سياسی

جنگ تمام عیار علیه لیبی و افزایش بهای نفت خام بخش 3

(مقالۀ اصلی به زبان انگلیسی به تاریخ 16 مارس 2011 نوشته شده است)

توسط میشل شوسودوسکی

 

ترجمه از فرانسه به فارسی توسط حمید محوی

منبع :

http://www.mondialisation.ca/index.php?context=va&aid=23943

 

 

par Michel Chossudovsky

 

 

Mondialisation.ca, Le 25 mars 2011

بخش اول و دوم این مقاله در آدرس پایگاه انترنتی گاهنامۀ هنر و مبارزه منتشر شده است

http://g-honar-v-mobarze.blogfa.com/

بخش 1)میشل شوسودوسکی.«عملیات لیبی» و نبرد نفت : ترسیم مجدد نقشۀ آفریقا.

24 مارس 2011 تاریخ انتشار در گاهنامۀ هنر مبارزه

بخش 2) میشل شوسودوسکی. تلاش کودتا توسط ایالات متحده و ناتو در لیبی

11 مارس 2011 تاریخ انتشار در گاهنامۀ هنر مبارزه

مقالات دیگری در گاهنامه هنر و مبارزه از میشل شوسودوسکی منتشر شده است :

– میشل شوسودوسکی: تونس و دیکتاتوری صندوق بین المللی پول : چگونه سیاست «ماکرو-اکونومی» یا سیاست اقتصاد کلان. بی کاری و فقر را در جهان گسترش می دهد.

بخش 1، 2

26 ژانویه 2011 تاریخ انتشار در گاهنامۀ هنر مبارزه

28 ژانویه 2011 تاریخ انتشار در گاهنامۀ هنر مبارزه

-میشل شوسودوسکی : در آستانۀ سومین جنگ جهانی، هدف : ایران

25 سپتامبر 2010 تاریخ انتشار در گاهنامۀ هنر و مبارزه (در بخش های متعدد منتشر شده – به دلیل حجم صفحات بلاگفا – که ذکر آنها در این جا ممکن نیست. فایل های این مقالات را می توانید در خواست کنید. زیرا که پیدا کردن مقالات در بلاگفا کمی مشکل به نظر می رسد.

 

 

جنگ تمام عیار علیه لیبی

و

افزایش بهای نفت خام

 

 

 

برقراری منطقۀ ممنوعۀ پرواز روی میز طراحان پنتاگون است. عربستان سعودی و دولت های خلیج با پشتیبانی اتحادیۀ عرب و سازمان اتحاد آفریقا

(OUA)

لیبی را به عنوان «کشور غیر دوستانه» تلقی کرده اند.

بر اساس نقشه ای که واشینگتن طراح آن بوده است، عربستان سعودی و دولت های خلیج در حملات هوایی علیه لیبی شرکت خواهند داشت.

در عین حال از عربستان سعودی خواسته شده که به نیروهای اپوزیسیون اسلجه بدهد. گزارشات تأیید می کنند که نیروهای ویژه و مشاورین نظامی ناتو در خاک لیبی و در کنار شورشیان هستند. مداخلۀ نظامی به فرماندهی ایالات متحدۀ آمریکا و ناتو علیه لیبی پیامد های سیاسی جغرافیایی و اقتصادی قابل توجهی خواهد داشت. لیبی با سه و نیم درصد ذخیرۀ جهانی نفت، یعنی دو برابر ذخیرۀ ایالات متحدۀ آمریکا، یکی از مهمترین ذخایر نفتی جهان است.

جنگ علیه لیبی فورا روی بهای نفت خام تأثیر می گذارد، کما این که با آغاز شورش در لیبی، 18 درصد افزایش داشت. در بورس «نیویورک مرکانتیل اشانژ» بهای هر بشکه نفت خام 104،42 دلار برای ماه آوریل، یعنی بالاترین قیمت پس از سقوط مالی در سپتامبر 2008. از ماه اوت 2010 بهای نفت خام از 75،93 به 104،42 دلار برای هر بشکه نفت خام ارتقاء پیدا کرد، یعنی افزایشی معادل 37،5 درصد را نشان داد (تابلوی زیر را ببینید)

 

 

 

 

 

 

 

Pétrole brut – Prix mensuel – Prix des denrées

 

 

Mois

Valeur

 

Août-10

75.93

 

Sep-10

76.14

 

Oct-10

81.72

 

Nov-10

84.56

 

Déc-10

90.1

 

Jan-11

92.66

 

Mars 2011 Prix pour livraison en avril 104. 42

 

 

: منبع Source indexmundi.com. Crude Oil (petroleum) – Monthly Price – Commodity Prices

 

 

 

جنگ علیه لیبی بهای نفت را در سطح بسیار بالایی افزایش خواهد داد و پیامد آن فقر بیشتر برای مردم، در سر تا سر جهان، خواهد بود. موضوع بهای نفت در دراز مدت در تداوم خود به فاجعۀ اقتصادی تبدیل می شود : قیمت حمل و نقل و تولید به شکل قابل ملاحظه ای افزایش خواهد یافت. افزایش قیمت بنزین و سوخت ورشکستگی بسیاری از بخش های فعال اقتصادی را در پی خواهد داشت، و از سوی دیگری موجب افزایش فوق العادۀ قروض خارجی در کشورهای در حال رشد خواهد شد.

