با برزیل دارد و اهالی آمریکای لاتین و برزیل  فرانسه را ” دوست ” می دانند. دشمنان ژئوپولیتیک برای آمریکای لاتین ایالات متحده آمریکا وانگلستان هستند و هلند که  آمریکا در جزیره اش  که نزدیک  ونزوئلاست پایگاه نظامی   ایجاد کرده است. عوامل و جاسوسانی که در تمام عرصه ها استقلال آمریکای لاتین را محدود می سازند، در درجه اول عبارتند از: هزاران نفر از اعضای   National Reconnaissance Office  سازمان های جاسوسی آمریکا، انگلستان، هلند، سوئد، آلمان، واتیکان  و البته سازمانهای اطلاعاتی  بنیاد های حزبی، سازمانهای تبلیغات مذهبی . دست آخر هم تامین هزینه ها و مدیریت “دائمی” “علائق ” ژئو پولیتیک  این شرکای ” ناتو”  قرار دارد. ایالات متحده آمریکا می خواهد ناتو را در ” اتلانتیک جنوبی” گسترش دهد: „  Cut the Atlantic- divide“ .

تفسیر دوم : آیا ” کلاک ” را باید  بمعنی تغییر بنیادین ژئو پولتیک در آمریکا لاتین فرض کرد؟

” کلاک ” باید ” همکاری” و همبستگی” 33 کشور آمریکای لاتین را ممکن سازد. چند روز قبل هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا، و سانتوس رئیس جمهور جدید کلمبیا  در کاراکاس با یکدیگر دیدار کردند، عادی شدن مناسبات دو کشور ی که قبلا نه با هم همکاری داشتند و نه همبسته بودند موجب رضایت دو رئیس جمهور و مورد تایید 31 کشور دیگر است. چاور اطمینان داد که ونزوئلا اجازه نخواهد داد که پارتیزانها، تروریست ها و تبهکاران مواد مخدر خاک این کشور را پایگاه عملیات خود سازند. و رائول کاسترو رئیس جمهور کوبا گفت ” کلاک”  ضد هیچ کشوری نیست… یعنی بطور غیر مستقیم بر همکاری های کشورها با یکدیگر تکیه کرد بی آن که بهانه ای بدست واپسگرایان در آمریکا داده باشد که می خواهند ونزوئلا را مرکز عملیات خرابکارانه معرفی کنند و ادعا کنند که  شرکت کوبا   در آن نشانی    ضد آمریکائی بودن این اتحادیه  است.

Feuerland (spanisch Tierra del Fuego, ins Deutsche übersetzt „Land des Feuers“) ist eine Inselgruppe an der Südspitze Südamerikas.

http://www.neues-deutschland.de/artikel/212440.adios-usa-und-kanada.html