سياسی

افشای دروغ ناتو

نویسنده: Knut Mellenthin

پایان خونین جشن خانوادگی در افغانستان:

حمله مزدوران مسلح آمریکائی به یک خانه در منطقه ی «خطابه» واقع در ایالت شرقی پکتیا منجر به مرگ پنج غیر نظامی گردید:قربانیان غیر نظامی این کشتار دو زن باردار که مجموعا مادر 15 کودک بودند، یک دخترجوان هجده ساله و دو کارمند دولتی افغانستان می باشند.در 12 فوریه امسال، حدود بیست و پنج تن از اعضای یک فامیل در خانه ای برای برگزاری جشن نامگذاری نوزاد کوچک خانواده دور هم گرد می آیند.

با آنکه تعداد زیادی از کسانی که در این خانه حضور داشتند از حمله سربازان آمریکائی جان سالم بدر برده بودند و نتیجتا به عنوان شاهدان عینی این حمله می توانستند گزارش واقعی و مشروحی از وقایع آنروز ارائه بدهند، اما کسی علافه ای به اطلاعات آنان نشان نمی دهد ومزدوران آمریکائی ناتو با وقاحت تمام این شاهدان   را نادیده می گیرند وبه دروغ پراکنی و قلب واقعیت ها دست می زنند. برای مثال،در بیانیه ی رسمی مطبوعاتی ناتو می خوانیم»در درگیری میان نیرو های مشترک ناتو و نیروهای نظامی محلی (افغانی) با ستیزه جویان (طالبان) تعداد زیادی از مهاجمان به هلاکت رسیدند».در ادامه بیانیه می خوانیم»سربازان در این عملیات با صحنه های دلخراشی روبرو می گردند، آنها باجسد دو زن حامله در حالیکه دست و پای آنها را قبلا با طناب بسته بودند و با گلوله آنان را از پای درآورده بودند روبرو شدند»

این در حالیست که اشغالگران افغانستان با انتشاراین بیانیه مطبوعاتی آگاهانه سعی در ایجاد این تصورنادرست را داشتند که: زنان حامله «بی بی شیرین» 22 ساله و «بی بی صالحه» 37 ساله قبل از حمله آنان(سربازان آمریکائی) به این خانه و توسط ستیزه جویان (طالبان) به قتل رسیده بودند و آنان در این خانه برای اولین بار با این صحنه وحشتناک روبرو می گردند.

در آخر هفته گذشته نشریه «تایم» چاپ بریتانیا، با تحقیقات گسترده و دقیقی به این «اتفاقات» می پردازد وبا انتشار نتایج تحقیقاتش باردیگر این موضوع را به بحث می گذارد.

بر اساس تحقیقات «تایم» ماجرا اینگونه به وقوع می پیوندد:

دو تن از مردانی که در این جشن شرکت کرده بودند با شنیدن صدا هائی از بیرون خانه به کوچه می روند تا ببینند بیرون چه خبر است و با دیدن نیروهای اشغالگر فریاد می زنند که»ما کارمندان دولت افغانستان هستیم» که فورا و بدون هشدار قبلی این افراد که یکی از آنها از کارمندان عالی رتبه افغانستان هم بوده ، توسط آمریکائی ها به رگبار بسته شده و به قتل می رسند.سه زن دیگر نیز زمانی به قتل می رسند که قصد داشتند برای بررسی سرو صدا ها از بیرون خانه خود را به مردان برسانند و در جلوی در ورودی منزل هدف گلوله های سربازان آمریکائی قرار می گیرند.

پس از انتشار گزارش «تایم» یکی از سخنکویان ناتو در یکشنبه گذشته منکر این تحقیقات «تایم»  می شود ومدعی می شود که ناتو تلاش نکرده حقایق را وارونه نشان دهد، چرا که «اجساد زنان واقعا با دست و پای و چانه ی بسته پیدا شده بودند» این ادعاهای  سخنگوی ناتو نشان می دهد که تا چه حد اشغالگران از سنت ها و مراسم کشوری که اشغال کرده اند بی اطلاعند، این موضع گیری سخنگوی ناتو،ادعاهای بیانه اولیه ناتو را  که مدعی بود «در میان سربازان مهاجم در کنار سربازان ناتو، سربازان افغانی هم وجود داشته است «بیشتر به زیر سوال می برد چراکه سربازان افغانی بدون شک از سنت های مذهبی هم وطن نانشان مطلع بوده اند و قطعا آمریکائی ها را توجیح می کردند.

هویت واقعی نیروهائی که در کشتار 12 فوریه شرکت داشتند همچنان در پرده ای از ابهام قرار دارد ولی احتمال شرکت گردان های ویژه آمریکائی و یا نیروهای سیا در این کشتار بسیار محتمل است.

در پی این کشتار دیروز در منطقه قندهار همچنان بمبگذاری ها ادامه یافت و منجر به مرگ تعداد زیادی از نیرو های پلیس و غیرنظامیان گردید که در عین حال باعث فرار بیش از 900 زندانی از زندان قندهار گردید.

ترجمه آزاد از «یونگه ولت» دنیای جوان

http://www.jungewelt.de/2010/03-15/057.php

ترجمه برای مجله هفته

Besatzer-PR aus Helmand: Schokoriegel für Afghanistans Kinder (10. Dezember 2009, Khan Neshin)
Foto: AP