این افزایش قیمت، علی رغم بهای بسیار نازل نفت در خاورمیانه، از هم اکنون در شرف تکوین است. چنین افزایشی به این معنا است که قدرت های سوداگر «وال استریت» در وابستگی به – «استبلیشمنت» – رهبران نظامی و اطلاعاتی ایالات متحدۀ آمریکا میلیاردها دلار منافع سوداگرانۀ حاصل از بازار نفت بلکه از بازار کالاهای متنوع و ارز را به صندوق هایشان واریز می کنند.

 

«جنگ بشردوستانه» برای «داد و ستد» بسیار مفید خواهد بود. به عبارت دیگر «جنگ بشر دوستانه» در حدمت منافع سوداگران مؤسسات مالی قرار می گیرد که روند تصاحب ثروت مالی را به پیش برند. مؤسسات مالی که از پیش از رویدادهای مصر و لیبی مطلع شده بودند، تا کنون میلیارد ها دلار منافع سوداگرانۀ در بازار قراردادهای نفت خام را به دست آورده اند.

در نتیجه، این مؤسسات مالی و بانک های بین المللی که چندین ماه پیش «کارت هایشان را بازی کرده اند» منافع ویژه ای در جنگ دارند.

هر اندازه بازار نفت خام دچار نوسانات فزاینده یعنی افزایش قیمت باشد، منافع سوداگرانه نیز بیشتر خواهد بود. منافع سوداگرانه در کوتاه مدت نیز شامل همین روند است.

به دلیل از پیش آگاه بودن به زنجیر رویدادهای سیاسی یا نظامی و شیوه ای که بازارها را متأثر می سازد، و به همین ترتیب کنترل و دستکاری کردن گزارشات مالی در رابطه با این روی دادها از عناصر اصلی طرح اجرایی این روند است.

بر این اساس، ما عمل کرد بورس کالاهای جهانی را مورد بررسی قرار می دهیم که مهمترین آن «امور تجاری شیکاگو» (1) است که در ادغام با «مشاورۀ بارزگانی شیکاگو»(2) ایحاد شد.

 

(برای مشاهدۀ مصاحبه با میشل شوسودوسکی به آدرس زیر مراجعه کنید)

 

http://tv.globalresearch.ca/2011/03/foreign-intervention-libya-creation-4th-war-theater

 

 

شایعۀ سیاسی و اطلاعات جعلی

 

شایعه پراکنی و اطلاعات جعلی نیز کار پر منفعتی است، به ویژه در رابطه با نوسانات کوتاه مدت در بورس کالا.

 

[شایعه ای پراکنده شده بود که می گفت رهبر لیبی، معمر قذافی کشته شده است، این موضوع موجب شذ که بورس کالا سقوط کند، و قراردادهای نفت خام را تا 2 درصد کاهش داد. شایعه های دیگر به همین اندازه تأثیرات فوری قابل توجهی داشته است، حتی بی آن که تحولات عینی در سطح تولید و ذخیرۀ نفت به وجود بیاید.

آنهایی که سوداگری می کنند علت اصلی این وضعیت هستند، کالاها را می خرند و می فروشند وبا نوسانات قیمت در کوتاه مدت، ثروت اندوزی می کنند.

سوداگران عادی روی نوسانات سریع با شرط بندی روی شایعات و پدیده های زودگذر و ناپایدار سودهایی را به حساب خودشان واریز می کنند. کالاهایی را که قصد ندارند نگهدارند و یا استفاده کنند، خیلی فوری می خرند و می فروشند. فرصت طلبی این سوداگران، گواه مضاعفی است بر فشارهایی که در سر تا سر کشور روی دوش خانواده های کارگر و شرکت های کوچک و کشاورزان وارد می شود[…]

 

(Rep. Joe Courtney: Market Speculators and the Real Cost of Oil, Huffington Post, 16 mars 2011)

 

 

مجازات اقتصادی

 

ایالات متحدۀ آمریکا مجازات هایی را به لیبی تحمیل کرده است که یکی از پیامدهای آن مختل ساختن تدارکات نفتی است که از لیبی به اروپا منتقل می شد. این مجازات ها به شکل غیر مستقیم اتحادیۀ اروپا را هدف می گیرد : پیامد آن تضعیف ایتالیا و فرانسه است که تا حدود زیادی به نفت لیبی وابسته هستند.

بازرگانی نفت لیبی عملا از کار افتاده زیرا به دلیل مجازات اقتصادی نمی توانند پرداخت ها را تأیید کنند(رویتر، 8 فوریه 2011) : «این انتخاب بر اساس تصمیم شرکت های بزرگ نفتی ایالات متحدۀ آمریکا انجام گرفته است که به بارزگانی نفت با لیبی پایان داد و خرید نفت لیبی را برای شرکت های اروپایی و حتی تأمین مواد اولیۀ برای پالایشگاه های کشورهایی مانند فرانسه و ایتالیا را ناممکن ساخت.»

 

[وال استریت و واشینگتن] به بانک ها دستور صادر کرده اند که داد و ستدهای مالی را توقیف کنند، یکی از واسطه های مهم یکی از شرکت های اروپایی اعلام کرده است که : «بانک ها نمی خواهند به نظام حاکم در لیبی پول بدهند، در نتیجه هیچ کس نمی تواند پول نفت را بگیرد».

یکی از واسطه های بازرگانی با اشاره به امتناع بانک ها در پرداخت پول گفت : «مسئله بر سر انتخاب بانک ها نیست، تحریم اقتصادی موجب ممنوعیت ورود و خروج دلار آمریکایی به لیبی شده است».

«تمام داد و ستدها با دلار آمریکایی منجمد شده است»، با این حساب که معلوم نیست آیا بانک های سوئیسی و یا بانکی از بانکهای اروپایی حاضر به انجام چنین داد و ستدی باشد.

 

انعکاس اقتصادی

عملیات نظامی ایالات متحده و ناتو

 

 

اگر این عملیات نظامی به اجرا گذاشته شود، بهای نفت را افزایش خواهد داد و بیش از پیش به بحران اقتصادی دامن خواهد زد و نتایج اجتماعی اسفناکی به ویژه برای اتحادیۀ اروپا به بار خواهد آورد که به شکل گسترده ای به نفت لیبی وابسته است.

افزایش بهای نفت نیز یعنی افزایش بهای مواد غذایی (که بیش از پیش به موضوع سوداگرانه در بورس های جهانی تبدیل شده) و در نتیجه فقر بیشتر و افزایش بهای زندکی روزمره در سر تا سر جهان.

 

گندم

 

Blé – Prix mensuel – Prix des produits de base

 

Mois

Valeur

 

Août-10

246.25

 

Sep-10

271.69

 

Oct-10

270.29

 

Nov-10

274.37

 

Déc-10

306.99

 

Jan-11

326.54

 

 

USD par tonne

ذرت

Maïs – Prix mensuel – Prix des produits de base

 

Mois

Valeur

 

Août-10

175.6

 

Sep-10

205.84

 

Oct-10

235.7

 

Nov-10

236.44

 

Déc-10

251.02

 

Jan-11

265.29

 

 

 

 

 

روشن است که افزایش بهای نفت هزینۀ حمل و نقل کالاهای بین المللی و مسافرت های هوایی را افزایش خواهد داد و در ایجاد بحران فزایندۀ اقتصادی بازرگانی داخلی و خارجی را مین گذاری خواهد کرد.

مداخله گران مهم اقتصادی که شامل سیاستمداران و واسطه های سوداگر می باشند، کاملا به این موضوع آگاه هستند. سیاستمداران از راه کارها و خط مشی تعیین شده توسط وال استریت پی روی می کنند که تا حدود زیادی سیاست مالی دولتی را دیکته می کند.

تدوین بهای کالاهای ضروری در زمینۀ غذایی یا بهای بنزین را باید به عنوان پیشی گرفتن در عمل کرد بازار آزاد بدانیم.

 

ما در برابر نظام اقتصادی فاسدی هستیم که از جنگ و تخریب تغذیه می کند. میانگین بهای بنزین در پمپ بنزین در ایالات متحده 3،80 دلار برای هر «گالون» (3،7 لیتر) در کالیفرنیا 4 دلار افزایش داشته است.

 

 

 

میانگین بهای بنزین در ایالات متحده (گالن آمریکایی یعنی 3،7 لیتر)

 

Source :

Daily Fuel Gauge Report–national, state and local average prices for gasoline, diesel and E-85. (American Automobile Association, AAA )

 

 

پا نوشت

1)Chicago commercial échange (CME)

2)Chicago conseil Exchange – Chicago Board of Trade (CBOT)